Ti.De conceſſione et preben.VII
a ſpeciale. ¶ Adijciebat̉ inſuper ꝙ cū ſnīa ſtatiꝫ arcet etiāignorantē. qm̄ ſi ꝯtra prelatūl aliquē abſentē depoſitionisſnīa ꝓferat̉: ꝯtractus qͦs iniuit ignorāter poſtea vt prelatus: nullū robur obtinent firmitatis: ⁊ in ſupradictis litteris irritū decernimꝰ et inane.Quicqͥd ſuꝑ hmōi p̄bēda veldignitate ꝯtra noſtrū cōtigerit attentari mādatū: collatioquam idem ep̄us poſt tale noſtrū decretum ſiue illud ignorauerit ſiue non: de prefataprepoſitura per ſe vel ꝑ aliumfecerat: non valebat. ¶ Exparte ꝟo tua extitit rēplicatūꝙ hoc de illis priuilegijs etindulgentijs (equitate ſuadēē te) debet intelligi q̄ vim ſuāhabent mox cū ad illos quibus ꝯcedunt̉ ꝑueniunt. ex qͦrum tenore liquido noſci pōtꝙ talis circa ea fuerit intentio cōcedentis. vtpote cū alicui ꝯceditur ꝙ excōicari nonpoſſit: ex hoc enī euidenter apparet: alijs ipſum excōmunicandi ademptaꝫ eſſe penitusfacultatem: non ſic autē ſi alicui conferendi prebendā ſiuegͦ certam ſiue incertam tribuatur poteſtas: non enī tūc eſſevidetur tribuentis intentiovt per hoc ei ad cuius donationē prebenda ipſa pertinethͦ ꝯferendi poſſibilitas adimatur: niſi prius ille ſibi notificet ꝙ eam velit per huiuſmodi ptātem conferre: aut ei colationem interdicat illius: ver
poſtqͣꝫ ipſi notificauerit talēptātē fore ſibi ꝯceſſam vacuTum decernat et irritū ſi ſecusde ipſa p̄ſumat: qꝛ cū illi nonamplior det̉ ptās qͣꝫ ipſe romanus pontifex habeat inhac ꝑte: ſicut per eā quā obtinet ipſe romanus pontifex facultas cōferēdi beneficiū velp̄bendam: niſi ſuam inſinuetvoluntatē alicui non aufert̉.Similiter ⁊ per eā que taliterſt illi ab ipſo ꝯcedit̉: ei ad queꝫipſius prebende ſpectat collatio: priuſqͣꝫ inſinuet ille ſibi ꝙvelit eam cōcedere: vel etiamꝯferat (ſi forte vacet) ptās nōtollit̉ ꝯferendi: niſi forſan ꝙipſam ꝯferre non poſſit exprimatur in ꝯfeſſionē hmōi ptātis: tūc enī licet talem ꝯfeſſionem fortaſſis ignoret ſua tamen collatio: ſi poſtmodū p̄bendā ip̄am ꝯferat nihil valet cū ſatis ſuꝑ hoc ꝯcedētisintentio agnoſcat̉: ſicut cū indulget̉ alicui ꝙ excōicari nōvaleat vt in ſuꝑioribus eſt īn miſſum. Subiunctū etiā extitit ꝙ cū memorato pͥori ꝑ p̄fatas lr̄as mādauiſſemꝰ: vt memorato. D. p̄bēdā vel dignitatē ſine cura quā acceptandā duceret: ſi vacaret tūc velquā primo vacare ꝯtingeretin eccl̓ia p̄dicta ꝯferret: idemprior ꝓuidēdi ei de p̄bēda vl̓dignitate ip̄a: niſi poſt acceptationē ipſiꝰ nō hēbat aliquāptātē: vn̄ cū ſepedicta p̄poſitura fuerit tibi anteqͣꝫ illamy idem. D. acceptaret p̄fati ep̄i
