Liber
INſpicimꝰ ī obſcurꝭ qd̓eſt veriſil̓iꝰ vl̓ qd̓ plerūqꝫ fieri ꝯſueuit.b L. Sqͥ in ius ſuc XL Icedit alterius eo iure quo ille
vti debebit. Idem. XL.VIIReſumitur ignorantiavbi ſcientia non probatur. dem. 4c Vd ¶Ocupletari non debet
Po. ca. liiij. di. ſi ſeruꝰ: ⁊ tūc taclturnitas habebit̉ ꝓ cōſenſu. fallit in caſibꝰ ſupradictis: aut eſt tale qd̓ fieri p̄tme ꝯͣdicēte. pon̄. ca. ff. de ꝯͣhen. emp. rē alienā. ⁊ tūc taciturnitas nō obeſt: nā dicit regula iuris culpa caret quiſcit: ſed ꝓhibere nō p̄t. ff. e. l. culpa. ẜm Io. qͥ hͦ no. xxvijdi. c. j. ⁊ Ber. dep̄ſump. nōne. veldic tertio ꝙ in facto cōcupiſcibilihonorabili ⁊ meritorio taciturnitas habet̉ ꝓ conſenſu: vt in pͥmisiuribꝰ. (et no. ff.mā. qͥ patit̉.) Infacto aūt qd̓ non eſt ꝯcupiſcibille honorabile: ⁊ meritoriū: ſed oneroſum: neceſſariꝰ eſt expreſſus ꝯſenſus. (fal.fauore rei publice ⁊ pupilloꝝ in caſibꝰ qͦs ſcripſi in regula qͥ tacet ſuꝑ glo. Io. an.) ſic̄ eſt ꝙ qͥs aſſumit ꝓcuratoris officiū ꝙ res ſua ẜuiat: vt in ſcd̓is iuribꝰ ẜm Inno.qͥ hͦ no. de elec. in Gen̄. (⁊ Io. mo. ī regula qͥ tacet.) qd̓veꝝ puto hͦ addito ꝙ vbi ius in penā ſtatuit quē tacētēhr̄i ꝓ ꝯſciēte vel ꝯfeſſo (et iſtud ꝓpͥe facit ad regulā cūluribꝰ q̄ ſequūt̉ ⁊ decre. nōne de p̄ſūp. ⁊ qn̄ hr̄et̉ ꝓ negāte vt no. in decre. ſi poſt p̄ſtitū ī fi. pe. glo. Io.) ſic habebit̉: lꝫ factū ſit oneroſū exēplifica ꝑ decre. de iura calū.c. vl. in fi. ⁊ sͣ. eo. li. de ꝯfeſ. ſi poſt p̄ſtitū. cū ſil̓ibꝰ. Cōcordat aūt ad hāc regulā lex. ff. cōi. di. l. ſabinꝰ. vbi ſociꝰ patiēs habet̉ ꝓ ꝯſentiēte qͣꝫtū ad hͦ: qꝛ nō agit ad demolitionē: ⁊ ſic qͦ ad hͦ habet̉ ꝓ ꝯſentiēte: agit tn̄ ad ītereſſe⁊ ſic qͦ ad hoc habet̉ ꝓ ꝯͣdicēte: ⁊ ꝟitate ꝯſiderata tacēsnō loqͥt̉ ⁊ ſic nec ꝯͣdicere nec ꝯſentire videt̉: huiꝰ aūt varietatē videre potes ꝑ ſolutiōes ſuꝑiores ſimul iūctas.Nſpicimꝰ. Hec regl̓a ſūpta eſt ex. l. ff. e. ti. l. in obſcuris. īſpici. Po. ca. in viro qͥ ꝯͣxit cū vidua: ⁊ lōgo tꝑe habitauit cū ipſa: illa dicit ſe incognitam in hocobſcuro p̄ſumit̉ cognita: qd̓ eſt ꝟiſil̓ius. xxxiij. q. j. ſi qͥsacceꝑit. Itē cācellata vel obſcurata lr̄a noīs preſumit̉:ibi illā lr̄am fuiſſe de qͣ eſt veriſil̓ius: de fi. inſtru. īter dilectos. Itē in dublo veriſil̓e eſt filiū inluſte exheredatū(qꝛ veriſil̓e eſt ꝙ ingratitudinē nō cōmiſit vt in hͦ ad ꝓpoſitū Io. an̄.) C. d inoffi. teſta. aucͣ. nō liceat parēti. hͦaūt repete qd̓ dixi. sͣ. eo. ti. in obſcuris. (q̄ eſt ꝯͣ cū dicatſpectandū qd̓ eſt minimū. ⁊ ibi ſoluit̉. q̄ ſolutio etiā ptꝫex ter. l. e. ti. ſemꝑ in ſtipulatiōibꝰ. quē ibi vide. Io. an.S qͥ in ius. (Alias incipit ſiqͥs ſed lr̄as is qͥ venitL ſub bulla Io. an.) Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. e.ti. qͥ in ius. ⁊. l. aliud. §. fi. ⁊. l. nō debeo. Po. ca. in pactoqꝛ eodē vtet̉ ſucceſſor qͦ p̄deceſſor. xviij. q. ij. eleutheriusItē cōuenit̉ ſucceſſor ꝑ reſcriptū impetratū ꝯtra p̄deceſſorē. sͣ. de fo. cōpe. dilecti. de hͦ de reſcrip. ſignificauit.Itē pone in herede qͥ nō vſucapit: qd̓ non vſucapiebatdefunctꝰ. ff. de diuer. et tēpo. preſcrip. l. cū heres. qd̓ dicvt dixi. sͣ. eo. cū qͥs in ius. heres enim ſucceſſor eſt iuris.Hec regula fallit. ff. de ꝓba. l. procula. vbi illa ꝓcula fideicōmiſſum: qd̓ cōpenſare potuiſſet cū teſtatorē: cū heredibus nō cōpenſat. Itē fallit vbicūqꝫ morte defunctiꝯfirmat̉ donatio. ibi enī nō penitet heres. C. fami. her. l.filie. Itē in caſu. ff. ad. l. fal. reperit̉. Itē fallit in ꝯuētionibus: vbi ex ꝑſona ſucceſſoris mutat̉ forus. hinc eſt ꝙclericꝰ etiā in ciuilibꝰ ⁊ pr̄imonialibꝰ ꝯuenit̉ corā ſuo iudice. xj. q. j. nullꝰ ep̄s. ⁊. c. clericū nullꝰ: vbl de hͦ.) de fo.cō. cū ſit. et. c. ſi diligēti. Itē fallit in caſu. sͣ. e. li. de iurepa. c. vno. vbi eccl̓ia q̄ ſuccedit laico pr̄ono habꝫ. vj. mēſes: cū tn̄ ip̄e laicꝰ ſolū. iiij. habeat. Itē legatariꝰ legatūacceptare nō pōt ꝓ ꝑte ⁊ ꝓ parte reſpuere. ſi tn̄ decedatpluribꝰ relictis heredibꝰ vnꝰ ꝓ ſua ꝑte poterit accepta
re: ⁊ alt̓ ꝓ ſua reſpuere. ff. de le. j. l. legatariꝰ (al̓s īcipit ꝓꝑte.) Et eſt rō huiꝰ regule qͣre eodē iure vti dꝫ qꝛ plusiurꝭ hr̄e nō p̄t: qꝛ nemo plus iurꝭ ⁊cͣ. et. jͣ. e. nemo p̄t. cūſi. minꝰ nō: qꝛ heres cēſet̉ eadē ꝑſona cū defūcto: ſucceſſor cū p̄deceſſore: ptꝫ gͦ idē ius vtriuſqꝫ. Et no. ꝙ diciteo iure qꝛ nō eo pͥuilegio ex ſui ꝑſona ſi perſonale.(idē dy. ꝑ modūodiectōiſ d̓clarātꝑ ꝯcor. ad qͣs remitttit h̓ gl. ꝑ qd̓ꝯcludit regulā ꝓcedere in iure coherēte ei vl̓ cauſeſecꝰ ſi cohereat ꝑſone. Io.) fuerat p̄deceſſoris pͥuilegiū:vt. sͣ. eo. priuilegiū. cū ſuis ꝯcor. Idē dico ꝙ de pacto ꝑſonali. sͣ. de trāſac. de cetero. ⁊ sͣ. de p̄ben. niſi cū ſil̓ibꝰ.⁊ fa. hec regula ad ea q̄ no. sͣ. de p̄ben. tuis.Reſumit̉ ignorantia (Et vt dicit Dy. ad igͦrātiāfacti reſtringit̉ hec regl̓a ⁊ ẜm eū p̄t poni exēplū de tutore qͥ p̄ſumit̉ igͦraſſe ſe tutorē datū. ff. d̓ admi. tu. l. hocaūt Io. ā.) Po. ca. lxxxij. di. ꝓpoſuiſti ī fi. ẜm ꝙ ibi iacetlr̄a. d̓ ſen. ex. ſi ꝟo. ij. ⁊. ff. d̓ ꝓba. l. veriꝰ. (Sic ⁊ dn̄s p̄ſumit̉ igͦraſſe cū ſeruꝰ eiꝰ ſuſcepit militiā. C. qͥ mili. nō poſ.