IIIIer
nō obtēta. ¶ Nos igit̉ talibusiniqͥs actibꝰ obuiare volētes defratrū nr̄oꝝ ꝯcilio ap. aucͣte ſtatuimꝰ: ꝙ qͥcūqꝫ p̄lati eccl̓iaſticeqꝫ ꝑſone religioſe vel ſecularesquorūcūqꝫ ordinū ꝯditiōis ſeuſtatꝰ collectas vl̓ tallias decimāviceſimā ſeu cēteſimā ſuoꝝ ⁊ eccleſiaꝝ ꝓuētuū vl̓ bonorū laicꝭſoluerint vl̓ ꝓmiſerint vl̓ ſe ſoluturos ꝯſenſerint: aut qͣꝫuis aliāquātitatē portionē aut qͦtā ip̄orū ꝓuētuū vl̓ bonoꝝ eſtimationis vl̓ valoris ip̄oꝝ ſub adiutorij mutui ſb̓uētiōis ſubſidij veldoni nomīe: ſeu qͦuis alio titulogmō vl̓ q̄ſito colore abſqꝫ aucͣte ſedis eiuſdē: necnō imꝑatores reges ſeu pͥncipes duces comitesvl̓ barones ptātes capitanei vl̓officiales vl̓ rectores qͦcūqꝫ nomine cēſeant̉ ciuitatū caſtroruꝫſeu qͦrūcūqꝫ locoꝝ ꝯſtitutorumvbilibet ⁊ qͥuis alij cuiuſcūqꝫ p̄eminētie ꝯdititiōis ⁊ ſtatꝰ qͥ talia īpoſuerīt exegerīt vl̓ receperint: aut apud edes ſacras depoſita eccl̓iaꝝ vl̓ eccl̓iaſticaꝝ ꝑſonacū vbilibet arreſtauerīt ſaiſiuerint ſeu occupare p̄ſūpſerīt: velarreſtari ſaiſiri aut occupari mādauerīt: aut occupata ſaiſita ſeuarreſtata receperit: necnō oēs qͦſciēter dederīt ī p̄dictꝭ auxiliumꝯſiliū vl̓ fauorē publice vl̓ occulte eo ipſo ſnīaꝫ excōicatiōis īcurrāt. ¶ Uniu̓ſitates ꝟo q̄ in hisculpabiles fuerunt eccleſiaſticoe ſupponimꝰ īterdicto. ¶ Prelatis ⁊ ꝑſonis eccl̓iaſticꝭ ſupradictꝭ ī ꝟtute obediētie ⁊ ſb̓ depoſitiōis pena diſtricte mādātes: vttalibꝰ abſqꝫ exp̄ſſa lnīa dicte ſedis nullatenꝰ acqͥeſcāt: qd̓qꝫ p̄textu cuiuſcūqꝫ obligatiōis promiſſiōis ⁊ ꝯfeſſiōis factaꝝ hactenus vl̓ faciēdaꝝ ī antea: pͥuſqͣꝫhmōi ꝯſtitutio ꝓhibitio ſeu p̄ceptū ad noticiā ip̄oꝝ ꝑuenerint:nihil ſoluāt: nec ſupradicti ſecl̓a
res qͦqͦ mō recipiāt: ⁊ ſi ſoluerīt vl̓ p̄dicti receperīt ī excōicatiōis ſnīaꝫ īcidūt ip̄o fctō.A ſupradictꝭ aūt excōicatiōe ⁊ īterdicti ſentētijs nullꝰabſolui valeat p̄terqͣꝫ ī mortꝭt articl̓o abſqꝫ ſe. ap. aucͣte ⁊ licētia ſpāli: cū nr̄e ītētōis exiſtat tā horrēdū ſecl̓ariū ptāgtū abuſū nullatenꝰ ſb̓ diſſimuhlatiōe trāſire: nō obſtātibꝰ qͥbuſcūqꝫ priuilegijs ſub quibuſcūqꝫ tenoribꝰ formis ſeumodis aut ꝟboꝝ ꝯceptōe cōceſſis īꝑatoribꝰ regibꝰ ⁊ alijsſupradictꝭ: q̄ ꝯͣ p̄miſſa ī nullovolumꝰ alicui vl̓ aliqͥbus ſuffragari. Idē. Excōicati ſūtqͥ īpediūt ſuꝑ cauſis q̄ ad forū eccl̓iaſticū de iure vl̓ ꝯſuetudīe ꝑtinēt lr̄as a ſe. ap. īpetrari: vl̓ ſuꝑ ip̄is corā ordinarijs vel delegatꝭ eccl̓iaſticꝭ litigari Ioh. an. ca. X.