LiberII
ſingularis ꝑſona eccl̓ias veleccleſiaſticas ꝑſonas cōpulerit ſoluere pedagia vel guidagia vel exactiōes ꝓ rebꝰ ſuisqͣs cauſa negociatiōis nō deferūt vl̓ ꝓ ꝑſonis: ſingulareſunt excōicati ⁊ vniuerſitas īterdicta: nec ꝓdeſt contrariaꝯſuetudo. Cle. ad hoc additꝙ dioceſani qͥbus ꝯſtat aliquos has ſnīas īcidiſſe illoſpublicare debent: ⁊ ip̄as ſententias facere obſeruari. eoti. preſenti. ca. IIIIa ¶ ¶ Uāqͣꝫ pedagiorum exbactiones tā iure canonico qͣꝫcciuili regulariter merito ſintdānate: tāto tn̄ diſtrictius neab eccl̓ijs ⁊ ꝑſonis eccl̓iaſticꝰtalia exigant̉ ꝓhiberi opordtet: quanto ſi id fiat maiorisinde trāſgreſſiōis reatꝰ incurritur ⁊ offenſa euidētior comprobat̉. ¶ Cū igit̉ eccl̓ie ecē cleſiaſticeqꝫ ꝑſone ac res ip̄afrū nō ſolū iure humano. qͥngimmo ⁊ diuino a ſeculariumꝑſonaꝝ exactionibꝰ ſint īmuhnes: cōſtitutionem felicis recordationis Alexādri papequarti p̄deceſſoris nr̄i: qͥ ſtatuit eccl̓ias ⁊ ꝑſonas eccleſiaſticas ad pedagia et guidagia penitꝰ non teneri: nec adexhibēdū vl̓ ſoluēdū talia ꝓrebus ſuis ꝓprijs: qͣs non caſu negociādi deferūt vl̓ deferri faciūt ſeu tranſmittūt. Volentes ꝓpter multoꝝ inſolentiam ⁊ abuſum pene adminikculo adiuuare: adijcimus di
īſtrictiꝰ inhibēdo ꝯͣria ꝯſuetudine qͣrūcūqꝫ: q̄ dicēda ē corruptela: veriꝰ nō obſtāte: vtin nec collegiū nec vniuerſitasnec aliqua etiā ſingularꝭ ꝑſonaͣ cuiuſcūqꝫ ſit dignitatꝭ cōditōis aut ſtatꝰ a p̄fatꝭ eccl̓ijſaut ꝑſonis ꝓ ꝑſonis ip̄iſ autn̄ rebꝰ p̄dictis talia exigat velextorqueat ꝑ ſe vel ꝑ aliū ſuop noīe vl̓ etiam alieno aut easad hmōi ꝑſoluēda cōpellat.¶ Qui ꝟo ꝯtrafecerint: ſiq̄ ꝑſone fuerint ſingl̓ares excōmunicatiōis: ſi aut collegiuꝫvl̓ vniuerſitas ciuitatꝭ caſtriſeu loci alteriꝰ cuiuſcūqꝫ: ip̄aciuitas caſtrū vel locꝰ īterdicti ſnīas ip̄o facto incurrāt:nec ab excōicatione hmōi abſolutionē vel interdicti relaxatio nē obtineant donec exacta plenarie reſtituerīt ⁊ destrāſgreſſione ſatiſfecerint cōpetēter. Idē. Archiep̄ſtare pōt ꝓuinciam ac etiā itrare: licet ſuffraganei nō ſininegligētes: ⁊ tūc ꝯfeſſionesomniū audire: pnīas imponere. h. d. Do. ca. VErpetuo declaramusIedicto archiep̄m poſſe ẜm tenorē ꝯſtitutōis felicis recordationis Inno. pape. iiij. p̄deceſſoris nr̄i ſuꝑ hͦ edite ſuāꝓuinciā viſitare libere licet:v nō ſint eiꝰ ſuffraganei neglix gētes. ⁊ iterare viſitationemeandē: ac ꝓcuratiōes a locisrecipere viſitatis. Cōſuetudine ſi qͣ forſan ab ipſis ſuf-
Dāqͣꝫ. ¶ Primo ponit exordiū. Scd̓o ꝓhibitionē. ibi: Cū igit̉. Tertio penas trāſgreſſorū. ibi:Qui ꝟ0. Et hec decre. pleniꝰ ꝓuidet qͣꝫ alexandrina: qꝛnōnulli. jͣ. de īmu. ec. ꝓuidiſſet: vt ibi dicā in pͥn. Io. an.a ¶ Pedagioꝝ. Quid ſint gͣuidāgia ⁊ qͥd pedagia: vtde. sͣ. de ꝟ. ſig. ſuper quibuſdam.b ¶ Canonico.pre. decre. ſuperquibuſdam.e¶ Ciuſli. C. nōua vec. inſti. nonpoſ. l. ab eccl̓ijs.C. de ſacroſan. eccle. l. placet (xvj.q. j. placet. al̓s ſb̓.6. noua rationeIohan.)d ¶ Maloris.