De verboꝝ ſignificationeTi. XII

tꝫ generalis. ¶ In alijs eorūpoſſeſſionibus iure cōmuniſeu quolibet alio eccleſijs parochialibus ⁊ dioceſano epiſc ſcopo reſeruato. ¶ Per declarationem auteꝫ huiuſmodi nolumus defenſionibusalijs ſeu iuribus partium derogari. Qicolaus. iij. Primo declarat manifeſtū ⁊ euidens eſſe ſynonyma: ⁊ idē ſignificare quo ad caſum de-cre. de elec. ſi forte. Secūdodeclarat cōſpiratores ⁊ coniuratores qui iurauerunt etſtatuerunt de non recipiendo aliquē in canonicum admandatum pape donec poſſent reſiſtere. Tertio declarat tale ſtatutū deteſtabile ⁊illicitū multis ex cauſis. Iohan. andree.IIcaOnſtitutionem felicis1recordatiōis Gregorijpape p̄deceſſoris noſtri edi-

d tā in concilio Lugdun. vt ſiforte inter cetera que obijciunt̉ electo aut poſtulato ſeualias ꝓmouēdo ad aliquaꝫdignitateꝫ: euidentē ſcientievel aliū ꝑſone defectum opponi contingat: de illo primitus cognoſcatur: et ſi opponentē inuentum fuerit deſtitui veritate: a cauſe illius ꝓſecutiōe totaliter ſit excluſus⁊ alias puniat̉ ac ſi in obieectorū ꝓbatione omniū defetciſſet: eſt in illo qui manifes ſtū defectū in viſu auditu etalijs corporeis ſenſibus: nech nō ⁊ in memoria ⁊ etiam intellectu opponit electo locuꝫi habere: ac quo ad intentionē cōſtitutionis ipſius manifeſtum ⁊ euidēs idem ſupponere declaramus. ¶ Cęteꝝcanonicos cuiuſuis eccleſiequi ſtatutum fecerunt ſolenniter et iuramento firmarūt:

uls ſul: qui clerici de his decimis ep̄o nō dabunt quartam quā alias de lure cōmuni deberet habere. de offi.ordi. cōquerēte. de p̄ſcrip. de quarta. eſt em̄ quarta d̓ lege dloceſana. sͣ. de offi. ordi. cōquerēte a quā nulli ſūtexemptꝭ: vt. sͣ. vldiſti. Si igit̉ bene aduertis ꝑ hec ſuapullegia iſt lobtinent priꝰ in eo.quia ex quo ſūtꝓprij et ſpeciales eccleſie romane filij: ab ipſotp̄o interdici vl̓excōicari nō poſſunt. Itē ꝙ rōneeccleſiarū ꝑͤ eosconſtructarū inlocis deſertis nihil lege dioce. debēt ep̄o. Tertioꝙ ꝓpter eas excōſcari vel interdici nō poſſunt.Quarto ꝙ ſolūꝑ ſuos clericoseas gubernant.Quinto ꝙ decimas laboruꝫ enoualiū: ⁊ aliacolūt clericis ſuordinis: ⁊ ſic ſibijpſis ſoluuntSexto ꝙ de illis decimiſ quatā ep̄o nō ſoluūtIohan. an.Generaallis. s. de deci. nuper ſcꝫ ꝙ de poſſeſſionibꝰ queſitis poſt cōciliū ſoluāt decimas. (vnde dicebat Inno.ꝙ hoc vult iſta moderatio ꝙ iſte ordo ſancti Iacobide queſſtis poſt cōcil̓. integras decimas ſoluāt. Intellige parochijs qͥbus debent. Io. an.) b ¶ In alijs.ſcꝫ quas alijs colendas tradūt vel ab alijs colendas recipiunt. vel de quibus anteqͣꝫ fierent noualia magni ꝓuentus ꝓueniebāt: vel que ſunt ipſorum quo ad primeuū ⁊ directū dominiū: tn̄ parochiani eas poſſidēt ⁊ tenent: pone habētes eas ꝑ emphyteoſim: ad hoc. sͣ. deelec. dilecti. ⁊. c. licet. ⁊ sͣ. e. quid ꝑ nouale ad fi. de acqͥſitis poſt cōciliū dixerat. sͣ. ꝓxi. c ¶ Per declarationē. No. verbū ſi ageret̉ de exemptione: ⁊ exemptio nōꝓbaret̉: ⁊ ꝓnūciaret̉ cōtra opponētē: bene fieret p̄ludiclum ſaltē quo ad eū: licet nō quo ad ſuperiorem. .sͣ. depriulle. cum olim. de reſti. in inte. c. ij. quia ſi nō appellat̉ a ſnīa p̄textu priullegiorū de nouo repertorū: nō reuocat̉ ſententia .s. de re iudi. inter monaſteriū. ⁊. c. ſuborta. ſed hic nō diffinitiue ꝓnūciat: ſed declarat quodamodo interloquēdo qͥd importent verba priullegij:vnde licet per illud priuilegium quo ſunt recepti in filios non ſunt exempti: ſi habent alia priuilegia exemptionis bene ſunt exempti: vt dixi in prin. nō em̄ ꝓnūciatillos exemptos vel nō: ſed declarat qͥd illa verba priuilegij importēt. Idē in alijs caſibꝰ de quibus. sͣ. dicit̉.Onſtitutionē. ¶ Cōtinet tria dicta q̄ patent inrubro. Scd̓m. ibi: Ceterū. Tertiū. ibi: Statutuꝫquoqꝫ. Et olim inclplebat cōlurationū ⁊ fuit multumvecila. Io. aij. Declarat primū dictuꝫ: vt. sͣ. dixi decre.

