Ti.VIIDe Priuilegis
a cuiuſcūqꝫ ſint p̄eminentie dignitatis ꝯditiōis aut ſtatꝰ ꝙbite dici a qͦcūqꝫ vl̓ excōicarinō poſſint: nec terre vl̓ eccl̓ieipſoruꝫ eccl̓iaſtico interdictoſupponi: ſub qͣcūqꝫ forma ꝟ.cboꝝ cōceſſa. Illis ꝑ que regidbus ⁊ reginis eorumqꝫ filijsnecnō ⁊ religioſis qͥbuſcūqꝫnō ꝑſonaꝝ tm̄ ſꝫ ordinū pͥuie legiatoꝝ vel locoꝝ rōne in hͦimmunitas hmōi ꝯcedit̉ dūtaxat exceptis de fratꝝ nr̄oꝝconſilio ad ordinarioruꝫ ſentētias ⁊ ꝓceſſus edicto ꝑpetuo ꝓhibemꝰ extēdi. Idē.Inferiores p̄lati qͥbus ꝑ pͥuſlegium cōcedit̉ vſus mitre: ſiſunt exempti ī ꝓuincialibus⁊ ep̄alibus ꝯcilijs vti pn̄t mitris aurifriſiatis nō habentibus lamīas aut gēmas: et ſinon ſunt exempti albis ⁊ planis vtentur: ī alijs locis vtātur vt indulta permittunt.Iohan. an.ca. VT apl̓ice ſediſ benignitatis: q̄ nōnullis abbatibust alijſqꝫ p̄latis quibus non cōpetit ex propria dignitate cōgceſſit ī eccl̓iaꝝ ſuarū gloriam⁊ honorē ꝙ mitra ⁊ alijs pōtificalibꝰ vti poſſint ꝓuideathne inde ſcandala oriāt̉: ſic tn̄ꝙ ip̄i pͥuilegiati ſuorū pͥuilegioꝝ nō fruſtrēt̉ effectu: et exmaioritate ac decore maioriornatuū maioritas appareatdignitatum. De fratrū nr̄oꝝꝯſilio pn̄ti decreto ſtatuimꝰ:vt abbates ⁊ alij quibꝰ mitre
vſus ē ab eadē ſede ꝯceſſus.Exempti qͥd ē ī ꝓuincialibꝰꝯcilijs ⁊ ep̄alibꝰ ſynodis: qͥkbus nōnulli eoꝝ ītereſſe tenētur mitris tm̄ modo aurifriſiatis: nō tn̄ aureas vl̓ argēteas laminas aut gēmas hn̄tibus vti poſſint. Nō exemptil ꝟo ſimplicibꝰ et albis ac plamnis vtantur. In alijs ꝟo locis exemptis ⁊ non exemptꝰmitris liceat illis vti ꝓut cōceſſa eis ab eadem ſede induln̄ta permittunt. Bonifaciusoctauꝰ. In prima parte demōſtrat qͥd iuris cū quis ſolo pͥuilegio ſe dicit exemptū.In ſcd̓a ibi: ſi aūt. quid iuriſcū ſuꝑ hoc p̄ſcriptionem allegat. In tertia ibi: ꝙ ſi talesquid iuris cum allegat vtrūIo. an. ca. VIIUm perſone eccl̓iaſtice tam religioſe qͣꝫ ſeculareso plura p̄ſumant: que ipſis infamiā pariūt ⁊ alijs inferunty leſione p̄textu exemptiōis vl̓libertatis quā aſſerūt ſe hr̄eordinarioꝝ correctiōes ⁊ ordinationes ſubterfugientesac eoꝝ forū ſiue iudiciū declinantes: nos volētes ſuꝑ hocde ſalubri remedio ꝓuidereſtatuimus: vt hi qͥ ſe aſſeruntper priuilegia ſeu indulgentias apoſtolice ſedis exēptoſa locorum ordinarijs requiſiti: huiuſmodi priuilegia velindulgentias quibus ſe dicunt fore munitos: ipſis orq̄ dinarijs in loco ꝯgruo et ſe-
de here. Io. an.) a ¶ Cuiuſcūqꝫ .jͣ. moderabit̉ iſtud ꝟbum. b ¶ A qͦcūqꝫ. Intelligas niſi a papa vl̓ legatode latere. jͣ. de ꝟ. ſig venlēs. j. rn̄. ⁊ hͦ idē pͥuilegiū iatelligunt̉ hr̄c hi qͥ ſūt recepti ī ſpāles fillos romane eccl̓ie.ſi aūt in ſpāles ſublectos: tūc ſunt ex ēpti. jͣ. eo. ſi papa.