Ti. IIDe hęreticis

ſed omnino parcāt dn̄i tēporales ⁊ de eo crimine non cōgnoſcāt al̓s ꝓut d̓r h̓ puniūtur. h. d̓. ẜm Zen. ca. XVIIT inqͥſitiōis negociūꝯtra hereticā prauitatē ad dei gloriā ⁊ augmētuꝫfidei nr̄is tēporibꝰ ꝓſperet̉:a leges quaſdaꝫ ꝑ fredericumolim romanorū imperatoreꝫb tūc in deuotione romane ꝑſiſtentem eccl̓ie ꝓmulgatas: qͣtenus dei eccleſie ſancte ſuehonorē ꝓmouēt: ⁊ hereticorū exterminium ꝓſequūt̉: etſtatutis canonicis non obſiſtunt approbātes ⁊ obſeruari volentes: vniuerſos ſeculipoteſtates ⁊ dn̄os temporales ac ꝓuinciarū terrarū ciuitatum aliorūqꝫ locorum rectores quibuſcūqꝫ dignitatiobus vel officijs aut nominibus cenſeant̉: requirimus ⁊monemus: vt ſicut reputariē cupiūt et haberi fideles: itapro defenſione fidei dioceſanis epiſcopis et inquiſitoribus heretice prauitatis a ſede apoſtolica deputatis: autin poſterū deputādis pareāt⁊ intendāt in hereticorū credentium fautorum receptatorum ⁊ defenſorum ipſorū inueſtigatione captione ac cuſtodia diligenti: cum ab eisfuerint requiſiti: et vt prefatas ꝑſonas peſtiferas in poteſtatem ſeu carcerem epiſco-

porum ſeu inquiſitorū dictorum: vel ad locū de quo ipſivel aliqui ex eis mādauerintinfra eorundē dominorū poteſtatē vel rectorū diſtrictuꝫducāt vel duci faciāt ſine mofra: vbi per viros catholicosa p̄fatis ep̄is ſeu inquiſitorigbus vel eorū aliquos deputatos ſub arta et diligēti cuſtodia teneant̉: donec eorumnegociū ꝑ eccl̓ie iudiciū terminet̉. vtqꝫ de hereſi a dioceſano ep̄o vel inqͥſitore ſeu inqͥſitoribꝰ cōdēnatos: prefatipoteſtates dn̄i tꝑales ſiue rectores vel eorū officiales ſeunūcios ſibi relictos ſtatim rehcipiāt indilate aīaduerſionei debita puniēdos: nō obſtantibꝰ appellationibꝰ ſeu ꝓclamationibꝰ p̄dictoꝝ neqͥtie fiklioꝝ tā ẜm ordinationē p̄de.l nr̄oꝝ qͣꝫ ẜm legē imꝑiale appellatiōis ⁊ ꝓclamatiōis bn̄ficiū exp̄ſſe ſit hereticis ⁊ credētibꝰ ac eorū receptatoribꝰfautoribꝰ ⁊ defenſoribꝰ interdictū. ¶ Prohibemꝰ quoqꝫ diſtrictius ptātibus dn̄istꝑalibꝰ ⁊ rectoribꝰ eorūdēqꝫofficialibus ſupradictis: neip̄i de hoc crimine cum merein ſit eccleſiaſticuꝫ quo quo mondo cognoſcāt vel iudicēt: ſiue captos ꝓ eodem crimineabſqꝫ dictorū ep̄orū ſiue incſitoꝝ aut ſaltē alteriꝰ eorūdēlicētia vel mādato a carcere

