Liber

mus computari (a loco vbimoratur ipſa curia non exiſtūt. ¶ Sane ſiquis in locoa vbi degit curia: ſue originisdomū habens: diem claudatextremū in ea: ipſius bn̄ficiaſub p̄dicto nō aliter includātur ſtatuto: qͣꝫ ſi curialis eſſetantea: ⁊ ibideꝫ occaſione curie moraret̉. ¶ Porro cū curiaꝫ de loco ad locū trāſferriꝯtingit: ſi curiales in itineredum curiā ſequunt̉ eandem.vel in loco vnde recedit ipſacuria: forſitan remanentes infirmi: rebꝰ inibi extimant̉ humanis p̄miſſū ſtatutū: quātūcunqꝫ locꝰ vbi decedūt ab ipſa curia ſit remotꝰ: ad illoruꝫbeneficia ſe extendit. deꝫMors pape tollit ne parochiales eccleſie in curia vacaredicantur. hoc dicit ẜm Zen.I apl̓ica ca. XXXVſede vacante aliquasc parochiales eccleſias vacare de cetero contigerit apudipſam: ſtatuimus vt de eisd Ne ipſarum vacatio diutina periculum valeat animabus afferre) per eos ad quoſpertinet poſſit libere ordinari conſtitutione felicis recordationis Clementis pape p̄deceſſoris noſtri de beneficiis apud ſedem ipſam vacantibus per alium qͣꝫ per romanum pontificem minime conf ferendis: vel alia quāuis cōtraria ſuꝑ hoc edita non obſtante. ¶ Idē volumꝰ ⁊ de illis q̄ ibidē ipſo romano pon

tifice viuente vacabūt: ſi deg ipſis ꝑ eū ante ipſius obitumnō fuerit ordinatū. Udem.Gratia alicui conceſſa vt ꝓuidere poſſit perſonis idoneis in certa eccleſia ꝑſonis nōexpreſſis non expirat re integra obitu concedentis: ſecusſi perſone eſſent expreſſe. Iohan. andree. ca. XXXV II cui nulla perſonarū3hfacta expreſſiōe ſit gratioſe conceſſa facultas: vt auctoritate apoſtolica poſſit alii quibus perſonis idoneis incerta eccleſia prouidere velbeneficia (quorum collatio ēkad ſedem̄ apoſtolicam legitime deuoluta) conferre: contradictores eadem auctoritate per cenſurā eccleſiaſticā cōpeſcendo. huiuſmodi conceſſio (quam cum ſpecialeꝫ graitiam contineat: decet eſſe māſuram) non expirat etiam reintegra per obitum concedētis. ¶ Secus ſi ſuper prouiſione certe perſone faciendaſit data poteſtas eidem: nonin ob ſuaꝫ ſed eius cui ꝓuiderimandatur gratiam vel fauorem. illa quidem expirat omnino: ſi concedens re integramoriatur. dem. Qui ex licentia circa incertos cōceſſaabſqꝫ titulo ad ſacroſ ordīesclericos ꝓmouet: eis teneret̉ꝓuidere dās licentiā ꝓmouenti vel etiam promouēdis:eis promotis ad ſacros ſinetitulo prouidere tenebit̉. h.d. Zen.ca. XXXVII

eum. §. cū autē. de elec. cuplētes .j. rn̄ſo. Iohan. an.a ¶ Originis. Certe ſatꝭ idē puto ſi ibi habet ꝯtinuūdomiciliū: licet inde nō ſit oriūdus. ad hͦ. x. di. ſi in adiutoriū. ⁊ optime. sͣ. de elec. fundamēta. §. vlti. de tem.ordi. c. iij. j. reſponſo. ff. ad munici. eius. §. vl. C. vbi ſenato. vel cla. l. ſenatores. nec rationē diuerſitatisvideo: ⁊ idē dicoin oriundo qͥ ibiꝓpriā nō haberet domū: ſꝫ forte ꝯductā cū eadē ſit ratio. ad hͦſſ. de legi. nō poſſūt. vn̄ qd̓ dic̄ originis ſue domū:⁊ d̓ domo ꝓpria:⁊ de domo habitatiōis p̄t intelligꝭ Iohan. an.b ¶ Moraret̉.al̓s enī graue p̄iudiciuꝫ inferet̉loco vbi degit curia: ſi oīa bn̄ficianūc tibi vacātiahaberēt ſolū conferri ꝑ papā. (eſtſi. ꝙ ſcripſi poſtUin. sͣ. de offi. lega. c. fi. ſuꝑ ꝟ. nōpoſſunt .ſ. ꝙ multuꝫ preiudicialeeſſet clericis ꝓuīcie ſi percuſſoresip̄oꝝ poſſent abſolui ꝑ legatoſ ꝑpetuos .ſ. rōe eccleſiarū habēteofficiū. Io. an.Iapoſto.MulLtū eqͥtatꝭ hꝫ hecꝯſtitutio q̄ circaparochiales eccleſias vacātes īcuria) Pōit duodicta. Secundum ibi: Idē. etrōeꝫ īterſerit ibi:ne ip̄aꝝ.c ¶ Parochlales. Spēale ſit īeis ꝓpt̓ curā: inalijs gͦ ius antiquum remanet.(Idē Archi. vū̄licꝫ poſſet vrgere eadē rō in alijs eccl̓ijs curatꝭ nō parochialibꝰ. detractio lurꝭ veterꝭ nō hꝫ locū in illis ſuꝑ qͣ vide. jͣ. de ꝟ. ſi.ꝯſtitutionē. ⁊ ꝙ ibi no. in qͣrta glo. Io. an.) ad ideꝫ. sͣ.e. li. de elec. nemo. ⁊ ꝑ hͦ ſatꝭ ptꝫ ꝙ in alijs nō currit mēſis ſede vacāte: currit tn̄ ignorāti: vt. sͣ. e. ſtatutū dixi.ꝙ in glo. ē gͦ. d Ne ip̄aꝝ. Rōnē h̓ pōit. ⁊ ē ſi. sͣ. eo.li. de of. deleg. ſi is cui. ⁊. jͣ. ne ſe. va. c. vno ī fi. e ¶ Afferre. sͣ. e. ti. c. j. f ¶ Alia. vt. sͣ. eo. ſtatutū. et. sͣ. c. ꝓx.

