De reſcriptisTi.II
atur renūciare videris. ſi antē adeptionē eiuſdē aliud bed neficiuꝫ pacifice aſſequaris:ē qd̓ ſimul de iure cū dignitate vel beneficio virtute dictēt gratie tibi debito retinere nōg poſſes: licet illud reſignauehr̄is: aut ſis reſignare paratꝰ.dē. Gratia ſuꝑ vataturonō cōp̄hendit beneficiū poſtdatā in ſubſtātia creatū. hocdicit Io. de Imola. ca. V.
Itteras nr̄as ſuꝑ cōferēdo tibi beneficio valaturo directas ad bn̄ficiumpoſt datā ipſaꝝ creatū ſtatuipraus nō extēdi. De electione⁊ electi poteſtate. ¶lemensquintꝰ in ꝯci. vieneſi. Religioſus eligi nō p̄t ad p̄laturaꝫnō epiſcopalem alterius religionis vel habitus. ſi contrafiat eſt irritum: hoc dicit Iohannes andree. ca. I
a ¶ Renūciare. Idē tenēt Inno. ⁊ Cōpoſtul. in illo qͥlitigabat ſuꝑ beneficio: ⁊ recipit ſcd̓m qd̓ cū primo tenere nō poſſet .ſ. ꝙ ꝑ hoc renūciat liti. hec no. sͣ. e. in noſtra. vt ibi plenius ſcripſi. ⁊ puto hāc decre. locū habere etiā ſi ꝓteſtet̉ recipiēdo ẜm ꝙ gratie renūciare nōintendit: cū ꝓteſtatio ſit fct̄ō cōtraria. de conſti.cū. M. nec defēdat in his p̄iudiclalibꝰ. sͣ. d̓ elec.vt qͥſ duas li. vj.facit qd̓ ſcpͥſi cūInno. cōtra Hoſtien. in p̄di. decre. in noſtra.h ¶ Eiuſdē. Dignitatis vl̓ curati qd̓ expectas.Io. ā. c ¶ Beneficiū curatū .ſ.vel dignitatē vl̓ꝑſonatū ꝑ decr.de p̄ben. de multa. ⁊ idē puto in caſu decre. lr̄as. de cōceſ. p̄ben. vel cū ẜm de ſpēali iure reqͥrit ꝯtinuā reſidētiā: iuxta no. ꝑ Inno. de cle. nō reſi. c. fi. d ¶ Pacifice. Puto idē ſi acceptata collatiōe ꝑ eū ſtaret qͦ minꝰhaberet pacificā. ad quod. sͣ. de elec. cōmiſſa. §. j. de p̄ben. licet ep̄s. li. vj. e ¶ De iure. De hoc. sͣ. e. gratia.li. vj. f ¶ Nō poſſes. Si ergo eſſet tale qd̓ cū illo teneri poſſet nō perit gr̄a. vt no. in decre. ſi pauꝑ. ⁊ hocet tenet Io. de deo in qͣſtiōibꝰ ſuis lib. j. q. xxiij. Io. ā.g ¶ Illud. Qd̓ adeptus eſt interim. h ¶ Reſignaueris. gratia gͦ ꝑempta nō reuiuiſcit: licet res reuertatur in priſtinū ſtatū: ⁊ facit ad queſtioneꝫ de clerico qꝯtraxit mr̄imoniū qd̓ poſtea diſſoluit̉ ꝑ ꝓfeſſiōeꝫ ſpōſe nō cognite. vl̓ qꝛ reperit̉ ꝯſāguinea. de qͦ ſcpͥſi d̓ cle.cōiū. c. j. in prin. i ¶ Paratꝰ. Si tn̄ vellet dimittereẜm bn̄ficiū: poſſet ꝑ collationē ordinarij cōſequi pͥmūolim ſibi debitū: nō enī intēdit ꝙ ſit inabilis ad illud:ſed ꝙ ex vi gratie nō eſt ſibi plus debitū: nec