De reſtitutiōe in integrū.TI.XXI

atie creſcat audacia: eos quiabſolutionem ſeu reuocationem huiuſmodi vi vel mētuꝰextorſerint: excommunicatiodnis ſentētie decernimus ſubiacere. De reſtitutione in interum. Gregorius nonus.Eccleſia poſt quadrienniumnon admittitur ad petenduꝫreſtitutionem contra ſententiam vel contractum: niſi rationabilis aliqua cauſa hocſuadeat. Io. an. ca. I

Ccleſia que ad re1ſtractandam ſententiam vel conShtractum per beneficium reſtitutionis in integrum poſtulat ſe admitti: ſil quadriennij ſpacium poſt ſitk lapſum: ⁊ negligenter omiſerit: non eſt ad beneficium huīiuſmodi admittenda. ¶ Niin ſi preuaricationis vel frauIdis manifeſte probetur ſuperp hoc interueniſſe cōmentum:

ipſo iure nō valeat: quia par ius ligandi ⁊ abſoluendidn̄s eſſe voluit: de pe. diſ. j. verbū. ad hͦ. xj. q. iij. iniuſte.ſed dic cōtra ẜm Guil. xj. q. iij. quattuor. pōt tamē ꝑ exceptionem elidi: vt ibi no. argu. ff. de fur. interduꝫ. §. j.a ¶ Creſcat. Nam ſi negligenter ea que male ⁊cͣ. xxxv.q. lx. loci. sͣ. de vita ⁊ hone. cle. vtclericoꝝ. Io. an.b ¶ Extorſerīt.Si ergo mētumintulit: ſed iudexabſoluere noluitnō hꝫ locum hecpena (ẜm Gar.Io. mona. ⁊ Archidiaco. nec loquor de pena. c.ſiquis ſuadente.qui bn̄ poſſet locū habere. Ioh̓.an.) qꝛ verba ⁊cͣ.sͣ. de cler. nō reſi.relatū. cū ſuis cōcor. ⁊ optime facit. ff. de in ius vocā. l. qͣꝫuis. al̓s tamē puniet̉ inferrensꝓ qualitate delicti. ff. ad. l. acqͥl̓. ita vulneratus. Io. an.c ¶ Excōicatiōis. Nō excōicatū amplius excōicari. qd̓die vt no. iij. q. iiij. engeltrudā. ⁊ de iude. ita qͦrundam.Si autē nō ip̄e excōicatus ſed alius mētū hūc inferat:nō excōmunicatus erit: ⁊ tūc nō ſumat̉ p̄dictum argu.Sꝫ nunqͥd hͦ caſu ip̄e excōicatus interdictus vel ſuſpēſus incurrit hanc penā? Dic ꝙ ſic ſi mandauit: vel elusnoīe factū ratū habuit. sͣ. de elec. ſciant. jͣ. de ſen. excō. cūquis. nec dicā iſtos penā euadere: licet abſolutor poſtearatū habeat illud qd̓ ab initilo coactus fecerat: quia ſtatim ab initio ligati fuerūt (facit. sͣ. de ſen. excō. cū deſideres. Io. an.) abſolui tn̄ poterūt ꝑ ſuū ordinariū: cuꝫcōditor canonis ſibi nō retinuerit abſolutionē. jͣ. de ſen.excō. nuꝑ. ⁊ dixi. sͣ. eo. li. de elec. ſciāt. ⁊ in hanc penā incidit qui ꝑ penā amiſſionis reꝝ ad hͦ compellit ip̄m excōmunicatorē: vt. sͣ. eo. c. abbas. (ẜm Gar. ⁊ Guil.)d ¶ Subiacere. Quid ſi compulit per vanum mētū dequo timere nō debebat: nunqͥd tunc locū hꝫ hec pena?Dic ꝙ nō ẜm Gar. Guil. Fran. ⁊ Ioh̓. mo.) quia talismetus nō inducit reſtitutionē: nec ꝓprie appellat̉ metus. ff. eo. l. metū. cū. ll. ſequē. ⁊. l. nec timorē. Et quis ſitiuſtꝰ mētus noͣ. sͣ. eo. cū dilecti. ille gͦ metꝰ qͥ putat̉ iuſtꝰad reuocandū ea que ꝑ illū fiunt ille penā ꝯſtitutionislo inducit: al̓s nō. Gull. ⁊ Archidiac̄. dicunt hͦ relinquendum arbitrio boni viri. Io. an.)ioCcleſia. ¶ Hoſtien̄. hanc decre. vſqꝫ ad veraut: poſuit ⁊ gloſauit eo. titu. c. j.) Et primoponit dictū. Secundo ponit exceptione a dicto ibi: Niſi. Ioh̓. mo. Olim extrauagabatur decretaiſta. Et quidā intitulabāt eā Alex. alij Greg. ix. ⁊ eiusfuit vt hic vides excepto fine qͥ ſuꝑadditus fuit: vt ibidicā. Emanauit aūt ad declarationē eoꝝ que no. in gl⁊ oēs antiqͥ ⁊ moderni. sͣ. eo. c. j. (Et Gull. in ſpe. ſecunda ꝑte eo. ti. §. j. ꝙ Io. an.) e ¶ Eccleſia. Que fungiio iure minoris facti maioris ⁊ iure reipublice (vide qd̓ dixi. sͣ. de re iudi. inter. ſuꝑ vlti. glo. de quo hic ArchidiaIo. an.) qd̓ dic̄ vt noͣ. sͣ. eo. ti. c. j. (vide ꝙ ibi dixi ſuperquarta glo. poſt Inno. ⁊ Hoſtien̄. Io. an.) f ¶ Sententiā. C. ſi aduer. rē iudi. l. j. sͣ. eo. tu ex lr̄is. g ¶ Cōtractū. C. ſi aduer. ven. l. j. C. ſi aduer. do. l. j. Itē ſi aduerſus ꝯfeſſionē. jͣ. c. ꝓxi. Vel aduerſus ꝓbationē omiſſam sͣ. eo. cū veniſſent. ⁊. c. auditꝭ. An aūt ꝯͣ p̄ſcriptio-

