De iudicijsTi. I

Tnno. iiij. in gen̄. ꝯci. Lug.Iudex delegatꝰ nō habēs adhoc ſpāle mādatū a papa nōpōt cōpellere partē vt ꝑſonaliter corā eo cōpareat niſi exrōnabili cauſa. Io. an. ca.aUris eſſe ambiguuꝫbnō videtur: iudicemCcdelegatuꝫ qui a ſedeI2apl̓ica mādatū ad hd̓ nō receꝑat ſpāle: iubere nonpoſſe alterutrā partiū coramē ſe ꝑſonalit̓ in iudicio cōꝑaref re. ¶ Niſi cauſa fuerit crimi

gnalis: vel niſi pro veritate dihcenda vel pro iuramento cālumnie faciendo: vel alias iuris neceſſitas partes corā eoexegerit perſonaliter preſentari. Bonifacius octauus.Mulieres perſonaliter ad iudiciuꝫ quacūqꝫ cauſa in iurenon expreſſa inuite trahendenon ſunt: ſed ſi neceſſariū ſitipſaꝝ teſtimoniū in cā iudeiexpenſis producentis int̓dūibit interduꝫ mittet: ⁊ iudexfraudulēter vadēs excōicat

Vris eſſe. ¶ (Quindecim ſignificationes iuiodiciorum no. hic Io. mo. quas vide. jͣ. de reg. iur̄.in iudicijs. Io. an.) Primo ponit dictuꝫ. Secū-do caſus excipit ibi: Niſi. Io. an. a ¶ Ambi-guum. Ambiguum eſt vbi opiniones ſunt ⁊ lura variavident̉. .sͣ. de ſenten. excōmū. inter alia. (. l. diſ.quia tua. sͣ. de reſti. ſpol̓. lr̄as. deeta. ⁊ quali. q̄ris.⁊. c. a multis. sͣ.eo. li. d̓ elec. ſi religloſus. ⁊. jͣ. de p̄bē. qꝛ ſepe. deriuat̉ autem ambiguum ab ambigo. ꝙ cōpōit̉ abam ꝙ eſt circū ⁊ago. int̓poſito. h.qͣſi circūagor etvoluor ẜm Ioh̓.an. ⁊ de tripliciambiguitate no.xxxiij. diſ. c. finaliIo. an. b ¶ Non videtur. Nec eſt. ff. de arbl. queſitū.c ¶ Delegatum. A contrario ſenſu videtur ſecus de ordinario. xxv. diſ. qualis. de his que fiunt a prela. cumapoſtolica. Sed idem in ordinario ẜm Bern̄. non enimpoteſt compellere partes coram ſe venire perſonaliterniſi in ſequentibus caſibus. C. de ꝓcura. l. vlti. ⁊ ideo deip̄o dictum nō fuit: quia de ip̄o nō dubitat̉ ꝑ p̄dictā. l.(nō vetat quin extra iudiciū poſſit ordinarius ex cauſacogere ſubditos coraꝫ ſe ꝑſonaliter cōparere: vt ſi egētip̄oꝝ ꝯſilio vel ꝑſonali auxilio ẜm Hoſtien̄. alle. xxij. q.v. de forma. de offi. delega. c. vlt. Vel vult ꝙ ꝓmouēant̉ad ordines: de eta. ⁊ quali. c. j. ⁊ ẜm eum de ꝯſuetudinehoc in diuerſis caſibus expͥmit̉. ꝯſtat etiaꝫ eis in dubioſemꝑ obediendū. xxiij. q. j. qͥd culpat̉. Addit Io. mo. qd̓vocat abbates p̄ſb̓ros ⁊ clericos ꝑſonaliter ad ſynodū.xviij. di. c. vl. Itē cleꝝ ⁊ ppl̓ꝫ ꝯgregat ad ẜmonē. sͣ. e. li.d̓ elec. vbi periculū. §. qꝛ vero. ⁊ ad curiā mittet clericū.xvj. q. j. nos aūt. in aucͣ. de ſanct̉. epiſ. §. reuerendiſſimi.coll̓. ix. Io. an.) ſꝫ de delegato pape dubitabat̉ qͥ videbatur poſſe idem ꝙ papa quo ad illam cauſaꝫ. (hoc verum quo ad illa ſine quibus cauſa non poteſt expediri.sͣ. de offi. delega. c. j. ⁊. c. preterea. ẜm Inno. ⁊ Archidi.ſed ſine hoc expediri poteſt per ꝓcuratorem. ergo ⁊cͣ. ſicut ergo non poſſet illi precipere ꝙ iret ad ſanctum Iacobum. ſic nec ꝙ ad ip̄m ꝑſonaliter veniat ẜm Io. an.)liberum enim eſt cullibet per ſe vel per ꝓcuratorem reſpondere. C. de his qui ad eccle. confug. l. preſenti. §. cūautem. ff. de procura. l. j. jͣ. de iuramē. calum. c. vlti. de ꝓcura. querelam. beneficium autem iuris nemini auferedum eſt. xxviij. di. de his. jͣ. de regu. iur. indultū. cū ſuisꝯcor. Arg. ꝯͣ ꝙ ꝑſonaliter citatus ꝑſonaliter venire teneat̉. sͣ. de do. ⁊ ꝯtu. cum dilecti. Dic ꝙ illud obtinet inpapa: vt ibi no. ⁊ ſic etiam. sͣ. de ma. ⁊ obe. humilis. deolla. c. vlti. ⁊ habent hec locū in cauſis pͥuatoꝝ. In cauſis vero eccl̓ie collegij vel vniuerſitatis de neceſſitate nōvenit ſyndicus (etiam ſi ip̄ius cā eſſet criminalis vl̓ decrimīe: ⁊ vide ꝙ no. ⁊ dixi de ſimo. dilectus. ij. Io. an.)de iuramē. calum. in ꝑtractandis. ⁊. c. ſequēti. ẜm Ber.d ¶ Speciale. Quia tūc ſicut papa id pōt ⁊ ip̄e ſimiliter. sͣ. de ꝓcu. c. penul. cū ſuis ꝯcor. e ¶ Iudicio. De extra iudicium nō dubitabat̉: ⁊ eſt ſi. sͣ. eo. li. de reſti. in integ. c. ij. Io. an̄. f ¶ Criminalis. Intelligas criminalit̓

