Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

Proemium

Incipiunt cōſtitutiones Clemētis pape quinti edite incilio apud Uiennā anno domini. M. cccxi. .xij. celebrato: vna cum apparatu domini IohannisAre.iOH INESepiſcopus ſeruꝰ ſeruorum dei: dilectꝭifilijs: doctoribusſcholaribus vniuerſis Bononiemorantibus: ſalutem aꝑoſtolicambbenedictionem. QuoniSam nulla iuris ſanctio: quantūcunqꝫ perpenſo digeſtasſilio: ad humane nature vari

hetatem machinationes eiiopinabiles ſufficit: nec adeciſionem lucidam ſue nodoſe ambiguitatis attingit:ī eo p̄ſertim vix aliqͥd adeocertū clarumqꝫ ſtatuitur: qͥnex cauſis emergentibus: quimibus iura iam poſita mederinon poſſunt: in dubium reuocetur. Quia etiā ab adonleſcētia viri procliuis ad maolum ſenſualitas humana declinat: per qd̓ morum ſubuerſio in clero populo frequēpͦter obrepit: neceſſaria ē ſuꝑi oris aucͣtas: vt determinationis oportune ſuffragiūtollet ambigua: liteſ auferat:r altricationes dirimat: et ob-

Ohannes. Gratioſum hoc nomē interp̄tationes deriuationes vel etymologias extollere:eſt meū ſuſpitiōis ratio patet. Eſſet etiā hoc refricare notiſſima. in apoſtolatu tn̄ hoc nomē ſuper cetera vlgult viceſim iſecud. eſt enī ip̄e loquit̉:tamē reliqua romanorum pontificum nomīa .xj.non tranſcenderunt numerum:ad quem etiā ſolius bn̄dicti nomen aſcēdit. Inter canōiſtas etiam cōmentarioſhoc nomen vigult. Habuimꝰ enīIohannē theutonicum preferēdum non ex ordine: ſed ex fructuIohannem galen̄. vulteranum.Ioh̓eꝫ hiſpanū.Ioh̓eꝫ fauētinūIoh̓em de fautona. Iohannē deanchona. Ioh̓eꝫ deo etiā hiſpanum: Iohanneꝫde langucella ceſeraten̄. Iohannem monachum cardinalē. Ego etiā qui minor ſum īter. xij. doctores collegij Bononien̄. me quartuꝫ fuiſſeIohannē: nunc inter eos cōmentatores ſolus: ſed intercōmentatorios decimus: de nigro forte papyrum:dignus occupare membranā. Et qꝛ ꝓut patet hic ī exordio etiā cōpoſitores iurium vix poſſunt tam clarumcertūqꝫ ſtatuere: quin dubia multa relinquāt: excuſabilis ero: in hac prima lectione vel gloſatione ſingulanon perfecte rimātur. Nam etiam in rebus experimurque naturaliter generant̉ in eis paulatim de imperfecto ad perfectu venitur. ſic qui de veritatis cognitione a principio parum attingūt: poſtea quaſi pedetentim ad quandā pleniorē veritatis menſurā perueniūt.Igitur ſub hoc excuſatoris clypeo: licet varijs occupatus: per fiduciā clementie diuine has Clemētinas gloſandas aggredior. Eſt aūt ſciendū iſte dn̄s Iohannes .xxij. pontifex induſtrioſus mūdus: ſimoniam fugans: iuſticiā amans: ſciētia magnus: ſtatura puſillꝰ:cōceptū magnanimus: prius Iacobus vocabatur Dehac vero mutatione nominis alijs que ad ſalutationem hanc reſpiciunt. dic vt no. in ſalutatione glo. li. vjbluldo aūt hoc proemiū preter datam ī quattuor partes: aut in duas. ſecundā in tres: vt ibi. In pͥma ponitur ſalutatio vſqꝫ ibi: Quoniā. ibi exordiuꝫ vſqꝫ ibi:Hec ſane. ibi narratio vſqꝫ ibi: Uniuerſitati. ibi ꝯcluſio vſqꝫ in fi. b Qm̄ nulla. Exordium. Eſt ſciendū Cle. ſuo exordio ad inſtar Innocentij. iiij. Greg. x.narrabat quomodo conſtitutiones quaſdam ante cōciſſum: in cōcll̓. vien̄. poſt cōciliū ꝓmulgauerat. qͥbusprecſplebat vti in iudicijs in ſcholis. Iohānes auteꝫdeciſo ſub bulla illo proemio Clementis: ponit proemium ſuū cum exordio. Sed cum habeamus tria exordiaSrego. ix. Bonifa. viij. Iohan xxij. in quo differantvideamus. Et dico Gregorius in ſuo exordio prindpaliter oſtendit qualiter emanauerit ius poſitiuū. et

