De ſciſmatioTi. IIIS
a ſcindere vnitatē: ⁊ vt gladiūacuentibꝰ linguas ſuas ⁊ ꝓrūpētibus nō tā in ꝟba blaſb phemie ⁊ ſciſmatica qͣꝫ īſanaq̄ in ſcriptꝭ redacta ſub figillis qͥbꝰ anteqͣꝫ eſſent depoſitiē vtebāt̉: ꝑ vrbē ⁊ diuerſa mūdi clymata deſtinauerūt eſtimātes loqͣcitatē facundiā etd maledicere ꝯſcīe bone ſignū⁊ ꝯficta materia diſputādi:qꝛ ꝟitate nō poterāt nos ſalē te lacerare: cōuitijs p̄ſumpſerūt: qͦrū dicta lꝫ poſſemꝰ ſuꝑiori aſſertiōe ꝯuincere: ⁊ luceclarioribꝰ rōnibꝰ ꝯfutare dutximꝰ eoꝝ latratibꝰ nō dare reſpōſum vt ꝯtrita eorū rabiesaucͣte ſonora p̄ſidētis ī ſupremo iudicij ſolio frangeret̉ etg patēs ꝟitas ꝑ ſeipſā veniretin publicā notionē: noſtrūqꝫſilētiū ī ſuppliciū eis foret. ꝓceſſus tn̄ ꝯͣ ip̄os ⁊ alios fecimꝰ: ſucceſſiue varios: diuerſiſqꝫ tꝑibus ſpūales ⁊ tꝑalespenas ⁊ ſnīas continentes ⁊mulctas: qͦrū qꝛ totuꝫ tenorēꝯſtitutiōi pn̄ti inſerere lōgūeēt ex eis q̄dā cōpēdioſe collecta huic nr̄e ꝯſtōni duximꝰīſerēda ad certitudinē pn̄tiū⁊ memoriā futuroruꝫ videlꝫhͦ ꝙ ex cauſis q̄ rōnabilit̓ nosmouerūt d̓ fratꝝ nr̄oꝝ ꝯſiliodepoſuimꝰ dictos iacobū etpetrū a cardinalatibꝰ eiuſdēeccl̓ie: ⁊ ab oī cardinalatꝰ cmodo ⁊ honore ipſoſqꝫ iudiōcauimus ſciſmaticos ⁊ blaſphemos ⁊ tā qͣꝫ hereticos puniēdos: expoſitꝭ ꝑſonis eorū
a fidelibꝰ capiēdis: oībꝰ bn̄ficijs officijs honoribꝰ dignitatibꝰ ⁊ p̄laturis ꝑpetuo priuātes eoſdē: ⁊ reddētes inabiles ad habēda: cūctꝭ eoruꝫbonis mobilibꝰ ⁊ īmobilibꝰliuribꝰ ⁊ iuriſdictōibꝰ publicaktis. ¶ Cōtra natos inſuꝑ ⁊poſteros dicti ioh̓is ſpūalij⁊ tꝑaliter duximꝰ multipliciter ꝓcedēdū eorū bonis ⁊ iuribus etiam confiſcatꝭ: ip̄iſqꝫpoſterꝭ dicti ioh̓is ꝑ maſculinā ⁊ feminā lineā deſcēdētibus: indignis ꝑpetuo redditis ad cardinalatꝰ honorē etq̄ libet officia bn̄ficia ⁊ mīſteria ī eccl̓ia memorata: vel eiꝰī curia. alibi ꝟo vſqꝫ ad qͣrtaꝫgenerationē. ¶ Oēꝫ ꝑſonām p̄ſentē ⁊ futurā cuiuſcūqꝫ fuerit p̄eminētie ꝯditiōis dignitatꝭ aut ſtatꝰ eccl̓iaſtici velmūdani: etiā ſi foret ſācte ron mane eccl̓ie cardinalis: q̄ ipſos iacobū ⁊ petrū vel eoruꝫalterū ſciēter ⁊ deliberate ꝓo cardinalibꝰ habuerit ⁊ tenuerit: aut ad cardīalatū admiſerit: ſeu votū eorū vl̓ alicuiipſorū ſuffragiū ī clectiōe romani pōtificꝭ admiſerit: autin pontificē romanū elegeritnoīauerit aſſūpſerit vel receperit: ſeu dederit ī his vl̓ adhͦ auxiliū ꝯſiliū vl̓ fauorē: excōicationis ſnīa duximꝰ īnodādā: a qͣ abſqꝫ exp̄ſſa licentia romani pōtificis non poſſit abſolui: nec etiā ꝑ collegipum apl̓ice ſedis eadem ſedevacāte eāqꝫ p̄latiōe dignita