intentata. Si enim de crimine agitur ciuiliter: bene interuenit procurator. sͣ. de procurato. tue. de accuſa. ſuper his. vnde tunc perſonaliter venire compelli non poterit. Si autem criminaliter intentatur: procurator nōinteruenit niſi in caſibus no. ij. q. vj. ſi quando. ⁊ sͣ. deaccuſa. veniens.Sed querebathic Bern̄. ſi admittatur procurator in cauſa criminali: an valeant que ſunt cuꝫeodem? Et videtur ꝙ ſic ſi nonopponitur exceptio. C. de procurat̉. ita demum.ff. de procurato.filiuſfamilias. §.veterani. ⁊ ea q̄flunt cum falſoprocuratorē valent per conſenſum. ff. de iudi. li.cet. ff. rem ra. habe. l. iij. §. falſus. Sed contra videtur: quia contra legeꝫactum eſt. ff. de publi. iudi. l. penulti. §. ad crimen. ⁊. v.q. iij. §. in criminalibus. Dicebat Ber. ꝙ valet qd̓ cumeo actum eſt per prima iura: exquo non fuit obiectum:iudex tamen talem procuratorem ex officio ſuo poteſt⁊ debet repellere. jͣ. de excep. exceptionem. cum ſuis concordan. ⁊. jͣ. de accuſa. cum. p. nec obſtat ſi iudex debetrepellere: ergo non valuit iudicium. vide inſtantiam inexcommunicato per predictam decreta. exceptionem. jͣ.de exceptio. pia. ⁊ cum hoc concor. Gullelmus in ſpeculo de procurato. §. j. ver. ſed pone ꝙ in cauſa tali. (⁊Iohan. mona. hic ⁊ Archidiacō. sͣ. de procurato. qui generaliter. ⁊ facit quod nota. C. de adulte. qͣꝫuis indubitati. Sed vt ibi no. Cy. Fran. Accur. reſiſtebat illi glo.que innuit hanc exceptionem dilatoriam hac rationeverba ſententie referenda ſunt ad perſonam domini. C.de intur. l. fina. ⁊ abſens damnari non poteſt. ff. de pe.abſentem. In procuratorem autem ſententia ferri nonpoteſt: quia nocens non eſt. C. de ſenten. ⁊ interlocū. l. j.ergo ſemper opponi poterit. C. de procurato. licet ẜmeum. per quod dici poteſt ꝙ quo ad flenda repelletur:valebunt tamen prius cum eo geſta per iura preallegata. Io. an. g ¶ Dicenda. Puta preſtando iuramētum de veritate. (⁊ ad reſpondendū per illud ad ꝓpoſitiones vel interrogata. ⁊ per id poſſet dici idem de ꝓpoſitione facta per decreta. paſtoralis. eo. titu. quod dicvt ibi. Ioh̓. an.) quod ſolum olim preſtabatur in ſpiritualibus: hodie ſecus. jͣ. de iuramen. calum. c. j. in fine. ⁊differt in eo a iuramento calumnie: quia per illud reſpondetur de eo ꝙ credit ⁊ eſtimat. C. de iuramen. calum. l. ij. §. ſinautem. per iſtud iuramentum de veritatereſpondetur vt littera ſonat. sͣ. de elect̉. dudum. ij.h ¶ Calumnie. Ꝙ principales perſone preſtare debēt.C. de iuramen. calum. aucͣ. principales .sͣ. de iuramē. calum. in pertractandis. quod verum eſt niſi procuratorhabeat ad id ſpeciale mandatum. jͣ. de iuramen. calum.ca. vlti. in quo caſu dicam ꝙ delegatus principalem adiurandum compellere non poterit cum ibi tunc non ſitiuris neceſſitas de qua ſequit̉: niſi forte principalis iuſtior ſit qͣꝫ procurator: ⁊ natura cauſe hoc requirat: velſcit melius veritatem: vt. C. de procura. l. vlti. ⁊ facit adhoc. sͣ. de procura. ſi quem in fi. eo. li. Io. an.

Iditio

iuſſioImbiuum

Iditio

An in cauſaᵐ crimīaliint̓ueniat ꝓcurator

dditio

Additio

dditio

Additio

Iditio