LiberIIII
Incipit liber quartus.De ſpōſalibꝰ ⁊ matrimonijs.Bonifa. viij. Sponſalia pura ⁊ certa ex ꝯſenſu valida licet al̓s nullā inducāt publicam honeſtateꝫ q̄ habet dirimere ſequētia ſpōſalia: ſꝫ nōp̄cedētia quā publicā honeſtatē nō inducūt ſpōſalia conditionalia ante conditioniseuentū. h. d. Io. an. ca. IPIPOſalibꝰ puris⁊ certis etiābcſi conſanguinitatis affienitatis frigiditatis religiōisgaut alia quāuis ratione ſintnulla: dummodo nō ſint nulhla ex defectu: conſenſus orit̉efficax ad impediendum ⁊ dirimendū ſequentia ſponſalia
vel matrimonia: nō aūt ad p̄cedentia diſoluendū impedinmentū iuſticie publice honeſtatis. Quare ille qͥ ſpōſaliapure ac determinate cuꝫ aliqͣmuliere contraxit: ⁊ poſtmodū cū ſecūda prioris conſanīguinea ideꝫ fecit: ex priorumſponſaliorū vigore quibus ꝑpublice honeſtatis iuſticiamex ſcd̓is ſpōſalibus ſubſecuin tam minime derogat̉ ad matrimoniū ꝯͣhendū cuꝫ primaꝫremanet obligatꝰ. ¶ Ille vero qͥ ſpōſalia cū aliqua muliore ſub cōditione contraxerityͦ ſi poſtmodū ante cōditioniseuentū cū alia pͥoris conſanguinea ꝑ verba cōtraxerit deq̄ p̄ſenti: cū ſecunda remaneredebebit: cum ex ſponſalibusrconditionalibus ante conditionē extantē: ſicuti conſen-
Xſponſalibus. ¶ Sunt due ꝑtes. Primo tractat de ſpōſalibꝰ puris. Primo in genere. Secundo in ſpecie. ibi: Quare. Secunda tractatde conalitionibꝰ. ibi: Ille ꝟo Ioh̓. an. Emanauit ad declarationē eoꝝ que no. xxvij. q. ij. ſi quis deſpōſauerit. ij. sͣ. e. ti.ad audiētiam.a ¶ Puris. Cōditionalia nō inducunt publicehoneſtatis iuſticiam: vt diciturin fine.b ¶ Certis. Utſi ꝓmiſit ducerebertā filiā Titij:incerta ſūt qn̄ ꝓmiſit ducere vnāex filiabꝰ titij. adhoc. sͣ. eo. c. ex litteris. ij.c ¶ Cōſanguinitatis. ſcꝫ infragradum qͣrtum.s. de ꝯſang. nondebet. ⁊ iſte eratcaſus. sͣ. e. ad aidientiam.d ¶ Affinitatꝭ.In pͥmo genere⁊ quarto graduvl̓ citeriori. sͣ. deꝯſang. ⁊ affi. nōdebet. ⁊ cū talisaffinitas annullat mr̄imoniumqn̄ ꝓceſſit. ſecꝰ ſiſecuta fuerit de eo qͥ eog. ꝯſan. vxo. ſue diſcretionē.e ¶ Frigiditatis. sͣ. de frigi. ꝑ totū. (⁊ vi. diſtinctioneꝫqua ſcripſi. e. ti. fraternitatꝭ in fi. Io. an.f ¶ Religionis Precedētis. (⁊ approbate. sͣ. d̓ vo. c.vno.) quia nūc nullū eſt matrimoniū vl̓ ſpōſalia. ſi ſeqͥtur tunc diſſoluit ſpōſalia: vt. sͣ. de cōuer. ꝯiu. ex publico. ⁊. c. ij. g ¶ Alia. Sicut dicebat p̄dictꝰ canon .xxvijq. ij. ſi quis deſponſauerit. ⁊ multe alie cauſe reperiunt̉puta votū ſolēne: cognatio ſpiritualis ⁊ legalis: ⁊ reliqua impedimenta: vt dixi in ſumma. iiij. li.h ¶ Conſenſus. Puta ꝯͣcta ab infante vel furioſo. sͣ.eo. dilectꝰ. de deſpon. impu. lr̄as. ⁊. c. acceſſit (vel ꝑ locūvbi locus eſt potēs ẜm Bin. qͥ ſic no. e. ti. ad audiētiā.⁊ Arch̓. hic ad hoc. xxij. q. ij. ne quis. ꝟ. illud aūt. fa. sͣ.de ſen. excom. c. j. ⁊ ꝙ ſcripſi de deſpon. impu. duo pueeri. ſuꝑ. v. glo. Io. an.) l ¶ Diſſoluendum. Bene ergo dicebāt Hug. Io. et ſui ſequaces qͥ dicebant monachum ſacerdotē frigidum ⁊ ſimiles perſonas cōtrahēdo cum aliqua impedire omnes cōſanguineos ꝯtrahere cū eadē: vt nō. Inno. in p̄di. c. ſi quis deſponſauerit.k¶ Publice honeſtatis. .sͣ. e. ſponſam. publice enī honeſtum eſt exquo cōſanguineus meus. (viuēs vel mortuus. ⁊ vi. ꝙ ſcripſide hoc imp̄edimento publice honeſtatis in tractatu ſuper ipſo habitu in concilio Lugdunen̄. in decre. nō debet. de cōſan. ⁊ affi. ſuꝑ glo. vt melius) cōſenſerit in bertā: ꝙ ego illā habere non poſſim.l ¶ Idem fecit .