De prebendis ⁊ dignitatibusTi. IIII

i Beneficiū mihi collatū antediſſenſum meū alteri cōferrenō poteſt niſi terminus mihidatus ad ꝯſentiendū eēt elapſus: ⁊ tunc etiam poſt terminum anteqͣꝫ alteri conferat̉potero conſentire. hoc dicitIo. an. ca. XVIIpͣI abſenti per tuū epi2ſcopum cōferatur beneficium: licet per collationemhuiuſmodi (donec eam rataꝫchabueris) ius in ipſo beneficio vt tutum dici valeat: nond acquiras. Ipſe tamen epiſcoepus vel quicunqꝫ alius de ipſo beneficio (niſi conſentire recuſes) in perſonam alteriꝰ ordinarie nequibit. Quod ſi fecerit: eius ordinatio facta debeneficio non libero: viribus

non ſubſiſtet. Sed ſi epiſcopus notificata tibi collatigone ad conſentiendum terminum competentem aſſignet:h niſi conſenſeris: poterit eo lapſo: beneficium libere cui viderit expedire conferre. Anteqͣꝫ tamen ipſum contulerit:tuum poteris (non obſtanteꝙ lapſus ſit terminus) prei ſtare conſenſum: et extunc deipſo non poterit aliter ordinari. I dem. Qui vi vel iniuſte occupat ſecundum beneficium curatum: priuatus eſtprimo: qui autem vi beneficiuꝫ aliquod occupat eſt ip̄oiure pͥuatꝰ iure qd̓ in illo velad aliud habebat. h. d. Io.an. ca. XVIIIk ¶ Um qui beneficiuꝫ cui

intelllalt̓ di paratis ad cōmnuē vſū ip̄iꝰ ⁊ vlri. dicebarIo. mo. qd̓ eſt cōe mihi ⁊ alteri. ꝓprie nō eſt meū. ff. deri. nup. illud. ⁊ ꝟba generalia ꝓprie nō improprie ſumidebent. alle. sͣ. e. cum de beneficio in fi. ⁊ remittet ad regulā in generali. jͣ. de reg. iur̄. Io. an.)Itibi ab..E¶ C ircabeneficiū collatūabſenti nōdū acceptatum: ſoluitqͥnqꝫ dubla. Primū an ſit illius.ibi: Licet. Scd̓man poſſit alteriꝯferri ibi: Ip̄e tamē. Tertiū an ſiꝯferat̉ valeat coſlatio ibi: Qd̓ ſi.Quartū qͥd ſi lapſus ſit terminꝰdatꝰ ad acceptādum ibi: Sed ſiQuītū qͥd ſi ꝓuiſus pꝰ terminū p̄ueniat collatoreꝫibi. An̄qͣꝫ. Io. ā.a ¶ Abſenti.emanauit hec decre. ad declarationē ⁊ approbationē eorū que no.Inno. et Hoſti.⁊ moderni. sͣ. e.accedēs. ⁊ Hoſ.in ſūma. de inſti. §. qͥs inſtituit ſciebamꝰ em̄ ꝙ abſentipoterat bn̄ficiū conferri: ⁊ abſens īueſtiri: vt ibi: ſed dubitabat̉ an medio tꝑe poſſet collatio renocari: qd̓ h̓ terminat̉: ⁊ qd̓ dicit abſenti idē ⁊ multo fortius ſi p̄ſenti qͥforte deliberare velle ſe dixit. Io. an̄. b ¶ Epiſcopū.factū ponit non ius: quia idem ſi per aliū. Idē Io. mo.⁊ Archi. c ¶ Habueris. acceptando vel conſentiēdovel ratu habendo: ſi negacioꝝ geſtor vel ꝓcurator generalis (vel conſanguineus. nā ꝑ cū etiā ante attēptationē nō acquirit̉ dominiū beneficiū vel canonicatus qͥ cōſenſu eligentiū et electi acquirit̉. sͣ. de elec. cū inter canonicos. sͣ. de ſpō. cū locū. lꝫ talis ꝓ tali agere poſſit. ff. deꝓcur. ſed he. vn̄ dicit Hoſti. licet lex talē ꝑſonā agere ꝑmittat: nō tn̄ facit illam ꝓcuratorē. ff. iudi. ſol. l. iij. §. j.ff. de ꝓcu. non ſolū. §. ſi de dote. Io. an.) fuerat inueſtitꝰde ipſo: ſed ſi ſpecialis ſtatim dici debuit ſuū: quod dicvt no. sͣ. eo. accedens. ad hoc. ff. de neg. geſt. ſi ego. ff. deſolu. ratū. ff. de acquiren. poſ. qui abſenti. Io. an.d ¶ Acquiras. ſecꝰ in legato ſpeciel: qꝛ tunc acqͥrit̉ dominiū legatario ignorāti: licet cōmutabilit̓ (ſcꝫ priuſqͣꝫagnoſcat pōt repudiare: ꝙ aūt dicit acqͥri dominiū: diore vera addita hereditate. Ex fictione tn̄ dicit̉ acqͥſituꝫpꝰ mortē. ff. de fur. ſi iuſſu. §. vl. ⁊. l. a titlo. et. ff. qui. mo.ſer. amit. ſi ꝑtē. §. vl. ff. de ꝯdi. inſti. l. ſi qͥs ita hereditate. Io. an.). ff. de lega. ij. cū pater. §. ſurdo. facit. ff. de cōdi. et demon. l. legata. per que iura dicebāt qͥdam qd̓ hicdr (dictū gͦ fuit bonū: licet rō nō fuerit bona: ſi. sͣ. qui ſi.ſint legi. per tuas. ff. de mino. papinianꝰ exul. Io. an.Itē ꝑ id qd̓ habes. sͣ. de elec. cum inter canonicos. ⁊. c.publicato. ad hͦ. jͣ. de reg. iu. qd̓ ſemel. cū ſuis cōcor. Alijdicebāt ꝙ ſi ſcd̓o pͥus fieret traditio vel prius ꝯſentiretbn̄ tenebat collatio. ꝑ. l. C. de rei. ven. l. quotiens in pͥn.⁊ i fi. vbi d̓r ꝙ ſi res vēdita fuerit duobꝰ ille potior ē cui

