LiberIII

acto: demū poſt menſem a dięquo dignitates ſeu beneficiab ip̄a vacauerint numerādumea conferre valeant. Tantūc modo per ſeipſos vel ipſisd agentibus in remotis: ꝑ ſuos vicarios generales in eorum dioceſibus exiſtentes qͦēbus id canonice̓ ſit commiſſum. Bonifacius octauus.In beneficijs vel impetrationibus ad beneficia per prouiſionē vſqꝫ ad certam ſummam penſio non debetur: ꝑ

eccleſias ciuitatis vel dioceſis non comprehendit̉ cathedralis: ſed per eccleſias prouincie metropo. ⁊ cathedrales relique includuntur. Ioca. IIIIH Uāuis pleniſſima ſithan. an.5yalias in beneficijs interpretatio facienda: littere tamenęſuper obtinendis beneficijsimpetrate: debent (cum ſinthambitioſe) reſtringi. ¶ Etl ideo ſi alicui vſqꝫ ad certamſummā prouideri mandamꝰ

ponit̉ ꝓlgubernatione vt ibi dixi ſuꝑ glo. pe. Io. an.)a ¶ Menſem. de huiuſmodi cōputatione dicit̉ .sͣ. e.lib. de elec. qͣꝫ ſit. b ¶ Numerādū. Eſt ergo expreſſum iſtud tempus: non a tꝑe ſciētie ſed vacationis currere: licet videat̉ ꝯtra: de cōceſ. p̄ben. quia diuerſitateꝫad fi. sͣ. de ſupplen. negligen. p̄la. licet. is em̄ qͥneſcit poteſtateꝫexperiendi nonhabet. ij. q. vj. biduū. ff. d̓ calū. l.annus. ⁊ hoc tenuit hic Guil.(qui etiam dicebat ꝙ nouo pape currebat a tēpore electiōis vſ̓in mancationisnō a tempore coronationis cumex electione competat illi plenaiuriſdictio. sͣ. deelec. licet. ⁊ de facto patet ꝙ ante coronationē beneficia cōfert ⁊ qn̄qꝫ finō vult cōferre reſeruat ⁊ quomodo ſcribat ante coronationē et qualem bullam det no. in fi. huius lib. ſuperdata Iohan. an.) Sed contrariū credo ẜm Gar. quiahoc ſtatutū fuit in fauorem eccleſtarum ne contingeretbeneficia diu vacare: non autē in odium ſummi pontificis negligentis: qꝛ tunc nō niſi a tempore ſcientie cuireret preſcriptio: vt in cōtrarijs. Item per hanc reddit̉ad ius cōmune: extendenda eſt igitur vt de facili ad ſuam naturam redeat. xxxv. diſt. ab exordio. ff. de pac. ſivnus. preſertim vbi ſtatuens cōtra ſe ſtatuit. alias em̄quare non ſic expreſſiſſet a tempore ſcientie: de deci. adaudientiam. ad hoc. jͣ. de regu. iur. cōtra eum qui. Unūſcias: licet iſtud tempus currat ignoranti: non tamē ſedi vacanti quod ſatis probat̉. jͣ. eo. ſi apoſtolica. ſi eniꝫibi ſpecialis eſt caſus: ergo ipſius contrarium eſt regulare. ⁊ eſt ratio: quia hoc reperimus expreſſum ſed illud non. Et ſic no. ſpecialia in hoc caſu. Primuꝫ ꝙ cūin alijs detur maius tēpus. sͣ. de cōceſ. preben. c. ij. hicdatur ſolum menſis. Secūdum ꝙ iſtud tempus currit ignoranti. Tertiū ꝙ nō fit cōputatio de momentoad momentum: ſed dies vacationis nō cōputat̉ in mēſe: ⁊ hoc patet dum dicit a die ⁊cͣ. ⁊ ſi. sͣ. de excep. pia.de reſti. ſpo. frequens. (et Clemen. ſicut appellationemde appel. ⁊ vide ꝙ dixi de appel. ꝓuida glo. pe. Iohā.an.) Quartum ꝙ cum alias cōmuniter poteſtas deferat̉ ad ſuperiorem: hic redit ad inferiorem: ⁊ hoc facitimpoſſibilitas caſus: ad hoc. sͣ. de elec. licet in fl. ⁊ sͣ. e.li. ⁊. e. ti. indemnitatibꝰ in fl. c ¶ Per ſeipſos. habebant epiſcopi ante cōſtitutionē Clemētis ꝓcuratoresin curia: qui ſtatim cū vacabant beneficia conferebantilla: ⁊ ſic p̄ueniebant papā: vnde motus Clemens promulgauit cōſtitutionē. sͣ. c. ꝓxi. demum. Gregorius qꝛmultum preludicialis erat cōſtitutio illa (ꝙ patuit exdlutina vacatione eccleſie romane poſt obitum Clemētis. iiij. ẜm Guil.) in cōcilio Lugduneū. moderatus eſteam. Sed ne adhuc exercerēt illas malicias. ſcllicet ꝙhaberent procuratores in curia qui ſtatim menſe elaꝑſo illa conferrēt: idcirco hoc addidit: papa em̄ etiampoſt mēſem poſſet conferre: ſi vellet dūmodo puentusnō eſſet. sͣ. c. ꝓxi. in prin. Sꝫ lr̄a iſta dicit ꝑ ſeip̄os. nūquid ſi p̄ſentes ſunt ꝑ alios cōferre poterūt? Dic ꝙ per

