De regulis iurisTi. XIII

a QXeo nō dꝫ qͥs fructusS ꝯſeqͥ qd̓ niſuſ extitit imIpugͣre. Idē. XXXIXUm quid ꝓhibet̉ ꝓhi

Ilex falſis. vbl tranſactio tenet pro parte et ꝓ parte noͣ.C. de yſu. cū allegas. C. ſi cer. pe. ſi ꝓ mutua. vbi pene ꝓmiſſio tenet vſqꝫ ad legitimā qͣntitatē vſuraꝝ et non vltra. et. C. de ſecū. nup. hac edictali. §. ſi vero. vbi ſi vltraſtatutū modū relinquit̉ vitrico vel nouerce id qd̓ pluseſt ſolūmodo reuocat̉. C. d̓ liber.p̄ter. vel exhere.aucͣ. ex cā. vbi d̓rex cauſa p̄teritionis vel exhereditationis irritumeſt teſtamentumqͣꝫtum ad inſtitutionē. cetera nāqꝫ firma ꝑmanent: per que et ſil̓ia ꝓbat̉vtile ꝑ inutile nō vltiari. Ecōtra ꝙ vtile vitiet̉ per inutile: ꝓbat̉. ix. diſ. ſi ad ſacras. xxiij. di. qͦrundā. iij. q. ix.pura. sͣ. de offi. dele. cū ſuꝑ. et. c. ſuꝑ qōnū. §. ſi ꝟo. de reludi. ad ꝓbādū. ff. de aqͣ quo. et eſti. l. j. §. itē q̄rit̉. ff. dear. l. pediꝰ. (al̓s incipit parui refert) vbi cōpromiſſū inſeruū ⁊ libeꝝ factū n̄ tenet. ff. d̓ trāſac. cū hi. §. p̄tor. vbireqͥrit̉ totū vtilit̓ geſtū: ⁊ inſti. qͥ. mo. tol. ob. §. preterea.vbi pͥor ſtipulatio vtilis vitiat̉ p̄textu ſequētis nouātionis: licet ſit inutilis. Sol̓. dixit Bar. brix. et hoc no. li.q. ix. pura. ꝙ vtile ꝑ īutile vitiat̉: vbi in iure id inuenit̉expreſſū: al̓s nō. Vel dic pleniꝰ ꝙ regulariter (Idē Accur. in p̄alle. l. pediꝰ. Sꝫ dicebat Dy. ſolutionē nō ſufficere niſi caſuū exceptoꝝ ſpālis rō reddat̉. Io. an.) vtilen̄ vltiat̉ ꝑ īutile. vt h̓ ptꝫ: vidēs em̄ ꝙ hec ꝑs ꝓbādi .ſ.negatiua hic ponit̉ ꝓ regula. habemꝰ igit̉ ſtare reguleniſi ſpālitatꝭ rō vel caſus ſpālis ꝯͣ regulā appareat: vtdixi. sͣ. in ℟ica. Eſt aūt ꝯͣ hāc regulā caſualiter inuenire vtile vitiari ꝑ inutile: vt in ꝯͣrijs. Et ē ſpālitatꝭ ratioqꝛ vtile ⁊ inutile ſunt inſeꝑabilia Idē Io. mo. h̓) vt vides in. c. quorūdā. in decre. cū ſuꝑ (⁊ ꝑ. l. pedius.) et indecre. ſuꝑ queſtionū. et in decre. ad ꝓbandū. in. l. pediꝰ.et in oībus ꝯͣrijs ꝓbat̉ optime hec ſolutio. ff. de aqua qͦ.et eſti. l. j. §. trebatiꝰ. ⁊. §. itē q̄rit̉. dicit̉ em̄ in. §. trebatius. ꝙ ſi habeo ſeruitutē ducendi ad aquā certū numerūpecoꝝ ſi plus ducā: ſuꝑflua poterit dn̄s remouere. et in.