prius fuerit tradita: ⁊ vide qd̓ dixi. jͣ. de reg. iur. qͥ prior. Tertia opinio ( Archidia. attribuit hanc Hoſtien̄.⁊ verum eſt ꝙ Hoſt. ponit illam in decre. accedens: tamen recedit ab illa inherendo. Inno qͥ ſimpl̓r dixeratcollatorē nō poſſe a ꝓprio facto recedere. Io. an.) eratꝙ aūt ſecūdꝰ ſcienter recipiebatbeneficium: autignorant̉: in primo caſu non tenebat collatio. in ſecūdo ſic: teneturtamen conferensprouidere. primo in equiualenti beneficio: ad hͦsͣ. eo. inter cetera.jͣ. de lurepatro.paſtoralis. facitad hanc diſtinctionem. jͣ. de conceſ. preben. quiacunctis. ff. de vſufruc. l. ſticho.e ¶ Alius. puta legatus de latere qui cōfert beneficia vacātia.sͣ. de offi. lega. c.ij. iſtud auteꝫ cōferre non poteritquia licet vacetnon tamen eſt liberum: vt infraſequitur. f ¶ Perſonam. Sed nūquid poterit alteriſub conditione conferre .ſ. ſi ille nō acceptauerit. no. sͣ.e. lib. de elec. c. ij. ⁊. jͣ. de regu. iur. actus. ſicut beneficiumnon vacans nō confertur cum conditione quando vacabit. sͣ. de conceſ. preben. c. ij. ad hoc. sͣ. de reſcript. paſtoralis. Sed nunquid poteſt de illo ordinare non conferendo perſone: ſed alias puto vniendo vel religioſumlocum conſtituendo; non: niſi ſicut peſſet poſt acceptlonem: cum eadem ſit ratio. sͣ. de eccle. edi. ad audientiā.ij. sͣ. eo. expoſuiſti. xij. q. ij. c. antepenul. et etiam tunc ſecundario fiet ordinatio in perſonam. g ¶ Terminum .ſ. nonne ſtatutus eſt terminus a iure infra quemconſentire debet .ſ. vnus menſis. sͣ. e. li. de elec. qͣꝫ ſit. necvidetur ꝙ de beneficio iuris poſſit epiſcopus diminuere. jͣ. de reg. iur. indultū. cū ſuis ꝯcor? Dic decre. illā loqͥin electis qui adhuc habent confirmationē petere iſtāin his quibꝰ fit collatio. in his autē non eſt ſtatutū certum tēpus: ⁊ facit. sͣ. c. prox. ꝓbatur. et hͦ ꝑ id qd̓ ſeqͥt̉.nam in decre. qͣꝫ ſit. lapſo termino pͥuatus eſt ip̄o iure:nec pōt vlterius cōſentire: h̓ aūt etiā poſtterminū cōſenſit: dūmō res ſit integra vt ſeqͥt̉. h ¶ Lapſo. quaſidiſſenſiſſe videat̉. ſic. sͣ. e. lib. de appel. ab eo. vbi etiamiſta ponunt̉ vt paria: ⁊ ꝑ hāc lr̄am videt̉ idē dicenduꝫſi diſſenſerit .ſ. ꝙ adhuc re integra poſſit cōſentire: qd̓veꝝ eſt ꝯferēte in eadē volūtate manēte: ad hͦ. sͣ. de ꝓcu. licet. vbi de hͦ dixi. (ibi tn̄ glo. loqͥt̉ de elec. h̓ loquit̉de ꝓuiſo. Io. an.) Cōſenſū. ad hͦ. ff. d̓ op. le. l. māOm qui. ¶ Sūt due ꝑtes q̄ ſatꝭ pa­ (ciploꝝ.tet. Scd̓a ibi: Inſuꝑ. Et pͥma ſb̓diuidit̉: qꝛ pōitpͥmo dictū: cuiꝰ pꝰ ea duas rōnes ſubdit: Ibi em̄ Io.mo. dic̄ ꝙ pͥmū dictū pōit pctm̄ ī facto ⁊ ī mō. ſcd̓m inmō tm̄. Io. an. Premitte̓ qd̓ hēs in. c. de ml̓ta .sͣ. e. Do.k Eū qͥ. emanauit hec decr. ad approbationē ⁊ de-

Ad.

maria

i An bn̄ficiūpoſſit ꝯferri ſub cōditione

Ad.

Ad.

Ad.

Diuiſio