¶ A Uoniā vt ītelleximꝰ qͥrundā iuſticiarioꝝ baliuorūiudicūue ſecl̓ariū ac tꝑaliumī dn̄oꝝ ī qͥbuſdā ꝑtibꝰ p̄ſūptuoſa temeritas ſic excreuit: vtin terrꝭ eoꝝ ſiue diſtrictibꝰ litteras apl̓icas īpetrātes: velad iudices ordinarios eccleſiaſticos recurrētes ſuꝑ cauſis negocijs ſeu q̄ſtionibꝰ q̄rōne ꝑſonaꝝ aut reꝝ de iurekaut antiquā ꝯſuetudīe ad folrū eccl̓iaſticū ꝑtinēt: obtinere nō pn̄t in eis ꝑ eoſdē ordinarios iudices vel apo. lr̄asiuſticie cōplemētū qͥn potiꝰ illis recurrere ad iudiciū ſeculare: vl̓ a lite cā ſeu q̄ſtiōe deſiſtere cōpellūt̉. ¶ Nos iuſticiā nr̄am ⁊ eccl̓ie ſpōſe noſtre nolētes negligere qͥ alioſin in ſua iuſticia confouemꝰ ſtatuimꝰ diſtrictiꝰ inhibēdo: neqͥs impetratores lr̄arum nr̄arum: vel alios in foro eccl̓iaſtico delegato ſeu ordinario
vatores Nabūthe qͥ vineā ſuā cruore defendit. lij. Reg.xxj. c. ⁊. xxiij. q. viij. cōuenior. ⁊ imitent̉ Ambroſiū ideꝫdicētē: Si vultis corpus occidere occurrā: vultis ī vincula rapere: vultis in mortem: voluntas eſt mihi ꝓ altaribus gratis īmolabor: ꝑſecutionem tn̄ fugere poterit ẜuata diſtinctionequā habesvij. q. j. §. hͦtunc. ⁊ recitari ſolet. d̓renun. niſi..§. proptermaliciam.a ¶ ColoreQui nō excuſat. sͣ. eo.lib̓. de elec.auaricie. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. d̓ ſimoni. in tātū.b ¶ Sediſeiuſdē. Nūquid correcta ē decre.sͣ. eo. nō minus. que ꝑmittebat ēpiſcopo etclero inſpicienti neceſſitates velvtilitateſ laicorum eisſponte ſubſidium conferre? dic ꝙdecreta. illamoderationē ⁊ determinationeꝫreceperat ꝑdecre. eo. titu. aduerſuſvbi ſtatutūfult ꝙ illocaſu id facere non poſſent preterlicentiā ap.ſe. non corrigit iſtam:ſed penamadijcit.cGNoīe.Sic. sͣ. e. li.de elec. fundamenta.d ¶ Interdicto. ī vniuerſitatemnō fert̉ ſentētia excōicatiōis: vt.jͣ. de ſen. exco. romana
.§. in vniuerſitatem. e ¶ Prelatis. Hucuſqͣꝫ dixit dihis qui poſt conſtitutionē iſtā ꝓmiſerūt: et ſoluerunt:nunc dicit de his qͥ ante conſtitutionē vel eius noticiāꝓmiſerunt ⁊ poſt ꝯſtitutionē ſoluerūt ⁊ poſt eiꝰ noticiam. f ¶ Articulo. Iſte ſemꝑ excipit̉: vt. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadente.g ¶ Diſſimula/tione. Diſſimnlatio eſt peccatummortale in prelato. xliij. di. ſit rector. ⁊. c. epheſijſ⁊ .xlvij. di. ca. vlti. ⁊ sͣ. de offi. ordi. irrefragabiliIohan. an.h ¶ Non obſtētibus. Papa ergo poteſt tollere⁊ moderari priuilegia per ſe data: vt. jͣ. de ſentē.excom. c. vlti. infine. de priuil. nealiqui. ⁊ ſic regula illa decet conceſſum ⁊cͣ. jͣ. d̓ regu. iur̄. non habet locum in ip̄ſo pͥncipe: vt ibidixi.Uoniam.¶ Prio ꝑrecitat abuſuꝫ ſecularium poteſtatum. Secundo contra illumſtatult ibi: Nosiuſticiam. Tertio tranſgreſſoribus penam imponit ibi: Si qͥsvero ẜm Iohā.mo. Io. an.l ¶ Partibus.Sicut olim eratin ciuitate piſana. sͣ. de ſen. excom. grauem.k ¶ Conſuetudine. Que dat iuriſdictionem. .ix.q. iij. conqueſtusde foro compe.cum ꝯtingat. adidē. sͣ. eo. li. de excep. c. vlti.l ¶ Eccleſiaſticum. De ſecularibus nō intromittit ſe eccleſiaſticus iudex: niſi īcaſibus. sͣ. de foro competē. licetex ſuſcepto.m ¶ Confonemus. Sic. sͣ. de
Queſtlo
Dlulſia