Ti.De ſentētia et re iudicataX

guerrarū cōmotio nonnullas ꝓfeſſionis chriſtiane ꝓuincias diutius afflixiſſet:īnos ad Fridericum p̄cipuūprincipē ſecularē huiuſmodidiſſenſionis ⁊ tribulationisactorē: a felicis recordatiōisGrego. papa. ix. predeceſſoreę noſtro ꝓ ſuis exceſſibꝰ anathematis vinculo innodatūſpeciales nuncios et magneauctoritatis viros videlicetvenerabiles fratres. P. Alba. ⁊. b. Sabin. ep̄os: ac di.lectū filiū Guilielmū Baſilice. xij. apl̓orū p̄ſbyterū cardinaleꝫ: qͥ ſalute c̨elabant̉ ipſieus duximus deſtinādos. fatcientes ſibi ꝓponi per ipſosꝙ nos ⁊ fratres noſtri quanItū in nobis erat pacem ꝑ oīaſecū habere: necnō cū oībushoībꝰ optabamꝰ: parati ſibipacē ⁊ trāquillitateꝫ dare: acī mūdo etiā vniuerſo. Et quiap̄latorū clericorū oīumqꝫ aliorum quos detinebat captiuos: ⁊ omnium tam clericoꝝ

qͣꝫ laicorum quos ceperat ingaleis: reſtitutio poterat eēpacis plurimū inductiua eūvt illos reſtitueretꝭ (cū hͦ idētā ipſe qͣꝫ ſui nūcij anteqͣꝫ adapoſtolatꝰ vocati eſſemꝰ officium ꝓmiſiſſent) rogari abipſo ⁊ peti fecimꝰ ꝑ eoſdeꝫ: acꝓponi inſuꝑ ꝙ idē ꝓ nobisꝑati erant audire et tractareī pacē: ac etiā audire ſatiſfactionē quā facere princeps vellet: de oībꝰ ꝓ qͥbꝰ erat vinculo excōicatiōis aſtrictꝰ: ⁊ offerre p̄terea: ꝙ ſi eccl̓ia eū inaliqͦ ꝯͣ debitū leſerat (qd̓ nōn credebat) ꝑata erat corrigere: ac in ſtatū debitū reformare. Et ſi diceret ip̄e ꝙ in nullo ꝯͣ iuſticiā leſerat eccleſiaꝫ:n vel ꝙ nos eū ꝯͣ iuſticiam leliſſemus: parati eramus vocare reges prelatos ⁊ principes tam eccleſiaſticos qͣꝫ ſeo culares ad aliquē tutum locum: vbi per ſe vel per ſolennes nūcios ꝯueniret: eratqꝫp parata eccl̓ia de ꝯſilio cōcilij

res p̄lati qui ludicare debēt ẜm canones: p̄ſentiā ſuoꝝhabere debeant clericoꝝ. xv. q. vij. ep̄us nullius. de hisq̄ fi. a p̄la. nouit. niſi eſſet conſuetudo cōtraria. sͣ. e. li. decōſue. c. iij. papa ꝟo nō ſubijcit̉ canonibus: nec ab eisauctoritatem habet: ſed ecōtra. sͣ. de elec. ſignificaſti. ipſe ergo omnes iudicat: et nullusip̄m. xxij. diſ. oēsix. q. iij. §. ſola. etc. nemo. Qd̓ autēdicit de memoriaſempiterna: nonē hoc ſpeciale: qꝛomnis ſnīa eſt ꝑpetua et fert̉ adrei memoriam: etetiam inſtrumenta ad hoc fiūt. .j.q. vij. ſaluberri/mū .xxvj. q. j. omnes femīe. (de pigno. cōtrahit̉ infi. Ioh̓. an.) ſedqꝛ hoc negociumgrauiſſimū eratet raro contingitſnaīm depoſitionis contra imperatorem ferri: vthoc apꝑeat qͣꝫtaſit auctoritas etpoteſtas eccleſieet vt magis timeatur eccleſia: adhoc. sͣ. de pe. in qͦbuſdam. jͣ. de ſciſma. c. vno. de pe.felicis. Ioh̓. an.(dicit hic Inno.ꝙ hec ſnīa memoranda eſt vt ſciātomēs quot ⁊ qͣꝫtis ꝑiculis ſe ſubijeit eccleſia romana vt ſubditis pacem procuret dansexemplū ceteris p̄latis ſubeundi ꝓ ſuaꝝ eccl̓iaꝝ defenſiōe q̄cūqꝫ ꝑicula. dicit enī ꝙ quot et quātis ꝑſculis maris. terre. ꝓditionū. et aſſaſinoꝝ ⁊ alijs īfinitis ſubmiſſus fuerit lator huiꝰ ſnīe vlx homo poſſet enarrare. dicit tn̄ ꝙ aliqͣ in chronicis romane eccl̓ie cōtinent̉. Ioh̓.an. a ¶ Precipuū. Poteſt referri ad auctorē et etiamad principem. b ¶ Exceſſibus: id eſt ꝯtumacia excel.ſuū. (ſuꝑ quibus admonitus fuit ꝑ Honoriū tertiumBoati.) qꝛ ſatiſfacere nolebat. ix. q. iij. nemo ep̄orum.c ¶ Anathematis .i. excōſcationis cum ſolennitate facte: de qua. xj. q. iij. nemo. ⁊. c. debet ⁊ in Cle. ſi qͥs ſuadēte. de pe. ꝟ. et quia. et vi. ꝙ dixi. sͣ. de iudi. cum non abhomine. ſuper ver. anathematis. Iohan. an.)d ¶ Celabātur. Quaſi feruenter amabant: ad hoc. sͣ.de cuſto. eu. c. ij. Et tales mitti debent: quia cum is quidiſplicet ad intercedendum mittitur irrati animus addeteriora ꝓuocatur. iij. q. viij. in grauibus. xlix. diſ. §. j.e ¶ Deſtinandos. Non ſolum cum papa legationeminlungit: ſed etiam cum inferior prelatus canonico ſuoin vtillitatē eccleſie ſuſcipere tenetur. ad hoc. iij. q. j. nulli. de hoc. vij. q. j. quia frater. .xvj. q. j. c. vos autē. ad hocverum: niſi rationabilem excuſationem haberet. de hisque fi. a ma. par. ca. c. j. Iohan. an.

