lber

.¶ Uod oēs tāgit: dꝫ ab¶ E oībꝰ approbari. dēbN obſcurꝭ mīmū XI.Lē ſeq̄ndū Idē. XX3c ¶ Um qͥ certꝰ ē certiorari vlteriꝰ non oportet

tionis apparet: tum qꝛ exorbitans eſt a lure cōmuni illa cōſtitutio: ⁊ ideo ad cōſequētiā nō trahenda nec amplianda vt hic: vult em̄ illa cōſtitutio dari quartā etiāde his de qͥbus a iure dari nō debet: ſicut de ornamentis relictis ꝓ fabrica anniuerſario. xx. xxx. ⁊ ſic de ſingulis puta relictꝭ ꝓ luminaribus vel certꝭ ꝑſonis. de teſta. c.vl. de verbo. ſig.ex ꝑte. iij. Dicaꝫgͦ illa iura mutata ⁊ correcta perꝯſtitutionē (vbid̓ hͦ ī. iiij. glo. ⁊ īp̄alle. clemē. dudū. §. hmōi ī glo. vt pꝫ Io. an.) ſolū qͦ ad exp̄ſſos ī ea:qͦ ad alios remaneāt adhuc ip̄a lura. Correctio em̄ iuriū eſt vitāda. d̓ elec. eccl̓ia vr̄a. ij. cū ſi. in talibꝰ em̄ nōarguimꝰ de ſil̓ibus ad ſil̓ia: ⁊ cōcordat qd̓ dicā. jͣ. eo. inpenis. ⁊ facit ad hͦ optime. sͣ. e. li. de elec. ſtatutū. ⁊ d̓ regula. cōſtitutionē. ⁊ ita ꝓnūciatū fuit ꝑͤ ꝓfundiſſimeſciētie ⁊ bone memorie virū dn̄m Io. de mote murlo. ⁊ꝑ me in qͣdā queſtiōe in qͣ fuimꝰ ad cōſulēdū aſſūpti.Dod oēs tāgit. Dy. ponit exemplū ꝑ. l. receptūff. de ſerui. ruſti. p̄di. Io. an.) Pone caſum in archlep̄o cōſecrādo ab oībꝰ ſuffraganeis. lxvj. di. c. j. Inelectiōe faciēda ab oībus canonicis. de elec. qꝛ ꝓpter.In cōcedēdo hauſtū aq̄: in qͦ oēs vocādi ſunt qͥ ius habent. ff. de aqͣ plu. ar. l. in cōcedēdo. ad idē. liiij. diſt. c. j.viij. q. j. licet. de tēpo. ordi. ſi archiep̄s. C. de aucͣ. p̄ſtāl. vl. ff. de adop. l. nā ita diuus. nā ſiqui ledunt̉ vocanidi ſunt in cōfirmatiōe adoptionis: vt ibi. Et no. ꝙ dicit id qd̓ tangit oēs debere approbari ab oībus: ergonō valet qd̓ facit maior pars: ⁊ ſic eſt ꝯͣ. lxv. di. c. j. sͣ. d̓his q̄ fi. a maio. par. ca. c. j. ff. ad municipa. quod maior. Sol̓. ¶Idē Dy) aut cōpetit vt ſingulis: aut vt collegio: qd̓ ꝓſequere vt no. ꝑ Ber. ⁊ Inno. de cōſti. cumoēs. Fallit aūt hec regula in caſu. inſti. de re. di. §. religloſum. ꝟ. in cōe. (ad idē. ff. de relig. ſi plures fal. etiaꝫff. de pac. malorē. ff. de cur. fur. cōſilio. §. fi. vbi ſufficitalterius auctoritas. Dy.) vt no. in p̄di. decre. cū oēs. adid qd̓. sͣ. dixi: ꝙ ſufficit qd̓ facit maior ꝑs collegij. contradicit decre. de re iudi. cū olim in fl. ibi: Plena oīmqͥ pn̄tes fuerint ⁊cͣ. Sed ibi ſubaudit̉ (vt ibi no. in vlglo.) vel maioris ꝑtis: nā illud dicunt̉ oēs facere qd̓facit malor ꝑs. lvj. di. apl̓ica. d̓ elec. cū inter canonicosin prin. ff. ad municipa. qd̓ maior. interdū tn̄ requiruntur due ꝑtes. de elec. licet. et eo. ti. ſcriptū. cū ſi. (.sͣ. eo.li. de cle. egro. c. vno. cū cōcor. Io. an.) et facit hec regūla in argumētum ad id de quo olim dubitabat̉: an inclectiōe inferiorū dignitatū vel canonicorū vocent̉ abſentes: ⁊ videbat̉ ꝙ nō ꝑ p̄dictā decre. cū olim in fine.hodie terminatū eſt. sͣ. eo. li. de p̄bē. cū in eccleſijs. Itēeſt argu. ad queſtionē an papa poſſit ſtatuere inuitisacolythis ꝙ ipſi cōtineāt: ⁊ hec queſtio no. lxxxij. diſꝓpoſuiſti. et dlxit ibi Io. ꝙ nō. qꝛ caſtitas ſuaderi potoſt nō imperari. xxiij. q. j. integritas. Bartho. brix. ibicōtra cuiꝰ dictū penitꝰ eſt falſum: niſi intelligas de ꝓmouēdis: ſed ipſe de ꝓmotis etiā intellexit: vt eiꝰ verba demōſtrāt: monachis aūt ꝓfeſſis qͥ renūciaueruntꝓprie volūtati auſterior regula poſſet indici etiā ipſisnō approbātibus ẜm Inno. qui hoc no. de regula. ſuꝑeo. (Archiadia. cōtra. lxxiiij. di. c. ij. vbi de hͦ Io. an.⁊ eſt ſatis exp̄ſſum. sͣ. e. li. de ſta. regula. ſuꝑ. c. vno. ibimonialibꝰ indicit̉ auſterior vita: licet nō poſſit ſine omnium volūtate ordinē mutare. de his que vi metuſue.

