Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

IIIIer

nō obtēta. Nos igit̉ talibusiniqͥs actibꝰ obuiare volētes defratrū nr̄oꝝ ꝯcilio ap. aucͣte ſtatuimꝰ: ꝙ qͥcūqꝫ p̄lati eccl̓iaſticeqꝫ ꝑſone religioſe vel ſecularesquorūcūqꝫ ordinū ꝯditiōis ſeuſtatꝰ collectas vl̓ tallias decimāviceſimā ſeu cēteſimā ſuoꝝ ⁊ eccleſiaꝝ ꝓuētuū vl̓ bonorū laicꝭſoluerint vl̓ ꝓmiſerint vl̓ ſe ſoluturos ꝯſenſerint: aut qͣꝫuis aliāquātitatē portionē aut qͦtā ip̄orū ꝓuētuū vl̓ bonoꝝ eſtimationis vl̓ valoris ip̄oꝝ ſub adiutorij mutui ſb̓uētiōis ſubſidij veldoni nomīe: ſeu qͦuis alio titulogmō vl̓ q̄ſito colore abſqꝫ aucͣte ſedis eiuſdē: necnō imꝑatores reges ſeu pͥncipes duces comitesvl̓ barones ptātes capitanei vl̓officiales vl̓ rectores qͦcūqꝫ nomine cēſeant̉ ciuitatū caſtroruꝫſeu qͦrūcūqꝫ locoꝝ ꝯſtitutorumvbilibet ⁊ qͥuis alij cuiuſcūqꝫ p̄eminētie ꝯdititiōis ⁊ ſtatꝰ qͥ talia īpoſuerīt exegerīt vl̓ receperint: aut apud edes ſacras depoſita eccl̓iaꝝ vl̓ eccl̓iaſticaꝝ ꝑſonacū vbilibet arreſtauerīt ſaiſiuerint ſeu occupare p̄ſūpſerīt: velarreſtari ſaiſiri aut occupari mādauerīt: aut occupata ſaiſita ſeuarreſtata receperit: necnō oēs qͦſciēter dederīt ī p̄dictꝭ auxiliumꝯſiliū vl̓ fauorē publice vl̓ occulte eo ipſo ſnīaꝫ excōicatiōis īcurrāt. Uniu̓ſitates ꝟo q̄ in hisculpabiles fuerunt eccleſiaſticoe ſupponimꝰ īterdicto. Prelatis ⁊ ꝑſonis eccl̓iaſticꝭ ſupradictꝭ ī ꝟtute obediētie ⁊ ſb̓ depoſitiōis pena diſtricte mādātes: vttalibꝰ abſqꝫ exp̄ſſa lnīa dicte ſedis nullatenꝰ acqͥeſcāt: qd̓qꝫ p̄textu cuiuſcūqꝫ obligatiōis promiſſiōis ⁊ ꝯfeſſiōis factaꝝ hactenus vl̓ faciēdaꝝ ī antea: pͥuſqͣꝫhmōi ꝯſtitutio ꝓhibitio ſeu p̄ceptū ad noticiā ip̄oꝝ ꝑuenerint:nihil ſoluāt: nec ſupradicti ſecl̓a

res qͦqͦ mō recipiāt: ⁊ ſi ſoluerīt vl̓ p̄dicti receperīt ī excōicatiōis ſnīaꝫ īcidūt ip̄o fctō.A ſupradictꝭ aūt excōicatiōe ⁊ īterdicti ſentētijs nullꝰabſolui valeat p̄terqͣꝫ ī mortꝭt articl̓o abſqꝫ ſe. ap. aucͣte ⁊ licētia ſpāli: cū nr̄e ītētōis exiſtat tā horrēdū ſecl̓ariū ptāgtū abuſū nullatenꝰ ſb̓ diſſimuhlatiōe trāſire: nō obſtātibꝰ qͥbuſcūqꝫ priuilegijs ſub quibuſcūqꝫ tenoribꝰ formis ſeumodis aut ꝟboꝝ ꝯceptōe cōceſſis īꝑatoribꝰ regibꝰ ⁊ alijsſupradictꝭ: q̄ ꝯͣ p̄miſſa ī nullovolumꝰ alicui vl̓ aliqͥbus ſuffragari. Idē. Excōicati ſūtqͥ īpediūt ſuꝑ cauſis q̄ ad forū eccl̓iaſticū de iure vl̓ ꝯſuetudīe ꝑtinēt lr̄as a ſe. ap. īpetrari: vl̓ ſuꝑ ip̄is corā ordinarijs vel delegatꝭ eccl̓iaſticꝭ litigari Ioh. an. ca. X. A Uoniā vt ītelleximꝰ qͥrundā iuſticiarioꝝ baliuorūiudicūue ſecl̓ariū ac tꝑaliumī dn̄oꝝ ī qͥbuſdā ꝑtibꝰ p̄ſūptuoſa temeritas ſic excreuit: vtin terrꝭ eoꝝ ſiue diſtrictibꝰ litteras apl̓icas īpetrātes: velad iudices ordinarios eccleſiaſticos recurrētes ſuꝑ cauſis negocijs ſeu q̄ſtionibꝰ q̄rōne ꝑſonaꝝ aut reꝝ de iurekaut antiquā ꝯſuetudīe ad folrū eccl̓iaſticū ꝑtinēt: obtinere nō pn̄t in eis ꝑ eoſdē ordinarios iudices vel apo. lr̄asiuſticie cōplemētū qͥn potiꝰ illis recurrere ad iudiciū ſeculare: vl̓ a lite cā ſeu q̄ſtiōe deſiſtere cōpellūt̉. Nos iuſticiā nr̄am ⁊ eccl̓ie ſpōſe noſtre nolētes negligere qͥ alioſin in ſua iuſticia confouemꝰ ſtatuimꝰ diſtrictiꝰ inhibēdo: neqͥs impetratores lr̄arum nr̄arum: vel alios in foro eccl̓iaſtico delegato ſeu ordinario

