Liber

a heretice prauitatis excōicatib ⁊ ꝑticipes vel ſocij crimīs adteſtimoniū admittant̉. Preſertim in ꝓbationū aliarū defectuꝫ ꝯͣ hereticos credentesfautores receptatores ⁊ defencſores eoꝝ ſi ex veriſil̓ibus cōiecturis. Et ex numero teſtiūaut perſonarū tā deponentiūd qͣꝫ eoꝝ contra quos deponit̉qualitate ac alijs circūſtātijsſic teſtificantes falſa non dicere preſumat̉. Idem eiſdē.Ordinarij vel eorū delegatiet inqͥſitores ſine pena excōicationis facere hut executioj1nē iuſticie ꝯͣ hereticos ab habētibꝰ iuriſdictionē ſecularēloco lꝫ excōicati ſint al̓s defacto illā iuriſdictionē poſſideant. h. d. Do. ca. VIReſidentes regiminialicuiꝰ regni ꝓuincie ſie ue ioci licꝫ excōicati vel de facto tm̄: ⁊ nō de iure iuriſdictifonem habētes ac eoꝝ officiales ad requiſitionē ordinariorū vel delegatoꝝ ipſoꝝ: autinqͥſitorū heretice prauitatisg nō valentiū ſine more diſpendio vel negocij ꝑiculo recurſū habere ad ſuꝑiores qͥ legitime in locis ip̄is poſſint iuſti

ciā exequi poſſint ⁊ debent ꝯhereticos credentes fautoresreceptores et defenſores eorūiuſticiā ⁊ ſuum officiū exercere. Nec requirentes huiuſmodi excōicatos propter hoch ſnīam excōicatiōis incurrūt.i Nō tn̄ p̄ſidentibus prelibatis vel officialibus eorundeꝫꝓpterea in alijs caſibꝰ intelligatur cōceſſum aliquid vel ꝑmiſſū. Idē eiſdē. Excōicatꝰꝓpter ꝯtumaciā nō reſpōdendi ſuꝑ hereſim de qua erat ſuſpectus poſt annū dānat̉ vthereticus. h. d. Do. ca. VUm ꝯtumacia in ca p̄ſertim fidei ſuſpitiōi p̄kſumptionē abijciat vehementē: ſi ſuſpectus de hereſi vocaltus a vobis vt de fide rn̄deatexcōicationis vinculo pro eoꝙ parere ſubterfugit: aut contumaciter ſe abſentat ꝑ vosfuerit īnodatꝰ qͣꝫ ꝑ annū aīoſuſtineat pertinaci: extunc vei lut hereticꝰ cōdemnet̉. Idēeiſdē. Abiurās in ludicio hereſim ꝓpter vehemētē p̄ſūptionē ſi īterato labit̉ lꝫ nō fuiſſet ꝓbatū plene relapſus d̓r:ſecus ſi leuis erat p̄ſumptio.h. d. vſqꝫ ad. §. euꝫ vero. Do.

de reſcrip. inter ceteras: cum ſi. ꝯͣtrariū credo: qꝛ ab llloiure regulari qͦ cauet̉ tales ꝑſonas ad teſtimonium admitti non debere nō recedā: niſi inqͣꝫtū inueniā permiſſum. qͥ ergo accuſat vel excipit habeat probationes idoneas: nec eſt accuſatio fauorabilis vt inquiſitio: ad hocij. q. vij. ſi qͥs ep̄sEt verbū iſtuddebet aliqͥd operari al̓s qͣre fuiſſet exp̄ſſum. ad hͦde deci. ad audientiam. cuꝫ ſuisconcor. ⁊ jͣ. de priulle. ſi papa. j. reſpōſo in fi. Idēdecret̉. dirigiturinqͥſitoribꝰ. Ioh̓.an. ) a ¶ Excōmunicati. Si. jͣ.c. proxi. tales al̓snon admittunt̉:īmo etiā iudicesſeculares cēſuraeccleſiaſtica compellūt̉ tales a teſtimonio in ſuisforis repellere. jͣ.de ſen. excom. decernimus.b ¶ ParticipesQuid de alijs exceptis criminibꝰan ſcilicet talesadmittantur: dicvt. sͣ. eo. li. de teſti. c. j. sͣ. de ꝯfeſ.ca. j. et. vj. q. j. §verum. quid deꝑiuris: habebis.jͣ. eo. accuſatus..§. lꝫ. c ¶ Cōtecturis. Quas ip̄eexaminans melius ſcire poteritff. de teſti. l. iij. (⁊iiij. q. iij. ſi teſtesIohan. an.) etpone exemplumsͣ. de p̄ſum. lr̄as⁊ conaor. jͣ. eo. accuſatus. §. licꝫ. d ¶ Deponit̉. Ut facilius credatur ipſis deponentibus contra infamatumvel ſuſpectum de hereſi: qͣꝫ cōtra nō infamatū nec ſuſpectum. ad idem. sͣ. eo. filij.Reſidētes. ¶ Ponit dictū ꝙ ampliat ibi: NecKrequirētes. Et ꝓteſtat̉ ibi: Nō tn̄. Decurtata eſt de narratlone facti que incipiebat queſiuiſti. e ¶ Excōicati.Maiori excōicatione ⁊ publice. Idem Arch̓. vt ſit maior dubitatio: ad hoc de re. iudi. ad ꝓbandum. (de cle.excō. mi. ſi celebrat. Io. an.) f ¶ Officiales. Nunquidofficialis excōicati iudicare poſſit? dic vt. sͣ. de ſu. ne. p̄.romana. g ¶ Diſpendio. Qn̄ ergo ſine more diſpēdiohoc pn̄t: tunc eſſent excōicati eos requirēdo: quia excōicans excōmunicato excōicatus eſt ſeruata diſtinctionede ſen. excō. nuꝑ. fallit hic: vbi ergo nō eſt caſus iſte: ergo nec fallit regula. (Idē Arch̓. alle. vj. q. iij. ſicut apoſtoli. cū tribus. c. ſe. Io. an.) h ¶ Excōicationis. Minoris ⁊ ſi intelligeres ꝙ iſti eſſent excōmunicati: qͥa iu-