cau. fi. c. pe. Et nota ꝙ ẜm primū caſum quē poſui archiep̄s de iure cōſecradus eſt ab omnibꝰ ſuffraganeis:papa tn̄ ſibi hoc vſurpat ẜm Iohā. qui hoc no. xxiiij.q. j. pudenda. et. lj. diſt. qui in aliquo.N obſcuris. Hec regula ſumpta eſt. ex. l. ff. e. tl.ſemꝑ in obſcuris. ⁊. l. ſemꝑ in ſtipulatiōibꝰ. Pone caſum. .s. de cenſi. ex ꝑte. vbi in dubio nō cōpellunt̉ſoluere vota ad maxima: ſed ad minimā menſuraꝫ: adidē. ff. de leg. iij. l. numis. vbi numus ſic in genere legatis debent̉ minimi. Circa hāc regulā no. ꝙ in obſcuris.nō ſtatim inſpicimꝰ qd̓ eſt minimū: īmo inſpicimꝰ primo qd̓ eſt veriſimiliꝰ: ⁊ qd̓ plerūqꝫ cōſueuit fieri: vt. jͣ.eo. inſpicimus. cū ſuis cōcor. ⁊. ff. eo. ti. l. in obſcuris inſpici. ⁊ ſi hͦ fieri nō pōt. Idē hic Dy. ꝑ modū obiectionis. Io. an.) tūc inſpicimꝰ qd̓ eſt minimū: vt hic. Primo gͦ inſpicimus qd̓ exp̄ſſe agit̉: puta. x. li. bon̄. vel qd̓agit tacite: (vide ꝙ poſt Dy. dicam. jͣ. eo. inſpicimꝰ. intex. ⁊ ſuꝑ fi. glo. Io. an.) tacite dico vel rōne rei q̄ vendit̉ .x. li. vel rōne ꝑſone vel rōne cōſuetudinis. vltimoqd̓ eſt minimū: vt hic. ⁊ eſt ſi. qd̓ dixi. sͣ. eo. cū ſunt partium. Et potuit eſſe ratio huius regule: qꝛ de minimonō eſt dubiū ſenſiſſe: qꝛ ſi intellexerit de maximor ergode minimo: qꝛ plus includit ſub ſe minus: ſed nō econuerſo: ⁊ de hͦ dicā. jͣ. eo. plus ſemꝑ. Alibi tn̄ habes argumēta de mediocritate ſpectāda. x. q. ij. hoc ius. d̓ offi. cuſto. c. j. ⁊ eſt expreſſum. ff. de leg. j. l. legato in prin.vbi de hoc. (⁊ diſtinctionē ibi poſitā plene ꝓſequit̉ h̓ ⁊Dy. tractans etiā plene qn̄ in cōtractibꝰ ⁊ qn̄ in delictꝭlocū habet hec regula ⁊c̄. Io. an.). ff. de auro ⁊ argē.le. qui lancē. C. de dona. ſi quis argentū. §. ſi vero. ⁊. §.