§. ltē querit̉. dicit̉ ꝙ ſi habeo ſeruitutē ducendi certamaquā ꝑ fundū tuū: et ego aliā aquā illi miſceo: ꝙ a totopotero ꝓhiberi. Rō gͦ diuerſitatꝭ eſt: qꝛ pecora ſeꝑabilia ſunt: aqͣ mlxta inſeꝑabilis: iō in pͥmo ꝓhibeo ſolū aſuꝑfluo: in ſcd̓o a toto. Itē ꝓbat̉ opti. ff. de edil. edi. plerūqꝫ. et. l. ediles. §. cū aut. et. §. ſe. vbi ſi difficilis eſt ſeparatio: redibito vno: redibet̉ et reliquū. ad idē. ff. de leg.j. plane in pͥn. ff. de verbo. ob. l. j. §. ſed et mihi. et. l. q̄ extrinſecꝰ. cū ſi. Colligit̉ ſolutio. ff. de vſur. l. pecunie. j. rn̄.ī vl. glo. ar. ꝯͣ. ff. de dona. int̓ vi. et vxo ſi ſpoſus. §. ij. Sillud ſpāle donationū fauore. Itē ꝯͣ p̄dicta. ff. cōia p̄di.l. ꝓpriū ſolū. vbi ſi vēdo ꝓpriū ſolū ita vt mihi ⁊ vicnoẜulat mihi ſoli et nō vicino ẜuitus acqͥrit̉. et. ff. qd̓ cumfal. tu. l. j. §. ſꝫ pōponiꝰ. vbi ſi verus tutor aucͣtē p̄ſtititcū falſo tutore: tenet ip̄iꝰ ꝟi tutoris aucͣtas: ⁊ iō ſubdiſtinxerūt qͥdā ſi vtile ⁊ inutile ſūt inſeꝑabilia: ⁊ vltiū ēin re: tūc vitiat̉ vt .sͣ. dictū ē. Si aūt vitiū eſt in ꝑſonaadiecta: tūc nō vitiat̉: et ſic intelligant̉ hec ꝯtraria. Sꝫhec ſolutio reprobari videt̉ ꝑ p̄dic. decre. de offi. delegcū ſuꝑ. et iō poſſet rn̄deri ad p̄dic. l. qd̓ cum fal. tu. ff. vtibi no. Bern̄. vel poſſet dici ꝙ in illa. l. verꝰ tutor et falſus aucͣtē nō ſimul: ſꝫ ſeꝑatim p̄ſtiterūt: ⁊ iō cū actꝰ cōmiſcui nō fuerint: vtile nō hꝫ ꝑ inutile ſeꝑari. Ad. l. ꝓpriū. ff. cōia p̄di. bn̄ fateor ꝙ ẜuitus ē res indiuiſibilis:ſed ibi vendēs ẜuitutē integrā ſibi et integrā vicino acqrere voluit (ſꝫ in. l. pediꝰ non fiebat ſuſolidū compromiſſum: qꝛ tūc ſecus: vt in. l. ſeq̄n. ſed cū ita Io. an.) ſer-