riſdictionē illā exercebāt: tūc qui cōmunicauerunt illisin luriſdictione excōicati eſſent excōicatione maiori. sͣ.de ſen. excō. nuꝑ. ⁊. c. ſi ꝯcubine. ſed hͦ ſpeciale eſt: ꝙ illāpenā euitant: ⁊ ſic dicamus excōicationis ſcꝫ etiā maioris vel minoris: ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. de ſup. ne. p̄. romana.i ¶ Prelibatis.ſcꝫ excōicatis veltm̄ de facto luriſdictionē habentibus. ⁊ eſt ſimilispteſtatio. sͣ. eo.li. de ſta. re. c. vno(⁊ ibi concor. invl. glo. Io. an.Om ꝯtu.C Premittitꝯſtitutionis cauſam: et conſtitutionē ſubdit ibi:Si ſuſpectus.Olim inciplebatꝯſultationi. Etdicit Ioh̓. mo. ꝙdeciditur hic dubium. no. xj. q. iijrurſus. Et quōmultis modis ꝯͣhit̉ ꝯtumacia remittit arch̓. xj. ꝙiij. certū. et vt dicit eſt gͣue peccatū. viij. q. j. ſc iendū. ⁊ no. iiij. q. j.in ſum. Io. an.k ¶ Uehementem. Nō ex hacdecre. ſuſpitionēvehementeꝫ: preſumptionē violētam: propter ſuſpitioneꝫ citaturvt veniat reſponſurus: ſi ꝯtumaxeſt: iam dicit̉ vehementer ſuſpectus ⁊ excōmunicatus: ſi per annum in illa perſiſtit. iam iſta queerat vehemens preſumptio tranſit in violentam: vndeex tunc vt hereticus ꝯdemnatur vt hic. Inde eſt ꝙ noBer. sͣ. de p̄ſump. lr̄as. in nlo. pe. ꝙ non vehemens (alle. Arch̓. de pur. cano. inter. ꝟ. attendentes. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. inprin. Io. an.) p̄ſumptio. ſed violenta ꝯdemnationē inducit: ⁊ eſt ſi. ad hoc qd̓ no. de ſimo. inſinuatum in vlti.glo. l ¶ Reſpondeat. Ergo vt habeat locū hec decrerequirit qd̓ hoc exp̄ſſum ſit in citatione vt .ſ. de fide veniat reſponſurus. (Idē arch̓. ⁊ fa. Clemē. vt li. pen. c. ij.Io. an.) ſicut ⁊ in ſnīa requirit̉ ꝙ citata fuerit pars vtveniat auditura ſnīam (ētiā ferēdā in caſibꝰ qͥbus ꝓceditur ſimpliciter ⁊ de plano: vt in Clem̄. de verb. ſig. ſepe. §. pe. Ioh̓. an.) al̓s ſine ap. reſcinditur. ff. que ſen. ſine ap. reſci. l. j. §. item cū ex eo. m ¶ Hereticus. Sic ⁊in alijs criminibus excōicatus: qꝛ non venit reſponſurus de crimine in excōicatione ſtat ꝑ annū: poſt annumhabet̉ ꝓ ꝯuicto (nō tn̄ ꝓ heretico: vt nō in p̄alle. §. quiaūt. in glo. videt̉ in fi. Io.) xj. q. iij. rurſus. ⁊. c. qͥcunqꝫ.

Additio

Additio

Dluiſis

Aaditio

cNota

Additio

Additi

Diuiſio

Addit

Additio-

Additio

Additio