De priuilegijsTi.VII

ciente de prohibitione hmōia mentionē: ſi ſecus egerint irbritū decernētes. ¶ Per hoctamen eis qui vitaꝫ duxerintcheremiticā ſeu ſolitariam elid gendā: de maiorū ſuorū licentia quin cellas manſiōes ſeuhabitacula in heremis ſiue locis vbi non ſit hominū habiē tatio de propinquo poſſint acquirere ac mutare: non intelligimus interdictū. De priulegijs. Innocentiꝰ quartꝰ.in ꝯcilio generali Lugdun.Exempti vel priuilegiati: vtnon teneant̉ niſi ſub certo iudice reſpondere rōne delicticōtractus aūt rei ſi hec ſint:inita vel ſita in loco nō exempto cōueniunt̉ coraꝫ ordinario ſed rōne domicilij nō: monaſterio priuilegiato vt eiusmonachi a quocunqꝫ interdici ſuſpendi vel excōicari nonpoſſint: ceſſat in illis ordinarioꝝ iuriſdictio quo ad illa:niſi monachi mitterentur adprioratus ſubiectos ordinarijs. qꝛ tūc etiā licet vtrobiqͥſint monachi ordinarij: etiāquo ad p̄dicta illos iudicātqͣꝫdiu ibi manent. hoc dicit.5eIo. an̄. ca. IOlentes libertatem: quā nonnullis ap. ſedes priui

t legio exemptiōis indulſit ſicintegram obſeruari: vt et ilglam alij non infringant: ⁊ iphͦ ſi eius limites non excedant:declaratiōe irrefragabili diffinimus: ꝙ quantacunqꝫ ſicexempti gaudeant libertate:nihilominus tamen rationeidelicti ſiue cōtractus aut rei:de qua contra ipſos agitur:rite poſſunt coram locorū ordinarijs conueniri: ⁊ illi quokad hec in ipſos ſuam iuriſdictionem: prout ius exigit exercere. ¶ Nunquid ergo carent omnino in his cōmodolibertatis: nō vtiqꝫ qꝛ nec corā ordinarijs ipſis: dūmodoin ſit in loco exempto cōmiſſumdelictū vel cōtractus initusaut res litigioſa: nec vbi domiciliū habēt ſi aliqui delinquāt vel contrahant: aut resipſa cōſiſtat cōueniri poſſuntaliquatenus ſuꝑ iſtꝭ neqꝫ domiciliorum pretextu locorumdioceſani: ſi vbi deliqueruntvel cōtraxerunt: aut res ipſaconſiſtit: illi conueniantur reſmittendi eos illuc: vel ipſisvt illic reſpōdeant iniungendi habent aliquam poteſtatem: ſaluis nihilominus caſibus alijs in quibus eos epiſcoporuꝫ iuriſdictioni ſubeſſen̄ canonica p̄cipiunt inſtituta.

¶ Mentionem. ergo neceſſe eſt de lure cōi in reſcripto fleri mentionē: de quo dic vt. sͣ. e. li. de conſti. c. j. inglo. que incipit eſt contra. (ibi etiā de hoc no. Archi.pones ad lr̄am ꝙ dic̄ Spe. de inſtru. edi. §. nūc autē.v. ⁊ ſcias. vbi de pͥull̓. loqͥt̉: ⁊ de reſcpͥto. vl. de reſcpͥ. pn̄ti. §. rōne cauſe.ꝟ. itē ꝙ eſt cōtralus. Io. an.)b ¶ Decernentes. hodie tranſgreſſores ſūt ip̄ofacto excōmunicati ꝑ Cle. de pe.cupiēteſ .j. rn̄.c ¶ Eligendā.iſti ſūt digni conuenienti honore.xvj. q. j. qͥ vere ⁊pure. et an talesſubſint epiſcopoibi no. et poſſuntheremite alias n̄religioſi habereproprium. xix. q.iij. §. ecōtra paulus.d ¶ Licentia.ergo no. ꝙ religioſus mendicansde licentia p̄latiſal pōt vitaꝫ heremiticā eligere.(vl. qd̓ dixi de regu. ſane in fi. vl.glo. Io. an.)e ¶ De ꝓpinqͦ.de hoc. jͣ. de ver.ſi. c. pe. Io. an.Olentes.Primopremiſſo pro emio vl̓ exordīo ponit declarationem circa pͥullegium exemtionis: et declarationi obijcit etſoluit et ꝓteſtat̉.Scd̓o declarationem ꝓrogat adpullegiuꝫ de certo iudice. Tertiodeterminat quid luris de priullegio qd̓ eximit a penacenſure. Scd̓a ibi: Et id ip̄m. Tertia ibi: In eos. SꝫIo. mo. quijdiuidit in quinqꝫ partes: de exordio facitpͥmā. de oblectione ⁊ ſolutiōe tertiā. (Et dicebat Frā.ꝙ iſta decre. vocari poterat pͥullegiorum interp̄tatrix.Io. an̄.) Determinat aūt hec decreta. diffuſe. no. vj. ql. iij. c. vlti. et. sͣ. e. ti. ex tuaꝝ. (⁊ que nō. Inno. sͣ. e. accepimus. ⁊ Hoſt. in ſum. huiꝰ ti. §. fi. ſub. §. ſꝫ ⁊ dici poſſet ⁊ hulꝰ excuſat ꝓlixitatem ibi poſitā dicens ꝙ antehāc ꝯſtitutionē totū illud ſcripſerat: ⁊ ſe extollit ꝙ iura noua ꝓ magna ꝑte ſuas oplapprobant. Io. an.)Exemptionis. ꝑ q̄ ꝟba dicat̉ data exemptio: vldebis. jͣ. eo. ti. ſi papa. et ꝓprie apo. ſe. eſt eximere. xvj. q.frater. ſx. q. iiij. nunc vero. (vnde legatꝰ etiam de latere

