Ti.XIDe ſententia excōmunicationis

a tutū exceſſerint cōcilij generalis. De ſentētia excōicationis: ſuſpēſionis ⁊ interdictinnocētius quartus in cōcilio lugduū. Iudex qui excōmunicat ſuſpēdit vel interdicit in ſcriptis hoc faciat: etcauſam cōſcribat et requiſitexemplum ſnīe tradat inframēſeꝫ: qͥ ꝯͣfecerit per menſemab ingreſſu eccl̓ie et diuiniseſt ſuſpenſus: ⁊ relaxabit̉ illa ſnīa ꝑ ſuꝑiorē abſqꝫ difficultate: et cōdēnabit̉ lator inexpenſis et al̓s pena condigna ſi ſic ſuſpēſi celebrant vtprius ſunt irregulares necabſoluuntur ab alio qͣꝫ a papa. hoc dicit Io. an.Um medicinalisſit excōicatio nonsmortalis diſciplinās nō eradicās

dum tamen is in quem lataē fuerit nō cōtemnat: caute ꝓuideat iudex eccleſiaſticusvt in ea ferenda oſtendat ſeo proſequi quod corrigētis fuecrit et medentis. ¶ Quiſqͥstigitur excommunicat excomg municationem in ſcriptis ꝓhferat: et cauſam excommunicationis expreſſe conſcribat:i propter quam excommunikcatio proferatur: exemplū vero huiuſmodi ſcripture tenelatur excommunicato traderein infra menſem ſi fuerit requiſitus: ſuper qua requiſitionefieri volumus publicum inſtrumentum vel litteras teſtimoniales confici ſigillo aunctentico conſignatas.Si quis autem iudicumophuiuſmodi conſtitutionis temerarius extiterit violator

ꝙ ſte: qꝛ regulariter vtile ꝑ inutile nō vltiat̉. jͣ. de reg.iur. vtile. ibi vide arg. de hoc ꝓ ⁊ cōtra. p̄terea hec eſtquedā liberalitas ⁊ in liberalitatibꝰ vel donationibusdicimus ꝙ tenēt ꝓ ꝑte vſqꝫ .ſ. ad legitimū modū: ⁊ inreſiduo non: vt. C. de dona. l. ſancimus. xij. q. ij. ſi qͦs deẜuis. p̄terea hicagimꝰ de re ſeꝑabili: ſcilicet d̓ numero dierū: vbinō vltlat̉ vtile jinutile. ff. de aqͣquo. ⁊ eſti. l. j. §trebatiꝰ. (vi. decenſi. cum apl̓usſuꝑ glo. qͥd ergoIo. an.) ⁊ hͦ veꝝputo. (idem Archl. qͥ etiā alle. d̓deſpo. impub̓. c.vno. §. j. in fi. eoli. xij. q. v. qꝛ Iohannes. .xvij. qiiij. queſti. j. q. j.nōne. de cōſe. di.iiij. ſi nō ſanctificat̉ ī fi. ⁊ ꝙ ibiuotat Io. and̓.)Alij cōtra .ſ. Io.mo. dicentes indulgētias in nullo tenere: qꝛ quipriullegio abutitur perdit illud.xj. q. iij. priulleglū. cū ſimilibꝰ.ſed non eſt verūꝙ q̄ abutit̉ pͥuilegio ꝑdat illud: licꝫ mereat̉ ꝑdere. ſic dicit. c. vnde pͥncipis erit eſtimatio: qd̓ dic vt no. Inno. sͣ. de deci. ſuggeſtum. a ¶ Generalis. sͣ. eo. cum ex eo.Om medicinalis. Primo ponit ꝓemiū. Secudo ſtatutū circa excōicationem ferēdā ibi:Quiſqͥs. Tertio penā nō ſeruātis. ibi: Si qͥs.Quarto aggrauat vl̓ penas addit. ibi: Suꝑior. Quinto ſtatutū ꝓrogat ad ſuſpēſiōis ⁊ īterdictꝭ penas ibi:Et hͨ eadē. Sexto cautos reddit illos qͥ penā īcurrūtibi: Caueāt. Io. (idē Io. mo. ſꝫ Hoſt. diuidit ī. vij. deſecūda faciēs duas. Io. an.) b ¶ Mortalis: vt. ij. q.j. multi. ⁊. xxliij. q. iij. notādū. c ¶ Cōtēnat. Et tuncampliꝰ ex cōtēptu ligat̉. xxiiij. q. iij. notandū. xj. q. iij..§. cū gͦ. ⁊ sͣ. e. ti. ꝑ tuas. creſcit igit̉ hō ꝑ merituꝫ obedientie parendo inique ſnīe. viij. q. j. ſciendū. xj. q. iij.qͥd ergo. d ¶ Corrigētis. Siue plectēdo ſiue ignoſcēdo hoc ſolū bn̄ agit̉ vt vlta hoīm corrigat̉: vt. xxiij. q.v. ꝓdeſt. e ¶ Medentis. Sanabit ⁊ medebit̉ qͣꝫtuꝫin ſe erit: al̓s nō erit qͥd ſibi imputet̉. xliij. diſtī. c. epheſijs. xlvij. di. c. vl. faciat igit̉ ꝙ ſnīa ſit iuſta ex animo:ex ordine ⁊ ex cā. de quibus d̓r. sͣ. e. ſacro. f ¶ Excōicat. tſuſpēdit et interdicit. jͣ. e. c. §. et hec eadem.g ¶ Scriptis. No. caſus in quibꝰ ſcriptura requirit̉.de his plene dixi. sͣ. e. li. de cēſi. c. j. h ¶ Cauſam. Diqꝛ ꝑemptorie citatꝰ corā nobis renuit cōparere: ⁊ deiuſticia reſpōſurus. vel qꝛ iuſſus vt infra talē diē cētūtitio ſolueret ad q̄ ſibi ex cā depoſiti tenebat̉: qd̓ facere recuſauit: idcirco ⁊cͣ. ⁊ eſt hic ordo retrogradus: qꝛprimo dꝫ cām expͥmere: ⁊ poſtea excōicare. Sed nunquid hec cōſtitutio locū hꝫ cū excōicatio fert̉ ꝯͣ īcertā

