Ti. XIDe ſententia excōmunicationis
articulo euitandꝰ. ¶ In prima igit̉ dubitatiōe ſit ſtatuiamus obſeruādū vt petēti abſolutio nō neget̉: qͣꝫuis ī hocexcōicator vl̓ aduerſarius ſebopponat niſi eum excōicatuꝫe pro manifeſta dicat offenſa:diu quo caſu terminꝰ octo dieerū indulgebitur ſic dicēti vtſi probauerit qd̓ opponit nōt relaxetur ſnīa niſi prius ſuf-gficiens p̄ſtet̉ emenda: vl̓ competēs cautio de parendo iurih ſi offenſa dubia proponatur.¶ In ſcd̓a vero queſtiōe ſtattuimꝰ vt his qui ad ꝓbandūadmittit̉ pendente ꝓbatiōiskarticulo in ceteris q̄ vt actor
in iudicijs attētauerit interīl euitet̉: extra iudiciū vero inin officijs poſtulationibꝰ ⁊ electionibus ac alijs legitimisn actihꝰ nihilominꝰ admittat̉.Idem in eodē. Excōicatiolata in partīcipantes excōicatis in locutōe ⁊ ſimilibꝰ canonica monitione nō p̄miſſa nōtenet. Io. an ca. IIIoTatuimus vt nullꝰ iuydicū ꝑticipantes cū excōicaqͦ tis ab eo in locutiōe ⁊ alijs qͥbꝰ ligat̉ ꝑticipās excōicatiorne minori an̄ monitōeꝫ canonicā excōicare maiori excōiscatiōe p̄ſumat ſaluis ꝯſtitutinibꝰ ꝯͣ illos legitīe ꝓmulga-
ri legitima appellatione. a ¶ Petenti. Humillter.aͣ. eo. ꝑ tuas de offi. deleg. cū contingat. pōt etiā nō petens abſolui. ij. q. v. quanto. (vi. qd̓ no. de eo qui dux. inma. ſignificaſti in vl. glo. Io. an.) b ¶ Opponat. qꝛpericulū eſt in mora. iam enī ſic decedere poſſet: cū ⁊ ꝓpter peccatū ⁊ ꝓpter excōicationē quis faciliusmoriat̉. xj. q. iij.ep̄i. ad ideꝫ. sͣ. deap. qͣ fronte. ff. deap. reci. vel nō. l.vlti. c ¶ Manifeſta: id eſt notoria: qd̓ dic vtsͣ. de ver. ſig. cuꝫolim. ⁊. c. ex ꝑte.vbi de hoc. idemin manifeſta cortumaria: vt. jͣ. evener abilibꝰ. 6ſecus et idē putarem ſi peteret abſolui ad cautelaa ſnīa excōicationis canonis: ⁊ dceret̉ caſus taliseſſe quō abſolutio fieri nō deberet an̄ ſatiſfactionē: vt. sͣ. de offi.dele. c. vl. §. ꝑs vero. ⁊ sͣ. de cenſi. qͣꝫqͣꝫ in fi. ⁊ de īmuni.eccle. qm̄ in fi. ⁊ de here. qͥcunqꝫ in pͥn. cū ſuis ſimilibꝰ.d ¶ Octo dieꝝ. Dixit Bern̄. ꝙ hic ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. freques. ⁊ sͣ. de excep. pia. de qua tn̄ dic vt ibi dixi (in gl.licet enī. Io. an.) et vblcūqꝫ certus terminus a iure ſtatuit̉: ſi petat̉ maior dilatio negabit̉ iuſta cā ceſſante: ſꝫſi cauſa ſubeſſet: dixit eū audindū ex illa