hoc nō poſſet. sͣ. de ꝯfir. vti. c. ſi dicit Abb. nec ep̄us deexceſ. p̄la. c. ij. nec archiep̄s. e. ti. ſicut vnire. Io. an.)Infringant. iſti ſeueritate eccleſiaſtica coercent̉.gs. e. qͣꝫto. ⁊ papa ſolet taliū priuilegia decurtare. sͣ. eo.dilecti. h ¶ Excedāt. sͣ. eo. porro. ⁊. c. patentibus. nepriuilegiuꝫ amittere mereant̉. ix.q. iij. priuilegiuꝫ.sͣ. e. tuaꝝ. limitesem̄ tranſgrediendi non ſunt. sͣ. deſepultū. c. j. (Archidia. alle. xxv.q. j. que ad perpetuā. et. ix. q. ij. c. j.Io. an.)¶ Aut rei. hecvera ſi cōtractusſit initus vel maleficiū factū in loco non exempto⁊ res litiglola n̄exempta: vt. jͣ. patebit. k ¶Adhec. tria ſuperiꝰenarrata. Io.¶ Nunquidergo. qꝛ videret̉aliquibꝰ ꝙ per hͦexempti equiparent̉ nō exemptꝭvt indiſtīcte poſſent corā ordinarijs cōueniri: id̓ode hoc obijcit etſoluit ⁊ hoc dicere intendit: ꝙ indiſtincte rōne domicilij. (hoc ⁊ ꝙſequitur declaraui in tex. ſuꝑ. ꝟ.nec vbi.) ſunt exempti: vt iudexdomicilij nec poteſtatem habeatcognoſcendi necre mittendi: et tamē ille eſt vnusmodus ſortiendiforū sͣ. de fo. cōpe. c. vlt. Item ſidelictū contractꝰaut res litigioſaſint in loco exempto: gaudebūt exemptione: ſi em̄ anglicus delinqueret Bonon̄. nōne puniet̉ ꝑ iudicē bon̄.fingamus ergo ⁊ eqͥparemus anglicuꝫ exempto. (in qͦtn̄ plus hꝫ dioceſanus bon̄. qͣꝫ ī anglico ꝓpter cauſasſpeciales qͥbus ſibi ſubeſt: vt. jͣ. glo. ij. Io. an.) vt ſicut ille qui alias non eſt de iuriſdictione: rōne delicti efficit̉de iuriſdictione: ſic exemptus qͥ alias de iuriſdictionenā eſt rōne delicti de iuriſdictiōe efficit̉: idē in ꝯͣctu etre. m ¶ Exēpto. dicit h̓ Bern̄. ꝙ monaſterio exempto eccl̓ia cimiteriū domꝰ monaſteriū atria hortꝰ areeq̄ ſūt luxta eccl̓iam intelligunt̉ exēpta. xij. q. j. neceſſaria. ⁊. c. nulla. xvij. q. iiij. diffinimus. ⁊. c. di. ꝯſtituimꝰ.sͣ. de immu. ec. c. j. ⁊ de cen. c. j. n ¶ Inſtituta. vt. sͣ.de here. ad abolendaꝫ in fi. sͣ. e. li. de prehen. c. j. de ſta.

Ad.

Ad.

Ad.

Ad

iuſſto

Ad.

Ad.

Ad.