ꝑſonā: vt. v. q. vj. qͥdā. ⁊ sͣ. de offl. ordi. ſi ſacerdos: dicūt qͥdā. (qd̓ placet Io. mo. ⁊ Archi.) ꝙ nō. ad hͦ. sͣ. e.li. de elec. qͥ ꝯͣ certā. ſꝫ tutiꝰ. (ẜm Hoſt. qͥ ēt hāc opl. attribuit In. Io. ā.) ē tenere ꝯͣriū: tū qꝛ h̓ ꝯſtitutio gnaͣliter loqͥt̉: tu qꝛ certā ꝑſona lꝫ n̄ exp̄ſſā ligat ſnīa: q̄ tn̄poſtea expͥmet̉:ad hoc. jͣ. e. romana. §. caueāt. Etno. ex hac lr̄a duas diuerſitatester ſnīas excōicationū ⁊ al̓s diffinitiuas: qꝛ vtraqꝫ dꝫ ferri in ſcriptis: ſꝫ ſi diffinitiua nō ferat̉ inſcriptꝭ nō tenet.de re iudi. c. vlt̓.ſnīa aūt excōicatiōis licet nō ſitlata in ſcriptꝭ tenet: ſꝫ locuꝫ habēt pene q̄. jͣ. ſequunt̉. Item indiffinitiuis nō ēneceſſe exprimere cāꝫ. sͣ. de re iudi. ſicut. ſed ī ſentētia excōicationis ſecꝰ: vt h̓ vides. i ¶ Propter quā. Et licꝫfalſa ſit cā: ligattū excōicatio .xj.q. iij. c. j. ⁊. ij. sͣ. e.ſacro. de abſolutione dic vt sͣ. d̓of. or. ex ꝑte. k ¶ Exēplū totale. Al̓s n̄ eēt exēplū ſꝫꝑs. (vn̄ dicit Hoſt. ꝙ cōtinere dꝫ excōicationē de verbo ad verbū ⁊ annū ⁊ diē. ar. de reſcrip. eā te. ij. q. viij.libelloꝝ. Io. an.) l ¶ Excōicato. Per hoc videt̉ loqͥcū excōicat̉ certa ꝑſonā: fateor hͦ quo ad traditſonē exempli. (quaſi diceret: nihilominꝰ fecre dꝫ in ſcriptis etexp̄mi cā q̄ ita cōuēiat generali ſicut ſpeciali ſnīe. Immo plus generali q̄ nō dꝫ ferri niſi ex cā. jͣ. eo. romana.§. caueāt. plus dixit Hoſt. ꝙ ſi innoīatus qͥ cōp̄hēdipoterat ſub gnaͣli petat exēplū dꝫ ſibi cōcedi. Io. an.)m ¶ Requiſitꝰ. Al̓s gͦ nō habebit locū pena q̄ ſeqͥt̉ ⁊eſt ſi. sͣ. e. li. de ap. vt ſuꝑ. ⁊. c. ab eo. ⁊ intelligo ꝙ reqͥſitio fiat loco et tꝑe cōpetētibꝰ. Ar. pre. c. ab eo. ⁊ .sͣ. deelec. cū in veteri. et intelligo menſeꝫ a die ſnīe: nō a dierequiſitionis. ſic. ij. q. vj. §. diffinitiua. ver. iudicibꝰ. etC. de ap. l. iudicibus. ſi aūt requirat̉ poſt menſeꝫ: nonhabet locū hec cōſtitutionis pena: ſed nihilominꝰ illādare tenet̉ ſicut ⁊ cetera acta cauſe. de ꝓba. quonſamcōtra. ad hͦ de do. ⁊ cōtu. cum dilecti. n a Auctētico.Iſta ſunt paria. sͣ. de fi. inſtru. c. ij. ad ide. sͣ. e. li. d̓ of.ordi. ſi canonici. ſꝫ nūqͥd ſufficerēt teſtes: h̓ videt̉ ꝙ ſic.C. de fi. inſtru. l. in exercēdis. sͣ. de fi. inſtru. cū Iohannes. dic illud regulare: ſed hoc ſpeciale ſicut ⁊ alia quedixi. sͣ. de cēſi. c. j. CHoſt. Io. mo. ⁊ Archidia.o ¶ Iudicū. Quorūcunqꝫ: vt etiā ſacerdotes excōicātes hoc ſeruare debeāt. Idē Hoſt. cum eo. Io. mo. etArchl.) sͣ. de offl. or. cū ab eccleſiarū. pena tn̄ ſuſpenſionis de qua. jͣ. loquit̉ in ep̄is locū nō habet: vt. jͣ. eo.quia periculoſum. p Temerarius. Nūquid requirit̉ ꝙ ſit in dolo? quod vldetur ꝑ hauc lr̄am. ad hͦ. ff. vl

Additi

Drn̄a interſnīaꝫ diffinitiuā ⁊ excōicatiōis

addi.

Additio

pluſꝰˢ

Addi.

Idditio-

cna ſnīe qcatio

Additio

neſtio