generali clauſula: Si qua iuſta cauſa ⁊cͣ. ff. ex qui. cau. ma. l. j. in fine. ⁊ ſi minor eſſet vel eccleſia audiret̉: etiam ſi ꝓbationes negligenter infra terminum omiſiſſet. ſi autē reusad probandū cōtrariū peteret dilationē longiorē danda eſt ẜm eū: et ꝓdeſt dilatio illa actori: qꝛ ſi non pleneꝓbauerit: adhuc alias plenas ꝓbatōes inducet. C. detempo. in integrū reſti. l. petende. et ſic in his caſibꝰ audiretur infra dies ſtatutos: ⁊ poſt etiā ſi poſtulat: ꝑ p̄dictā. l. petende. īmo etiā poſt terminū ip̄m reo datū: ꝑp̄dictā legē admitteret̉: cū ex facto illiꝰ impedit̉. (dixitInno. idē dicendū in exceptiōe ſpoliatiōis et alijs. Inquihus certus terminꝰ dat̉ ad aliqͥd ꝓbandū. Io. an.)¶ Sic .ſ. excōicatū illū ꝓ manifeſta offenſa.¶ Relaxet̉. Etiā ad caut elā. vt formata fuit queſtio¶ Emenda. In ſpūalibꝰ nō ſemꝑ hꝫ locū ꝙ ante oīaemendet excōicatus ꝓ manifeſta ꝯtumacia vel offeuſa.Pone enī aliquē excōicatū: qꝛ nō fecit ſe ordinari: ꝓmouebit̉ ne an̄qͣꝫ abſoluet̉? abſit: ⁊ de hoc ꝑ Inno. ⁊ modernos. sͣ. de p̄bē. ꝓ illoꝝ. (vt ibi ſcripſi ſuꝑ gl. pe. ⁊ idēhic Arch̓. Io. an. h ¶ Dubia. Et ſic nō on̄dit d̓ nullitate prout dicebat. i ¶ Probādū. De nullitate .ſ. ꝙmīa fuerit lata poſt legitimā appellationē: vl̓ ꝙ ꝯtineat intolerabilē errorē ⁊cͣ. k Actor. Secꝰ ſi vt reuss. d̓ iudi. ītelleximꝰ. d̓ excep. tu īter. sͣ. e. li. de reſcpͥ. c. j. ⁊repellit̉ a iudice etiā reo nō opponēte. .sͣ. de excep. exceptionē. ¶ Extra iudiciū. Querit̉ quare aliud in iuſa dicio: ⁊ aliud exͣ iudiciū reddebat Ber. (⁊ hic. Inno. ⁊Doſti.) ſuꝑ hͦ tres rōnes. Prīa qꝛ iudicijs nō tollit̉ attio ſed differt̉. sͣ. e. li. de excep. pia. et ſic nō eſt multū p̄
iudiciū. C. de preci. īꝑa. offe. l. qͦtiēs. qꝛ qd̓ differt̉ nō aufertur. xiiij. q. v. c. j. ſed in exͣiudicialibꝰ magnū eſt p̄iudiciū qꝛ nō ſine magno dāno a rebꝰ nr̄is reuocamur. ff.quēadmo. teſ. ape. l. ſed ſi qͥs ex ſignatoribus. Scd̓a qꝛfaciliꝰ interducunt̉ iudicialia. (. C. de here. qm̄.) qͣꝫ exͣindicialia. (. ff. deprocur. mutus .j.rū. cum ꝯcor. Io.an.) et ea q̄ ſuntiuris qͣꝫ ea q̄ ſuntfacti. ff. de penisl. qͥdaꝫ ſerui. Tertia qꝛ in iudiciovbi aliū īpetimꝰleuius īpediri debemus qͣꝫ exͣ iudiciū vbi nullū impetimꝰ ſed tm̄ iuri noſtro innitit̉.