LiberIII
mētiſ eoſdē: vt ad ſolutionēa p̄dictorū ꝓmpte voluntatisaīo ſint intenti. Alexā. iiij.priullegiū decimas noualiū cōcedēs: nō includit decimas noualiū ꝑ alios poſſeſſas tꝑe impetratiōis et loca tn̄ includit vbi ꝑcipiebāt̉antique ⁊ ad portionē antiquā. h. d. vſqꝫ ad. §. ſtatuimẜm Do.ca. I.b Tatuto ꝑpetuo declaramꝰ ꝙ indultū illud apl̓icūqd̓ pleriſqꝫ cōcedit̉: vt noualiū decimas ꝓ ea portionē ꝑcipere valeant: quā veteresc eos cōtingūt ad illas nouaoliū decimas qͣs tꝑe illo quoimpetratū vel obtentū extiē tit hoc indultū: alij poſſidebāt: cum de hoc in ip̄o mētionulla fiat: nullatenꝰ ſe extenfidit: nec ad aliaſ etiā niſi ī hiſtantū locis vbi veteres tuncquando dictū indultū impetratuꝫ fuit ipſi impetratoresghabebant: ⁊ ꝓ ea ſolūmodoportiōe qua ipſi tꝑe impetrationis hmōi ꝑcipiebāt antihͦ quas. ¶ Statuimꝰ p̄tereaꝙ idem indultū obtentū ab
his qͥ tꝑe impetrationis totaliter veteres ꝑcipiebant deciimas. vltra medietatem decimarū noualiū nullatenꝰ exſtendat̉. quia nō eſt veriſimile ſi tunc de plena ⁊ integraꝑceptione veterum fuiſſet expreſſum ꝙ apoſtolica ſedespariter ⁊ ſimiliter noualiumdecimas in tam graue parochialiū eccleſiarū diſpendiūindulſiſſet: qd̓qꝫ ratione talis indulti ſiue inpetrati iamſiue impetrandi deinceps nōpoſſit ī noualibus: q̄ ammodo fiēt vēdicari ⁊ acqͥri vel ꝑcipi pluſqͣꝫ medietas decimarū ipſorū noualiū: etiā ſi amplius in veteribus habebat̉i cū nō ſit dicēdū aſperum ſedpium potius ⁊ benignū: ſi ſuper decimis futurorū noualium cōtra parochialiū eccl̓iarū grauamē qd̓ ex diſtrictione indulti hmōi poſſit accidere taliter obuiat̉. Religioſos tn̄ ciſtercien̄. ⁊ carthuſiē.ordinū ſtatuto et declaratione hmōi qͣꝫtuꝫ ad hos duosin articulos videlicet de medietate decimarum noualium
Inlūgere debēt cōfitētibus ꝙ allena reſtituāt: qꝛ nō dimittit̉ pctm̄ ⁊cͣ. de reg. iur. pctm̄. cū ſuis cōcor. ⁊ hͦ faciendo licite ab excōicatis elemoſynas recipiūt: de ſentē.excō. cū voluntate. priuilegiū gͦ illud merent̉ amittereꝯtrariū ſuggerēdo. xij. q. iij. pͥuilegiū. cū ſuis ſil̓ibus.a ¶ Uolūtatꝭ.voluntariū militē ſibi eligit xp̄sxv. q. j. nō eſt qd̓cuiqͣꝫ. xxxiij. q.v. tunc ſaluabit̉.al̓s incipit qͥ ſitit in fine.Tatuto.Ponebat̉ olim vt dicit Arch̓. ſub ti.d̓ ſta. mo. etiā incipiebat cuꝫ ꝑſone Gull. alle. qꝛꝑſone qͥ fere totū hāc decre. poſuit in Spe. dedeci. ver. in ſumma. Scias ꝙ q̄ſtionem q̄ habetan priuilegiū dedecimis nō ſoluēdis certis religloſis cōceſſum.extēdat̉ ad decimas quas laiciper antiquū feudū poſſidēt pletractaui. sͣ. eo. c.pe. vbi ad ꝓbandū ꝙ nō extēdatur ꝑ qͥnqꝫ modos hāc decre. induco. Ioh̓. an.Hic Alexandoin prima ꝑte ponit quaſdā declaratiōes circa illas indulgētiasin qͥbus cōcedit̉aliqͥbus: vt noualiū ꝑcipiāt decimas ꝓ ea portione qͣꝑciplebant ant(quas. Et a quibuſdā ex ipſis declarationibus duos excipit ordines: hic vſqꝫ ad. §. vbi. ibiꝓuidet parochijs pauperibus quarū decime alijs debent̉ vſqꝫ ad. §. Sane. tertio ꝓuidet circa decimas recipiēdas vel nō de manibus laicoꝝ vſqꝫ ad. §. Dioceſani. Quarto ꝓuidet circa decimas ſoluēdas a religioſis⁊ circa dioceſanoꝝ ptātē ſuꝑ his vſqꝫ ad. §. Nec ꝓ eo.vbi ſtatuit noualiū decimas religioſis nō accreſcere qͥantiquas de laicorū manibꝰ habuerunt. b ¶ Declaramus. Nota ꝙ hic Alexāder nō ſtatuit ius nouū: ſꝫantiquū declarat: vnde primū dictū habebamꝰ caſſum.jͣ. de priull̓. c. antepe. qd̓ incipit dudū. c ¶ Cōtingūt.forte priullegio vel cōpoſitione vel feudatiōe vel p̄ſcriptiōe vel receptiōe de manibꝰ laicorū. vt dicit in fi. velalio quocūqꝫ mō iure cōi nō eſt reperire ſimplicit̓ ꝙ debeat̉ certa ꝑs niſi forte ī ep̄o qͥ iure cōi petit quartā. sͣ.de offi. ordi. cōquerēte. de p̄ſcriptio. de quarta.d ¶ Tꝑe illo. ſic in his inſpicit̉ date tp̄s: ad idē. sͣ. d̓reſcrip. ea te. ⁊. c. ſi eo tꝑe. e. li. de elec. dudū. j. vbi de hͦ.e ¶ Poſſidebāt. iure ſuo tāqͣꝫ ſibi debitas Idē Arch̓.