nem reſtituat̉ eccleſia: die vt. sͣ. eo. auditis. in glo. antepenulti. (⁊ de hoc. C. de ſacroſanc. eccle. aucͣ. quas actiones. Io. an.) Uel cōtra lapſum temꝑis exquo leſa eſt: ⁊tunc reſtitultur infra quadriennium a temꝑe leſionis:ſed ad idem tempus tm̄ quo leſa fuit: vt in Clemen. eo.titu. ab eccleſia.Nota tamen ꝙqn̄ eccleſia cōtracōtractū reſtitutionē petit matꝰeſt ſuū priuilegium qͣꝫ minoris īhoc: quia ſi mīoriurat nō cōtrauenire nō reſtituitur. C. ſi aduer.ven. aucͣ. ſacramenta puberuꝫ.Si autē p̄latusiurat nō repetere vel cōtrauenire in cōtractu dānoſo eccleſie ſiciurando deierauit: ⁊ eccleſia ab eodem petente vel alio ex iudicis officio reſtitult̉. xxxv. q. ix. qd̓ quis. de rebus eccle. nō alie.ſiquis. de iureiurā. ſicut. ⁊. c. intellecto. de inſti. cum veniſſent Io. an. hͨ ¶ Bn̄ficiū reſtitutiōis. Quia ſi ꝑ viam iuris cōis: ſecus ſi vt diceret ſnīaꝫ nullā. ꝯͣctū nullūfuiſſe. vel in caſu. jͣ. c. ꝓxi. Et ſcire debes ꝙ ſi p̄ſtet̉ reſtitutio: qͥlibet recuꝑat qd̓ prius ſuū erat. ff. de mino. qd̓ ſiminor. §. reſtitutio. ⁊. l. intra vtile. C. de repu. l. vna. ⁊. Cſi aduer. vſucap. l. vna. i ¶ Quadriennij ſpacium.Quod datur minori facto maiori: infra quod oportet ꝙaſſumat ⁊ finiat cauſam: quod dic vt dicitur in Clemē.eo. ti. ab eccleſia. C. de tempo. in integ. reſti. l. petende.⁊. l. fi. ff. de mino. l. papinianus exuli. niſi per iudicemvel reū ſteterit: vt in dicta. l. petēde in fi. ⁊ ſic poſſent intelligi. sͣ. eo. tū ex lr̄is. ⁊ sͣ. de rebus ec. nō alie. ad nr̄aꝫ.vt infra dicā. Io. an. k ¶ Negligēter. Nō delictū p̄lati in omittēdo p̄iudicare eccl̓ie: vt noͣ. xvj. q. vj. ſi ep̄m.de hͦ dicā. jͣ. de reg. iu. delictū. (⁊ qͣlit̓ qͥs agēdo dicat̉ negligens habet̉. ff. de diuer. ⁊ tē. p̄. l.j. Io. an̄.) l ¶ Admittēda. Reprobata eſt gͦ opi. Ala. Guil. Na. ⁊ Gof.qui no. sͣ. eo. c. j. ⁊ ipſe Gof. in ſum. huius titu. §. fit cōputatio. ⁊. §. quando autem. ꝙ etiam indiſtincte poſtquadriennium reſtitultur eccleſia: hoc probant per decreta. predictam. sͣ. eo. c. j. ibi: ſemper debeat illeſa ⁊cͣ. ⁊ꝑ. c. sͣ. eo. ti. tum ex litteris. ⁊ sͣ. de rebus eccle. nō ali. c.ad nr̄aꝫ. Approbata autem eſt opi. Dincen. Bern̄. Io.Innocē. ⁊ Hoſtien̄. ⁊ Abb. qui omnes dixerunt cōtraad iura in cōtrarium allegata. Rn̄. vt in ipſis iuribusnō. Ioh̓. an. m ¶ Preuaricationis. Preuaricator eſtqui corruptus in totum ab accuſatiōe deſiſtit. ff. ad turpill̓. l. j. ij. q. iij. §. notandum. ſed hic non proprie ponitur: quia de tali nō loquitur: ſed preuaricator quaſi varicator: qui ex vtrāqꝫ parte cōſiſtit quinimo ex altera:ſic iſti fingūt exterius ſe bene adminiſtrare. ⁊ tamē ſpōliant vel damna inferunt. Vel dic preuaricatiōis quoad ſententiā: fraudis qͦ ad cōtractū. Io. an. n ¶ Manifeſte: Id eſt euidentis ⁊ ſic eſt nomē ⁊ caſus genitiui.vel eſt aduerbiū: ⁊ expone manifeſte: id ē clare. Io. an.o ¶ Probetur. Quia qui dolum allegat ⁊cͣ. ff. de ꝓba.quotiens. §. qui dolo. Io. an. p ¶ Cōmentū: Id eſt deceptionē: vel occultū vel malicioſum tractatuꝫ (vel cōfictū machina mentū. lxxxvij. di. c. ij. sͣ. de teſti. cog. peruenit. jͣ. in fi. Io. an.) ⁊ hoc caſu licet petens ab eccleſia

Additio

Nota

Idditio

Queſtio

Ad qd̓ del̓hͦ qͣdriēniū

Idditio

Additio

Add itlo

dditio

Preuaricator

Iditio

ditlo

Additio