nlcā. inde dn̄i vſtimētū ſciſſū nō fuit: ſꝫ ſuꝑ eū lactauerunt ſortē. Io. xlx. xvj. q. vlti. ſicut dn̄i veſtimētū. perqd̓ denotatū fuit: ꝙ eccl̓ia ſcindi nō debet: q̄ in vnitatetota ꝯſiſtit vt ibi no. ⁊. xxiiij. q. j. ꝑ totū. a ¶ Gladiūſūptū d̓ pſalmo Miſerere mei deꝰ. ⁊ habes ī canone d̓pe. di. j. ꝑiculoſe.vnde ⁊ ſicut gladio ſic ⁊ linguaqͥs occidit. l. diſ.ſi qͥs viduā. Io.b ¶ Inſana. d̓ſū. rri. dānamꝰ īfi. c ¶ Otebātur. pͥmo ſigillopoſt depoſitionēvti nō debebāt.ad hͦ. sͣ. de ap. vtnoſtrum.d ¶ Signū. cūpotius ſit ꝯͣriuꝫeſtimādū. xxiiij.q. iij. cū ſancti.e ¶ Lacerare.Habet em̄ hͦ ꝓpriū antiqͥ hoſtꝭīuidia vt qͦs improboꝝ actuū ꝑpetratiōe deo ſibi reſiſtēte deijcere n̄ valet: opiniones eorū falſas ſimulādo dilaceret. ij. q. v. habet hͦ ꝓpriū.f¶ Reſpōſuꝫ.ſi. C. ſi quis impe. ma. di. l. vna.(vi. de Cle. mal.c. j. in glo. ij. Io.an.) de pe. di. ij.ſi em̄ inquit.Ueritas.que ſemꝑ vincitviij. di. veritate.h ¶ Cauſis. easnō exp̄ſſit nec habult neceſſe exmere. ad ideꝫ. sͣ.de re iudi. ſicut.Expoſitꝭ.ad idem .s. de iudeis. ita qͦrūdā.PublicatꝭLabores gͦ īplorū iuſti edent: ettheſaurizabuntiuſtos eoꝝ diuitie Sapiētie. x.Prouerbiorum.xxviij. et. xxiij. q. vij. quēadmodū. ⁊. c. j. ⁊ redeuntes nōrecuperent bona ſua: ex quo ſunt expreſſe damnata. etd̓ hoc. sͣ. de cle. cōiuga. ꝙ a te. k Contra natos. cōtra hos licet laici eſſent ꝓcedere potult: tū ratione eccieſtaſtici criminis: tū ꝓpter tēporalem iuriſdictionemqua habebat in eos: ⁊ habet in vrbe ꝑ ꝯceſſiōes Lodouici ⁊ Cōſtātini. lxiij. di. ego lodouicꝰ. xcvj. di. Cōſtantinus palea ē. ⁊ sͣ. e. li. d̓ elec. fundamēta. Io. an.
¶ Alibl .ſ. exͣ romanā eccl̓iam ⁊ eiꝰ curiā: ⁊ ſumit̉eccl̓ia romana ſtricte. m ¶ Futurā. ſi. sͣ. e. ne aliqui.n¶ Cardinalis. ep̄i bn̄ cōp̄hēdūt̉: qꝛ ꝯſtitutio. jͣ. deſen. ex. qꝛ ꝑiculoſū. d̓ excōicatōe nō loqͥt̉. o Habuerit. No. caſū in qͦ punit̉ deliberata cogitatio (⁊ fa. adno. in Cle. de here. multoruꝫ. adfi. in glo. h̓ ptꝫ.Ioh̓. an.) cū al̓scogitatōis penānemo mereat̉. d̓pe. di. j. cogitationis. de hoc ea.diſ. §. cogitatio.Sede vacāte. No. arg. ꝙcollegiū cardīaliū va. ſede nonfungit̉ iuriſdiction pape. ⁊ ꝯͣriūar. etiā poſſet ſumi (ſumit Arch̓.qͥ aliud h̓ notat.Io. an.) quaſi ſihͦ hic nō vetuiſſet papa: collegium id potuiſſet:⁊ h̓ hͦ no. Hug.Io. et alij. lxxix.di. nullus. ij. plenius Hoſti. depe. ⁊ remiſ. cumex eo in fi. Sedqͥd dicemꝰ ſuccedet collegiū ī iuriſdictione ⁊ eiꝰexercitō: nec ne:dixit Hoſtiē. ꝙſic: ſaltē in his q̄de grādi neceſſitate euidēti ⁊ imominenti expediri oportet ꝓ eofacit qͦ ad hͦ decere. sͣ. e. li. d̓ ele.vbi periculū. §.idē qͦꝫ (vi. ꝙ ibino. in. j. glo. Io.an.) qd̓ etiā multum facit ꝯͣ. mouebat̉ aūt Hoſ.his rōnibꝰ. dicebat em̄ aſia collegia hͦ habēt dema. ⁊ obe. his q̄.⁊. c. cū olim. ⁊. sͣeo. li. e. ti. c. vno.tum qꝛ ſic vtunt̉cardinales: arg.sͣ. d̓ elec. venerabilē. §. obiectioni. ver. qd̓ aūt. sͣ. d̓ offi.ordi. irrefragabili. §. exceſſus. de fo. cōpe. cū contingat.tū qꝛ alius iudex nō ſuꝑeſt. sͣ. de elec. licet in fi. in quocaſu cōcedunt̉ q̄ alias nō cōcederent̉: vt ibi. ⁊. C. de decu. l. generali. li. x. ff. de his q̄ in frau. cre. l. ait p̄tor. §. ſidebitorē. tum qꝛ neceſtitas nō habet legē. sͣ. de reg. iur.ꝙ non eſt. tum qꝛ non eſt veriſimile ꝙ filio dei placuerit cōtrarius intellectus: ne videat̉ gregē ſuū ⁊ eccleſiā
y
additio
pē 56. a
Ad.
Queſtio
Ad.
Ad.
pj js. d
t iij