tūc nō debet illis eſſe prlullegiū hͦ tacito impetratū. sͣ.de priuil̓. dudū. Itē pōt dici ſi bona fide poſſidebāt: ſꝫꝓprietatē luris nō habebāt vt ſola bona fidei poſſeſſiovires priuilegij impediat. Si aūt eēt violēta vel malefidei poſſeſſio: vires priullegij nō impediret (dic qͦ acillā. Io. an̄.) ẜmInno. ⁊ Hoſti.qͥ hͦ no. in p̄di. decre. dudum. allegāt. de reſti. ſpo.grauis. de p̄ſcri.c. vl. de do. intervi. ⁊ vxo. ⁊ ſi neceſſe. ob hͦ etiamibi dicūt ꝙ ſi abbas impetrat pͥuilegia exemptlionis pro ſe. ⁊ capellis ſibi ſublectis: ꝙ ſi aliquacapella ſua ſubalio monaſteriobona fide poſſideat̉ impedient̉vires priullegij:al̓s no: ꝑ eadē iura (ſic ⁊ ſola litpendentia etiaꝫſi doloſe nō taceatur impedit vires priullegij vtlit. pen. c. fi. Io.an. ) f Necad alias. ſcd̓a declaratio. pone debebat̉ mihi medietas decimaꝝant iquorū p̄diorum certe parochie: impetrauivt ꝑciperē ꝓ eaꝑte noualia proq̄ ⁊cͣ. tꝑe īpetratiōis n̄ ī tota parochia: ſꝫ ſolū incerta ꝑte pone:citra rluū ꝑciplebā ꝑtē illā decimarū in illa ſolū ꝑte reEt ꝓ ea. tertiaciplebā noualia nō in vlteriori. gdeclaratio. pone. debebat̉ mihi dimidia decimaꝝ certeparochie: ſꝫ nō dabat̉ niſi tertia: impetraui pͥullegia denoualibus ꝓ ea ꝑte ⁊cͣ. ſolā tertiā in noualibꝰ habebo.h. Statuimus. Priuilegiū decimarum noualiū. ſimitatū ad mēſurā antiqͦꝝ nō pōt vltra dimidiā īcludere. fallit ī ciſterciēſibꝰ ⁊ carthuſien̄. h. d. vſqꝫ ad. §. vbiaūt. Sequētur adhuc declaratōes. Ad eaꝝ intelligentias ſcias. ꝙ aut ille hͦ īpetrat tale indultū ꝑciplebat ītegras decimas aut plus qͣꝫ dimidiā: aut dimidia autminꝰ. in pͥmis duobꝰ caſibꝰ ſcꝫ cū integrā vel plꝰ qͣꝫ dimidiā ꝑcipit in antiqͥs p̄textu pͥullegij noualiū ſolā habebit dimidiā: ſi ꝑcipit dimidiā vel minꝰ antiqͦꝝ tātudem ꝑcipiet noualiū. i ¶Medietatē. noīe portlolsdimidia cōtinet̉. ff. de ꝟ. fig. nomē filiaꝝ. §. portlōſs. ff.de vſufruc. etiā (qn̄qꝫ ꝓpt̓ incertitudine appellatio ꝑtcōp̄hēdit totū. ff. dele. iij. l. vxori ī pͥn. qͥd dicat. vl. d̓ reſcrip. nōnulli. ſuꝑ. iiij. glo. Io. ā. ) k ¶ Quia nō ē. ro.l ¶ Cū nō ſit. diceret aliqͥs qͣre fit tā ſtricta interp̄tatio ⁊ aſpera reſpōdet. Io. an̄. m ¶ De medietate. da
Ad.
Ad.
Ad.
Serbū declarare nonīportat iusnouum
Ad.