Liber
a ¶ ¶Ullus pluribus vti deE fenſionibus prohibet̉.dem.2b ¶ Uod ſemel placuit: amplius diſplicere nō po-
ficare potes hanc regulā etiā in imperito medico: ⁊ iniudice. (⁊ aſſeſſore. ff. ꝙ qͥſqꝫ luris. l. ij. Ioh̓. an.) qui ꝑimperitiam male iudicauit. qui tenetur actione in factum: inqͣꝫtum religioni iudicantis videbitur equū. ff.de va. et extraordi. cognitio. l. ſi iudex. inſti. de obli. q̄ex quaſi delic. inprincipio: quiaimperitiaᵐ culpecomparatur .j. ꝙj. non eſt putanda in fine. xxix.diſt. c. vlti. .sͣ. deeta. et quali. adaures. de homi.tua. ff. eo. titu. l.imperitia. ſi ergo eſt in culpa ſe miſcendo ergo teneturde caſu: quia ſemper ſi caſum culpa p̄uenit tenetur qͥsde caſu de homi. preſbyteꝝ. ⁊. c. continebat̉. ⁊. c. ad audientiam. ⁊ sͣ. eo. li. e. ti. c. vlti. de hoc. l. di. de. his. sͣ. d̓ homi ſicut dignum. in glo. pe. ad hanc regulam concor. sͣde ſenten. excom. perpendlimus.Ullus pluribus. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff.Lę e. ti. l. nemo ex his. Pone caſum. xxiiij. q. j. qͥſqͥs.vbi negat Augꝰ. qd̓ dicebat Dincen̄. eū facere. dicensꝙ poſito ꝙ id verū eſſet: id facit ex cauſa: de p̄ſcpͥ. auditis. vbi allegat̉ exēptio ⁊ p̄ſcriptio. C. de tranſac. interpoſitas vbi dicit̉ trāſactionē nō tenere: tū qꝛ metuinterpoſita: tū qꝛ facta cū ſeruo ꝓprio. ⁊ ꝙ dic̄ defenſionibus. intelligas etiā ꝯͣrijs xviij. q. ij. in prin. vbi dehoc. ff. de excep. l. nemo. niſi forte ſpecialit̓ ius imped iatur: vt p̄di. l. ff. eo. ti. l. nemo ex his. Impedit em̄ iusīterdū ꝯͣrias defenſiōes ꝓponi. Pone caſū. ff. de noxa.l. quotiēs. §. p̄tor. ibi ꝯuetus noxiali negans ſeruū hr̄ein ptāte ꝯuictꝰ de mēdacio tenet̉ inſolldū nec peniterepōt. Idē ī ꝯuētu de pauꝑtate. ff. ſi qͣdrū. pau. fe. di. l. j..§. interdū pōt. Idē in eo qͥ negat pecuniā numeratāxuictꝰ de mēdacio nō pōt dicere ſe ſoluiſſe. (vide de hͦ īSpe. de excep. §. vlſo. ꝟ. ſꝫ qͥd ſi debitor. ⁊ ibi in ver. ſetractat̉ de creditore qͥ negat ſe numeraſſe ⁊ pignꝰ recepiſſe: cū ab eo pignꝰ repetit̉. Io. an.) C. d̓ nō nume. pe.aucͣ. cōtra qͥ ꝓpriā. Idem in eo qͥ negat ſe ſocium amittit pͥullegiū vt cōueniat̉ inqͣꝫtum facere pōt. ff. de re iudi. ſed hͦ ita. §. j. idē in eo qͥ negat ſibi pecuniā ſolutā ſicōuincit̉ de medacio amittit pullegiū ꝑ qd̓ aduerſarius cōpellebat̉ ꝓbare indebitū: ſed ip̄e cōpellit̉ ꝓbaredebitū. sͣ. de ſolū. is qͥ. ff. de ꝓba. cū de indebito in pͥncipio. Itē impedit. ff. de rei. vendi. l. vlti. C. qui po. inin pigno. habe. aucͣ. ſi poſſeſſor. nā ꝯuētus rei vēdi. velpigno. negās ſe poſſidere ꝯuictꝰ de mēdacio cōmoduꝫpoſſeſſiōis amittit vt ibi. ⁊ acqͥlia inficlatiōe creſcit induplū. ff. ad. l. acqͥl. l. ij. ⁊ heres qͥ negat legatū ꝯuletnō recurrit ad ſolēnitatē iuris: vt dicat̉ teſtamētū imifectū. inſti. de fidecōmiſ. here. §. vlti. Itē impedit inſti.de fideicōmiſ. liber. §. ſed qd̓. ⁊ in aucͣ. de trien. ⁊ ſe. §.