ſcꝫ qͣꝫ exigant̉ alaicꝭ. Idē Arch̓.e ¶ Ip̄aꝝ .ſ. eccleſiaꝝ ⁊ eccl̓iaſticaꝝ ꝑſonaruꝫ.nā res clericoruꝫeodeꝫ priuilegiogaudēt qͦ res eccleſiarū: vt. xvj.q. j. ſil̓r. ⁊ rōnemibi. nō. Iohan. ⁊Ber. sͣ. d̓ pigno.ex lr̄is in gl. pe.nec eſt illud vniuerſalit̓ veꝝ: vtnō. Io. xvj. q. iiij.c. j. f ¶Humanō. Poſitiuo: vtdictum eſt. sͣ.g ¶ Diuīo. Legit̉ Gen̄. xlvij. vltra mediū. Sublecit Ioſeph oēꝫterrā egypti pharaoni ⁊ cunctospopulos eiꝰ a nouiſſimis termīsegypti vſqꝫ ad fines eiꝰ p̄ter terrā ſacerdotū. etſequit̉ ſic: Ex eotꝑe vſqꝫ in pn̄tēdiem ī vniuerſaterra egypti qͥnta ꝑs regibꝰ ſoluit̉. ⁊ factū eſt qͣſi ī legē p̄ter terram ſacerdotalēq̄ libera ab hacconditionē fuit.Item .j. Eſdre. vij. vltra mediū: vbi dixit rex Adageijſuis miniſtris: Dobis qͦꝫ notū facimꝰ de vniuerſis ſacerdotibus ⁊ leuitis cantoribus ⁊ lanitoribꝰ ⁊ mīſtrisdomꝰ del: vt vectigal ⁊ tributū ⁊ annonas nō habeatꝭptātem īponēdi ſuꝑ eos. ⁊ ꝯcordat ad hoc. sͣ. de immu.ec. nō minꝰ. h ¶ Cōſtitutionē. Quā habes. jͣ. de īmu.ec. c. j. ⁊ ꝓ ꝑte eiꝰ mentē vide h̓ deciſam. i ¶ Negociādi. ad hoc de vi. ⁊ ho. cle. c. vlti. Et nota in his que ne-
gociatiōis cā portant̉ nō in ꝓprijs vel in his que portant̉ ad vtilitatē fiſci ſoluūt̉ exactiōes iſte. C. de vec. ⁊cōmiſ. l. vniuerſi. k ¶ Adiuuare. sͣ. eo. exigit in pͥn.l ¶ Cōſuetudine. Ad idē. sͣ. e. romana. §. ꝓcuratiōes.sͣ. de capel. mo. c. vno. cum ſi. m ¶ Collegium. Ex qͥbus hec cognoſcāt̉: vt no. s. deexceſ. p̄. dilecta.n ¶ Predictis.Proprijs .ſ. quaſcauſa negociationis nō deferunt.o ¶ Aliū. jͣ. de regu. inr̄. qͥ ꝑ aliū.p ¶ Alieno. xlvj.di. ſicut nō ſuo. jͣ.de regū. iur̄. qd̓alicui.q ¶ Singulares. Etiā ep̄i: qꝛdecreta. qꝛ ꝑiculoſum: de ſententijs ſuſpēſionuꝫ⁊ interdicti loqͥt̉Idē Arch̓.r ¶ Oniuerſitas: In collegiūenī vl̓ vniuerſitatem excōicatiōiſſnīa ꝓferri nondebet. jͣ. de ſentē.excō. romana. §.in vniuerſitateꝫ.vbi de hoc. ⁊ intelligo hͦ etiā devniuerſitate velcollegio eccleſiaſtico (Idem Io.mo. ⁊ Archi. vtsͣ. de ꝑſonis dixiin ꝓxi. glo. ⁊ fac̄ff. ſi ſer. vē. l. altius. ⁊ de naͣ. ex libe. ven. c. vno dedecī. qͣꝫuis.s ¶ Satiſfecerint. ad inſtar excōicati ꝓ maniſta offenſa. sͣ. deꝟ. ſig. ex ꝑte. .j. etc. ſe. jͣ. d̓ ſen. excō.ſolet. ⁊. c. venerabilibus.Erpetuo.¶ Suntdue ꝑtes. Scd̓aibi: pōt etiā. Etpͥma ponit dictūde viſitatōe iteratiōe ⁊ ꝓcuratiōe. Scd̓a vltiat ꝯſuetudinē ꝯͣriā. ibi:Cōſuetudinē. Emanauit ad declarationē decre. sͣ. e. romana. ⁊ correctionē eoꝝ q̄ ibi nō. Ber. ⁊ sͣ. eo. cū nuꝑ.⁊ sͣ. de accu. ſicut olim. (⁊ Io. ix. q. iij. nullꝰ pͥmas. ⁊ fa.eo. c. ij. q. vl. §. vl. Io.) t ¶ Cōſtitutiōes. sͣ. e. c. j.y ¶ Negligētes. Cōtrariū no. Ber. ī p̄dictꝭ locꝭ. ſꝫ aliud eſt viſitare: aliud d̓ crimībꝰ inqͥrere: vt dixi. sͣ. c. j.x ¶ Et iterare. Repete ẜm ꝯſtitutionē ⁊cͣ. qd̓ eſt. sͣ. ⁊
Diuiſia
GuldagiaPedagla
Addi.
Quō de lune diuīo eccleſie ⁊ clericꝭ ſint immanes
Diuiſio