ſuꝑ ſeruis. Dy. CCōtra. xvj. di. qd̓ dicitis. j. q. j. ſi a ſimoniacis. ix. q. j. ordinatōes. xxxiiij. q. ij. in lectu. sͣ. de elec.innotuit cū ſi. in qͥbꝰ iuribꝰ dicit̉ ꝙ nō p̄ſumit̉ igͦrātia:ſꝫ potiꝰ ſcīa. So. dic vt no. d̓ poſtu. c. j. in. iij. glo. d̓ ꝯſti.c. ij. ⁊ in p̄di. c. lxxxij. diſ. ꝓpoſuiſti. ꝙ circa ea q̄ publicefiūt p̄ſumit̉ ſcīa: niſi ꝓbet̉ igͦrantia: circa ea que fiūt occulte p̄ſumit̉ igͦrantia: niſi ꝓbet̉ ſcīa: vt hic. Et ſcias ꝙhec regl̓a ꝟa eſt in his q̄ qͥs ſcire vl̓ indagare nō tenet̉.In his aūt q̄ qͥs ſcire vl̓ indagare tenet̉: hꝫ locū ī eligēdo p̄lato. lxj. di. c. ij. viij. q. ij. dilectiſſimi. de elec. cū in cūctis. ⁊ iō ibi p̄ſumit̉ ſcīa niſi ꝓbet̉ ignorātia: vt. e. ti. innotuit. Et hͦ eſt qd̓ dicit lex ꝙ mgr̄atꝰ tenet̉ d̓ idoneſtate tutorꝭ vl̓ curatorꝭ quē noīauit inqͥrere: ⁊ iō īputat̉ eiſi idoneꝰ nō eſt. C. d̓ magiſ. ꝯue. l. pe. ⁊ ꝑ totū: (ad idē. sͣde cri. fal. ad falſarioꝝ ī pͥn. Io. an.) ⁊ illd̓ qd̓ hec regl̓adic̄ p̄ſumit̉: eſt aūt huiꝰ ꝟtutꝭ hec p̄ſumptio: vt trāſferatonꝰ ꝓbādi ī aduerſariū: vt. sͣ. dixi. ⁊ idē eſt ī alijs caſibꝰqͥ no. vj. q. vl. actor. sͣ. vt ec. be. vt nr̄m. Itē no. ꝙ igͦrantia tribꝰ modis ꝓbat̉. Ono mō ꝑ ſacr̄m: ⁊ ſic ꝓbo inveritate me igͦraſſe: d̓ ſen. ex. ſi ꝟo. ij. d̓ excep. paſtoralis. sͣe. li. d̓ elec. vt circa. ⁊ tūc demū admittit̉ ꝓbatio hec: cūeſt ꝓbabilis: vt no. in p̄di. ca. ꝓpoſuiſti. Scd̓o qn̄ ꝓbat̉id ex qͦ neceſſario (ad hͦ exēplū ⁊ ſequens fa. ff. de his qͥſui vl̓ alie. iu. ſūt. l. filiū. Io. ā.) ſeqͥt̉ me igͦraſſe puta metūc anniculū vel furioſū. iij. q. ix. īdicas. de ſuc. ab inteſ.cū dilectꝰ. Tertio qn̄ ꝓbat̉ id exqͦ nō ncceſſario ſꝫ ꝟiſil̓rſeqͥt̉ me igͦraſſe: puta me tūc abſentē fuiſſe: ⁊ hoc dicerevoluit Io. j. q. j. ſi qͥ a ſimoniacꝭ: ⁊ lꝫ in facto ꝓprio ꝓbabilis īterdū ſit igͦrātia: vt. xxxiiij. q. ij. in lectū. ꝓbabiliortn̄ in alieno. ff. ꝓ ſuo. l. vl. qd̓ dic vt no. j. q. iiij. §. notādū⁊ qꝛ igͦrantia iuris p̄cipue naturalis nō excuſat: qd̓ dicvt no. in p̄di. §. notādū de tali igͦrātia nō loqͥt̉ hec regula. cū ibi par ſit pena ſciēti ⁊ igͦrati. xvj. q. j. ſi cupis. C.Ocupletari. Iactura large ſu (d̓ in ius vo. l. ijmit̉ ꝓ oī dāno. de pe. ſuā.) Hec regl̓a ſūpta eſt el. ff. e. ti. l. in iure nature. Po. ca. xvij. q. vl. c. vl. sͣ. de dona. apl̓ice. vbi nō dicat̉ monaſteriū cū iactura cathedralis eccl̓ie. ff. de ꝯdi. inde. l. naturaliter ī fi. ⁊. l. ſe. vbi ſi pupillus accepit mutuū et locupletior inde factꝰ ſoluit nōrepetit: ⁊ emēs a pupillo ſine tutoris aucͣte: ſi ex ſua pecunia locupletior factꝰ ē pupillꝰ: eū poſt pubertatē agetē exceptiōe repellit. C. d̓ vſuca. ꝓ emptore. l. vl. et ꝯcor.
additi
addi.
addit
Caſus
ad ltio
addit
Caſus
addit.
additio
Tribꝰdis ꝓignor
Caſus
.additCaſu
additio