Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

LiberIII

mētiſ eoſdē: vt ad ſolutionēa p̄dictorū ꝓmpte voluntatisaīo ſint intenti. Alexā. iiij.priullegiū decimas noualiū cōcedēs: includit decimas noualiū alios poſſeſſas tꝑe impetratiōis et loca tn̄ includit vbi ꝑcipiebāt̉antique ad portionē antiquā. h. d. vſqꝫ ad. §. ſtatuimẜm Do.ca. I.b Tatuto ꝑpetuo declaramꝰ indultū illud apl̓icūqd̓ pleriſqꝫ cōcedit̉: vt noualiū decimas ea portionēcipere valeant: quā veteresc eos cōtingūt ad illas nouaoliū decimas qͣs tꝑe illo quoimpetratū vel obtentū extiē tit hoc indultū: alij poſſidebāt: cum de hoc in ip̄o mētionulla fiat: nullatenꝰ ſe extenfidit: nec ad aliaſ etiā niſi ī hiſtantū locis vbi veteres tuncquando dictū indultū impetratuꝫ fuit ipſi impetratoresghabebant: ea ſolūmodoportiōe qua ipſi tꝑe impetrationis hmōi ꝑcipiebāt anti quas. Statuimꝰ p̄terea idem indultū obtentū ab

his tꝑe impetrationis totaliter veteres ꝑcipiebant deciimas. vltra medietatem decimarū noualiū nullatenꝰ exſtendat̉. quia eſt veriſimile ſi tunc de plena integraꝑceptione veterum fuiſſet expreſſum apoſtolica ſedespariter ſimiliter noualiumdecimas in tam graue parochialiū eccleſiarū diſpendiūindulſiſſet: qd̓qꝫ ratione talis indulti ſiue inpetrati iamſiue impetrandi deincepspoſſit ī noualibus: ammodo fiēt vēdicari acqͥri velcipi pluſqͣꝫ medietas decima ipſorū noualiū: etiā ſi amplius in veteribus habebat̉i ſit dicēdū aſperum ſedpium potius benignū: ſi ſuper decimis futurorū noualium cōtra parochialiū eccl̓ia grauamē qd̓ ex diſtrictione indulti hmōi poſſit accidere taliter obuiat̉. Religioſos tn̄ ciſtercien̄. carthuſiē.ordinū ſtatuto et declaratione hmōi qͣꝫtuꝫ ad hos duosin articulos videlicet de medietate decimarum noualium

Inlūgere debēt cōfitētibus allena reſtituāt: qꝛ dimittit̉ pctm̄ ⁊cͣ. de reg. iur. pctm̄. ſuis cōcor. faciendo licite ab excōicatis elemoſynas recipiūt: de ſentē.excō. voluntate. priuilegiū illud merent̉ amittereꝯtrariū ſuggerēdo. xij. q. iij. pͥuilegiū. ſuis ſil̓ibus.a Uolūtatꝭ.voluntariū mili ſibi eligit xp̄sxv. q. j. eſt qd̓cuiqͣꝫ. xxxiij. q.v. tunc ſaluabit̉.al̓s incipit ſitit in fine.Tatuto.Ponebat̉ olim vt dicit Arch̓. ſub ti. ſta. mo. etiā incipiebat cuꝫ ꝑſone Gull. alle. qꝛꝑſone fere to hāc decre. poſuit in Spe. dedeci. ver. in ſumma. Sciasſtionem habetan priuilegiū dedecimis ſoluēdis certis religloſis cōceſſum.extēdat̉ ad decimas quas laiciper antiquū feu poſſidēt pletractaui.. eo. c.pe. vbi ad ꝓban extēdatur qͥnqꝫ modos hāc decre. induco. Ioh̓. an.Hic Alexandoin prima ꝑte ponit quaſdā declaratiōes circa illas indulgētiasin qͥbus cōcedit̉aliqͥbus: vt noualiū ꝑcipiāt decimas ea portioneꝑciplebant ant(quas. Et a quibuſdā ex ipſis declarationibus duos excipit ordines: hic vſqꝫ ad. §. vbi. ibiꝓuidet parochijs pauperibus quarū decime alijs debent̉ vſqꝫ ad. §. Sane. tertio ꝓuidet circa decimas recipiēdas vel de manibus laicoꝝ vſqꝫ ad. §. Dioceſani. Quarto ꝓuidet circa decimas ſoluēdas a religioſis circa dioceſanoꝝ ptātē ſuꝑ his vſqꝫ ad. §. Nec eo.vbi ſtatuit noualiū decimas religioſis accreſcereantiquas de laicorū manibꝰ habuerunt. b Declaramus. Nota hic Alexāder ſtatuit ius nouū: ſꝫantiquū declarat: vnde primū dictū habebamꝰ caſſum.. de priull̓. c. antepe. qd̓ incipit dudū. c Cōtingūt.forte priullegio vel cōpoſitione vel feudatiōe vel p̄ſcriptiōe vel receptiōe de manibꝰ laicorū. vt dicit in fi. velalio quocūqꝫ iure cōi eſt reperire ſimplicit̓ debeat̉ certa ꝑs niſi forte ī ep̄o iure cōi petit quartā..de offi. ordi. cōquerēte. de p̄ſcriptio. de quarta.d Tꝑe illo. ſic in his inſpicit̉ date tp̄s: ad idē..reſcrip. ea te.. c. ſi eo tꝑe. e. li. de elec. dudū. j. vbi de.e Poſſidebāt. iure ſuo tāqͣꝫ ſibi debitas Idē Arch̓.