in multis ꝯſtitutiōibꝰ nō agit̉ de pena infllgēda. dicit gͦꝙ qꝛ lex oībꝰ eſt cōis ⁊ oēs aſtringit. sͣ. de ꝯſti. c. fi. ⁊. Cde leg. leges ſacratiſſime. iō ibi eſt tp̄s vniforme. Sꝫ indulgētia eſt lex pͥuata. iij. di. pͥullegia. quā ſola ꝯcedētisintētlo ꝯtēplat̉. Io. an̄.) ⁊ ſic ex ſe odioſe: pͥuilegia gr̄oſa: ⁊ ſic fauorabilia: ad hͦ. jͣ. de reg.iu. oda. ſed lꝫ hͦꝓbabile videat̉ẜm p̄dictū. §. debet intelligia ¶ Speciale.Quaſi ẜm intētionē allegātis lr̄aꝓ. D. directa pͥuilegiū eſt cēſenda⁊ ſic nō requirat̉ep̄i ſcīa: ſꝫ nō eſtIta vt ſequit̉ Io.an. b ¶ Abſentē. Contumaciteralias ꝯͣ. iij. q. ix.per totum. Cs. demaio. et obe. īterqͣttuor. Arch̓. remittit. iij. q. ix. inſū. de do. ⁊ cotu.ꝟltatis Io. an.Depoſitōis.Idem in inhibitione ſuſpēſionevel excōicationevidet̉. ad hͦ. de dolo ⁊ ꝯtu. c. veritatis in fine.d ¶ Ualebat.Hocverū eſſet ſide certa p̄bendavel dignitate mādatū fuiſſet. velin caſu iſto poſtacceptationē. ⁊ h̓nō aduertit allegator Io. an.e ¶ Uim ſuā habet̉. Priuilegiūenim datū alicuiſtatiꝫ vim ſuā habet cuꝫ ꝑueneritad illū cui ꝯceditur: ad hͦ facit lexdicēs: ꝙ ſi ſcripſiſeruo meo vt inlibertate moret̉:non ſtatim libereſt: ſed tūc cū littera ad ipſum ꝑuenerit. ff. de acqui. poſ. l. qui abſenti ẜuo. in pͥn.Hoſt. dat hic aliud ſil̓e: qd̓ vl. no. de p̄ben. accedēs. adfi. glo. Io. an.) ſed nō ſic cū dat̉ alicul ptās ꝯferēdi p̄bēdā: vt. jͣ. ꝟ. nō ſic aūt ⁊cͣ. f ¶ Certā. Exp̄ſſam vel nō exl. p̄ſſam puta pͥmā q̄ vacauerit̉. (q̄ dicit̉ certa ꝓ tāto: qꝛ refert̉ ad vnica. vere tn̄ pͥus eſt incerta Io. an. ) g ¶ Incertā. Sicut cū dicit̉ p̄bēdā ꝯferas quā duxerit acceptādā vt in caſu nr̄o. h ¶ Adimat̉. sͣ. de p̄bē. dilectus. ij.
l ¶ Et lrritū. No. ꝙ executor qui habet ptātem ꝯferēdi poteſt interdicere collationē ei ad quē pertinet de iure ⁊ reſeruat ſibi collationem ⁊ decernere irritum quodpoſtea fieret ¶Idē no. Inno. qͥ dicit ſatis hic patere ꝙexecutor ſuſpendit ordinariū a collatione bn̄ficij. SedHoſtien̄. intelligit hec vera qͣndo ī reſcripto eſtclam decernētes⁊cͣ. sͣ. de preben.inter. et refert ꝙalij gnaͣlit̓ intelligunt. ⁊ Arch̓. dicit opl. Hoſtien̄.ꝯfundi. jͣ. eo. ſi ſoli. Iohan. an.)ſicut et legatus:de iurepatro. cūdilectus. ⁊ no. dehoc de preben. c.vlti. et ſic habeshic tres caſus inquibus prebenda afficit̉. de hisvidebis .jͣ. eo. ſicapitulo. et. ca. ſiſoli Io. an.k ¶ Quia cū illi.Optima reſponſio: et ẜm Inno.papa enī prebendas omnes et dignitates cōferrepoteſt. sͣ. de preben. c. ij. ⁊ tamenilli ad quos collatio ſpectat poſſunt illas ꝯferreniſi prius papainſinuet illis ꝙnon cōferant cudecreto: ſic ꝑ talem poteſtatemdatam executori non auferturei ad quem pertinet ꝯferendi poteſtas niſi in litteris. id dicat̉ .ſ.ꝙ ꝯferre nō poſſit. l ¶ Illi. Executorl̓.m ¶ Ab ip̄o. roma. pontifi. Iohan. an̄.¶ Subiunnctum. Pro parte ipſius an. cniſcribitur.o ¶ Poſt acceptationē. Intelligit̉ autem acceptare petēdo per excutorem ſuū ſibi ꝯferri beneficiū ꝙ poterat acceptare: velrecipiēdo illud ſibi preſenti collatū: vt in Clemen. eo. ti.cum ei quem. iij. rn̄ſo. p ¶ Acceptaret. No. ꝙ quando ſcribit̉ ſub hac forma quam duxerit acceptandam:decernētes irritum ⁊ inane executor ante illam accepitationem nil poteſt facere ⁊ ſi fecerit non valebit: tanqͣꝫ
Executorpōt ꝓhibere collationem
ditia
An papapoſſit ꝯferre oēs prebendas
adi.
adi.
Note