ſe. cū ſi. (vide de cenſi. qͣꝫto. in. iij. glo. ⁊ de fi. p̄ſby. litteras. in viti. glo. Io. an.) et poteſt dici ꝙ in ſpeciebus ⁊artificijs mediū inſpicimꝰ: vt no. ff. manda. l. fideiuſſorem. ⁊ ſic intelligant̉ illa iura. In qͣꝫtitatibꝰ aūt inſpicimus qd̓ eſt minimū: vt. sͣ. dixi: vt in p̄di. l. fideiuſſorem. ⁊. ff. de leg. j. apud iul. §. ſcio ex facto. q̄ videt̉ contraria ad ſupradictā ſolutionē. nam ibi legato fundo:ſi duos fundos habebat teſtator: debet̉ minimꝰ ſi nonapparet de quo ſenſerit: ſed ibi nō erat mediū: ⁊ aduerte: quia viliſſimū hominē habere non expedit: et ideolegato vel promiſſo homine mediocris debet̉: vt in predi. l. legato. Sed vlliſſimos numos habere nobis expedit: vnde etiam bagatinos: vt in predi. l. numis. etvile triticum: vt in predi. l. fideiuſſorem. ⁊ ideo in hisdebetur minimū. Item habet hec regula in pe. vt. jͣ. e.in penis. vt ibi dicam.Om qui certus. ¶Dy. ponit exemplū ꝑ. l. j. ff. de-edi. edi. §. aiunt. ⁊. §. ſi intelligatur. ⁊. l. ſi tamen..§. ei qui ſeruū. Io. an̄.) Pone caſum. xj. di. c. vl. ver.ſepe dilectionē tuam ⁊cͣ. sͣ. de ap. ſi duobus. In archiep̄o qui ſciēs illū excōicauit qͥ appellauerat ad papamff. de ac. emp. et ven. l. j. in fi. In eo qui ſciebat rē quaꝫemebat ſeruitutem debere: qꝛ non aget de empto qͣꝫtominoris. Si vero ignorabat agit etiā ſi venditor ſciens ſeruitutē vel vitiū dixit ſe velle teneri noīe ſeruitutum vel vitiorū. hoc em̄ generale pactū nō trahit̉ adilla q̄ vēditor ſciuit. ff. de ac. emp. ⁊ ven. l. hͦ aūt. ⁊ facitꝙ ibi no. Dy. ⁊ dixi poſt Din. de pe. ⁊ re. cū infirmitasin fi. ⁊ vide in Spe. d̓ emp. ⁊ vē. §. vidēdū. ꝟ. qͥd ſi vēditor eqͥ. ⁊. ꝟ. ſe. Io. an.) vt ibi. ⁊ fa. sͣ. e. ſciēti. ⁊ qd̓ ibidixi. ⁊ no. ff. e. ti. nemo videt̉. ⁊ qd̓ ibi dicit qͥ certus eſtſubaudi vel eſſe debet: nam non eſt neceſſarium ſingnlorum auribus intimari qd̓ eſt publice ꝓmulgatum.xvj. di. qd̓ dicitis. de poſtula. prela. c. j. ff. de inſtitu: ſed⁊ ſi pupillus. licet autem canonicus qui certus eſt demorte ep̄i de ipſius morte nō debeat vlterius certiori: vt. sͣ. de elec. cū inter vniuerſas. tamen citari debet.

Nota

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.Caſus

Ad.

Ad.

Adi.

Ad.

Caſu

Ad.

An papapoſſit ſtatucre inultisacolythisꝙ ipſi contineant

Ad.