De ſentētia excōicationisTi. XI

2nis ſentētias latas ab officiaa libus archidiaconoꝝ ſeu quibuſtibet alijs iuriſdictionemhn̄tibus ſuffraganeoꝝ remē-ſis eccl̓ie ſubditis remen̄. archiep̄s ⁊ eiꝰ officiales omiſſisb ipſis excōicatoribus nō relacxent: ſalua ꝯͣria ſuꝑ hoc ꝯſuetudine ſi quā hn̄t. ¶ Porrod excōicationū ſnīe a remen̄. archiep̄o ſuiſqꝫ officialibus geē neralit̓ ꝓmulgate: ſubiectoseiuſdē iuriſdictiōi archiep̄i tāt tū ligāt. ¶ Sꝫ nec in ſpe necgin genere ꝓ culpis ⁊ offenſisp̄teritis vel p̄ſentibus excōihcationū ſnīas abſqꝫ cōpetētimonitōe p̄miſſa ꝓmulgēt: ⁊ ſi

iꝯͣ p̄ſumpſerint iniuſtas nouerint eē illas. ¶ Caueāt etiāne tales ſnīas ſiue ſpāliter ſikue generaliter ī aliqͦs ꝓ futuris culpis: videlꝫ ſi tale qͥd fecerint vel etiaꝫ ꝓ iā cōmiſſisī ſub hac forma ſi de illis infratale tp̄s minime tatiſfecerintin ꝓferre p̄ſumant: niſi mora inn exhibēda ſatiſfactiōe vel culopa ſeu offenſa ꝓceſſerit: qͥbusmerito ad iniūgēdā ſatiſfactionē huiuſmodi: et taliter ꝓhibenda ſimilia iuducantur:aut alia rōnabilis qͣꝫ in ipſispͦ ſentētijs exprimāt cauſa ſubq̄ ſit. ¶ In vniuerſitatē vel collegium ꝓferri excōicationis

¶ Atchidlaconoꝝ. Uel ip̄is archidiaconis. ⁊ ſic nota inferiores ep̄o iuriſdictionē habere. de hoc. .xxv. diſt.plectis. sͣ. de offi. or. cū ab eccl̓iarū. (⁊ hic ꝑ Archi.)b ¶ Relaxent. Qd̓ ſi fecerint nō tenet relaxatio: cū necexcōmunicantiū nec excōmunicatorū ſint iudices: vt. jͣ.eo. ti. venerabilibus. j. rn̄ſo.t ¶ Cōſuetudīe⁊ ſic ꝯſuetudo intalibꝰ iuriſdictionē dat: ad idē. sͣ.eo. lib. de offi. ordi. romana. et defo. cōpe. romana.§. j. Iohā. mo.alle. de no. ope.nū. ſignificātibꝰmagis ꝓprie fade p̄bē referēte q̄loquit̉ de remen̄.Io. an.) idem intelligas ſi haberet pͥuilegiū ſuꝑhoc a papa. iſtaenī ſunt ad hͦ pria priuilegiuꝫ ⁊cōſuetudo. ix. q.lij. ꝯqueſtꝰ. sͣ. deoffi. or. duo ſimulcū ſimilibus.d ¶ Snīe. Canōquē facit archiep̄s in cōcilio ꝓuinciali: iſte ligat ſubditos totiꝰ ꝓuincie. xviij. di. c. vl. ad hͦ de p̄ben. graue. deaccu. ſicut olim. ¶ Idem Inno. Hoſti. Io. mo. Arch̓. etfran. fa. viij. di. qͥ ꝯͣ. vbi vi. ꝑ eū ꝙ h̓ ponit circa hͦ arch̓.⁊ in Spe. de ꝯſti. ꝟ. et no. de hoc. et hoc eo. ti. a nobis. j.Io. an̄.) Snīa aūt lata ab archiep̄o: puta quicūqꝫ furtū fecerit ſit excōicatus: iſta nō cōprehendit ſubditos:totius ꝓuincie: ſed ſolius dioc. ſue: ⁊ de hac loquit̉ hic:nec etiā ipſi ſubditi ꝓbabiliter ignorantes ligant̉: vt. sͣ.eo. li. de cōſti. c. ij. intelligo tn̄ delinquētes in dioc. ip̄iusarchiep̄i ſcienter illa ſnīa ligari: qꝛ iam ꝑ delictū effectiſūt ſubditi: de fo. cōpe. c. vl. de rap. c. j. ratio aūt huiꝰ dicti eſt: qꝛ ſicut in ſpe nō pōt ligare ſubditū ſuffraganeiſui: ſic nec in genere: īmo multominus. ar. de reſcrip. paſtoralis. e ¶ Sublectos. Et de hoc demū cum in ſuadloc. delinquūt: vt. sͣ. d̓ ꝯſti. c. ij. ij. rn̄. f ¶ Specie. Excōleo. P. qꝛ furtū fecit: vel ſactilegiuꝫ cōmiſit. (vel dicitexcōſco. P. qꝛ edificat: vel edificauit in cimiterio eccl̓ie.ẜm Inno. qui ideꝫ repetit de generali de qua in ſe. glo.Io. an.) g ¶ Genere. Excōico oēs qui ſacrilegiū comſerunt. h ¶ Cōpetēti. sͣ. eo. ſacro. ⁊. c. ſtatuimus. (et. jͣe. ꝯſtitutionē: ⁊ ibi dicam ꝙ hic no. Hoſ. de nō ferendaſnīa quā iudex credit nō ꝓficere Ioh̓.) l ¶ Iniuſtas.Nō dicit nullas: ligat gͦ excōicatio lata nō premiſſa monltione. fallit in caſu. sͣ. e. ſtatuimus. incurrit gͦ excōicator penā ꝯſtitutionis. sͣ. eo. ſacro. ſaluo eo qd̓ habuiſtis. c. ꝓxi. k ¶ Futuris. Quia tractus futuri tꝑis nō ſpectat ad ludice. ff. d̓ vſu. j. j. ꝯͣ. ff. ſi ſerui. ven. l. egi. cū ſi. ff.de libe. agno. l. ſi quis. §. alimēta. Dic ꝙ tractus futurtꝑis nō ſpectat ad iudicē: ita ꝙ ſtatim det̉ exactio: Dedic ꝙ lex loquit̉ in vſuris que ſunt odioſe: ſcꝫ ꝙ nō condemnabit ad futuras vſuras que cōmittunt̉ ex moradis bene ꝓuidet iudex in futurū. ff. de iudi. l. in bone fidei. ſicut in alimentis: vt in p̄dicto. §. alimenta: Uel loquit̉ lex cū nō eſt obligatꝰ: ſi ꝟo eſt obligatꝰ incōtinēti.tuūc iudex ꝓuidet in futurū: vnde ⁊ propter preſentem

