LiberIII

intra numerum ex vigore prioris gratie: nil amplius aſſequi expectabant: niſi diſtributionum ſeu partium ſuarum augmentum: cum forſaneſſet eccleſia in qua canonicorum: non autem portionumnumerus vel prebendaruma diſtinctio habebatur qͣꝫtoqꝫinter pauciores cuiuſuis eccleſie diuiduntur prouentusmaiores fieri poſſunt ſingublorum percipientium portioFnes ad iſtos vel eos qui pere litteras facultatis dictorumpredeceſſoꝝ noſtrorum in aliquarum eccleſiarum canonicos erant recepti (licet p̄bendas vel alia beneficia expectarent) ꝯſtitutionem certuꝫeſt non extendi p̄fatā. ¶ Inillis vero qui vltra numeruꝫauctoritate prefata: in aliquarum eccleſiaꝝ canonicos iamrecepti: qͣꝫtum ad capl̓m ⁊ adchoꝝ ac diſtributionū perceptionē quotidianaꝝ plenitudinem iuris canonici tūc habebāt: ſꝫ in eis dignitates ꝑſonatus p̄bēdas portiōes vl̓alia bn̄ficia q̄ dant̉ tm̄ exiſtētibus de nūero expectabant:

f cōſtitutionem p̄fatam locumhabere (rōne huiuſmodi exg pectationis) dubiū non exiſtit. ¶ Sane in his q̄ ſuꝑ canonicatibus p̄bēdis ⁊ dignitatibus parochialibus: velalijs eccleſijs ſeu beneficijs qͥbuſcūqꝫ a dictis p̄de. noſtrislr̄as impetrauerunt: etiam ſiꝑ executores illoꝝ facte fuerint reſeruatiōes: decreti int̓poſitiōes: varijqꝫ ꝓceſſus etetiā ſi eadē bn̄ficia tūc vacabāt: ⁊ ꝑͤ impetrātes petitumvacabāt ſuerat ab executoribus ꝙ eis illa ꝯferrēt: non tamen ipſoꝝ beneficioꝝ vacantium collationes tūc temꝑishͦerant facte: locum habet conſtitutio ſupradicta: vt omneshuiuſmodi gratie quarum ratione tunc non erat ad collationem proceſſum: ⁊ ſic ꝑ conſequens ius in re non fueratipſis impetrantibus acquiſitum: intelligātur penitus reuocate. Ne ſede vacante aliquid innouetur. Fonifacius octauus. Collatione communiter ad ep̄m ⁊ capitulumpertinente vno ipſoꝝ effectoinabili alter confert. hoc di-

priuationē: de elect̉. cū in cūctis. de do. ⁊ ꝯͣtu. veritatis.a ¶ Diſtinctio. Nunqͥd impetrās in tali eccl̓ia vt ſibiꝓuldeat̉ de canonicatū ⁊ p̄benda ſi vacat: vel qͣꝫ primovacauerit: vel ſe facultas obtulerit in tali eccleſia: recipiet̉ ꝑ has lr̄as? Et dicūt qͥdā ꝙ nō: qꝛ ꝯditio nō eſt extitura: quia ibi p̄benda non vacatnec vacare pōt:de p̄ben. dilecto.qꝛ etiaꝫ talia reſcripta vt ambitioſa ſunt reſtringēda: de elec. dudum. sͣ. de p̄ben.qͣꝫuis .j. Alij dicunt ꝙ ſi ſimpliciter ſcribat̉ vtrecipiat̉: non obſtāte certo canonicoruꝫ numero:ſed non adijciat̉ꝙ ꝓuldeat̉ ſibi d̓p̄benda ſi vacatvel qͣꝫ primo vacauerit: tūc ſtatīreciplet̉ etiam ſinumerus canonicorum ibi ſtatutus non eſtet: qꝛillud nō ob. nonminuit: ſꝫ additſcꝫ ꝙ ſtatlm recipiat̉: licet ibi certus ſit numerus:ſꝫ exqͦ adijcit̉ dep̄benda ſi vacat⁊cͣ. ptꝫ ꝙ de talieccl̓ia nō pōt intelligi: vt ſuꝑiusdictū ē. Tertu dicūt ꝙ ſi nō eſt dictus nūerus canonicoꝝ nec p̄bēdaꝝ: tali īpetranti nō ꝓuldebit̉:ſꝫ ſi numerus canonicorum ſtatutus eſt: vt in q̄ſtione ꝓpoſita ⁊ in caſu noſtro: ꝑ ꝯſeq̄nsſtatutꝰ ītelligit̉ cetrꝰ nūerus portionū: ad hͦ de ꝯſti. trāſlationē. ⁊ idem dicunt econuerſo: hoc poteris videre ꝑInno. sͣ. eo. ti. ex ꝑte. ⁊ ꝑ Compoſt. de reſcrip. capitulū.in glo. magna. §. item quid ſi papa mandat aliquem.(⁊. c. ꝯſtitutis in fine.) Hoſtien̄. autem in decre. p̄dictaex ꝑte. dicit indiſfincte ꝙ etiam ſi non ſit certus numerus canonicoꝝ nec p̄bendaꝝ etiā ſi in reſcripto caueat̉qd̓ aſſignet̉ p̄bēda vacās: vel qͣꝫ pͥmū ſe facultas obtuſerit: ⁊ nō ob. certo can̄. ⁊cͣ. valet reſcriptum. ſequit̉ em̄ẜm eū ꝙ ſi papa intendat ꝓuldere in eccl̓ia in qͣ certusnūerus eſt: ꝙ eſt minus impetrabile: ꝙ multo fortius ineccl̓ia in qͣ nō eſt certus ꝙ magis eſt impetrabile: allegat. sͣ. de deci. ex ꝑte. iij. qͥ fil̓. ſint legi. ꝑ venerabilē. detrāſla. c. vlt. (fac. ff. de lega. l. cui ſerui. vbi legatꝭ ſeruiscū peculio. ⁊ hi debent̉ qui nō habent peculiū. Io. an.)in Cle. lr̄is. de reſcrip. in glo. fi. nec ob. ꝙ talis ſtatim cananicatū ⁊ p̄bendā habebit: ⁊ qꝛ ſi hoc durum ſit obediendum eſt: de reſcrip. ſi qn̄. nec ob. ꝙ non extabit conditio ſi vacat: qꝛ illud ſi vacat non fuit appoſitū vt rece-