ſ. qꝛ ſponſalia cōtraxerit. Spoſalia ꝟoſunt futurarū nuptiarum ꝓmiſſio. ff. eo. ti. l. j. xxx. q. v.noſtrates. vnde aduerte ſi cum prima cōtraxerit de futuro ⁊ poſtmodū cū ſcd̓a cōſanguinea in ꝓhibito gra-
du eodē mō ꝯtraxit. ⁊ ſcd̓aꝫ cognouit nec pͥmā haberepoterit ꝓpter affinitatē ſuperuenientē: que ſoluit ſponſalia de futuro: vt. sͣ. d̓ eo qͥ cog. ꝯſan. vx. ſue. veniēs .j.⁊. c. ex litteris. ſecundaꝫ habere non poterit: qꝛ publicehoneſtatis luſticia illum cōtractū impedit et dirimit:vt. sͣ. rn̄. ꝓxi.m ¶ Derogat̉.Nota ꝙ licet ſiperuenies affinitas diſſoluat ſpōſalia de futuro:ſuꝑueniēs tn̄ luſticia publice honeſtatꝭ ipſa nondiſſoluit: ⁊ merito. ſcd̓a enī ſponſalia tolluntur ꝑpublice honeſtatis iuſticiā ex pͥmis inductā. nōgͦ ex ſecūdis pōteſſe honeſtas q̄tollat primam. ⁊eſt ſimile. lvij. diſtin .ſ. quis.Obligantuſ. Niſi cū aliaipſiꝰ conſanguinea ꝯͣheret ꝑ ꝟba de pn̄ti. sͣ. eo.ſi inter. vl̓ ſuꝑueniret aliquod dehis impedimentis q̄ dixi ī ſummula circa pͥn.o ¶ Ille vero.Reprobat̉ opi.Inno. no. de ſpon. duoꝝ. c. j. vbi dicebat ꝙ ꝑ ſponſallaſub ꝯditionē ꝯtracta inducit̉ publice honeſtatis iuſticia. Hoſt. ꝯͣ. sͣ. eo. ad audientiam Io. an.)p ¶ Ante. Secꝰ ſi poſt: qꝛ tūc nō deeſſet cōſenſus: ſedeſſet ꝑinde ac ſi a pͥncipio pure ꝯtraxiſſet.q ¶ Preſenti. Quid ſi ꝯtrahit. (cuꝫ cōſanguinea pͥmede qua loquit̉ lr̄a Io. an.) ꝑ vba de futuro: nūqͥd ſoluta ſūt pͥma ſpōſalla ꝯdltionalia? credo ꝙ ſic. ſi enim pͥma ſponſalia inducūt publice honeſtatis iuſticiā: ꝑ luſticiam publice honeſtatis ſuperuenientē: ex ſecundisnō ſoluunt̉: vt. jͣ. ꝓxi. rn̄. ſed ſi ꝑ pͥma non inducit̉ iuſticia: puta ꝙ ꝑ iuſticiā ſuperuenientē ex ſecūdis bn̄ ſoluant̉ pͥma: licet in veritate pͥma ſpōſalia dicenda nonſint: exquo cōſenſus defecerat: vt hic. ſic enī eſt in alijsimpedimētis. .sͣ. de eo qͥ cog. cōſan. vxo. ſue. veniens cūſi. vn̄ ſi poſt ſcd̓m cōtractū ſuꝑueniat cōditio. dico ꝙ pͦmum matrimoniū ꝯſūmare nō pōt. publica enī honeſtas nō inſurgit a die cōtractus: ſed a die conditionis.⁊ ideo publica honeſtas que p̄uenit conditioneꝫ habetmatrimoniū impedire ⁊ dirimere: vt. sͣ. j. rn̄. cuꝫ ꝑ hocreddatur inabilis pͥme. de iureturā. quēadmodum.r ¶ Conditionē. Hec verba ītelligas niſi interuenſatcarnis copula: qꝛ tūc recedit̉ a conditione. de cōdi. ap.de lilis. (⁊ de hoc ſatis. e. ti. per tuas Ioh̓. an̄.) Et ſittſſet ibi conſenſus ⁊ matrimonium. vnde tum propteraffinitatem: tum propter iuſticiam non teneret matrimonium poſtea cū cōſanguinea contractuꝫ. ⁊ intelligide conditione honeſta: nō de tali que habeat̉ ꝓ nō adiecta. sͣ. de cōdi. appo. c. vlti. qꝛ illa inducerent publicam honeſtatē ac ſi pure contracta fuitent. (Itē intel
Diuiſto
Quid d̓ cōditionalibꝰ
Nat
Qn̄ dicat̉certa ⁊ qn̄incerta
Qn̄ d̓r conſanguītas
An ſemꝑaffinitasdirimat
Additio
Ad
Additio
Additio
Ad