Ti. IIIDe clericis nō reſiden. ⁊.
mittitur tonſuram vel veſtesdeferant clericales: etiam ina premiſſis eos gaudere nolubmus priuilegio clericali.De clericis non reſidentibus in eccleſia vel prebēda.Conifacius. viij. Diſtributiones quotidiane ſolum p̄ſentibus qui interſunt diuinis dari debent ꝯſuetudinenon obſtante. Et qui aliterllas receperūt non faciuntllas ſuas: ⁊ idem de diſtriutionibus que dantur proinniuerſarijs defunctorum.an.caOnſuetudinem qͣin quibuſdaꝫ partibꝰ inoleuit: quacanonici ⁊ alij bn̄ficiati: ſeuclericici cathedraliū ⁊ aliarūccollegiatarū eccleſiarū diſtributiones quotidianas (quedalias manualia beneficia ſeuē victualia nuncupantur: ⁊ tātum reſidentibus tribuunt̉qualitercūqꝫ in ciuitatibus
ſeu alijs locis in quibus ipſet cōſiſtūt eccleſie ſint p̄ſentes:licet diuinis officijs nō interſint: ex integro participant:ac ſi cōtinue ipſis eccleſijs ineiſdem officijs deſeruiret: pegnitus improbātes. ¶ Statuimus vt diſtributiōes ip̄equotidiane in qͥbuſcunqꝫ rebus conſiſtant canonicis acalijs bn̄ficiatis ⁊ clericis ech cleſiarū ip̄arū: q̄ eiſdem offiicijs in ip̄is eccl̓ijs affuerinttribuant̉ iuxta eccl̓ie cuiuſlibet ordinationeꝫ rōnabilemiā factā ſeu etiā faciendam.Qui vero aliter de diſtributionibus ipſis quicqͣꝫ receperit exceptis illis qͦs infirmitas ſeu iuſta et rōnabiliscorporalis neceſſitaſ: aut euiindens eccleſie vtilitas excuſaret) rerū ſic receptarū dn̄iumnon acquirat: nec faciat easn ſuas: immo ad oīm reſtitutionē q̄ cōtra hmōi noſtrā conoſtitutionem receperit teneat̉.
¶ Premiſſis. prlulleglo ſcꝫ canonis Inno. et priuilegio cōcilij Pariſienſis. Ioh̓. an. b ¶ Clericali. ⁊ ſic intelligat̉ decre. sͣ. e. Ioh̓. an.Onſuetudinē. Primo recitat ꝯſuetudinē quāreprobat. Scd̓o ſtatuit. ibi: Statuimꝰ. Tertlo penā apponit a qua duoscaſus excipit. ibiQui vero. Oltimo ꝓrogat. ibi:DiſtributionibꝰEt ꝓbat̉ huiꝰdecre. dictū in fine. ꝑ decre. sͣ. dep̄ben. lꝫ. Io. an.c ¶ Diſtributiones. sͣ. de p̄bē.licet. d MManualia. vt. sͣ. dever. ſig. olim.e¶ Ulctualia.sͣ. e. de cetero.f ¶ Preſentes.qͥd em̄ ꝓdeſt p̄ſentia in loco exquo diuinis nōadſunt ꝓpter q̄ſunt benefitia coſtituta.g ¶ Improbātes. licet igit̉ excōſuetudine corpus p̄bende deberi poſſit abſentibus. qui diuinis nō interſuntsͣ. de ꝯſti. cū omnes. ſecūs in diſtributionibꝰ qͦtidianis: vt hic.Ipſaruꝫ.cathedraliū velcollegiatarū. i ¶ Affuerint. No. ꝙ ſi quis impetratꝙ in abſentia ꝑciplat ꝓuentus ſuos ac ſi p̄ſens eſſet:diſpēſatio hec facit eū reputari ꝓ p̄ſente: ſed nō ꝓ intereſſente diuinis officijs. (hoc nō aduertit Bern̄. sͣ. e.cū dilectus. in glo. ij. Itē Hoſti. in decre. ad liberandūd̓ iude. Io. an.) ſed ſi p̄ſens eſſet ⁊ officijs nō intereſſethas diſtributiones nō ꝑciperet: vt hic. gͦ nec diſpēſationis vigore percipit: ſed ſi diceret̉ in gratia ꝙ reciperetac ſi p̄ſens eſſet: ⁊ diuinis officijs intereſſet: tunc ſecusrōne p̄dicta. ſit igit̉ impetrās in hoc cautus vt ẜm hācformā impetret ſi pōt. (nō tn̄ memini vidiſſe talē formā ab apl̓ica ſede manaſſe. ſi tn̄ daret̉ tunc haberemquartū caſum exceptū. ſcꝫ qn̄ ꝑ apoſtolicū priuilegiuꝫilla