Ti. XIIDe immunitate eccleſiarum

excitati: nōnullos p̄deceſſores noſtros romanorū pōtificum qui ſpecialis deuotiōisꝓſequētes affectū aliquoruꝫa feſta ſanctorū ſub duplici ordinauerūt officio celebrāda:imitari ſollicite intēdētes eorūdē apoſtoloꝝ euāgeliſtarūet ꝯfeſſorū feſtiuitates p̄cipuas de fratrū noſtrorum conſilio ⁊ aſſenſu ſub officio duplici per vniuerſas orbis eccleſias volumꝰ ſtatuimus etp̄cipimus annis ſingul̓ ꝑpetuis futuris tēporibus ſolenniter celebrari. De immunitate eccleſiarū cimiteriorum etaliorum locorum religioſoꝝ.Alexander quartus.Seculares poteſtates ab eccleſijs vel eccleſiaſticis ꝑſonis tallias vl̓ exactiones prorebus vel poſſeſſionibus acquiſitis vel acquirendis exigere nō p̄ſumāt: nec eos conpellere ad ipſas diſtrahēduꝫvel extra manū ſuā ponēdū.9h. d. Iohan. ca.Uia nonnulli abbſentes temporaleOdominium vel po-

teſtatis gerentes officium ſecularis: libertatē ⁊ immunitatē eccl̓iaſticā ledere ac minuere tanqͣꝫ honoris ⁊ priuilegij eccleſiarū inuidi moliūtur. expedit ꝙ ꝑ diligentiā etauctoritatē ſediſ apoſtolice q̄curam habet eccleſiarum omnium: et tutelā cōtra taliū auſus ⁊ conamina oportunū remediū apponat̉ vt eccleſie ipſe in plenitudine iuris ſui etlibertati ītegritate locent̉ acdeteſtabilis malignorum audacia et inſolentiū nephariatemeritas propulſet̉. ¶ Saē ne intelleximꝰ ꝙ in regno frācie cōmunie. ſcabini ſeu conſules et alij domini tꝑales: ⁊hi qͥ iuriſdictionē in ip̄is cōmunijs ciuitatibus caſtris etvillis tꝑalē exercēt: vl̓ qͥbusin illis cōmiſſa eſt executio iuſticie ſecl̓aris moleſti ſunt nimium eccleſijs ſuꝑ pluribuset infeſti: ⁊ inter cetera nituntur ⁊ ſtudēt vt illis collectas⁊ tallias ⁊ alia hmōi eedē ecd̓ cleſie p̄textu bonoꝝ que acqͥſiu erūt tribuāt ⁊ ꝑſoluāt: vtextra manū ſuā ponāt hmōi

Iqnē: ꝙ eccleſia ꝓ eo ſolenniter: ⁊ ꝓ aliquibꝰ ſolenniusdicit officiū: vt hic. Itē inter alios ſanctos in letanijsnominat̉ ⁊ inuocat̉ ⁊ ſi eccleſia in canonizatōe erraretqd̓ nō eſt credendū: licet accidere poſſet. de ſen. excō. anobis. ij. nihilominꝰ p̄ces in honorem talis accepte etgrate ſunt. ꝑ fidē enī chriſti omnia purgant̉. decoha. cle. ⁊ mul̓.veſtra. ⁊ eſto ꝙveritas canonizationis deficiatnō deficit fides:de baptiſ. debitū de p̄ſby. nonbapti. et. ij. ⁊. iij.Dicimꝰ enī ꝙ cullibet licet in ſecreto alicui defūcto quē ſanctumcredit p̄ces porrigere vt ꝓ ipſoad deū intercedat: licet ſolennes p̄ces publice emittere vl̓ ſolenne officiū publice dicere nequeat: vt dixer̄tInno. ⁊ Hoſ. sͣ.eo. ti. Ad canonizandū aūt ſanctos inquirendūeſt an illi de quocanonizādo q̄ritur prior vita teſtimoniuꝫ p̄beatꝓ laboribꝰ multis: moribus caſtis: actibꝰ ſtrenuis. lxj. diſ. miramur. Oportetenī hoc pn̄tꝭ teſtificatione p̄dicari: ⁊ bone fame p̄conijs nontaceri. xij. q. ij. qͣttuor. ⁊ maxīe queri debet de ſimplicitate ⁊ humilitate: quia ſuperbis deus reſiſtit: humilibꝰ aūt dat grāꝫ.Itē debet queri an in vita ꝑſecutiones paſſus fuerit.vij. q. j. omnis q. ⁊. c. ibi adunati. ⁊ an paſſus fuerit excharitate. .j. q. j. vide. Querēdū etiā eſt de miraculis factis in vlta ⁊ poſt morrē. ⁊ quātū ad hoc ꝙ ſit miraculū quattuor requirunt̉. Primū ꝙ ex deo nō ex arte cōtingat nec ex diabolo. nā miracula quādoqꝫ flunt permalos .j. q. j. teneamus. ⁊. c. ꝓphetauit. neceſſe eſt eniꝫmartyres a deo impetraſſe que mādāt. l. di. ſi qͥs p̄poſtera. Secūdū ꝙ ſit cōtra naturā: ſicut de virga moyſimutata in colubrē: ⁊ de aſina loquēte ad Balaā. sͣ. dehereti. cū ex iniuncto. (et de aqua in cribro portata ꝑLuciā virginē veſtalē: cui ſic natura ceſſit ad ꝓbādūinceſtꝰ īnocētiā vt dic̄ Ualeriꝰ lib. viij. c. j. Exo. v. Anſit de neceſſitate miraculi ꝙ fiat in inſtanti. Et an ſitꝯtra rōnē miracl̓i liberatū in liberatiōe dolere tractatArchi. xxvj. q. v. nec mirū. ꝟ. nec ideo. Io. an.) Tertioꝙ nō ſit ex vi verboꝝ ſed hominis merito id cōtingat.na panis ⁊ vinū poteſtate ⁊ virtute verborū tranſſub