ſtudiū. ⁊. §. illud actor. col iij. (dlcūt cōlter doc. ꝙ ī hisoībus eſt rō ſpecialitatis vt puniat̉ mēdactū. Io. au.)duas aūt electiōes qͥs ſimul ꝓſeqͥ n̄ pōt: nec vna electaredire ad alterā. sͣ. eo. li. de elec. vt quis duas. ⁊ facit. sͣde re iudi. cum olim. an autem qͥs pluribus actionibꝰvti poſſit. nota. viij. q. ij. in prin. de religi. domi. cū dilectus. ⁊ ꝑ Inno. et Hoſti. de reſtitu. in integ. conſtitutus. et plene. ff. de tribu. qd̓ in heredem. §. eligere. (necvalet ſi dicas idē debere dici in exceptionibus in qͥbuſreus eſt actor. ff. de excep. l. j. qd̓ in actionibꝰ. ⁊ eſt rō:quia rei fauorabiliores. rō rōnis: quia ī poteſtate actorū eſt agere: ſed cōueniri non eſt in ptāte reoꝝ. ff. d̓ do.ex. l. pure. §. fi. Dy.) licet autem ex titulo duplicato non
agat̉. sͣ. de fl. inſtru. inter dilectos. C. de ꝯͣhenda empti.cū res. tn̄ bn̄ excipit̉. sͣ. de cōceſ. p̄ben. poſt electione. dereligi. do. ꝯſtitutꝰ. ⁊. c. cū dilectꝰ. In illa aūt decre. de p̄ſcrip. veniēs. ſimul ꝓponebant̉ illa duo pͥullegiū ⁊ p̄ſcriptio. ꝑ quoꝝ vnū videbat̉ recedi ab altero: vt ibipatꝫ. Sꝫ nōne ꝯria allegās nō audit̉: vt. xxiij. q. vij. qd̓aūt. in pͥnci. de ap. ſollicitudinē in fi. C. de fur. ⁊ ſer. corrup. l. j. Quidā indiſtincte dixerūt allegantē ꝯͣria nonaudiri ꝑ p̄dic. decre. inter dilectos. ſꝫ obſtāt ſupradictalura. Alij dixerūt .ſ. Gull. naſo. Tan. ⁊ Goffre. recitando ꝙ illud habet locū in actore ⁊ in eadē inſtantia iudicij: nā ſecus in diuerſis. ff. de lnoffi. teſta. l. papinianus. §. ſꝫ impuberꝭ. in reo aūt nō habet locū: vt. sͣ. ꝓbaui. Sꝫ huic opinioni ꝯͣdicit p̄di. decre. veniēs. nam ibierant mutue petitiōes: ⁊ ſuꝑ eo ſuꝑ quo ſe defendebatabbas nō audit̉ ibi allegās ꝯͣriā p̄ſcriptionē .ſ. ⁊ pͥullegiū: et iō dixerūt ꝙ nō audit̉ allegās ꝯria in eadeꝫ inſtantia iudicij: vt in ꝯtrarijs: ſed in diuerſis bene: ⁊ iōdlxit ꝙ qͥ pͥmo egit de officioſo teſtamento et ſuccūbuit poteſt poſtea dicere nullū: vt. C. de inoffi. teſta. l. contra malores. ſꝫ huic ꝯͣdicunt de reſcrip. auditis. et. c. cūolim. vbi in eadē inſtātia ꝓponunt̉: vnde dixerunt alijꝙ ſub conditione licet ꝓponere cōtraria: puta proponō talē exceptionē: in qua ſi ſuccubuero: extūc ꝓponotalē: facit de excep. cū venerabilis. et quod ibi no. ⁊ ſicintelligūt. (vide ꝙ ibi dixi ſuꝑ fi. antepe. glo. Io. an.dictas decre. auditis. et. c. cuꝫ olim. et hoc recitat Gof.