V C inquiſttlonis. ¶ Primo approbat ⁊ ſeruariT p̄cipit leges canonibꝰ nō cōtrarias ꝑ Fredericuꝫōͣtra bereticos ꝓmulgatas. Scd̓o p̄cipit rectores locorū parere inquiſitoribꝰ ordinario vel alteri eorū inuegigatione: captione: cuſtodia: ⁊ punitionē hereticoruꝫ⁊ fautorū ſuorūeorum ꝓclamationibꝰ vel appellationibꝰ nō obſtantibus: ita tn̄ꝙ d̓ illo crimine(cum ſit mere eccleſiaſticum) neciudicent nec cognoſcāt (ſupple.nec ob hͦ captosſine licentia relaxent. nec exequidetractent vel ipſorū ꝓceſſus impediāt. Io. an.)cōtrafaciētes: etnō parētes ⁊ eorum fautores excōmunicant̉: qͣꝫſi per annū ſubſtituerint: vulteos vt hereticoscōdemnari. h. d.Iohan. an.a ¶ Leges qͣſdam. has legesfert̉ ꝙ Clemensſub bulla redegerat (cum certꝭmodificationib⁊ adlectionibusIohā. mo. ⁊ Archi.) ſed eas aliter nō habemusquo ad verba:habemus tamēquaſdā aucͣ. Frederici: d̓ quibusetiaꝫ forſitan intellexit hoc Bonifactꝰ. C. d̓ epiſ.audi. aucͣ. ſtatuimus. ſignata ſuper. l. lubemꝰ. C.d̓ heretl. aucͣ. credētes. aucͣ. ſi vero dn̄ſ. ⁊ aucͣ. gazaros. habebamus etiam olimquandā ip̄iꝰ conſtitutionē in quīta compll. que lex incipiebat: hac edictall. al̓s hac decretali. ⁊ erat ſub ti. de cōſti. ⁊ eadē cōpllatio q̄ inciplebat gazaros: ſub ti. de hereticis.bLuc. h̓ dicit: qꝛ poſtea receſſit a deuotione romane eccleſie: ⁊ ꝑ Inno. quartū in concilio fuit depoſitusob certas cauſas. sͣ. eo. lib. de re iudi. ad apoſtolice.Quatenꝰ. gͦ al̓s nō approbat: qꝛ nō tenēt: ꝯcor .x.bſ. c. j. ⁊ facit qd̓ no. xxxvij. di. ſi qͥd verl. xix. di. c. j.¶ Nominibꝰ. cōcor. sͣ. de elec. fundamēta. eo. li.Fideles. qͥs em̄ fidelis qͥ nō doleat fide leſa. jͣ. depe. clericis. ad fi. f ¶ Catholicos. vn̄ nō ꝑ ludeos he

reticos vel paganos qui quo ad p̄dicta ſuſpectꝭ funt:⁊ eſt ſi. sͣ. de iudeis. c. pe. gDel eorū aliquos. hodie dic vt in Cle. e. ti. multoꝝ. §. ſane. ⁊. §. ſe. h ¶ Indilate. Nota ꝙ ſnīa lata ſuꝑ crimine ſtarim dilationepoſtpoſita mandāda eſt executioni: qd̓ idem ꝓbat̉. ij.q. j. ſicut. de pe.di. j. adā. fallit incaſibus no. xj. q.iij. cuꝫ apud. qͥdiuris d̓ alijs ſententijs latis ſuꝑꝑſonalibꝰ vel realibus actionibꝰno. sͣ. de offi. deleg. querenti.iPuniendos. qͥd ſi inqͥſitor ⁊ ordinariusdiſcordāt in mādato qꝛ vnꝰ mādat puniri ꝑ ſecondēnatū: altermandat relaxariꝑ ſe abſolutū: ſatis videt̉ ſuꝑſedēdum donec cōſulatur papa. sͣ.ca. ꝓxi. (vl. ꝙ h̓dixi ſuꝑ ver. alterius. Io. an.)k Ordinationē. de ordinationibꝰ loquit̉ Innō. Alexā. ⁊ Clemēs q̄ ſunt reſeruate. jͣ. c. vlti.Imperialē.ipſius fredericiquā nō habemꝰſed approbata ēsͣ. in pͥn. Io. an.m ¶ Quoquomodo: Id ē pͥncipaliter vel incidēter: ꝯcor. sͣ.de ordi. cog. tuā.sͣ. qui fi. ſint leg.lator. cum ſi. al̓stn̄ cognoſcit iudex (al̓s in ſe capax quē facit incapacē magnitudo cauſe ẜm Iohā. mo.) incidenter qd̓ nō cognoſcit pͥncipaliter.C. de iudi. quotiēs. sͣ. de reſti. in inte. c. pe. cū ſuis concor. n ¶ Cognoſcāt. No. ꝙ lꝫ regulariter de qͣ re iudex cognoſcit ꝓnūciare debeat. ff. de iudi. de qua re. sͣ.de cā poſ. cū ſuꝑ. tn̄ hͦ fallit interdū ſicut cū delegās reſeruat ꝓlatione ſentētie. sͣ. de offi. dele. ſuꝑ queſtionū.ſynodus cognoſcit de cauſa criminali epiſeopi ⁊ nō ꝓnūciat. iiij. q. vj. accuſatꝰ. ⁊. c. ſe. v. q. iiij. duodecim. idēin caſu. sͣ. de reſcrip. cū cōtingat. vbi ad ſui inſtructionē de iuriſdictione cognoſcit is qui ſuꝑ illa ꝓnunctat.Hic tn̄ vtrūqꝫ exp̄ſſe vetat̉: ſcꝫ cognitio ⁊ ꝓnūclatio:qꝛ iudex huiꝰ rei non eſt capax. ⁊ cōcor. jͣ. de ſen. excōi ſi

plabla

Ad. 5

Ad.

Ad

Ad.

Nota