LiberIII

a perſonis idoneis conferendi: canonicatum tamen ⁊ prebendam quos in tua eccleſiab in qua poſt predictam gratiam tibi factam mandauimuſcuidam ſpecialiter prouideriobtinebat quidam ex eiſdemtuis clericis nunc defunctusconferre non potes: cum illipro quo ſcripſimus debeant̉.Nam prime generali gratieē tibi facte derogat poſteriorſpecialis: licet de illa non fecerit mentionem. ¶ Similiratione ſi poſt facultatem tibi conceſſam a nobis: conferendi beneficia tue dioceſisquorum collatio eſt ad ſedeꝫapoſtolicā deuoluta: nos eorum aliquod anteqͣꝫ tu cond feras conferamus ſpecialiteralicui: vel conferri mandamde conceſſione tibi facta nonhabita mentione: facta pernos collatio canonica eſt cēſenda. Idem. Reuocatiogratie non tollit ius queſitū:ſed querendum niſi ius annexionis aliud inducat: nec tamen tollit ius querendū annexum iuri digniori iam queſito. h. d. ẜm Len. c. XXXIIIis cui de canonicatuprebenda ⁊ dignitate:perſonatu vel officio: per felificis recordationis Nicolai vl̓g Celeſtini predeceſſorum nr̄orum litteras gratia in aliquaeccleſia facta erat: conſtituti-

onis noſtre reuocatorie tempore: canonicatum ⁊ prebendam dignitati perſonatui vl̓hofficio alicui nō annexā eratadeptus: licet dignitatē: perſonatum ſeu officiuꝫ inibi expectaret: propter expectationem hmōi priuatus non ītelligitur iure: quod in canonicatū ⁊ prebenda fuerat canonice aſſecutus. ius tamen qd̓ad dignitatē: perſonatuꝫ velofficium cōpetebat eidem: iuixta ꝟba dicte reuocationis ītelligit̉ reuocatū. ¶ Nō ſicaūt ſi canonicatū cū dignitate ꝑſonatu aut officio cōferrin tm̄ canonico cōſuetis: fuerataſſecutꝰ ſub expectatiōe p̄bēīde: cū ius magꝭ dignū qd̓ iſtein dignitate ꝑſonatu ſeu officio hmōi iā habebat: ius minus dignū canonicatꝰ retineat: cuiꝰ canonicatꝰ rationeꝫius eidē ſaluū remanet ad p̄bēdā nulli alij debitā: apl̓icaan̄ ipſuꝫ auctoritate recepto.m ¶ Sꝫ ⁊ ſi ex epiſcopi vel alnterius cuiuſcūqꝫ collatiōe vl̓ꝓuiſione adeptus fuerat ineadem eccleſia dignitatē: perſonatū ſiue officium: conferritātū canonico ꝯſueta: prefatus qui canonicatū auctoritate ap. iā habebat: idem eritcenſendum. Idem. Obeſtreuocatio gratie ſpectandi p̄bendā ⁊ dccreti interpoſitioetiā ignorāti. h. d. Zē. c. XI

decre. ſuſceptū. nā ſimiliter poſſet dici ꝙ cedēs eēt mortuus quo ad beneficium cui ceſſit. vij. q. j. §. ecce in quibus. xxxiij. q ij. §. j. Sed pone: iam cōtulit beneficia. v.clericoꝝ: moriunt̉ duo ſui clerici ſimul. quorum alt̓ habebat pinguius bn̄ficiū altero: vult pinguius conferrenunqͥd poterit?videt̉ diſtinguēdū: aut papa ꝓprio motu dedithāc gr̄aꝫ. aut nōvt pͥmo caſu poſſit pinguiꝰ ꝯferre. ſcd̓o nō: vt. sͣ.eo. ſi pluribus.Sed dic ꝙ illudpoſſet locuꝫ hr̄eſi poſſet cōferrebn̄ficia ſex pͥmorum clericorū ſuorum decedentium. ſed hic de pͥmis clericꝭ nō ēdictū. vn̄ qd̓ bn̄ficiū voluerit cōferre poterit dominus Io. an.a ¶ Idoneis.sͣ. eo. is cui.b ¶ Poſt. Al̓snō fuiſſet tāta q̄ſtio: exquo pͥmuꝫmandatum ſpeciale genꝰ p̄ceſſiſſet Io. an.c ¶ Derogat. vtjͣ. de regū. iu. generi cum ſuis cōcor. Iohan.d ¶ Cōferamꝰ.Penes papā enīremāſit eadē poteſtas. et maioetiam in predictis: vnde exquoipſe p̄occupauitmelior eſt ipſiusconditio: vt. sͣ. e.dudum.Iis cui.Circa reuocariā gr̄aꝝ decidittres caſus dubios. Primū ꝯtraexpectantē in eoſolū ꝙ expectat.ſcd̓m ⁊ tertiū ꝓexpectante ibi: nō ſic. ⁊ ibi: ſꝫ ⁊ ſi vtriuſqꝫ rōneꝫ ponitIo. an. e ¶ Cui. Habuit ortū ex cōſtitutionibus reuocatorijs quas fecit Bonifacius ſtatim poſt ꝓmotionem ſuam de gratijs factis a Nicolao. iiij. ⁊ Celeſtino.v. per quas ius queſitum erat ad rem nō in re. Reuocatoria gratiarū Nicolai inciplebat: Pridē ad apiceꝫ.illa vero Celeſtini incipit: Duduꝫ circa promotionis. ⁊de his etiā conſtitutionibꝰ tractat. jͣ. c. proxi. ⁊. jͣ. de conceſ. preben. c. vl. plenius. f ¶ Nicolai. Quarti.Celeſtini. Quinti. h ¶ Annexam. Quaſi ī anneg 5xis. ſecus. sͣ. e. ti. ſuꝑ eo. ⁊. c. qꝛ ſepe. ⁊. jͣ. ꝓxi. rn̄ſo.