f ¶ Proponi. Credendum erat eis quia delegatio neapparebat: alias nō. C. de man. prin. l. vna. vel dic quiacardinales et noti erant: etiam ſine ſcriptura credi eisdebuit. xcvj. di. nobiliſſimus vbi de hoc. g ¶ Nobiserat ſumptū de ꝟbis Pauli ad romonos .xij. ⁊. ij. ad Corinth̓. viij. Si fieri poteſt quod innobis eſt cuꝫ omuibus hominibꝰpacem habētes.habes hoc. xj. q.iij. īter verba adfinem. (ad idem.iij. q. vj. hoc quippe ī fine. Io. an.)Pacem.Huluſmodi iudicium ad eccleſiaꝫſpectat. sͣ. d̓ iudi.nouit. Et notaꝙ eccleſia et quilibet alius primodebet aduerſariūmonere vt ad pacem cum ipſo veniat. idem̄ in eo qͥagit contra eccleſiam. ij. q. vij. accuſator. vbi de hͦ.ad hoc. C. de pigno debitores: ſꝫillud de vrbanitate: vt ibi no. ff.de ſer. vr. pre. quidam iberus. (vi.de ſi. licet in glo.ex hoc. Ioh̓. an.i ¶ Mūdo. Cuius dn̄s eſt. ix. q.iij. cuncta. et. sͣ.ī proemio huiuslibri. Galleis. xxxij. Ianuenſiuꝫ.ex quibus euaſerūt duo ẜm Boati. in qͥbus erant trescardinales legati qui iuerant per partes diuerſas conuocando conciliuꝫ et multi prelati qui veniebant rationem ad concilium conuocatum per Grego. ix. quibuscaptis dicitur ꝙ Fridericus miſit litteram continētesduos verſus tales. Omnes prelati papa mandante vocati et tres legati venſant hue vſqꝫ ligati. ⁊ ita factumfuit. Iohannes andree)k ¶ Promiſiſſent. Credēdum eſt pape hoc referenti. sͣ. de teſti. cum a nobis. etdixi. sͣ. de renun. c. j. l ¶ Audire. Non perficere: vnde habebant ad inſtar auditorum referre. sͣ. de offi. deleg. ſuper queſtionū. m ¶ Corrigere. xxxv. q. ix. ſententiam. et. c. apoſtolice. sͣ. de re iudi. cum olim in aucͣ.de nup. in fine prime columne col. iiij.n ¶ Vocare. De gratia hoc dixit et vt euitaret omnēſuſpitionem. ad idem. ij. q. vij. nos ſi incōpetenter.o ¶ Tutum. Talem locuꝫ aſſignare debet iudex: aliaslocus eſt appellationi: etiam ſi ſit ſcriptum ap. re. sͣ. deap. ex parte. et. xxxiij. q. ij. ſiue de coniugijs. ff. de iudi. ſilocus.p ¶ Parata eccleſia. Non dixit ſe reuocare: ſed reuocare paratam. et facit ad reſponſionesquas faciunt iudices appellantibus ab interlocutorijs ſententijs: de hoc. sͣ. de appella. cum ceſſante: et. jͣ.titulo proximo. ſi a iudice.

addi.

īs ſnīaepetua

ditlo

Ro. 12.

addi.

Additio

Addi.

es demittiſiateſ