ipſius luris effectum: vt ibi plenius dixi. Bonifaciusī ſuo exordio recognouit: ex debito regiminis ſibimiſſi habet intēdere ſublectoꝝ cōmodis. dicit ſe ſollicite facere noua iura cōdendo antiqua declarandovt tollat ipſoꝝ lites ſcandala. Ioh̓es aūt in hoc exordio volens excuſare multiplicationem conſtitutionum voluminum quibus ꝓuidit Eccleſiaſtesvlti. c. ſic dicens:Faciendi ꝯſtitutiones volumīna libros nullꝰeſt finis. Et dic̄ principis auctoritas neceſſaria eſt ꝓpt̓ duo.Primo quia ſuspoſitiuū qͣꝫtum/cūqꝫ mature certe clare compoſitum: ſufficitad caſuſ emergētes. ꝓpter quodoportuna ē neceſſaria declaratio pͥncipis. Secūdo quianus ad malū facile mores ſubuertit: propter quod eſt neceſſarla principis poteſtas:ad inſerendas virtutes: vitia extirpāda. Patꝫ ergo in his tribus exordijs nulla eſt inculcatio: ſuperfluitas vel repetitio. quomodo autē ex ordinantium ꝓpoſito predicta conueniant per ſe patet. c Iuris. Humani poſitiui ſit canonicum vel cluile: ſynodale vl̓ municipale: naturale vero vel diuinum: morale eſt immutabile. v. diſt. in princi. Et eſt perfectū: quia manauitab illo ē ꝑfectꝰ nouit īꝑfectū opꝰ. bap. maioreſver. ſed adhuc. d Sanctio. Hic.. ver. hec ſane.late ſumitur. nam ponitur ſtricte pro conſtitutionē penali: vt no. iij. diſ. in ſumma. e Perpenſo. Quaſifecte penſato deliberato. habet̉ ſimile ꝟbū.. de pac.c. vlti. circa mediū. li. vj. f Digeſta. Alibi dicitur decocta .xxxv. q. ix. apoſtolice. hec bene conuenſunt. deconſe. diſt. v. ne tales. g Barietatem. Sumi potuit de cor. aucͣ. de re. eccle. alie. §. vt autem in pͥn. col.ij. de inſtru. ca. poſt pͥnci. coll̓. vj. h Machinationes. Quaſi aſtuta ingenia. Quid eſt enī homo ſemel deditus malicie adinueniat: in aucͣ. vt hi ſeob. phi. poſt pͥn. col. vj. i Nodoſe. de. ſig. olim de reliqui c. vno. in pͥn. li. vj. k Ambigultatis.De triplici ambiguitate iuris facti ꝑſone. no. xxxiij.di. c. fi. l Dix. īnuit fieri poſſe. de cog. ſpi. c. ij.m Mederi. fac̄ in aucͣ. hec ꝯſtitutio Inno. ꝯſti. inpͥn. col. viij. n Procliui. xx. q. iij. ꝓcliuꝰ. fac̄. xij. q. j.c. j. ī aucͣ. de. §. ſi qͥs igit̉ ad fi. col. j. d̓r ꝓcliuusquaſi p̄ceps: ꝓmpta: facilis: vel inclinabilis.oSenſualitas. De hoc de ſacra vnc. c. j. ver. ī vertice. hāc appetimꝰ delectabilia corꝑi: fugimꝰ nociua: nec oīa pōt extingul: vt dicā.. her. ad nr̄am.. ij.p Obrepit. Quaſi latēter ſb̓intrat. idē ꝟbū. lxj. di.nullꝰ inuitꝭ. de cele. miſ. cn creatura... ſta. mo. nein agro ī pͥn. q Determinatiōis. Fac̄.. de elec. nemani ī pͥn. r Altrica. iōes. ad vboꝝ ce12

Eccl̓laſces

Nota

Sanctio

Penſo

Ambiguiia s

Procliuis

Obrepere

AA ij