i ¶ Uerba. Quoꝝ mentē habes. jͣ. de cōceſ. p̄bē. c. vl. ſꝫad lr̄am erāt hec om̄es collatiōes ꝓuiſiōes reẜuatiōesſuper canonicatibꝰ dignitatibꝰ ꝑſonatibꝰ p̄bēdis officijs portionibꝰ p̄ſtimonijs eccl̓ijs parochialibꝰ ruralibus vel alijs. necnō ſuꝑ quibuſcūqꝫ bn̄ficijs eccleſiaſticis vacaturꝭ cuꝫcura vel ſine cura: in qͥbꝰ non ſitius q̄ſitū in reilicet ad rē ꝑ dictūan̄ceſſorē noſtrūſeu eiꝰ aucͣte factas ꝯceſſas ſeucōmiſſas. ⁊ ea q̄ab ip̄o ſuper hisvl̓ circa ea quōdolibet ꝓceſſerūtapl̓ica aucͣte infratrū nr̄oꝝ pn̄tia. vj. kal̓. ianuarij: cū adhuc ſicut p̄mittit̉ eſſemus neapoli: oīnō caſſauimꝰ: irritauimꝰ: ⁊ vacuauimꝰ: caſſaſ irritas ⁊ vacuas nūciauimꝰ. nulliꝰ ētdecernimus forefirmitatis. ⁊ qd̓extūc ſecꝰ a qͦqͣꝫſcient̓ vl̓ ignorater ꝯtigerit attētari ⁊c̄. iō igiturdixit iſta ꝟba: qꝛꝑ v̓ba illa caſſat̉ius q̄ſitū ad remſꝫ nō in re: nō ſicintelligit̉ reuocatū. (de reuocatione alioꝝ pͥullegiorū Celeſtini. vj.in conſtitutioneIohānis. Sancta romana. ⁊ dicam. jͣ. ti. ij. c. vl.k ¶ Cōſuetis.Per hoc non reuocatur gratia.eſt enim equiusꝙ propter ius īre: ſeruaretur iuſad rem in hoc caſu qͣꝫ ꝓpter iusad rem extingueretur ius in re ꝯͣmentē ꝯſtitutiōis. (eſt ſi. ff. de libe. ⁊ poſthu. ſi ita. §. regula. cuius caſum vide de offi. delega. p̄terea. ſuꝑ glo.vlti. Io. an. l ¶ Magis dignum. sͣ. de conſe. eccle. vl̓alta. ꝙ in dubijs. cum ſuis cōcor. (pro ⁊ contra. de offi.delega. ſuper queſtionū. §. ſi vero. vbi de hoc Io. an.)m ¶ Et ſi. Tolle. quod eſt infra prefatus qui canonicatum auctoritate apoſtolica iaꝫ habebat adeptus fuerat in eadem eccleſia ex epiſcopi ⁊cͣ. Iohan. an.n ¶ Culuſcunqꝫ. Ad quem pertinebat collatio: vl̓ forte legati. o ¶ Idem. ſcꝫ ꝙ canonicatum retineat. etcanonicatus ratione prebendam.

Ad.

Diuiſio

Ade