sͣ. ed. lib. de elec. ſi forte. ⁊ que ibi no. Gar. et Gull.Lugdunen̄. sͣ. e. li. de clec. ſi forte. cuiꝰ verba addlitterā. jͣ. ſequunt̉ vſqꝫ ad verbū in illo. vbi ponit declarationem. ⁊ hec omnia vſqꝫ ibi expone. vt ibi dixi.Manifes ¶ Defeciſſet. vt. sͣ. eo. li. de elec. c. j. ſſtū. vldebat̉ contra: qꝛ cōſtitutioſi forte loquebat̉in euidenti ⁊ nōmanifeſto: ⁊ aliud videt̉ eudēs⁊ aliud manifeſtū. Euidēs em̄eſt qd̓ ſemꝑ palā eſt ⁊ euidēterapparet. (Macrobius ſuꝑ ſomnō Sciplōīs. li.j. charta. xxiij.negari non pōtqd̓ viſus affirmat Ioh̓. an.)arg. j. q. j. vt euidēter. ⁊ sͣ. de accu. euidentia. ff.de ꝯtrahē. emp.l. ea que. qd̓ eniꝫē in euidēti: nulla pōt tergiuerſatiōe celari. sͣ. d̓coha. cleri. ⁊ mulie. c. vl. sͣ. d̓ offi.or. ordīarij. §. ceterū. e. li. Manifeſtū vero aliqn̄ꝓbatiōe indigetxj. q. iij. eorū. dehͦ no. ij. q. j. manifeſta. sͣ. de coha. cleri. ⁊ mulie. veſtra. ſed ꝯͣrlū eſt verū ꝑ hāc cōſtitutionē ⁊ merito: nā cōſtitutio ſi forte requirit ꝓbationēexaminis in euidēti defectu: ⁊ ꝓbat̉ manifeſtū. sͣ. d̓ electio. bone. j. C. ſi mi. ſe. ma. di. l. iij. ibiciſi palā ⁊ euidēter ex inſtrumentorū ꝓbatione ⁊cͣ. ⁊ p̄terea hec duo vidēt̉ ſynonyma. sͣ. e. ti. cū oliꝫ. Nā ⁊ ſi opponat̉ euidēsdefectus ſciētie: nō palā hoc apparet: ſꝫ eſt neceſſe examinationē fleri: examinatione aūt hͦ fiet certū. ff. ſi certū pe. l. certā. īmo etiā no. Guil. in decre. ſi forte. ꝙ ſi obijciat̉ ꝯͣ electū ꝙ eſt oīno illitteratꝰ: ⁊ ideo repellēdus:licet nō dicat̉ euidēter vel manifeſte in exemptione habebit locū decre. ip̄ius forma: qꝛ idē eſt verborū ſenſus⁊ ideo idē ius eſſe debet. sͣ. de cōſtitu. trāſlato. ff. ad. l.acquil̓. illud. ⁊ ad hͦ facit inſti. de excu. tuto. §. ſil̓r eumqͥ lr̄as neſcit ⁊cͣ. ⁊ formule verborū hodie ſunt ſublate.inſti. de ver. obli. §. j. C. de formū. ⁊ impetra. ac. ſubla.l. j. et. ij. ⁊ verba nō debēt p̄ualere ſenſui. ſed ecōtra. sͣ.eo. ti. intelligentia. ⁊. c. p̄terea. ⁊. j. q. j. marchion. intelligamꝰ gͦ euidētē ⁊ manifeſtū: cuiꝰ ꝓbatio ē in euidēti etmanifeſto: licet id in exemptionis forma nō exprimat̉.alias ſequeret̉ ꝙ ſi dico electū cecum: ex quo non addoeuidenter vel manifeſte: nō haberet locū cōſtitutio: ꝙeſſet abſurdū. g ¶ In viſu. vnde oculo carēs nō ꝓmouet̉. lv. di. ſi euāgelica. hͨ ¶ Intellectu. gͦ ſiue memoria ſiue ītellectu careat nō ꝓmouebit̉ ad dignitatē.xxxix. di. Petrꝰ. I Cntētionē ip̄iꝰ. q. d. interdū bn̄ſūt diuerſa: vt dixi. sͣ. ī glo. videbat̉ in pͥn. k ¶ Statutū. ex hͦ ⁊ ex eo qd̓ d̓r ī fi. videbat̉ ꝙ canōici poſſint. re

Euidens

Ad.

manifeſtū

lullio ſ

diula

An canonici pn̄t facere ſtatuta