coutumaclā cōdemnat ad futuras expenſas: vt. sͣ. de ꝓcu. auditis (vbi de hoc. et. sͣ. de ſepul. in nr̄a. et. sͣ. eo. li.de homi. c. ij. Ioh̓. an.) ſed qͣꝫtum ad caſum noſtrum exp̄ſſe ꝯtradicit. de ſentē. excō. a nobis. .j. vbi fertur ſententia excōmunicationis ꝓ futuro delicto. ⁊ sͣ. eo. li. de cōſti. c. ij. Sol̓. dic̄ꝙ aliud eſt ſtatutū ⁊ aliud ſentētia: ſtatutum enībene pōt fieri ꝓfuturis delictishoc modo: ſtatuimus vt nullus hͦfaciat ⁊ qui fecerit ſit excōicatusipſo facto: aliudeſt ſnīa que ſic ꝓfert̉: Excōmunico Tan. ſi furtuꝫfecerit: ⁊ hoc hicꝓhibet̉: aliud ergo eſt ſtatutuꝫ ⁊aliud ſnīa: vt ꝓbat̉. sͣ. c. ꝓx. ⁊ dixi. sͣ. e. c. §. porro.¶ Infra taletp̄s. Eſt gͦ ne correcta decre. sͣ. deap. p̄terea. ij. nō.ſed declaratū eſtquo caſu poſtithoc modo ꝓferri ſnīa. m ¶ Mora. Condemnatus inactione ꝑſonali: ſimō ſoluit. jͣ. qͣttuor menſes vt debuitpoſtea poterit iudex p̄cipere vt ſoluat infra certū tp̄usal̓s ſit excōicatꝰ: hic enī mora p̄ceſſit. Inno. et Hoſti.idē ponunt cū primus terminꝰ fuit hoīs vt qꝛ p̄ceperatiudex ꝙ infra. xx. dies ſolueret. Iohā. an. ( ¶ Culpa.Quia negligētes fuerūt clerici in diuinis officijs dicendis poterit iudex dicere: excōico oēs qui nō interfuerūthoris canonicis: hic enī culpa p̄ceſſit caſū. o ¶ Offenſa. Vt in cōiugato qui tenuit cōcubinam ſeparetur abea: excōmunicetur ſi vlteriꝰ redeat ad ip̄am. sͣ. eo. ſi concubinē. Sed dices. quādo erit reperire caſum in quo nōintercedat mora culpa vel offenſa. Solū. ſi ſtatim poſtcōdemnationem factā (de nō moroſo: puta ꝓmiſi reſtituere centum qn̄ creditor peteret q̄ prius in iudicio petijt ⁊ ꝯfeſſus fui. Io. an.) in perſonali iudex precipit ꝙſoluit. jͣ. certū tempus ferendo ſententiā excōmunicationis: hic non p̄ceſſit mora: vadit ad eccl̓iam inuenit clericos ſollicitos circa horas: hic nō interceſſit culpa vel inuenit clericos bene cōtinentes excommunicat eos: quianon ſeruant continentiā hic nō p̄ceſſit offenſa.p ¶ Cauſa. Pone exemplū. sͣ. de teſti. cōſtitutis: ſed ibip̄ceſſerat offenſa ꝓ ꝑte: ſed poteſt poni in executoribusqui excōicant conferentes bn̄ficia: qꝛ preiudicari poſſetei qui debet acceptare ẜm formam decre. de conceſ. preben. qꝛ cūctis. (vel pone ꝑ decre. vt nr̄am. ij. de iuretur.⁊ ꝑ decre .j. ⁊. vlti. de eo qui fur. Inno. dicit ⁊ Hoſtiē. ꝙiuſta cauſa eſſet ſi excōicaret cruce ſignatos non portātes publice crucem. non enī debet ſubtrahere bonum exemplum ſupple nec ſe celare. vel ẜm eos excōmunicat toerantes hereticos vel conſimiles. sͣ. de here. excommunicamus. §. credentes ⁊cͣ. Io. an.) q ¶ Collegiū. Anvniuerſitas vel collegium poſſint accuſari de crimineno. xij. q. ij. epiſcopus qui manciplū. ⁊ sͣ. de ſimo. c. dilectus. ij. (ibi dedi alias remiſſiones vbi etiam ſcripſi anpoſſit vniuerſitas de publico crimīe ꝑ ſyndicū accuſare.

¶ Differ̄t ſtatutū ⁊ ſnīa

dditio

juditio

additio

ditio

Illuis

additio

Nota