ꝑ executores gratie cōferendū. ⁊ ſic no. caſum quo ex facto ſuꝑuenſenti parat̉ exceptio ꝯtra gr̄aꝫ q̄ tenuit a pͥn. Alios caſus colligas ex noͣ. de p̄bē. qꝛ ſepe. li. vj. in vl. gloItteras. Breuis ⁊ fortis eſt ius nouū Io. ā.inducēs ꝙ forſan plus ab extrinſeca cā iuſtificatur. vt. jͣ. dicā. k ¶ Noſtras. Ideꝫ in lr̄is reſeruationis legatoꝝ: cū eadē ⁊ fortior ſit ratio. l ¶ Tibi. Idēputo vbi papa dediſſet ptātē ꝯferēdi pͥmū vacaturaꝫnō exp̄ſſa ꝑſona cui cōferri deberet. Idem ſi cōtuliſſetfructꝰ beneficiorū pͥmi anni q̄ vacare cōtigerit in dioce. vl̓ ꝓuincia: cū in his ſit eadē rō. m ¶ Dacaturo.In vacāte nō ꝓcedebat dubitatio. nec diſtinguo andebeat̉ ſimplicit̓ vacaturū: an debeat̉ cū bn̄ficio acceptādi: cū eadē ſit rō. n ¶ Poſt datā. Etiā ſi paulopoſt. ⁊ facit qd̓ no. Hoſt. sͣ. e. c. fi. inſpicimꝰ. gͦ an̄ extaret bn̄ficiū tꝑe date: ſicut inſpicimꝰ etatē impetrātꝭ illo tꝑe. sͣ. e. ſi eo tꝑe. li. vj. ⁊ ꝯcor. sͣ. e. eā te. d̓ p̄bē. dilectꝰij. vbi de hoc. o ¶ Creatū. Pone cōſtruit̉ noua eccleſia. de ec. edi. ad audientiā. creat̉ noua dignitas. de cōſue̓. cū oliꝫ. cōſtituit̉ noua p̄bēda: de p̄ben. dilecto. ⁊. c.vacante. Sed qͥd dices de bn̄ficio olim creato: ſed tꝑebato ſupp̄ſſo: nūc autē renouato ꝓ et contra q̄ no. sͣ.e. qͣꝫuis. li. vj. Uideret̉ ꝙ bene extedat̉ ad illud ar. eiꝰqd̓ no. de cōſti. cum acceſſiſſent in fi. ⁊ facit qd̓ ſcripſipoſt Hoſti. de cenſi. ſignificauit. ſuꝑ fi. pe. glo. ⁊ hͦ p̄cipue: qꝛ hoc ius nouū eſt: vt. jͣ. dicet̉ ⁊ de creato tm̄ lo
loquit̉ nō de renouato. Sꝫ quid ſi dubitat̉ an data p̄cedat creationē beneficij vel ecōtra: puta qꝛ eadeꝫ diefactū eſt vtrūqꝫ: nec apparet qd̓ priꝰ ſit. sͣ. e. ti. c. pe. li.vj. Cōtra impetrātē facit: qꝛ ip̄e petit bn̄ficiū: ꝓbet ergo illud ſibi debitū ad qd̓ videt̉ neceſſariū ꝙ illd̓ pͥusfuerit creatuꝫ. ſiergo hoc nō probat nō fiat executio. facit de ſētē. excō. venerabilibꝰ. ad fi. ⁊ qd̓ibi no. in glo. pe.⁊ in dubijs iudicamꝰ ꝓ reo. d̓ ꝓba. in p̄ſentia. etc. ex lr̄is. de teſti.cū tu. ⁊ ẜm vnūlecturā. ſuccum/bet ergo ī dubioiſte petēs. ꝓ impetrāte facit: qꝛin tali dubio fauet̉ ei qui potiorē habet gratiā: vel habet eā a maiore: vt in p̄di. decr.pe. ⁊ de p̄ben. ſi a ſede. li. vj. Itē in dubio interpretamur vt res valeat. de ver. ſig. abbate. Itē ſi ponimusimpetrantē eſſe reū: planū eſt ꝙ ſuccūbit actor. Idē videt̉ ſi ponimꝰ eū actorē. Nā aduerſariꝰ excipit: ⁊ quoad onus ꝓbādi reus in excipiēdo fit actor. ff. de excep.l. j. ſi ergo exceptione nō ꝓbat .