De ſtatu regulariumTi.XVI
Ericuloſo et deteſtabili quorundaꝫmonialiū ſtatui: q̄honeſtatis laxatꝭa habenis et monachali modebſtia ſexuſqꝫ verecundia impucdenter abiectis extra ſua monaſteria nōnunqͣꝫ per habitacula ſeculariū ꝑſonarum diſ-currūt: ⁊ frequenter infra ea-deꝫ monaſteria ꝑſonas ſuſpectas admittūt: in illiꝰ cui ſuād ītegritatē volūtate ſpōtaneae deuouerūt: grauem offenſamin religionis obprobriū ⁊ ſcādalū plurimoꝝ ꝓuidere ſalufbriter cupientes: pn̄ti conſtitutione ꝑpetuo irrefragabiliter valitura ſancimꝰ: vniuergſas et ſingulas moniales preſentes atqꝫ futuras cuiuſcunqꝫ religionis ſint vel ordinishin quibuſlibet mūdi partibuſī exiſtentes ſub ꝑpetua in ſuismonaſterijs debere de ceteroꝑmanere clauſura. Ita ꝙ nulli earū religionē tacite vel exkpreſſe ꝓfeſſe ſit vel eſſe valeat
quacunqꝫ ratione vel cauſa:niſi forte tanto et tali morboeuidenter eaꝝ aliquam laborare cōſtaret: ꝙ non poſſet cūalijs abſqꝫ graui periculo ſeuſcādalo commorari: monaſteria ipſa deinceps egrediendifacultas: nulliqꝫ aliquatenꝰinhoneſte perſone: nec etiamhoneſte: niſi rationabilis etin manifeſta cauſa exiſtat: ac deillius ad quem ꝑtinuerit ſpeciali licentia: ingreſſus vel acceſſus pateat ad eaſdeꝫ: vt ſica publicis et mundanis conſpectibꝰ ſeparate omnino ſeruire deo valeant liberius: etnlaſciuiendi oportunitate ſublata eidē corda ſua et corporain omni ſctīmonia diligentio cuſtodire. ¶ Sane vt hͦ ſalutare ſtatutuꝫ cōmodiꝰ valeatobſeruari: diſtrictiꝰ īhibemꝰ:ne in monaſterijs ordinū nonmēdicantiū aliq̄ recipiant̉ decetero in ſorores niſi quot peterūt de ip̄orū monaſterioruꝫy bonis ſiue ꝓuētibꝰ abſqꝫ pe-
Ericuloſo. ¶ In quattuor ꝑtes diuido hancdecre. (Io. mo. diuidit in ſeptem de prima ter-tia et quarta: ⁊ quelibet ipſarum faciens duasIo. an. In quarum prima que durat vſqꝫ ad.§. ſane: ponit cauſam conſtitutionis: et conſtitutionemde clauſura monialiū. In ſcd̓a precipit vltra facultates monaſteriorum non mendicantium nullamrecipl. ⁊ contrafactum irritum decernit vſqꝫ ad. §verum. In tertiaprouidet̉ quid iuris quādo moniales habēt facerefidelitatē vel homagiū tꝑalibusvel ſecularibꝰ dominis: ⁊ qn̄ in eccleſiaſtico vel ſeculari foro cauſas habēt: ⁊ hocvſqꝫ ad. §. et qm̄.In quarta facitordinarios executores hulus iurꝭde clauſura etiaꝫquo ad exemptamonaſteria proteſtando ꝙ per lin ip̄is exemptisquo ad alia nihilluriſdictionis ſibi vendicēt. (Etvt. jͣ. dicit glo. primitte hic litteraꝫillam cupientesſalubriter prouidere. Et Archi.exponit per (culoſo: perultioſo: deteſtabili: execrabili. Io. an.)aHabenis. ſimilitudinarie: ad equuꝫ qui laxatishabenis currit quo vult: de ho. dilectus. b ¶ Uerecundia. xxx. q. v. nec illud. ⁊ .xxxiij. q. v. hec imaḡo.t ¶ Ablectis. ſic. sͣ. e. li. de elec. quorundam.d ¶ Spontanea. al̓s nō obligarent̉: vt. xx. q. iij. p̄ſensclerſcus. sͣ. de regula. cū viꝝ in fi. e ¶ Offenſaꝫ. .xxvijq. j. nec aliqua. f ¶ Cupientes. hic inclpe conſtructuꝫ.g ¶ Preſentes. ſꝫ quō pn̄tibꝰ monialibꝰ diſtrictior vita imponi potuit ꝯtra id. xv. q. j. nec is. xxij. q. j. integritas. xx. q. iij. pn̄s. cum ⁊ nemo creſcere compellat̉. lxxiiij.di. geſta. ⁊ ibi de hoc. Pōt dici ꝙ illud verum de regula. ſed hic ad regulā nihil adijcit̉: ſed modus habitandiẜm naturam rei taxat̉. Idē Io. mo. vel dic ſupradictana in clericis ſecularibus: in religioſis qui velle vel noſle nō habēt ſecus: quia illis poteſt ſtrictior vita inducictia ex regula ẜm Inno. qui hoc no. de regula ſuper eo.