De iudicijsCI. I

ī ſcriptis caſibꝰ cupiētes. Stab tuimꝰ vt in cauſis ſuꝑ electiocnibus poſtulationibꝰ vel ꝓduiſionibꝰ: aut ſuꝑ dignitatiēbus: ꝑſonatibꝰ: officijs: canonicatibus vel p̄bēdis: ſeu qͥ-

I buſuis bn̄ficijs eccleſiaſticish aut ſuꝑ decimis: ad qͣrū etiāp̄ſtationē pn̄t qͥ tenentur adī eas p̄moniti: ceſura eccleſiainſtica coerceri: necnō ſuꝑ mr̄igmonijs vl̓ vſuris: ⁊ eas quo-

cōmiſſum: ⁊ vlde qd̓ no. de verbo. ſigni. ſepe. in princi.¶Cuplētes. hic incipe conſtructū. b Electionibus. olim non ꝓcedat ꝓceſſus in cauſis electionumꝑtibus p̄ſentibus lite nō cōteſtata. sͣ. de elec. dudū. ij.q In hͦ corrigit̉: ⁊ ꝯcor. illi luri de dolo ⁊ contu. eū qͥ li.vj. ⁊ d̓ eo qͥ mit. īpoſ. c. eū qui.Prouiſlonibus. factas vl̓faciendis. sͣ. deelec. vt circa. ⁊. c.qui contra certā.lib. vj.d ¶ Aut. repete in cauſis.Cōcanonicatibꝰ. cōcor. de elec. c. j. lib. vj. f ¶ Bn̄ficijs. Nūqͥdin cauſis ſuꝑ hoſpitalibꝰ elemoſynarijs vel leproſarijshabebit hoc locum: videt̉ ꝙ non. jͣ. de p̄ben. ꝑ litteras.Tu dic contra per verbum officijs quod premiſit: adhoc. jͣ. de religi. do. quia contingit. vbi rectores vocant̉⁊ tutoribus ⁊ curatoribus ſimulantur eadem rationecum monachatus ſit officium: puta idem in cauſa monachationis ⁊ ſi dicatur monachus eligi poſtulari vl̓proulderi: hoc eſt planum per litteram ſuperiorē: ⁊ facit quod dixi poſt Innocen. et Hoſtien̄. de electi. officij. aliqua tamen iura dicunt monachum fieri creari recipl̓ ordinari. de regula. c. j. et vlti. lib. vj. de elec. indēnitatibus. §. ſi vero .xvj. q. vlti. c. vlti. tamen negarinō poteſt quin canonici regulares in verbis ſuperioribus includantur: quo iure monachi excluderentur nōvideo. Item prorogatio diſpendioſa non minus inregularibus qͣꝫ in ſecularibus eſt. cauſa ergo non deficit: tamen per litteraꝫ iſtam. Beneficijs. dico ꝙ ſi de eocleſia agat̉ vt de proprietate non eſt locꝰ huiꝰ ꝯſtitutioni eum illa queſtio beneficialis non ſit: nec hic dicatur de cauſis eccleſiarum ſimilis differētia quo ad miſſionem in poſſeſſionem: vt lit. non conteſtata. c. ij. de dolo. et contuma. c. ij. de eo qui mit. in poſ. c. j. et. ij. et eo.titu. eum qui. lib. vj. et quo ad permutationeꝫ. de re. ꝑmu. ad queſtiones. et. c. cum olim. ⁊. c. vniuerſorum. etquo ad preſcriptionem. de iurepa. cura. de reg. iur. c. j.lib. vj. et quo ad tranſactionem: vt no. de tranſacti. ſuper eo. Si vero agatur ad remotionem beneficij et negatur fedus conſugij ſplritualis: vt titulus: puto decreta. locum habere: ſecus ſi non negatur tirulus: ſedpropter crimen petit̉ remoueri: facit quod dixi poſtInno. ⁊ Hoſtien̄. vt lite non conteſta. quoniā. §. porro. ſuper. j. glo. g Eccleſiaſticis. in ſecularibusergo nil eſt mutatum: qͣꝫuis in eccleſiaſtico foro tractētur. h Decimis. intelligo cōmunibus. et que iurediuino debent̉: quod probat ſequens littera. ergo ſi debeantur ex pacto pollicitatione vel voto non erit lochuic conſtitutioni. ⁊ facit quod no. sͣ. de deci. tua. ij. infi. j. glo. Quid de decima papali: de qua. jͣ. de deci. ſi beneficiorum. ſi inter illum cul papa conceſſit et clericuꝫſit queſtio: erit ne locus huic conſtitutioni? Puto ꝙnon fuerit hoc de mente: nec ſemper eſt illa decima: ſedquandoqꝫ viceſima vel alia. quota. de vo. c. fi. Et iſtaconſtitutio lura corrigens et exorbitans non eſt amplianda vel abilltanda. de regū. iur̄. que a iure. lib. vj. Sꝫquid ſi non eſt queſtio cum debitore decime: ſed interduas eccleſiaꝫ ſuper lure percipiendi: tunc puto locuꝫeſſe cōſtitutioni ꝑ hāc lr̄am ⁊ ꝑ lr̄am q̄ ſequitur: et easquo quomodo ⁊cͣ. Nec ob. littera que ſequitur: que nōeſt determinatio vel reſtrictio huius caſus: ſed interpoſitio: quod probatur ex eo quod dicit ad quarum

