De exceptionibusTi. XII

a ¶ Si qͥs igit̉ excōicationeꝫopponit: ſpeciē illiꝰ ⁊ nomenexcōmunicatoris exprimat:ē ſciturus eam rem ſe deferref debere in publicam notionēg quam intra octo dierum ſpacium: die in quo proponiturh minime cōputato: ꝓbare va

leat apertiſſimis documētis:ī qd̓ ſi nō ꝓbauerit: iudex ī cāꝓcedere nō omittat: reū ī exIpenſis qͣs actor ob hoc diebus illis ſe feciſſe docuerit:8 p̄habita taxatiōe ꝯdemnās.¶ Si ꝟo poſtmodū inſtātiaq durāte iudicij: ⁊ ꝓbationis

¶ Si qͥs. vel ſi qͣ. ff. de ꝟ. ſig. l. j. ⁊ dixi. sͣ. e. li. de elec.generali. b ¶ Opponit. Intelligas in vnū dilatorieInno. Idē Pe. Ab. Boati. ⁊ Io. mo. ⁊ Gull. in ſpe.de dila. §. j. ꝟ. ſed ⁊ ſi ſub. ꝟ. illud quoqꝫ. ⁊ dicebat Ab.hoc patere ex eo qꝛ ī vim ꝑempiorie nō pōt qn̄qꝫ ꝓponiIo. an.) quod ꝑſuꝑiora ⁊ inferiora ꝓbat̉. ſi eniꝫin vim ꝑemptorie ꝓponat̉: vt ſidicat̉ electꝰ excōicatus excōicatione maiori: vl̓ abexcōicatꝭ electꝰ:tūc dabit̉ competens dilatio: qꝛh̓ perit ius opponentis oppoſition nō ꝓbata ⁊ecōuerſo. vbi autem differtur nō perit. ad hoc. sͣ. de ꝓcu. inſinuationē. Et dic opponat coram quocunqꝫ iudice (etiam ſi in curia romanā ẜm Hoſti. Io. mo. et Archl. ⁊ Gull. in p̄al. ꝟ. ſed ⁊ ſi. vbi ⁊ in ꝟ. pone inuenieshoc generale in oībus dilatorijs cauſaꝝ que ibi vertuntur: ꝙ nō dat̉ in illis dilatio exͣ curiā ad ꝓbādū. et vl.etiā ꝙ ſcripſi. sͣ. de ap. c. j. in pͥn. alle. Hoſti. sͣ. de pͥuil̓.cū olim eſſemꝰ. vel ẜm eū de hͦ nō eſt nob̓ q̄rēdū: qꝛ ſuūſibi ꝯſiliū ī hͦ ſufficit. de ſen. ex. mulieres. §. j. ⁊ cū illorūIo.) ordinario vel delegato eccl̓iaſtico vl̓ ſeculari: vt. sͣdixi: nec intelligo dilationē huiꝰ decre. locū hr̄e: vbi negatur luriſdictio: vt ſi dicat̉ impetratū reſcriptū ꝑ excōicatū. sͣ. eo. li. de reſcrip. c. j. ibi enim nō principaliterde actoris ꝑſona vt hic querit̉: ſꝫ de iudicis iuriſdiction. ⁊ ſic decre. dilatio locum non habet. Itē nec locūhabet qn̄ excipitur de excōmunicatōe iudicis vl̓ teſtis.tunc en ī aſſignabit̉ dilatio congrua pōderatis circumſtantijs ẜm Arch̓. alle. no. de ꝓcu. dilectos Io. an.)c ¶ Speciē. Hoc iō dixit: qꝛ duplex eſt excōicatio. altora aūt ab agendo repellit .