vatores Nabūthe qͥ vineā ſuā cruore defendit. lij. Reg.xxj. c. ⁊. xxiij. q. viij. cōuenior. ⁊ imitent̉ Ambroſiū ideꝫdicētē: Si vultis corpus occidere occurrā: vultis ī vincula rapere: vultis in mortem: voluntas eſt mihi ꝓ altaribus gratis īmolabor: ꝑſecutionem tn̄ fugere poterit ẜuata diſtinctionequā habesvij. q. j. §. hͦtunc. ⁊ recitari ſolet. d̓renun. niſi..§. proptermaliciam.a ColoreQui nō excuſat. sͣ. eo.lib̓. de elec.auaricie. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. d̓ ſimoni. in tātū.b Sediſeiuſdē. Nūquid correcta ē decre.sͣ. eo. nō minus. que ꝑmittebat ēpiſcopo etclero inſpicienti neceſſitates velvtilitateſ laicorum eisſponte ſubſidium conferre? dic ꝙdecreta. illamoderationē ⁊ determinationeꝫreceperat ꝑdecre. eo. titu. aduerſuſvbi ſtatutūfult ꝙ illocaſu id facere non poſſent preterlicentiā ap.ſe. non corrigit iſtam:ſed penamadijcit.cGNoīe.Sic. sͣ. e. li.de elec. fundamenta.d Interdicto. ī vniuerſitatemnō fert̉ ſentētia excōicatiōis: vt.jͣ. de ſen. exco. romana

.§. in vniuerſitatem. e Prelatis. Hucuſqͣꝫ dixit dihis qui poſt conſtitutionē iſtā ꝓmiſerūt: et ſoluerunt:nunc dicit de his qͥ ante conſtitutionē vel eius noticiāꝓmiſerunt ⁊ poſt ꝯſtitutionē ſoluerūt ⁊ poſt eiꝰ noticiam. f Articulo. Iſte ſemꝑ excipit̉: vt. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadente.g Diſſimula/tione. Diſſimnlatio eſt peccatummortale in prelato. xliij. di. ſit rector. ⁊. c. epheſijſ⁊ .xlvij. di. ca. vlti. ⁊ sͣ. de offi. ordi. irrefragabiliIohan. an.h Non obſtētibus. Papa ergo poteſt tollere⁊ moderari priuilegia per ſe data: vt. jͣ. de ſentē.excom. c. vlti. infine. de priuil. nealiqui. ⁊ ſic regula illa decet conceſſum ⁊cͣ. jͣ. d̓ regu. iur̄. non habet locum in ip̄ſo pͥncipe: vt ibidixi.Uoniam. Prio ꝑrecitat abuſuꝫ ſecularium poteſtatum. Secundo contra illumſtatult ibi: Nosiuſticiam. Tertio tranſgreſſoribus penam imponit ibi: Si qͥsvero ẜm Iohā.mo. Io. an.l Partibus.Sicut olim eratin ciuitate piſana. sͣ. de ſen. excom. grauem.k Conſuetudine. Que dat iuriſdictionem. .ix.q. iij. conqueſtusde foro compe.cum ꝯtingat. adidē. sͣ. eo. li. de excep. c. vlti.l Eccleſiaſticum. De ſecularibus nō intromittit ſe eccleſiaſticus iudex: niſi īcaſibus. sͣ. de foro competē. licetex ſuſcepto.m Confonemus. Sic. sͣ. de

Queſtlo

Dlulſia