Ti. IIIIDe prebēdis et dignitatibus
I tibi ꝯceſſo a nob̓: vtab fructꝰ bn̄ficiorū q̄ vſqꝫad certū tp̄s in tua vacabūtdioce. ꝑciꝑe valeas ꝓ ſoluencdis debitꝭ: qͥbꝰ ē tua eccleſiadonerata: bn̄ficiū vacās poſtmodū curā hn̄s aīmaꝝ annexam: alicui ſimile bn̄ficiū obē tinēti te ꝯferre ꝯtingat: equūeſt vt qͣꝫdiu fructꝰ ipſiꝰ perceperis: pͥmū nō debeat reputafri vacare. Idē. Cū mandatur alicui ꝓuideri non ſacerdotalis vel integra vel certivaloris conferri prebenda ſa
cerdotalis dimidia vel minoris valoris illi etiā volēti cōferri non poterit. ca. XXv.3(Ui de nō ſacerdotali p̄benda ꝓuideri mādatur: ſibi etiā volēti ſacerdotalis aucͣte mādati hmōi cōferri neqͥbit. ¶ Similiter ſi ī ech cleſia in qͣ integre ac dimidiep̄bēde habent̉: mādet̉ ītegracōferri prebēda. qͣꝫqͣꝫ ille proquo ſcriptum extitit: dimidiavelit eſſe ꝯtētus: ei de ip̄a nōpoterit prouideri. ¶ Idemcū iniungit̉ prouideri alicui
derogare ꝯſuetudini: vt hlc. ⁊ ſic nō valꝫ executoris colatio. (hoc tenet Io. mo. dicēs ſe ſic in ſcd̓o caſu ſententiaſſe. ff. de ꝯͣhē. emp. fiſtulas. §. fi. C. d̓ fer. oēs iudices.In fi. jͣ. de re. ꝑmu. c. vno. hͦ etiā olim tenuit Arch̓. ſed poſtea mutauit. tenēs ꝙ ſequit̉ Io. an.) ad hoc. sͣ. d̓ ꝯſti.c.j. Sꝫ certe ſatꝭcredo ꝙ valeat:qꝛ papa intēditiſti ꝓuideri de pͥma vacante adquēcūqꝫ ſpectatcollatio ſiue iureſiue ꝯſuetudine:ſiue pͥullegio. qd̓ꝓbat̉ .sͣ. e. dudū.ij. ⁊. jͣ. e. qͣꝫuis tibi. h̓ aūt duo cōcurrebant: qꝛ infringebat̉ ꝯſuetudo ⁊ augebat̉numeruſ: ⁊ rōneꝯnexitatꝭ illa p̄bēda debet̉ ep̄o.sͣ. e. qꝛ ſepe. Credo aūt ſatꝭ ꝓbari ꝑ hāc decre. ꝙſi. xiij. ſūt p̄bēdein eccl̓ia. ⁊ .xij. canonici: qꝛ alteri annexū ē onꝰ mgr̄i: ꝙſi illa p̄bēda vacat nō debeat̉ expectāti. Cōſuetud ini gͦꝑ quā p̄bēda alteri debeat̉ nō derogat̉: ſꝫ ꝯſuetudini ꝑquā p̄bēda ad collationē alteriꝰ ꝑtineat: derogat papavbi determīate n̄ ſcribit ad collationē tal̓. ad hͦ. jͣ. e. ti. c.I tibi. ¶ Diuiſiōe nō eget Io. an. Dl̓ dic (vl.ponit thema ex qͦ ſurgit dubitatio ⁊ illā deciditibi equū eſt. ⁊ ꝓ declaratiōe tex. p̄mitte qd̓ habes. sͣ. e.de multa Do. (⁊ dicit Io. mo. ꝙ iſta decre. ⁊ decre. ſi ꝓpter. de reſcpͥ. ponūt̉ qͣſi idē thema: licꝫ ad diuerſas cocluſiōes. Itē ꝑ ſequētia patēt ꝙ ep̄o loquit̉: licet idē inqͦlibet alio ꝓpt̓ idētitatē etiā Io. an. ) a ¶ Cōceſſo.Emanauit hec decre. ad declarationē decre. de ml̓ta. sͣa eo. ti. b ¶ Fructꝰ. Nō qꝛ alia ē iſta ꝯceſſio ab illa quāhabes. sͣ. eo. li. de reſcpͥ. ſi gratioſe. ibi enī ꝯceſſum fuitde bn̄ficijs: hic aūt de fructibꝰ. hoc dico qꝛ in illo caſuꝟtute indulgētie nō vacāt bn̄ficia: h̓ vacāt. ⁊ neceſſe eſtillo debito tꝑe ꝯferri: al̓s locum hr̄et late. ꝯcll̓. vt. sͣ. vteccle. bn̄fi. vt nr̄m. ⁊ no. de mgr̄is. ca. penul. in vl. glo. ⁊Hoſt. in decre. sͣ. de ꝟbo. ſig. c. penul. ⁊ ītellige ꝙ ſi aliqͣſint onera incūbētia: ille qͥ fructꝰ ꝑcipit habet illa ſubj.ire. qd̓ dic vt. sͣ. e. li. de of. or. pn̄ti. §. porro. (⁊ ꝑ exͣuag.Io. ſuſcepti: de qͣ ibi dixi Io. an.) qͦs aūt fructꝰ tal̓ hr̄edebeat: ⁊ qͦt dies habeat anꝰ: hoc caſu dixi. sͣ. e. li. de re.ſcrip. ſi ꝓpt̓. ⁊ ꝑ illū. §. porro. ſatꝭ videt̉ iſta decre. ⁊ elrō eē ſuꝑflua: cū mīſter debeat expēſas hr̄e. qͣre gͦ nonvacat pͥmū: exqͦ de ſcd̓o recipit ſaltē victū. Sed potuiteſſe rō quā dixi ī glo. qꝛ nō eſt. c ¶ Debitꝭ. ad idē. sͣ. d̓ꝟ. ſig. c. pe. sͣ. e. li. de reſcpͥ. ſi ꝓpt̓. ⁊ idē ſi ꝓpt̓ aliā cām.(etiā ſi nō reſpiciat eccl̓iaꝫ ſꝫ notabilitatē vl̓ p̄rogatiuāꝑſone. fa. sͣ. e. de multa ī fi. Arch̓. ponit exēplū de guerra: litigio: lōga ꝑegrinatiōe: magna emptiōe ⁊ qualibꝫpauꝑtate ſine culpa. alle. de cēſi. cū apl̓s. de dona. apoſtolice. de reli. do. c. ij. xvj. q. j. ⁊ tꝑis ẜm Hoſt. Io. an.)d ¶ Onerata. Ad qͣ ſoluēda tenebat̉ eccl̓ia: exqͣ nomīeeccleſie: ⁊ ꝓ eius vtilitate erat ꝯͣcta. .sͣ. de ſol̓. c. j.s ¶ Te. Del aliū. qꝛ idē iuris: cū eadē ſit rō. ⁊ fa. quoddixi. sͣ. eo. ti. ſi tibi. f ¶ Hacare. qꝛ non eſt adhuc adeptus plene̓: qꝛ licet bn̄ficiū habeat: fructꝰ non habet.⁊ ſic nō videtur plene tranſlatus. xxj. q. ij. ſi quis iam
trāſlatꝰ. nā licet res data ſit vacua poſſeſſio tradita n̄eſt. ff. d̓ vſur. ſi ſtipulatꝰ. j. rn̄. ⁊ ſic ad plenū recepiſſe n̄videt̉. ad hͦ. ff. cōmo. l. iij. ij. rn̄. ⁊ idē credo de decre. cuꝫin cūctꝭ .ſ. ꝙ ſi elapſum ē tp̄s d̓ ꝯſecrādis ep̄is: vl̓ iā eſtꝯſecratꝰ: bn̄ficia pora tenebit ſi fructꝰ ep̄atus alteri excā debeāt̉ eademrōne. ⁊ caute faclet ep̄s qͥ talē īdulgētiā habꝫ ſibn̄ficiū vacās cōferat al̓s bn̄ficiato. pone eī ꝙ habere debeat fructus pͥmi āni. pͥmo āno habebitfructꝰ ſcd̓i bn̄fi.cij. ſcd̓o anno vacabit pͥmū: ⁊ tūchabebit fructꝰ pͥmi: ſi adhuc durat indulgentia.Sꝫ q̄ro: nunqͥdiſte teneat̉ infraānū ꝓmoueri? ⁊videt̉ ꝙ n̄ ꝑ iſtd̓c. nec videt̉ poſſeſſionē adeptusvſqͣꝫquaqꝫ. nec