ꝑciperet. Exiſtēs tn̄ in ſeruitio pape illas nō ꝑcipit: vt no. sͣ. eo. cū dilectꝰ. fructꝰ tn̄ p̄bende ꝑcipiūt vtibi. Et qͥs intelligat̉ eſſe in ſeruitio pape ⁊ quid de illo qͥ reſidet cū cardinali. dixi poſt Hoſti. ſuꝑ ver. circanos. ⁊ ſuꝑ glo. vl. ꝙ hic ponit Archidia. Io. an.)Ordinationē: vtputa ꝙ tm̄ det̉ ei qui intererit:kin miſſa: ⁊ tm̄ ei qͥ intererit in matutino: ⁊ ſic de ſingulis horis. (vide ꝙ no. in Cle. vt hi qui. de eta. ⁊ quali.in glo. no. ⁊ de reli. c. j. in fl. Ioh̓. an.) l ¶ Infirmitas. q̄ a celebratione diuinoꝝ excuſat: vt. sͣ. de p̄ben. ſignificatū. al̓s clerici ad oēs horas tenent̉: qd̓ dic. vt. sͣ.de celebra. miſ. c. j. m ¶ Utilitas. hec duo ſolent di-
ſpenſationē inducere. sͣ. de p̄ben. expoſuiſti. Et ſignat̉huic ꝯͣ. sͣ. e. li. de elec. cuꝫ non deceat. vbi illi ꝓſequunt̉vtilitatē eccleſie ⁊ diſtributiones nō ꝑcipiunt. Sol̓. canonici nō tenent̉ eas talibꝰ cōcedere vt ibi: tn̄ ſi cōceſſerint illi nō tenent̉ ad reſtitutionē vt hic. Alij dicunthͦ loqui in p̄ſentibꝰ illud in abſentibꝰ vt p̄ſentes qͥ ꝓſequunt̉vtilitatē eccleſiediſtributiōes ꝑciplāt: abſentesnō vt ibi primūcredo. (Archid̓.dicit hunc loquiin eccleſijs qͥbuseſt cōſuetudo ꝙabſentes iſta ꝑcipiāt: q̄ tolerat̉in caſibus h̓ exp̄ſſis. ꝯtrariū ineccleſijs in qͥbusnō eſt talis conſuetudo. Si intelligit̉ de abſente a diuinis pōtcōuenire lr̄e al̓snon Io. an.)nSuas. dehis gͦ nō pōt fieri elemoſyna: dicvt no. xiiij. q. v.in ſūma. ⁊ sͣ. dedeci. ex tranſmiſſa. Quid fi illi qͦrū lucro p̄dictacedebāt remittātnūqͥd eſt canonicus abſolutꝰ? ſatis videt̉ ꝙ ſic.inſti. de re. di. §.traditionē. cūhic nō ſit additū remiſſionē nō ꝓdeſſe: vt. sͣ. de reſcip.ſtatutū. §. antepe. ⁊. jͣ. de cenſi. exigit in fi. (Arch̓. dicitꝙ forte cōtrariū eſt verū: nā ex quo nō pōt illas reciꝑevt hic. nullo modo ſue fleri poterūt qͥn ad reſtitutionēteneat̉ cū illa recipiat ꝯͣ mentē ⁊ ꝓhibitionē huiꝰ cōſtitutiōis. Io. an.) o ¶ Receꝑit. Dicūt qͥdā etiā inp̄teritū: vt ſic ꝯſtitutio iſta p̄terita cōp̄hēdat: maximecū videat̉ ius antiquū. sͣ. de p̄bē. lꝫ. Sed ꝯͣriū credo.Idē Arch̓. tū ex eo ꝙ. sͣ. dixit ſtatulmꝰ. tū ex eo ꝙ dicit hic cōtra hāc noſtrā cōſtitutionē ⁊cͣ. Sꝫ qͥ ante hāccōſtitutionē recepit: ꝯͣ hāc ꝯſtitutionē nō recepit: qꝛ pena legꝭ ex tꝑe legis. xxxij. q. iiij. dixit Sara. p̄terea licetſtatutū eſſet has diſtributōes ſolū his qͥ diuinis interſunt officijs dari: nō tn̄ erat exp̄ſſe ſtatutū ꝯſuetudinēꝯͣriā nō valere. Itē nec pena addita: qd̓ facit ꝯſtitutiohec: ſꝫ qͥd dices d̓ eccleſijs q̄ nō habēt aliquo mō diſtinctas p̄bēdas: ſꝫ tm̄ ſingulis diebꝰ dāt̉ cuilibet ꝓ victutot libre panis: tot mēſure vini: ⁊ ſic d̓ ſingulis. Credoꝙ de illis nō loquat̉ decre. cū ille potiꝰ ſint p̄bēde qͣꝫdiſtributiōes: al̓s eſſet canonia ſiue p̄bēda in talibuseccleſijs: qd̓ eſſe nō debet. (Unde dicit Archi. ẜm Bonaguida curiā tenere ꝙ littere impetrate ſuꝑ habēdisdiſtributionibꝰ nō extedunt̉ ad illa. Io. an.). j. q. iij. ſiquis. .sͣ. de p̄bē. relatū. ⁊ hoc optime ꝓbat iudicio meodecreta. de ver. ſigni. olim. certum em̄ eſt ꝙ quotidiane
Dlullis
Ad.
Queſtio
Ad.
Ad.
Ad.
Ad
Ad.
n ij