(qͣrta qꝛ exͣ iudicium nō eſt paratꝰiudex medius ſic̄in iudicio. fa. sͣ. d̓appella. ſepe. ẜmHoſt. ⁊ Io. mo.Io. an.)m ¶ Officijs.Publicis vel diuinis: vn̄ exquode appellationeꝯfidit ſecure celebrat vt pͥus. sͣ. de appel. ad pn̄tiā nr̄am. ⁊. c. dilectis.n ¶ Admittat̉. Nō ſtatī eſt efficax admiſſio ſꝫ poſteain ꝓceſſu apꝑebit: qꝛ ſi admiſſus fuerit ad electionē: poſtea diſcutiet̉ de appellatiōe: ⁊ ſi apꝑebit pͥus ꝑ eū legigltime appellatū: apparebit illū bn̄ admiſſum: ſinautapꝑebit tūc illū excōicatū: ⁊ ſic nō valere vocē ſuā. veldic vt no. sͣ. d̓ appel. paſtoral̓. in glo. pe. ꝯͣ. jͣ. eo. li. ibi ſolTatuimus. ¶ Primo ponit ꝓhi (uit̉ in vl. gl.bitionē de ſnīa nō ferenda cū q̄dā ꝓteſtatōe. Secundo dat modū quo ferri pōt ibi: Qd̓ ſi. Tertio vitiatſnī am aliter latā. ⁊ cōminat̉ ferenti ibi. Aliter Io. an.o ¶ Statulmꝰ Declarat̉ hec decre. jͣ. e. c. cōſtitutionem⁊ ad ſnīas interdicti ⁊ ſuſpenſionis extendit̉. jͣ. e. ſtatutū. (⁊ ille due ſunt in ſcholis cū iſta legēde q̄ ⁊ cōiūctefuiſſent niſi obſtitiſſet diuerſitas auctorū. Io. an)po Excōſcatis. Maiori excōicatiōe. ¶ Alijs. puta oſculo: ſalutatiōe: menſa: choro. ⁊ ſimilibus. (dabatHoſ. ꝟſum Si ꝓ delictis anathema qͥs efficiat̉. Os. orare vale. cōio menſa negat̉. Io. an.) ſic enī ſcient̉ cōicātes excōicato ſunt excōicati minori excōicatione ipſoiure. xj. q. iij. cū excōmunicato. ⁊. c. qͥ cōicauerit. ⁊ a qͥbꝰrepellāt he excōicatiōes: habes. iij. q. iiij. engeltrudā. etde exce. a nobis. de cle. excō. miniſ. ſi celebrat. Sūt autēq̄dā perſone excepte: q̄ ſine hac pena excōicato cōicantvt. xj. q. iij. qm̄ ml̓tos. de ſen. ex. ꝙ ī dubijs. ⁊. c. īter alia(pleniꝰ ꝑ Hoſt. ī remiſ. qͣs dedi ī. c. cū deſideres in. iiij.glo. e. ti. ad ſū. e. ti. §. fi. ſub. §. vtile. Io. ā.) r ¶ Moninitionē. Canonicā. hͦ ē regl̓are in excōicatiōe hoīs vt ſꝑp̄cedat monitio: vt. sͣ. e. ti. de ſen. ex. ſacro. xxiiij. q. iij. deillicita. ⁊ d̓r qͦ ad hͦ monitio canonica: vt moniti exprimant̉ noīatī: ⁊ tribꝰ monitiōibꝰ moueāt̉: vl̓ vna ꝓ oībꝰcū interuallo dieꝝ: niſi neceſſitas aliud ſuadeat. jͣ. e. ꝯſtitutionē. s¶ Cōſtitutiōibꝰ. sͣ. e. nuꝑ. ⁊. c. ſi ꝯcubine. etīterdū qͥ cōicat ī diuīs excōicato excoſcatꝰ ē excōicatione maiori: vt. sͣ. e. ſignificauit: qd̓ verū eſt ſi qͥnqꝫ cōcurrant q̄ ibi ex textu notant̉. no. autē hic Bern̄. ꝙ ſi ep̄us
Additio
Diuiſio
xili.
Additio
Additlo