ſtantlant̉ in corpus ⁊ ſanguinē. sͣ. de cele. miſ. cū maxthe. §. queſiuiſti. Quartū ꝙ ſit ad corroborationem fidei. herba enī miniſterio hominis trāſit in vitrū: ſed hͦnil ad corroborationē fidei: ⁊ ideo ad canonizationemniſi hec quattuor cōcurrēt miracula nō ꝓdeſſent ẜꝫ ſūmiſtas qui hocno. sͣ. e. ti. ⁊ moderni. sͣ. de teſta.c. venerabili.a ¶ Duplici. Dicunt quidā officium duplex cūtota antiphonadicit̉ ante pſalmuꝫ ⁊ tota poſtpſalmuꝫ: cū al̓snō tota: ſed ſolūprincipiuꝫ dicat̉ante pſalmū: alijaliter clericis hͦrelinquo. (remittit Archi. ad roma. Guil. li. vij.Rn̄. de feſti. ſanctorum. ver. quedam autē feſta.Iohan. an.Dia ātTriafacitẜm Ioha. mo. Prīo recitat ī genere tꝑrānidē ſcl̓arꝭ poteſtatꝭ. Scd̓o ibiSane. narrat inſpecie. Tertio ꝓuidet ꝯͣ iſta ibi:volētes. ¶Sciredebes ꝙ Alexā.quartus cuiꝰ fuit hec decre. ꝓuidit ꝯͣ ſeptē grauamina que laici inferebant eccleſijs et clericis⁊ qd̓ hic habet̉fuit primū. de ſcd̓o formata fuit decre. qͣꝫqͣꝫ. sͣ. de cenſi.que longe plenius ꝓuidet. tertiū fuit omiſſum ex cauſa. cōtinebat eniꝫ ꝙ de legatis eccleſie: vel ad pias cauſas. vel pro male ablatis nil poſſet diminui ꝑ cōmunitates occaſiōe alicuiꝰ impoſitiōis facte poſt morteꝫ teſtatoris vel infirmitatis que deceſſit in fraudē. Quartū habet̉. jͣ. de ſen. excō. d̓cernimꝰ. De quinto formatafuit decre. cū quidā. sͣ. de ex. de ſexto decre. licet. sͣ. deiureiu. De ſeptīo decre. ſcd̓a .sͣ. de foro cōpe. Io. an.b ¶ Temporale. Qd̓ eccl̓iaſtico minꝰ eſſe dubiū nō ē.xcvj. diſtin. ſi imperator. sͣ. de malo. ⁊ obe. ſolite.c ¶ Francie. Accidētiā facti exprimit. (idem Io. mo.⁊ Archi.) nō localem decre. facit vnde eaꝫ generaliterꝓſequit̉. jͣ. et. sͣ. de cenſi. c. j. eo. lib. d ¶ Bonorum.Quid dices ſi tributariū p̄diū donet̉ eccl̓eſie: nunquidtenet̉ ecl̓ia ad tributū? Dic ꝙ ſic. (idē Io. mo. qui inducebat etiā ꝙ cōcedēs nō videt̉ cōcedere niſilius qd̓habet in re. ff. contra empt. qui tabernas ⁊cͣ. Io. an.)quia res trāſit cum onere ſuo. x. q. ij. aut̓. ſicut autem.⁊ aut̓. ſe. xvj. q. j. ſi qͥs laicus. de deci. cū in tua. ad hoc

Addi.

Diuiſio

Al turojdictosriqrun

Addi.

Addi.

Addi.

Queſtio