⁊ hoc ꝓbat iſta decre. ⁊ Cle. e. tl. ne in agro. ⁊ ꝑ hec lurapatet papā clra ꝓfeſſos multū poſſe in cibis. veſtibusmodo manendi ⁊ ſimilibꝰ que plus cadūt in bonis fortune. reſeruata tn̄ naturali ſuſtētatione ⁊ ſubſtantialibꝰregule. de poſt dic: vt. sͣ. e. cū ad monaſteriū in fine. Indonis aut nature gratie vel glorie non eſt tāta pape potentia: qd̓ ꝑ ſe ptꝫ. Illa em̄ deꝰ culus vices gerit nō trā-
ſtulit in eū. Io. an.) ⁊ adde qd̓ dixi. jͣ. de reg. iur. quodomnes. h ¶ Partibꝰ. qꝛ varietas locorū iuris varietatem regulariter nō inducit. C. de temp. in inte. reſti.l. ſuꝑuacuā. Et no. ꝙ dicit mūdi. totius eniꝫ orbis papa tenet pͥncipatū. ix. q. iij. cuncta ꝑ mūdū. ⁊ in ꝓemiohuiꝰ lib. cū ſuisconcor.l ¶ Perpetua.non credo idemArchi. ꝙ decre.iſta tollat qͥn poſſent ſi vellent adſtrictiorem religl̓onem humilitatꝭet puritatis cauſa tranſire. sͣ. deregu. licet petitalnīa: vt ibi. Itemquin vna monialis ad regimenalteriꝰ monaſterij poſſit aſſumt.(eiuſdem religionis ⁊ habitꝰ: qd̓dic vt in Cle. j. deelec. Io.) sͣ. e. lib.de elec. nullus cūſuis concordan.ſemꝑ em̄ erūt iuclauſura.Profeſſe.kqd̓ dic: vt. sͣ. ti. ijc. j. et. c. conſtitutionem. ſi gͦ ꝓfeſſa n̄ erat huiꝰ cōſtitutiōis tꝑe nōtenet̉. l ¶ Honeſte. vnde necmonachi ad easaccedere debentvel cū eis colloqui: niſi in pn̄tiaabbatiſſe ꝑ modica ꝟba .xviij. q. ij. diffinimus. nec debēt eſſe monaſteriaduplicia: vt ibi. ⁊ in. c. ſe. m ¶ Cauſa. ſicut in medicisbarbitonſoribꝰ: ſartoribꝰ: carpetarijs cū egerint ⁊ hisſimi. n ¶ Oportunitate. xviij. q. ij. diffinimus.oSanIn monaſterium non mendicantium totſorores debent recipi que poterunt ſine penuria ſuſtentari ⁊ vltra nō valet receptio. h. d. vſqꝫ ad. §. veꝝ. Do.Abſqꝫ penuria. No. non dixit commode. nā inquadā queſtione de facto opponebat̉ ꝯͣ quaſdā montales ꝙ eaꝝ receptio nō tenebat qꝛ facultates nō ſufficiebant ⁊ formatꝰ fuerat articulus in hec verba: Intendit ꝓbare ꝙ ex facultatibꝰ monaſterij ſancti Petri nōpoſſunt tot cōmode ſuſtentari. Oppoſui ꝙ intentio ꝓbata. (Incautū em̄ eſſet hoc ante ꝓbationē apponeread aduerſariuꝫ inſtruendū ⁊ eſt ſi. qd̓ dixi de libel. ob.c. vl. in fi. Io. an.) non releuabat: qꝛ poſſet eſſe ꝙ nonpoſſent comode ⁊ tn̄ poſſent abſqꝫ penuria. iam em̄ dico ꝙ canonicus Bononien̄. de centū florenis nō poſſetcōmode ſuſtentari: ⁊ tn̄ de. xxv. ſuſtentaret̉ abſqꝫ penuria. Idē dico de meip̄o: nā in illa cōmoditate inſpicit̉conſuetudo reglonis et qualitas perſone: vnde licet nōpoſſum commode ſuſtentari: tamen poſſum ſine penuria. Penuria em̄ ẜm deriuatores habet in ſe egeſtateꝫindigentiam et defectum neceſſariorū: hoc ergo voluit
diuiſi-
Ad.
Ad.
Ad.
Exemplitꝫponit
Nota
Ad.
Ad.
Penuxia