Ti. XIDe ſentētia excōicationis
trādū delictum: cuius occaſione ipſum interdictū eſt latum p̄buerūt auxiliū cōſiliūvel fauorem: niſi de ipſo delicto ſi ſint tales ꝙ id facerevaleant prius ſatiſfecerint:vel de ſatiſfaciēdo idoneamīdederint cautionē: aut ſi ſatiſfacere nequeunt vel hmōib cautionē preſtare iurauerintꝙ cū poterūt ſatiſfaciēt: ⁊ adſatiſfactionē hmōi ꝑ euꝫ velꝑ eos qͥ facere ipſam debentet poſſunt p̄ſtandā dabūt cōſiliū ⁊ auxiliū: ac iuxta poſſeſuū fideliter laborabūt: noneſt penitentie bn̄ficiū aliquatenꝰ cōcedēdū. ¶ Nec tuncetiā quo ad iſtos vel alios qͥcirca hoc minime deliquerūt: vbi ciuitas vel locus alius ſeu vniuerſitas interdicticexiſtūt: faciēda eſt relaxatiointerdicti: ſed eſt eis ſolūmodo iniūgenda penitētia ſalutaris. ¶ Adijcimꝰ p̄terea ꝙd ſingulis diebꝰ in eccleſijs ete monaſterijs miſſe celebrent̉et alia dicant̉ diuina officiat ſicut priꝰ: ſubmiſſa tamē voce ianuis clauſis excōicatisgac interdictis excluſis: ⁊ cāpanis etiā non pulſatis. ⁊ tācanonnici qͣꝫ clerici eccleſiaꝫin quibꝰ diſtributiōes quotidiane illis qͥ horis interſunth canonicis tribuunt̉: ſi ad officia nō venerint ſupradicta:
diſtributiōes eaſdē amittāt:ſicut interdicto ꝑderēt nō extāte ſi diuinis officijs nō adeſſent. ¶ In feſtiuitatibꝰ vero natalis dn̄i paſche ac pēī tecoſtes ⁊ aſſumptionis virginis glorioſe cāpane pulſentur: ⁊ ianuis aꝑtis alta vocediuina officia ſolēniter celebrent̉. excōicatꝭ ꝓrſus excluſis: ſed interdictis admiſſis:qͥbus ob reuerētiā dictaꝝ ſolēnitatū: ⁊ vt ip̄i ad humilitatis gratiā ⁊ recōciliatiōisaffectū faciliꝰ inclinent̉: p̄fatis diebꝰ participationē permittimꝰ diuinoꝝ: ſic tn̄ ꝙ illiꝓpter quorū exceſſū interdictū hmōi eſt ꝓlatū altari nulklatenꝰ appropinquēt. ¶ Ceteris q̄ circa obſeruationeminterdictorū a noſtris ſunt p̄deceſſoribꝰ inſtituta: in ſuorobore duraturis: non obſtūtibus qͥbuſuis priuilegijs eccleſijs monaſterijs ordinibꝰreligionibꝰ ſeu ꝑſonis eccleſiaſticis ſecularibꝰ vel regularibus exemptis ⁊ nō exemptꝭ ſub quauis forma vel expreſſione verboꝝ ab ap. ſedelconceſſis: que cōtra tenoremp̄ſentis cōſtitutiōis nulli volumus ſuffragari: cum qͥbuſlibet tam ſecularibꝰ qͣꝫ regularibus ſufficere debeat: vttēpore interdicti mō p̄miſſodiebus celebrēt ſupradictis.