§. ſil̓r. c ¶ Cōceſſa. Tolle qd̓ ē.jͣ. d̓ fratꝝ nr̄orū⁊cͣ. redeas ſupraillis ⁊ tolle qd̓ ēinfra dūtaxat exceptis ꝑ q̄ ⁊cͣ.d ¶ Filijs. Eſtſi. qd̓ habes. sͣ. e.li. d̓ off. dele. c. vlti. (⁊ ī Cle. d̓ baptiſ. pn̄ti. Eſt tn̄ctiā diſſil̓itudo:qꝛ decre. vlti. nildicit de filijs. etdecre. pn̄ti dic̄ d̓liberis et additde pͥncipibꝰ Iohan. an.)e ¶ Rōne. Sicgͦ ītelligat̉. sͣ. e. c.j. §. in eos. ⁊ ſionulla correctiovt ille. §. loquat̉de pͥuilegio ꝯceſſo religioſis n̄ ꝓpter ꝑſonā ſꝫ ꝓpter locū vl̓ ordinē: vt ſi ordo predicatoꝝ vl̓ mīoꝝſit in hͦ pͥuilegiatus: vl̓ mōaſterium ſctī ꝓculi. ſiāt religioſus aliqͥs ſue p̄rogatiua ꝑſone hr̄et hͦpͥullegiū ſecꝰ eētT apl̓ice.(dicit Archi. ꝙ incipiebatex parte Gull. īSpe. eo. ti. ꝟ. abbas qͦꝫ. dicit ꝙ īcipiebat exigit ⁊hec ē ꝟltas. Etpͥmo p̄mittit cōſtitutionis cām.Scd̓o ꝯſtitutionē ponit ibi: Defratꝝ. Et hͦ duofacit: qꝛ pͥmo ꝓuidet de locꝭ ꝯcilioꝝ. Secūdo dealijſ. ibi: In alijſIteꝝ pͥma ſtatuit de exēptis. Scd̓a de nō exemptꝭ ibi:Nō exempti. Equiſſima fuit huiꝰ decre. ꝓuiſio: vt. jͣ.patebit. f ¶ Nō cōpetit. qꝛ ſūt ibi p̄lati īferiores ep̄iſ¶ Eccl̓iaꝝ ſuaꝝ. Idē puto (⁊ merito cū fortiora ſintpͥullegia data ꝑſonis ꝯtēplatione eccl̓iaꝝ qͣꝫ ꝯtemplatione ip̄aꝝ. sͣ. c. ꝓxi. Io. an.) ſi alicui inferiori prelatoꝑſonaliter ꝓpter ipſiꝰ ꝑſone p̄rogatiuā fuerit pͥuilegiūtale conceſſum. quod interdum contingit: vt. sͣ. de pre-
ſump. cū ī luuētute. vbi ꝓpt̓ p̄rogatiuā ꝑſone ꝯceſſurfuit ep̄o ornamētū archiepiſcopale. hͨ ¶ Sic tn̄. concor. sͣ. e. c. j. ī pͥn. i ¶ Dignitatū. c. di. rōnis. hͦ vult dicere: veniebat abbas ditiſſimꝰ ī hͦ pͥuilegiatꝰ ad ꝯciliuꝫep̄ale hn̄s pulchriora ornamēta ⁊ mitrā ep̄o: ita ꝙ ip̄eper inſpectioneꝫornatuū videbatur ep̄s. idem inꝓuinciali. ibi enīornamētis p̄cellebat alioſ ep̄osqd̓ ſatꝭ erat īdecens ⁊ ſcādalizªbant̉ ep̄i. ꝓuidere gͦ equiter voluit: ita ꝙ ſcādalum tollere ⁊ priullegiū aliqͥd cōferret. Et noͣ ꝙnō eſt pōpoſit ate reſpuēdū: īmorōne defendēdūꝙ doctores togati variati ⁊ ornati incedāt vt ꝑ illa dignitas doctoratꝰ appareat. ſꝫ ſūt ſcholaſtici rep̄hēdendiqͥ ſibi veſtes doctoribꝰ ſolū ꝯgruentes aſſumūt.k ¶ Tenēt̉. Forte ꝓpt̓ capellasnō exēptas: vl̓ ꝓpter ppl̓m nō exemptu.li ¶ Simplicibꝰ.Ut nō ſolū nonhabeāt laminasvl̓ gēmas: ſꝫ etiānec aurifriſiaturaſ. m ¶ Alijſ.a ꝓuīcialibus etep̄alibꝰ ſynodis⁊ concilijs: putacū celebrāt in eccleſijs ſuis vl̓ alienis. n ¶ Permittūt. Inſpiciēdus ē igit̉ tenorpͥuilegioꝝ ⁊ ẜuādus. jͣ. c. ꝓx. sͣ. e.porro Io. an.Om per.IHec ēpͥma Bonifacijin titulo. Diuiſiohabet̉ ī ſūma. etvltīa ꝑs pōt ſb̓diuidi: qꝛ pͥmo tractat qn̄ pͥuilegiū ſufficit vl̓ dat cāꝫ p̄ſcribēdi. ſcd̓a ibi: Si ꝟo. qn̄ neutꝝ hoꝝoccurrit. (Et ꝓ ꝑte ſumi potuit ex exͣua. Alex. iiij. q̄ īcipit: qꝛ ꝑſone. d̓ qͦ etiā mētiōꝫ fa. Guil. ī Spe. d̓ ap. §.reſtat. ꝟ. ſi āt iudex. ⁊ hͦ. e. ti. ꝟ. ⁊ no. Io.) o ¶ Infamiā. sͣ. ti. ꝓx. c. vno ꝓuidēdū fuit: qꝛ crudeles erāt negligēdo famā ſuā. xij. q. j. nolo p ¶ Leſionē. metas eī pͥuiSecuro.legioꝝ ſuoꝝ ẜuare debēt. sͣ. e. c. j. in pͥn.
Addi.
Nota ꝓ doctoribꝰ: vtbn̄ veſtiti īcedant̉. vi.Sperti. deaduoc̄. virbū veſtitᶜ
Addi.
Diuiſio
Additi
Additio