ſ. malor. altera non .ſ. minoriij. q. iiij. engeltrudam. sͣ. de ſen. excō. ſi quē. vbi de hoc.no gͦ ſufficit in genere aliqͥd ꝓponere qn̄ quelibet ſpecies generis illū non ſequit̉ effectū ad quē ꝓponitur: qꝛnō licet cū alterius dāno ī incerto vagari. s. eo. li. de reſcrip. c. ij. de elec. vt qͥs duas. ff. de īiur. p̄tor edixit. ſecꝰvidet̉ qn̄ q̄libet generis ſpecies ſufficit. ff. de pe. here.Itē veniūt. §. a q. ff. de admi. tu. qͥdā decedens. §. fi.d ¶ Nomen. Propriū ⁊ appellatiuū: vl̓ ſaltē nomendignitatis. ſic dicit lex ꝙ in tato crimine de dolo ſcꝫ nōoportet vagari. ff. de dolo. ſi ex dolo. §. fi. ⁊. l. ſe. Nomēautem ideo debet exprimi ẜm Ber. vt ſciatur an ſit ordinarius an delegatus: quia ſi eſt delegatus: ⁊ excōmunicatio illius exhibeat̉ ſine iuriſdictiōis delegatiōe: nōſtaretur tali excōicationi. de offi. dele. cum in iure. ſed īordinario hoc non requiritur. Et per hanc litterā vldetur ꝙ non ſufficiat opponenti ꝓbare ꝙ actor ſit denunclatus excōmunicatus. Tamen nō. Hoſti. sͣ. de offi. dele. prudentiā. ꝙ credit ſufficere ad excōicationē ꝓbandā denūclationē ꝓbari. Sꝫ ꝯͣ eſt lr̄a .jͣ. aꝑtiſſimisdocumētꝭ. ⁊ adde qd̓ dicā. jͣ. de ſen. ex. licet. In glo. no.e ¶ Rem .i. excōicationē. f ¶ Notionē .i. iudicialemnoticiā. Nomen aūt notionis ad eos ꝑtinet qͥ iuriſdictinem non habent: ſed habent de quauis cauſa notionēff. de re iudi. ait pretor in prin. tamen nomine notionisaccipere poſſumus ⁊ cognitionem ⁊ iuriſdictionem. ff.de ver. ſig. notionem. Unde expone notionem: id eſt cognltionem. ⁊ ſumptū fuit hoc ꝟbū. C. de ꝓba. ſciāt cuncti Bern̄. ij. q. viij. ſciant cuncti. g ¶ Octo dieꝝ. Licet