1 ¶ Idoneā. ergo nō nudā ſed plgnora vel fideiuſſores. C. de ver. ſig. ſancimus. b. ¶ Iurauerint. ad idēēͣ. de do. inter vl. ⁊ vxo. per veſtras. C. de epiſ. ⁊ cleri.aucͣ. generaliter. cRelaxatio. facit ad ea que no.de pe. ⁊ re. ꝙ in te. (⁊ vide. ꝙ ibi poſt Inno. dixi ſuperfi. vl. glo. Ioh̓.an.) in fl. igit̉ ſiis ꝓpter cuiꝰ culpā latū eſt interdictū ſatiſfacerevult tollet̉ interdictum ſi non ꝓpter eius culpaꝫſed alterius ipſepuniet̉: eiꝰ ſatiſfactio nō requiritur. sͣ. e. ſi ſententia. §. j. ſi autemculpabilis fuit:puta cōſiliariusvel auxiliarius:licet tollat̉ cautlo ⁊ iniūgat̉ penitentia non relaxabit̉ interdictū. d ¶ Eccleſijs. nō ītelligasde eccl̓ijs interdictis: ſed ſitis inloco interdicto:qd̓ patet. sͣ. §. j.ibi terris ſeu locis: ad idem. ēde ver. ſig. cū inpartibꝰ: ſic etiaꝫloquit̉. sͣ. de pe.et re. ꝙ in te. depriulle. ꝙ nōnullis. ibi cū cōe tere fuerit interdictū. (ad huiꝰ intellectuꝫ vide ꝙſcripſi. sͣ. e. pn̄ti.ſuꝑ. ꝟ. loca. Ioan.) e ¶ Monaſterijs. ⁊ noīeeccleſiarū intellguntur monaſteria. liiij. diſt. §.hac auctoritate.(vide ꝙ not. etdixi. sͣ. e. li. ne p̄lati grādi. in. ꝟ.p̄ſertim. in glono. ⁊. ſuper ipſa.Io. an.) f ¶ Sicut prius. hoc ſtatim determinat ꝑſequentia. g ¶ Interdictis. qͥd de non interdictis:videret̉ a contrario ꝙ eis p̄ſentibꝰ poſſit celebrari: ſeddic cōtrariū: qꝛ interdicto loco omnibꝰ interdictū intelligit̉ ibi audire diuina: niſi ſuꝑ hoc ſint priuilegiati. etvidet̉ expreſſum. sͣ. e. li. de priuile. licet. que decre. etiaꝫvidet̉ ſuꝑflua ꝑ iſtā: ſed dic vt ibi dixi in pͥn. īmo ſi decre. illa intelligeret̉ de priullegio iuris cōis: puta datohode ꝑ hāc decre. ibi eſſet caſus. h ¶ Tribuunt̉. etillis tm̄ nō alijs tribui debēt: ⁊ cōſuetudo cōtraria nōvalet. sͣ. e. ll. de cle. nō reſi. c. vno. i ¶ Aſſumptiōis.Nota terminatā altercationē querentiū qd̓ eſt ſolenni
us feſtum an feſtū aſſumptiouis: an feſtū natlultatis.(vel annūciationis de quo plus videbat̉ Io. an.) virginis glorioſe; habet em̄ eccleſia ꝙ ſit celebrius feſtuꝫaſſūptionis vt hic vides. (⁊. sͣ. de obſer. ie. c. j.) Sed inhis feſtiuitatibꝰ qͣꝫtū poterit celebrari: dic ꝙ in vigiliafeſti ad veſperaIdem Archi.et fa. Clemen. j.de reli. et vene.in fi. ⁊ hoc ex obſeruantia eſt indubitatū. Ioh̓.an.) quia tunc qͦad officiorū celebrationē incipitdies. lxxv. di. qd̓die. ⁊ sͣ. de ferijſc. ij. ⁊ credo ꝙ cōtinuare poterūtofficiuꝫ vſqꝫ adveſperas feſtiuediei incluſiue: cōpletorium aūt ⁊reliqͣ poſt veſperas cantare nonpoterūt ẜm hācformaꝫ per iurapredicta.k ¶ Appropinquent. vberiorēgratiā igitur habebūt qͥ nō peccauerūt qͣꝫ hi qͥpeccauerūt: (dicit Ioh̓. mo. gr̄aeffuſa plus velminus affluit ꝓut ſubiectū gr̄eplus vel minꝰ ſecooptat influēti.alle. ꝙ no. xvj. q.poſitiōes. ⁊. ff.de vſu ⁊ ha. plenum. §. j. et. §.equi.) et merito.nam et ſpecialeeſt in hac ſententia cōtra rōnemiuris ꝙ aliꝰ proalio puniat̉ .sͣ. d̓iniu. ⁊ dam. dato. c. vno.Conceſſis.Erāt fratres minores p̄dicatores et quidam alij priuilegiati vt certis ſuis feſtiuitatibus celebrare poſſent tempore interdicti: interdū vſqꝫad octauas: hec ⁊ ſimilia priullegia ſūt reuocata: et puto. ¶Idem Archidi.) etiam per hec verba generalia reuocatū priullegiū templariorū et hoſpitalariorū: quoin eorū iocundo aduētu ſemel in anno aperiebat̉ vnaeccleſia in loco tempore interdicti: ⁊ celebrabant̉ diuina. sͣ. de priuile. vt priuilegia. ⁊ intelligas de prioribꝰpriuilegijs que reſpicit hec cōſtitutio: non de poſterioribus: cum ſibi vel ſucceſſoribus legem impontre nonpotuerit: licet indicare potuiſſet. sͣ. eo. lib. de reſcrip. c.vlti. C. de legi. digna vox. de elec. innotuit.
An feſtumaſſūptiōisbtē marieſit ſolēniusfeſto natiuitatꝭ eiuſdē.Ad.
Quare iſtipoſſunt appropinquare altari
Ad.
Ad.
Ad.
Exemplu 3
dnōculs
Ad.