integre. ⁊ fa. sͣ. de elec. cū in cūctis. §. cūꝟo. ⁊ hoc qͥdā (Io. mo. h̓ ⁊ ibi) tenēt aſſertiue. Sꝫ ꝯͣrium credo ⁊ dico ꝙ bn̄ currit tp̄s exqͦ habet exercitiumcure aīaꝝ libeꝝ ⁊ pacificū. ad hoc. sͣ. e. li. de elec. cōmiſſa. §. j. Idē ⁊ Arch̓.) ꝓpter illud enī ordinari debꝫ: addecre. cū in cūctis. §. cū ꝟo. ibi: eccl̓iaſticoꝝ bonorū adminiſtrationē ⁊cͣ. dico ꝙ admīſtrationē iſte habet: licꝫfructꝰ nō habeat: faclat ꝓ hac ꝑte. sͣ. e. li. d̓ elec. licet canon. ibi: Ut gregꝭ ſibi crediti ⁊cͣ. Itē qͥd dices ī parochiali eccl̓ia vbi nō eēt aliqͥs redditꝰ: puta qꝛ dos eluscaſmate vl̓ alluuiōe perijſſet: nōne teneret̉ rector eiꝰ ꝓmoueri? Dicā igit̉ ꝙ qͥ tale bn̄ficiū recipit ſibi imputeixcj. di. clericꝰ victū. Sꝫ oppones ꝙ q̄ſtio nō ꝓcedit exqͦhabebat pͥmū bn̄ficiū: qd̓ retinet ſaltē rōe pͥmi ꝓmouere tenet̉. Dico ꝙ ꝓcedit: pone ꝙ prima eccl̓ia curata ſitcollegiata: vt. sͣ. e. d̓ elec. ſtatutuꝫ. e. li. vl̓ ſuꝑ illa fueritdiſpēſatū. vl̓ pone ſimpl̓r nō fec̄ ſe ꝓmoueri pͥuatꝰ ē pͥma: nūqͥd ⁊ ſcd̓a. vn̄ bn̄ ꝓcedit qō. ſpāle igit̉ ſtatuit̉ inhac d̓cre. ne clerici mēdicare cogāt̉: ꝙ pͥmū bn̄ficiū ſil̓enō valet: ſꝫ ne pereāt aīe: nihilominꝰ ꝓmoueri tenet̉: vtOm de nō. ¶ Tria ſūt dicta q̄ patēt (s. dixi.Lꝑ ꝑagrauos ⁊ finis oīa reſpicit Io. an.g ¶ Nō ſacerdotali. Iſtd̓ videbat̉ ī eiꝰ fanorē appoſitū vt nō cōpelleret̉ eē ſacerdos: ⁊ tn̄ ī eiꝰ leſionē retorqtur. ita ꝙ etiā ſi volet ſacerdotalē hr̄e nō poterit. ⁊ rō ēin fi. c. ⁊ vide qd̓ dixi. jͣ. d̓ re. iur̄. qd̓ ob gr̄am. h ¶ Dimidie. Si vna p̄bēda diuideret̉ ī duas: q̄libet ꝑ ſē diceret̉ ītegra .sͣ. e. maioribꝰ. ⁊. c. vacāte. ſꝫ h̓ vna p̄bendadiuidebat̉ in duas. vl̓ erāt ibi p̄bēde q̄ ſic vocabant̉ integre ⁊ dimidie: qꝛ medietatē reddituū forte habebantreſpectu ītegraꝝ. i ¶ Integra. Quid ſi ſimpl̓r mandet̉ ꝓuideri d̓ p̄bēda? dic (Idē Io. mo. qͥ dicit ſe ſic ſentētiaſſe. ⁊ idē arch̓.) ſi ille p̄bende dimidie ſunt diuiſe:qꝛ ꝑs a toto iā ſeꝑata nō eſt ꝑs ſꝫ totū: tūc de dimidiapoterit ꝓuideri: vt ſic aliud ſit de integra ſcribere. ⁊ aliud ſimpl̓r ſcribere. ad hoc. jͣ. e. ti. et cul. Sꝫ ſi alias nll̓aeſſet diuiſio: ſꝫ de vna p̄benda diuideret̉ in duas ſecuſcrederē: cum tūc nō de p̄benda: ſꝫ de dimidia ꝓuideret̉(ad hoc. ff. de lega. ij. galus. §. j. Iohan. an.k ¶ Prouideri. Vide. jͣ. non enim ⁊cͣ.
Additio
Ad.
Queſtio
Nota
Diuiſie
Addi.
Addi.
Addi.
o lij