g ¶ Obitū: Scꝫ cū deceſſiſſet infra mēſeꝫ: al̓s nō eētqueſtio. (qꝛ ſcꝫ etiā papa vluēte poſſet ordinarius iliI cui. Sūt due ꝑ cōferre. Io. an.) sͣ. e. ſtatuttes. Scd̓a ibi: Secus primo reddit cām ſul. ibi:Quā cū. Io. an. b ¶ Exp̄ſſione. Multū ergo operatur expreſſio ꝑſone: et facit. jͣ. c. ꝓxl. et. sͣ. de offi.delega. is cui. e.li. i ¶ Idoneis. vt. s. eo. ti. ſuꝑinordīata. ⁊. c.is cui. eo. lib.k ¶ Legitime.Scꝫ ẜm ſtatutalate. vel general̓ꝯcilij. sͣ. de ꝯceſ.p̄ben. c. ij. ⁊ de elec. ne pro defectu. Et talia bn̄ficia legati de latere qͥ ſunt in ꝓuīcia cōferre poſſunt. sͣ. eo. venerabilis. Iohan.an. (⁊ no. sͣ. e. li.de offi. leg. c. j. invlti. glo. ⁊ videꝙ ibi dixi. Ioh̓.an. l ¶ Decet. jͣ.de reg. iur. decetcum ſuis ꝯcor.m ¶ Sua. Quādo eſt ergo gr̄aeius cui ſcribit̉nō explrat: vt. sͣ.ſecꝰ qn̄ alteriusputa ꝓ quo ſcribitur: vt hic.n ¶ MoriaturDel renūciet. sͣ.de renū. c. j. e. li.ad hūc finē expreſſe ꝯͣdicit. sͣ.ē. li. de offi. delega. ſi ſuper gr̄a.vbi dicit̉ ꝙ executoꝝ poteſtasdatorū ſuꝑ gr̄aalicuiꝰ nō expirat re integra: ſicut nec gr̄a cū ſitacceſſoriā ad gratiā. h̓ ꝯͣrium d̓r.Sol̓. Idem ibIo. mo. ⁊ Archidia. facti diuerſitas ſolult ꝯͣriuꝫ:ibi loquit̉ d̓ gr̄aiā fctā: h̓ de faciēda ꝑ executores. vn̄ ibi dic̄ tex. gr̄a facta ⁊cͣ. h̓ dic̄ ꝓuiſiōe faciēda. ſi gͦ papa ꝯcedat canonicatū ⁊ p̄bēdā ſi vacat. vl̓ q̄ pͥmo vacauerit nll̓i alij d̓ lure d̓bitā: ⁊ ſuꝑ hac gr̄a ꝑ ſe fctā dat executores. hꝫ locū d̓cre. illa. qꝛ cū iā ſit canō (cꝰ ⁊ iā ſit fctā gr̄a: ptās executoꝝ velut acceſſoria nō explrat. ſꝫ ſi papa nō facitgr̄aꝫ: ſꝫ mādet fieri: puta ꝓuideri mihi d̓ bn̄ficio. h̓ poteſtaſ executorꝭ pͥncipal̓ ē: ⁊ expirat re ītegra. Sꝫ q̄re l

Al.ī di-

Ada

Addi.

Addi.

i Ad

Diuiſio