ſeruari in curia. Sꝫ hoc nō colligit̉ ex ip̄is decre. ⁊ videt̉ quideꝫ diuinare: vnde verius dicas ꝙ aut ſunt cotraria que proponunt̉ ex principio: aut ex fi. Si ex pͥn.ſunt ꝯͣria: ſꝫ ad vnū fine tendunt. pone caſū in p̄di. decre. auditꝭ. ⁊ in decre. cū ollm. ⁊ ī decre. poſt electioneꝫ.cū ſi. tūc ꝓponi poſſūt in eadē inſtātia: et vnū nō preiudicat alteri. Si aūt ad finē ꝯͣriū tendūt: pone exemplū ꝑ decre. ſollicitudinē. tūc ſimul vel in eadē inſtantia nō ꝓponunt̉: vt. sͣ. dixi: nec credas ꝙ in predic. decre. veniēs pͥullegiū in eo ꝙ pͥuilegiū ſit contrariū preſcriptioni in eo ꝙ p̄ſcriptio: ſed tenor priullegij erat cōtrariꝰ p̄ſcriptioni. ꝑ p̄ſcriptionē enim dabatur abbatiplena et pura poteſtas recipiendi ordines a quocunqꝫvellet epiſcopo: ſed per priuilegiū cum determinatiōedabat̉ predicta poteſtas: ſi epiſcopus catholicus nō eſſet ⁊cͣ. Dicunt tamen quidam referre in verbis an .ſ. dicat allego preſcriptionē et pͥuilegiū: et tūc debee audiri an dicat allego p̄ſcpͥrionē ⁊ pͥullegiū ⁊ tūc nō audit̉qꝛ ponit carrucā ante boues: et ſic intelligunt decre. ſꝫvt ibi patet: primo priullegium fuerat allegatum: vnde precedens ratio verior eſt. Et nota ꝙ exceptionemobijciens non conteſtat̉ litem. sͣ. eo. lib. de lit. conteſta.c. ij. nec fatet̉: vt. jͣ. eo. exceptioneꝫ. et adde ꝙ ibi dicam:et concor. ad hanc regulam de appel. cum parati.Dod ſemel placuit. (Io. mona. dicit exēpla poA nendo ꝑ. c. de illis. j. ad fi. de deſpon. impub. ꝑ. l.ff. de inoffi. teſta. l. fi. ff. de aqua. plu. ar. in diem. de vaca. mu. l. p̄tor. §. ſi poſt ⁊cͣ. Io. an.) Pone caſum in matrimonio. xxxij. q. v. horrendus. de iurciu. quemadmodum. ff. de adul. ſi vxor in fine. In electo. viij. q. ij. dilectiſſimi. sͣ. e. lib. nulli de elec. ff. de decur. l. pe. in fi. Iniudice. iij. q. iij. offeratur. de cau. poſ. cum olim. C. de ludi. apertiſſimi. Idem in alijs omnibus. iiij. diſ. in iſtia.sͣ. de proba. per tuas. ff. de nego. geſt. pomponius. ij.Fallit interdum hec regula ex cauſa ſuperuenſenti: velde nouo ad noticiam perueniente. sͣ. eo. lib. de elec. vtcirca. et. c. nulli. sͣ. de excepti. paſtoralis. quia que denouo emergunt̉ indigent auxilio. sͣ. de offi. delega.inſinuante. ff. de interroga. acti. de eta. §. ex cauſa.Item fallit in caſu. ff. de mune. et hono. vt gradatiu
Ad
Cſus
Ad.
Ad.
Ad
Caſu
Ad.
Ad