enim ꝓbationū copia nō debeat āguſtari. xiiij. q. ij. qͣꝫqͣꝫ. quia tn̄ iſta exceptio malicioſe frequēter opponebatur. ⁊ eſt odioſa. ideo reſtringēda fuit potiꝰ qͣꝫ laxāda.sͣ. de elec. tua in fi. jͣ. de regū. iu. odia. cum ſuls concor.ad idem sͣ. eo. li. de reſti. ſpo. frequens. ⁊. jͣ. de ſen. excō.ſolet. Si ergo nōhabet probationes taceat (tuncdonec vldeat ſehabere probationes ſic promptaſ ꝙ huic termino ſatis fieri poſſit cum in qualibet ꝑte litis hocpoſſit: vt in pͥn.capl̓i Ioh̓. an.)ij. q. vij. pleriqꝫ.etiā ſi ſit ep̄s. vijq. ij. ſi tm̄. ⁊. c. placuit. no. tn̄ Ber. jͣ. de ſen. excom. ſolet(⁊ hic Io. mo.) ꝙ licet ſine cauſa maior dilatio non debeat dari ī hoc caſu. tn̄ cauſa cognita maior dari poterit ex illa clauſula ſi qͣ mihi iuſta cauſa ⁊cͣ. ff. ex qͥ. cau.ma. l. ij. in fi. Sed pͥmū veriꝰ videt̉: cū nō pereat ius aduerſarij. Ar. sͣ. de ꝓcu. ex inſinuatiōe. (ꝓ hoc fa. qꝛ iterato pōt opponi vt ſequit̉. ⁊ hoc tenet Fran. inducensetiā rōnē: qꝛ iſtud eſt pͥullegiū actoris ꝙ ſibi reꝰ. jͣ. octodies nō ꝓbās ꝯdēnet in expoſitionē ꝙ pͥullegiū iudexauferre nō pōt. alle. xxviij. di. de his. Sy. ꝙ dicam ẜmeum de ſen. excō. romana. ſuꝑ glo. antepe. ⁊ vi. ꝙ dixisͣ. de offi. ordi. romana ad fi. ſuꝑ glo. licet Io. an.) Sq̄ras quare nō dant̉ h̓. xv. dies ſicut de reſti. ſpoli. frequens? Dic ꝙ in dilationibꝰ q̄ dant̉ a lure: voluntas ēꝓ ratione. ſic enī poterat. xv. vel. x. vel etiam minꝰ dare. ⁊ facit ꝙ recitari ſolet. sͣ. de reſcrip. ſi quando. ff. delegi. l. nō omnium. Uel dic ẜm Hoſti. hoc ideo ſtatutum fuiſſe: quia de excōmunicatione hominis ſolet ⁊ debet fieri inſtrumentū. jͣ. de ſen. excō. cū medicinalis. ſedde ſpoliatione nō. ⁊ ideo nō eſt mirum ſi longior ibi data eſt dilatio. ad hoc. ff. de pig. l. cōtrahit̉ in fi. Sꝫ quare ſaltem in excōmunicatione iuris nō ſtatuebant̉. .xv.dies de qͣ nō ſit inſtrumentū. īmo eſt neceſſe ꝓbare factum: Dic ẜm eū ꝙ idē factum diuerſis mēſuris metiri non debet. Et quod de vno dicit̉: de alio ītelligi debet. sͣ. de ꝯſti. trāſlato. maxime cū circa principale nonfiat preiudicium actori. vel dic verius vt pͥmo dixi.h ¶ Cōputato. ſi. eo. li. de reſti. ſpo. c. frequēs. ⁊ ibi vl.ꝯcor. de hoc. (n glo. quia dies. ⁊ hic repetas qd̓ no. ibiſcꝫ vltimā die termini ꝓbationeꝫ fieri poſſe ꝙ hic no.Inno. ⁊ Hoſti. Io. an.) l ¶ Apertiſſimis .i. indubitatis ⁊ claris. C. de ꝓba. ſciant. ij. q. vlij. quiſqͥs. ⁊. c. ſciant. k¶ocumētis: id eſt inſtrumentis vel teſtibuſsͣ. de teſti. cogen. peruenit. ff. de fide inſtru. l. j.l ¶ Qd̓ .i. quā excōmunicationē. m ¶ Actor. Originalis. n ¶ Diebꝰ. illis: quibus ꝓpoſita fuit exceptioquouſqꝫ procedit̉ in pͥncipali. de ꝓcu. auditis. (de do.⁊ cōtu. cū dilecti in fi. Hoſti.) o ¶ Taxatione. Iuramēto p̄miſſo (ſcꝫ an̄ cōdemnationē Io. an.) de hoc ⁊ d̓his que vi metuſue cauſa fiunt. c. vl. p ¶ Cōdemnās.Intelligas hoc niſi errore probabili excuſaretur: vt. sͣ.de ſenten. excom. ſacro. sͣ. eo. lib̓. de elec. c. j. in fi.q ¶ Iudicij. Per ſententiam non finiti (non enim loquitur de inſtantia que ẜm. N. perit curſu triennij ꝙnon habet locum ẜm Can. sͣ. de iudi. c. penul. ⁊ dicit h̓Hoſtien̄. ꝙ ratio iuris diuerſi ſumitur eo decre. ſuꝑ eoij. de appel. vt dīxi in predicta decre. pe. Io. an.) ad differentiā eius quod ſequitur. jͣ. ſed ſi poſt.

dditio

Additio

Ad.

Additio

Queſtio

Ad

mē qͣrexpͥdebeqre

Addi.

Addi.

Addi.

Additio

l iij