tūc debet illis eſſe prlullegiū tacito impetratū..de priuil̓. dudū. Itē pōt dici ſi bona fide poſſidebāt: ſꝫꝓprietatē luris habebāt vt ſola bona fidei poſſeſſiovires priuilegij impediat. Si aūt eēt violēta vel malefidei poſſeſſio: vires priullegij impediret (dic acillā. Io. an̄.) ẜmInno. Hoſti. no. in p̄di. decre. dudum. allegāt. de reſti. ſpo.grauis. de p̄ſcri.c. vl. de do. intervi. vxo. ſi neceſſe. ob etiamibi dicūt ſi abbas impetratuilegia exemptlionis pro ſe. capellis ſibi ſublectis: ſi aliquacapella ſua ſubalio monaſteriobona fide poſſideat̉ impedient̉vires priullegij:al̓s no: eadē iura (ſic ſola litpendentia etiaꝫſi doloſe taceatur impedit vires priullegij vtlit. pen. c. fi. Io.an. ) f Necad alias. ſcd̓a declaratio. pone debebat̉ mihi medietas decimaꝝant iquorū p̄diorum certe parochie: impetrauivt ꝑciperē eaꝑte noualia pro ⁊cͣ. tꝑe īpetratiōis ī tota parochia: ſꝫ ſolū incerta ꝑte pone:citra rluū ꝑciplebā ꝑtē illā decimarū in illa ſolū ꝑte reEt ea. tertiaciplebā noualia in vlteriori. gdeclaratio. pone. debebat̉ mihi dimidia decimaꝝ certeparochie: ſꝫ dabat̉ niſi tertia: impetraui pͥullegia denoualibus ea ꝑte ⁊cͣ. ſolā tertiā in noualibꝰ habebo.h. Statuimus. Priuilegiū decimarum noualiū. ſimitatū ad mēſurā antiqͦꝝ pōt vltra dimidiā īcludere. fallit ī ciſterciēſibꝰ carthuſien̄. h. d. vſqꝫ ad. §. vbiaūt. Sequētur adhuc declaratōes. Ad eaꝝ intelligentias ſcias. aut ille īpetrat tale indultū ꝑciplebat ītegras decimas aut plus qͣꝫ dimidiā: aut dimidia autminꝰ. in pͥmis duobꝰ caſibꝰ ſcꝫ integrā vel plꝰ qͣꝫ dimidiā ꝑcipit in antiqͥs p̄textu pͥullegij noualiū ſolā habebit dimidiā: ſi ꝑcipit dimidiā vel minꝰ antiqͦꝝ tātudem ꝑcipiet noualiū. i ¶Medietatē. noīe portlolsdimidia cōtinet̉. ff. de. fig. nomē filiaꝝ. §. portlōſs. ff.de vſufruc. etiā (qn̄qꝫ ꝓpt̓ incertitudine appellatio ꝑtcōp̄hēdit totū. ff. dele. iij. l. vxori ī pͥn. qͥd dicat. vl. reſcrip. nōnulli. ſuꝑ. iiij. glo. Io. ā. ) k Quia ē. ro.l ſit. diceret aliqͥs qͣre fit ſtricta interp̄tatio aſpera reſpōdet. Io. an̄. m De medietate. da

Ad.

Ad.

Ad.

Serbū declarare nonīportat iusnouum

Ad.