ſ. ꝙ poſt datā creatumfuerit ſuccūbet. Nec dicas ꝙ hec ſit negatiua: qꝛ etiaꝫſi ꝑ verba negatiua ꝓponeret̉: vt nego tūc extitiſſe. vl̓dico ꝙ tūc nō extabat: habet reſolutā affirmatiuā: ⁊ ꝙꝓbari pōt de renū. ſuꝑ hͦ. Itē multū facit ꝓ ipſo: quſahec decre. ponēs ius nouū parat exceptionē contra ſm̄petrātē. Obtinebit ergo vt olī īpetrās: niſi de illa .ſ. nōua creatiōe fiat fides: ⁊ hͦ veꝝ puto: nō ob. pͥus allegata: qꝛ h̓ de iure actoris cōſtat facta fidē de gr̄a ⁊ de vacatione. p ¶ Statuimus. Nō dicit declaramꝰ. ponitergo ius nouū qd̓ videt̉ inſquū: qꝛ certū eſt beneficiūnouiter creatū nōduꝫ ordinatū vacare. quare gͦ nō debet̉ expectāti vacaturū alteri nō debitū: maxime cumfauorabilior ſit expectatio vacationis ꝑ creationē quāꝑ mortē. facit de cōceſſio p̄bē. accedēs. nec videt̉ ponderādū tp̄s date: qꝛ ſi tūc extaret bn̄ficiū quod debitomō ⁊ nō in fraudē expectātis ſupp̄ſſum eſſet: vel extinctū nō deberetur expectanti. de conſtitu. cum acceſſifſent. Itē ſequeret̉ ex hoc ꝙ ſi impetraui lr̄as ad beneficiū cū cura illud qd̓ tꝑe date ſimplex erat. ſꝫ nunc cūratū nō deberet̉: ⁊ idē ecōtra in ſimplici. Itē ꝙ ſi impetrarē ad collationē alicuiꝰ: ⁊ beneficiū tꝑe date nonſpectabat ad ipſius collationē. licet tꝑe vacatiōis ſpectet qd̓ nō deberet̉: ⁊ hͨ falſa: cū īſpiciamꝰ ī his tp̄s vacatiōis ⁊ collatiōis: vt ꝓbat̉. jͣ. de p̄ben. ſi de bn̄ficio. ⁊e. ti. ei cul. li. vj. Pluſ qꝛ ꝑ hͦ videt̉ ꝙ canonico expectāti p̄bēdā nō deberet̉ p̄bēda ex ſuꝑexcreſcētibꝰ cū illd̓ſit prebendam de nouo creare. de cōſtitu. cum. M. dep̄be. dilecto. Itē ꝙ nō deberet̉ p̄bēda vl̓ portio ī eccleſijs nō habētibꝰ numeꝝ eadē rōne ꝯtra id qd̓ no. d̓ cōceſ. p̄bē. c. fi. li. vj. Quare dico ꝙ hͦ nouū inducit hec coſtitutio ꝙ ſic̄ reſcpͥta ad lites nō extēdūt̉ ad lites poſtexortas: vt. sͣ. e. c. fi. ſic nec ſcripta beneficialia ad bn̄ficia poſt creata: cū illa ēt ſint odioſa. d̓ p̄bē. qͣꝫuis. li. vj.⁊ ſic duo reqrūt̉ ꝯiūctiꝫ ꝙ bn̄ficiū in reꝝ natura fuerittꝑe date: ⁊ ꝙ vacet tꝑe collationis. ad qd̓ facit. ff. de cōtrahē. emp. l. ruptilia polla. ⁊. l. in lege. ⁊ cōcor. ad ideꝫcollige ꝑ no. sͣ. e. c. fl. in. iiij. glo. ⁊ fuit forte motiuum:
Queſtio
Statulmſ