ptlonem ꝯditionem reddat. vel vt impedimentū indncat: facit. sͣ. de reſcrip. ꝯſtitutus. ſꝫ vt impedimentū remoueat ſi qd̓ eſſet: (ſic qn̄qꝫ ponunt̉ clauſule ad exequdā gr̄aꝫ: nō ad augedā: vt in Cle. j. in fi. d̓ p̄bē. Io. an.)⁊ que cauſa dubitatiōis tollende in reſcpͥtis inſerunt̉:ius eius non ledant nec mandatū impedient. ff.māda. qꝛ de mutua. ff. de mili. teſta. ſi miles. necambitioſū ē pauperē clericū ſibibn̄ficiū īpetrare.de eta. ⁊ qͣli. tuā.de p̄bē. cū ſcd̓m.non ob. decre. exꝑte. ⁊ decre. dilecto. qꝛ licꝫ in talieccl̓ia in qͣ nulluseſt nūerus Lateran̄. ꝯciliū locumnō hēat: vt ibi. ꝓuiſio tn̄ papalislocū hꝫ: ad hͦ. lx.q. iij. cūcta ꝑ mūdū. ⁊. c. ꝑ pͥncipalē. fatet̉ tn̄ ꝙ obſtabit impetrātipenuria eccleſieſi tāta ſit ꝙ nonſufficiat pluribꝰnō qͣlitercūqꝫ. ſꝫꝙ qͥlibet honeſtede ſua portioneviuere poſſit ẜmꝯſuetudinē ꝓuīcie in eadē eccl̓iaantiqͥtus obẜuatā. sͣ. de inſti. c. j.⁊. ij. (vide ꝙ node vi. ⁊ hone. cleri. quoniā in fi. j.glo. ⁊ ꝙ ibi dixi.Ioh̓. an.)b ¶ Portiōes.de ꝯſti. cū. M. inprin. c ¶ Iſtos. Tales qui ꝑ vacationē nil recipiūt niſi portionum augmentum. d ¶ Dl̓ eos. Tacite aggredit̉ alium caſum quem reuocatoria non comprehendit.e ¶ Facultatꝭ. Cōceſſas eis ad quos alias ꝑtinebat receptio: nec cautū erat in lr̄is illis qd̓ auctoritate apoſtolica id facere poſſent: hoc dico ꝑ decre. sͣ. de reſcrip. cuꝫaliqͥbus. ⁊ ꝑ ꝟba ip̄ius reuocatorie q̄ ſcripſi in p̄cedenti. c. ſi is cui. ibi dicit̉ ꝑ dictū an̄ceſſorē noſtruꝫ ſeu eiusaucͣte factas ꝯceſſas ſeu cōmiſſas ⁊cͣ. fi ¶ Prefatam.Rō (intellige huius tertij caſus. pͥmos em̄ duos nō reſpicit. Io. an.) qꝛ non ſunt ip̄oꝝ pontificū: ſꝫ reciplentiūauctoritate recepti: vt dixi in p̄dicta decre. cū aliqͥbus.Io. an̄. g ¶ Exiſtit. Iſta igit̉ eſt differētia inter huccaſum ⁊ ꝓximū: qꝛ ibi expectabat tm̄ augmentū portionis: hic certam p̄bendam vel portionem dandā ſolumhis qui erunt de numero: ad illam igit̉ expectationemreuocatoria non extenditur ad iſtam ſic. Io. an.hͨ ¶ Erant facte. Nota contra regulam quod per meſtat ⁊cͣ. sͣ. de eo qui mit. in poſ. c. ij. vbi de hoc. nam perme non ſtetit qͥn fieret mihi collatio: ſed per executorem

Queſtio

⁊ Adlij

Addit

Addltio

Addi

Additio

Noti