etlā ⁊cͣ. Nec obſtat qd̓ dixi ſuꝑ ver. beneflcijs. qꝛ cauſa ſuper ꝓprietate eccl̓ie nō eſt beneficialis: ſed non poteſt negari qͥn cauſa ſuper ꝓprietate decimaruꝫ ſit decimalis. i Preſtationem. integram ⁊ ſine deductione ſeminis: vel ſumptuū quo ad prediales. de deci. cūſint hoīes. ⁊. c. n̄ē. ⁊. c. tua. ij. qͦ adꝑſonales: dic vte. ti. paſtoralis.Teneant̉.Kquilibet autē lalcus tenet̉ qͥ ſe nōoſtēdit īmunē. sͣ.de deci. a nobis.de clericis dic vteo. ti. nouū. de religloſis dic vt. sͣ. eo. tl. ex ꝑte. j. et contra quoſcunqꝫ exhis agat̉ locum habet conſtitutio: ⁊ ꝯtra religioſos aſſerentes ſaltē decimā integrā in precepto non eſſe mainault̓ ꝯſtitutio. jͣ. de penis cuplētes. lPremoniti.sͣ. de deci. ꝑuenit. jͣ. de ſen. excō. ſacro. ⁊. c. ꝯſtōne li. vj.Multi ſeruāt ⁊ videt̉ expediēs eccleſijs ꝙ faciunt monitionē generalē fulminantē excōicationis ſnīam in noſoluētibus decimas fructuū p̄dioꝝ que habēt in parochia: ⁊ pꝰ ea n̄ ſoluētes etiā petūt ī eccl̓ia denūciarꝭ: fac̄de iureiuran. ad nr̄am. ij. ⁊ coaptāt eam p̄cedēti culpemorte vel offenſe vt ſatiſfaciāt decre. romana. §. caueant. d̓ ſen. excō. li. vj. m Coerceri: appellatōe remota. d̓ deci. tua. ij. ī fi. qd̓ intellige vt ibi ſcpͥſi: ⁊ ꝯͣ ꝑtinaces innouari pōt brachlū ſeculare. de homi. poſtulaſti.Matrimonijs. Si querat̉ de federe nō eſt dubinum. ſiue agat̉ ad impediendū: ſiue ad dirimēdū: ſiuead declarādū: vt qꝛ vendicat̉ cōiunx negās ꝯͣctū. Qd̓aūt de dirimēdo dixi: intelligo ſiue petat̉ dirimi mr̄imoniū qd̓ a principlo non tenuit: vt ꝯͣctū inter fidelesinter quos erat impedimentū dirimes: ſiue qd̓ a principlo tenuit dirimi petat̉ ꝓpter creatoris ꝯtumeliā ſuꝑuenientē in caſibus. de diuor. qͣnto. ⁊. c. gaudemus.Hoc aūt caſu qn̄ de federe querit̉: ꝑ vetera iura ꝓcedi nō poterat. li. nō cōteſt. niſi ꝑte cōtumace: vt li. nonꝯte. accedēs. ij. ⁊. c. qm̄. hodle ſecꝰ vt h̓. Quid ſi agat̉ d̓crimine adulterij ad ſeꝑationē thori? videt̉ ꝑ decre .jͣ. sͣvt li. non ꝯteſt. ꝙ cōſtitutio locū non habeat: nā vt ibipatet ꝓceſſus qͥ ꝑ iura vetera fieri poterat. ꝑte ꝯtumace in ca mr̄imoniali fieri nō pōt Io caſu. Quid ſi agat̉de ſpōſalibus; certū eſt ꝙ iſta fut diuerſa: vt ptꝫ in rubrica de ſpōſalibꝰ ⁊ mr̄imonijs: tn̄ per lr̄am ſequētē videret̉ ꝯſtitutio locū hr̄e: quaſi ſpōſalloꝝ cā. ſit de tangētibꝰ. Quid ſi ſit queſtio ſucceſſionis ⁊ nataliū: in qͣincidit cauſa mr̄imonialis in pͥncipali? nō habebit locū ꝯſtitutio: ſi tn̄ incidēs mr̄imonialis q̄ſtio defert̉ adiudicē eccl̓iaſticū: pōt locū hr̄e ꝯſtitutio: nā etiā ꝑ iura vetera ẜm Inno. ⁊ Hoſti. nō erat tunc neceſſe libelHſulum offerri: vt ſcripſi qui fi. ſint le. lator. oris. cū repetunt̉ vel petit̉ vt illas cōpenſet vſurariꝰ vl̓ip̄ius heres. Nec impediet hūc ꝓcedēdi modū ſi dicatreus ꝙ caſus eſt in qͦ cōpenſare nō tenet̉: pone exemplūde vſur. ſalubrit̓. ⁊. c. cōqueſtus. ſatis eſt em̄ ꝙ formapetitiōis ꝯcludit cām vſurariā: ⁊ fac̄ qd̓ ſcpͥſi poſt Inno. ⁊ Hoſti. de fo. compe. cū ſit. non ſic forte ſi creditorpetit debitū ⁊ debitor excipit illud vſurariū: nā h̓ pͥncipalis cā nō eſt ſuꝑ vſura. īmo ſuꝑ credito vel alio contractu exqͦ agit: nec ꝯſtitutio iſta manauit in fauoremſed in odlu vſurarioꝝ: ⁊ vide qd̓ ſcripſi de fideiuſ. ꝯſtitutus. ſuꝑ v̓bo calūnie. vbi ꝟo debitor non ſimpl̓r exciper et: ſꝫ peteret ꝓnūciari ꝯͣctū factū in fraudē vſuraꝝtūc ꝓcedit ꝯſtitutō. Et aduerte ꝙ ſi opi. Hug. ⁊ Lau-

jiii

Queſtlo

Queſtio