allos cōferre nō poterunt: (⁊ ſic tria ſpeclalla no. ẜmGar. ⁊ Archidia. ſcꝫ ꝙ poſſum ꝑ me qd̓ nō poſſum ꝑalium. Itē ꝙ poſſum ꝑ aliū ꝙ nō ꝑ me cū horū cōtrariū ſit regulare. jͣ. de regu. iur. poteſt vbi de hoc. Itemꝙ poteſtas cōferēdi redit nō libera ſed onerata vt hicpatet. Ioh̓. an.)niſi in caſu qͥ ſequit̉. potuit em̄papa rei ſue conditionē ⁊ modūapponere: ⁊ legem quā voluitxviij. q. ij. eleutheriꝰ. ff. d̓ pac.traditionibus. d̓cōdi. ap. verum.Iohan. an.d ¶ Remotꝭ.fic. s. de tempo.ordi. cū nullus..§. epiſcopo. ⁊ dixerunt quidā ꝑhanc lr̄am ꝙ qͥsextra ſuā dloceſim exiſtens beneficia cōferre non poterat: ſed hoc eſt falſum (IdemGull. et Gar.) licet in hoc caſu poſſet cōcedi: ⁊ ꝓbabat̉hoc olim. sͣ. de cōceſ. p̄ben. poſt electionē in parte deciſa. ⁊ hoc nō. Iohan. ⁊ Ber. sͣ. de offi. lega. c. nouit.e ¶ Id canonice. dicebāt olim quidā id ſcꝫ vicaria:nā eo ipſo ꝙ vicariꝰ generalis erat beneficia cōferre poterat: ſed hoc eſt falſum: vt. sͣ. de offi. vica. cū in generali. In taliū gͦ collatione ꝑ ordinariū facienda: requirit̉ꝙ menſis elapſus ſit: ꝙ per ſeipſos cōferant: ſi pn̄tesſūt vel ꝙ ꝑ generales vicarios nō ſpecſales: ⁊ ꝙ habeant ſpeciale mādatū beneficia cōferēdi. ⁊ ſic expone idſeꝫ beneficia cōferre. (Archidia. cuiꝰ dictum vt tutiuscōſulo ante factum poſt factum ſto. glo. exponit: id eſtcollatio beneficiorū ſic in curia vacantiū. Adde quintūꝙ infra dioc̄. cōferant. Iohan. an.)Damuis. ¶ Primo ponit regulā. Secundo inL ſtantiā. ibi: Et ideo. Tertia. ibi: Ꝙͣqͣꝫ. decidit ẜmdictā inſtantiā duos caſus. Quarta. ibl: Secus. cōtrainſtantiam aliū caſum ſubijcit ẜm Iohan. mona. Io.an. f ¶ Quis. fuit tracta de extrauagāti Inno. liij.breui reſpōſo. ⁊. c. licet in beneficijs. ⁊ emanauit ad declarationē eorū que nō. Tan. et Bern̄. ⁊ moderni. sͣ. deeta. et quali. accepimus in fi. de p̄ben. ꝓ illorū in prin.Ber. ⁊ Cōpoſt. d̓ reſcrip. capitulū ſancte crucis. in glo.quia queſtiones. §. itē querit̉ de hac forma. ⁊. §. ſequē(et per Inno. et Hoſti. de iurepa. cū dilectus. Io. an.figni. olim. (⁊ vide ꝙ ibi plene dixi ſuꝑ vl. glo. ArchiPleniſſima. sͣ. de dona. cū dilecti in fi. sͣ. de ver.remittit ad no. de cōſangui. ⁊ affi. ꝙ dilectio Ioh̓. an.ff. de ꝯſti. princi. bn̄ficiū. ⁊ debēt eſſe māſura. jͣ. de reg.iur. decet. cū ſuis cōcor. h ¶ Reſtringi. ſic. sͣ. eo. lib.de fil̓. p̄ſby. c. j. ⁊. ij. i ¶ Oſqꝫ ad certam. aliud putocū papa ſcribit vt ꝓuideat̉ impetrātꝭ vſqꝫ ad tale ſummā: aliud dū papa ſcribit vt ꝓuideat ei de p̄benda tati valoris vel ſumme: qꝛ in primo caſu poteſt ꝓuideride minori ſed nō de maiori. in ſecūdo vero de maloriſed nō de minori: quia formā mādati eſt ſeruāda. jͣ. e. ti.cui de nō. Et cū iſtud vſqꝫ ponit̉ in litteris intelligo qͥveniat aſcenſiue. quaſi papa ſcribendo ꝙ ꝓuideat vitqꝫ ad ſummā centū librarum: velit ꝙ ꝓuideat̉ de ſumma a. lx. vſqꝫ ad centum: ſed non vltra id. sͣ. eo. lib. bearbi. c. j. cū ſuis cōcor. Archidi. alle. ff. de ver. obii. lj.

Ad

Ad.

Ad.

dluſo

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.