uitus aūt viclui bene eſt ſeꝑabilis a ẜuitute vēdentis:et ideo altera vtilis ꝑ alterā inutilē non vitiat̉. Ad leges aūt ſuꝑius allegatas. ff. de arbi. l. pedius. et. ff. detranſac. cum hi. §. ſi p̄tor: dico ꝙ ibi non erāt duo: qͦrūalteꝝ vtile eſſet: alteꝝ inutile: ſed vnū ſolū. l. tranſacctlo. ſuꝑ alimētis in ſcd̓o caſu inualida: qꝛ nō queſieratp̄tor de oībus q̄ mādat p̄tor: in pͥmo caſu vnuꝫ fueratcōpromiſſuꝫ ⁊ nō duo. Sed ad hoc vltimū eſt meliorprima ſolutio: videt̉ tn̄ fallere p̄dicta ſolutio in caſu. ff.de fideiuſſo. l. grece. §. in oībus. vbi d̓r ꝙ fideiuſſor obligatꝰ eſt in duriorē cām qͣꝫ pͥncipalis. oīmodo nō oblig. t̉: ſed ẜm opinionē illā que exponit oīmodo non obligat̉ in eo .ſ. ꝙ excedit non contradicit.X eo non debet. Pone caſum in eo qd̓ dic̄ decre.epiſtolas nō eſſe autenticas: qꝛ nullā debet ꝓ ſeallegare. x. di. ſi romanoꝝ. ad idē. viij. di. qͦ iure. Itempone in eo qͥ īpugnat cōpoſitionē qͥ ex ea bn̄ficiū nō cōſequit̉. sͣ. de cenſi. cū olim. Itē in eo qͥ īpugnat teſtamētū dicēs illud inofficioſum qͥ ſi id improbe dixit ⁊ ſuccubuit (hͦ d̓r qꝛ ſuobtinuiſſet certum eſſet ex illo legatonō deberi: vt in. l. ſtatiꝫ. alle. §. ſi ex cauſa. ⁊. l. ticia Io.an.) quicqͥd ex teſtamento caplebat ꝑdit. ff. de inoffi.teſta. papinianꝰ. §. memīſſe. ad idē. xiij. q. ij. qͣꝫ prepoſterum. sͣ. de teſti. p̄ſentiū. C. de his quibus vt indig. l.alia eſt. ⁊ dicit lex abſurdū eſt quē redire ad id qd̓ ſemel renunciandū putauit. C. de rebꝰ credi. ſi qͥs iuſiurandū. ⁊ fac̄ ad hāc regulā. sͣ. eo. qd̓ ſemel. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ qd̓ hic dicit niſus extitit: dic cū effectu ſaltē qͣꝫtuꝫin eo fuit: qꝛ ꝑſeuerauit: ſi aūt ſimplicit̓ ꝓteſtaret̉ ſecºeſſet: vt intelligit Bern̄. p̄dic. decre. de teſt. p̄ſentium.Item ſi inciperet agere vel exciꝑe ⁊ deſiſteret ante ſententiā (et ſic. etiam reſpondet̉. ad. l. poſt legatum. ff. dehis qui. vt indig. Io. an.) vt probant predicte. ll. §. meminiſſe. et. l. alia eſt. et hoc no. Bern̄. in predicta decre.de cenſi. cum olim. (et hic Io. mo. allegat verba intelligenda cū effectu. de cleri. non reſi. relatū. hec allegatio non videt̉ bona. quia effectū non habuit qͥ ſuccubuit. Sed intellexit effectū ex ꝑſeuerantia. Io. an.) etqd̓ dicit hec regula veꝝ intelligo niſi forte ex neceſſitate officij habuerit īpugnare: nā tūc ꝓprio noīe fructuꝫꝯſequi poſſet. hoc ꝓbat̉. iij. q. vij. §. tria. ꝟ. ſi ꝯtra pr̄empupilli. ff. de poſtu. l. vl. ff. de iudi. iulianꝰ ait. ⁊ meliusC. de admi. tu. vel cu. cū quedā. vb filiꝰ p̄teritꝰ a mr̄etutor vel curator inſtituti heredis hereditatē adeūdonoīe pupilli ſibi nō p̄iudicat. ad hͦ. sͣ. e. li. d̓ elec. c. pe. §.porro. Itē lꝫ qͥs impugnet ſententiā in vno. c. ex alio. qꝯſeqͥt̉ fructū. de teſta. raynūciꝰ. et. c. raynaldꝰ. ⁊ fac̄ qd̓dixi. sͣ. regula ꝓxi. Et ꝯcor. ad hanc regulā. j. q. vij. c. j⁊. .xcvj. diſ. ſi imꝑator. de poſtula. c. vl. ⁊ ſil̓e eſt qd̓ dicitur: fruſtra legis implorat auxilium ⁊cͣ. de vſur. qꝛ fruſtra. Item nota ꝙ ſicut non debet quis conſequi fructum ex eo quod impugnat vt hic: Ita econuerſo nondebet quis impugnare id ex quo fructum conſequitur.xix. diſt. c. j. iiij. q. iij. ſi quis teſtibus. iij. q. viij. cuius inagendo. de cenſi. cum oliꝫ in fi. ad hoc de tranſactio. exlitteris. et aperte. ff. de iure do. l. cū in fundo. ꝟſi. et ſiquidē. ff. ſolu. matri. ſꝫ ⁊ ideo. et hoc ſane ītelligas ẜmea que dicta ſunt ſupra in alio caſu.Om quid prohibet̉. (eſt regula huic ſimilis aliquo ꝓhibito: omne id ꝓhibet̉ per qd̓ perueniturad illud. ⁊ hoc loquit̉ de ꝯſequentia ꝓhibitiōis mediorū ꝑ que ꝑuenit̉ ad extremū. Iſta vero loquit̉ de ꝯſequētia ꝓhibitionis extremoꝝ que ꝓcedunt ex pͥmo ꝓhibito. Et in hoc ſimili pone exēplū. ff. de ſpōſa. l. oratio. et ibi concor. Ioan. an. Pone caſum in prohibitoa carnibus: qui prohibitus intelligitur ab omnibꝰ quetrahunt ſementiuam originem. iiij. di. deniqꝫ. et probi-

Caſus

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.

Ad I

Ad.

Caſus