Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

Ti. XVIDe officio ordinarij

acata: is qui occaſionē ceſſati-oni dederat: ad omnē interleſſe dictis canonicis ecclexſie: cui debitū officiū eius eſtculpa ſubtractū: ad certamquātitatē taxandā: in diuini cultꝰ augmētū cōuertēdāb ſuperioris arbitrio cōdemnetur. Ceterū deteſtabilē abcuſum horrēde ī de uotiōisillorū crucis beate Marievirginis aliorūqꝫ ſanctoruꝫimagines ſeu ſtatuas irre-uereti auſu tractātes: eas inaggrauationē ceſſatiōis hudiuſmodi ꝓſternūt in terrā vrticis ſpiniſqꝫ ſupponūt: peni.tus reprobātes aliqͥd tale fieri de cetero diſtrictiꝰ ꝓhibemꝰ: ſtatuētes vt in eos conē trafecerint vltrix ꝓcedat dura ſnīa: delinquētes ſic puniat grauiter: alios a ſimiliū p̄ſūmptiōe compeſcat.Idē. Statuit papa habe̓tes plures dignitates vl̓ aliabn̄ficia curā aīarū habentia ordīarios ꝯpellāt̉ on̄dereīfra tp̄s cōpetes ſuꝑioris ar-

bitrio ſtatuendū diſpēſationes: quas ſi on̄derīt: ꝑinde ꝓcedat̉ ac ſi nullas haberēt. ſi on̄derēt ſufficiētes ampliꝰ moleſtent̉ viſione in p̄dictiſ beneficijs curanegligat̉ aīarū. ſi aūt dubitetur de diſpenſatione ad ſedēapoſtolicā recurrat̉. talibuspl̓a ſi talia bn̄ficia obtinēti-bꝰ alid̓ cōferat̉ bn̄ficiū niſi on̄ſa diſpēſatiōe ſufficiētitūc ita demū ꝯferat̉ ſi diſpēſationē poſſit illd̓ alijſ retnere: vel ſi prioribꝰ renūciauerit al̓r collatio facta teit. Io. an. Ca.3Adinarij locorū ſubhdit̓os ſuos: plures dignitaites: vel eccl̓ias qͥbus aīaruꝫkcura īminet obtinētes: ſeuſonatū aut dignitatē aliol bn̄ficio cui cura ſil̓is eſt anin nexā: diſtricte cōpellāt: diſpēfationes auctoritatē qͣrū huiuſmodi eccl̓ias ꝑſonatꝰ ſeudignitates canonice tenere ſe aſſerūt: īfra tp̄s facti qͣlio tate ip̄orū ordinarioꝝ mode-

de ap. cog. §. allud. ſic et in ap. an̄ ſnīam interpoſita. ij.q. vj. in fi. de ap. vt debitus. Occaſionē. No. ar. occaſionē prebet interdicto ciuitatis vel aliculus caſtri ienet̉ ad reſtitutionē damnoꝝ: que eccleſie religioſiet hoſpitalia illius loci occaſiōe interdicti elemoſyniset oblationibuspaſſa ſunt: quia occaſionemni ⁊cͣ. de iniur. c.vl. ẜm Gull. quidicit ſe hoc induxiſſe in eiultatibꝰRomandiole etpr̄imonij duꝫ ibierat rector. EtArch̓. dicit ſe defctō vidiſſe Io. ā.b Arbitrio.Hic determinattaxationē condēnationem: conuerſionem (ẜmGull. idē Arch̓.Io. an.)c In deuotionis. imaginesꝓpter reuerentiāilloruꝫ quos imago figurat adorare debemꝰ: qd̓enī facit ſcriptura legētibꝰ: pictura cernentibꝰideotis. de conſe. di. iij. perlatū.ita tn̄ adorare debemus. ne duliāin latriam cōuertamus: de hoc deconſe. di. iij. venerabiles. ¶Dullaeſt cultus vel ſeruitus que debet̉hōi. Latria cultꝰvel ſeruitus debet̉ deo. dabat Gar. hūc ꝟſuꝫ. Latriaſit dn̄o debet̉. dulia ſeruo. Io. an.) d In terrā.nec ſignuꝫ ſaluatoris in ſolo aut ſilice vel marmoribushumi poſitis ſculpere vel pingere licet. C. nemini. li. ſi.ſal. l. vna. e Ultrix. Hoc ē ꝟbū in. l. C. de his adſta. cōfu. l. j. in fi. ſꝫ erat pena videt̉ tꝑalis: vt .ſ. invincula publica mittant̉. ff. de pe. capitaliū. §. ad ſtatuas. vel moriant̉: vt no. C. nemi. li. fi. ſal. l. vna. ſed dic ſpūaliter punientur: qꝛ niſi peniteant et ſatiſſaclantloci ſui dignitate et honore priuandi ſunt. .xxvj. q. v.cunqꝫ in princ. vel iudicis arbitrio. ff. de iur. deli. l. j. deof. dele. de cauſis. (alle. Guil. C. colo. illyrici. l. j. ll. xj. ibimulcte cuius modū in auctoritate iudicis collocamus.Io. an.) f Compeſcat. Pena enī vnius metus eſtalterius: vt. Cad. l. iu. repe. l. j.Rdinarij. Licet Gar. diuidat in ſex partesBoati in nouē. Tu dic due ſunt ꝑtes principales. Prima ꝓuidet circa collata beneficia. Scd̓a circaconferenda ibi: in cōferendis. Iterū prīa tria facit: ꝓuidet circa p̄ceptū diſpenſationis exhibēde: et ponit pe exhibētis. Scd̓o ibi. Ceteꝝ. exhibet̉ diſtīguitan ſit euidēt̓ ſufficiēs an dubitet̉. ſcd̓m mēbrū ibi: Sivero. Scd̓a principalis facit duo. Prīo ꝓhibet. Scd̓o

decernit. (ibi aliter dicit Frā. prīcipaliter ꝓpter theutonicos hiſpanos emanauit hec ꝯſtitutio: qꝛ plus intalibus excedebāt. Io. an.) hTocoꝝ. Per hocdicit ordinariū locorū: videt̉ tm̄ de ep̄is intelligere adhoe. xj. q. j. de ꝑſona. tij dic ẜm Guil. et Gar. etiā hāccompulſionē facere poſſunt quicunqꝫ inferiores habent inſtitutionē. lxiij. diſ. fi.in plebibus. of.dele. ſuꝑ eo. de inſti. veniſſent.et deſtitutionē deprebendis referēte. ipſi enim ordinarij. ſunt de of.ordi. cuꝫ ab eccleſiarū. probat̉..eo. §. in conferendis. h Plures. Hec pluralitas qꝛ canonibuſinimica: vt.. decle. reſi. qꝛnulli. xxj. q. j. pertotū. ideo odloſaet reſtringenda.ff. li. poſth.qͥdā... re iu. odia... p̄bē. p̄t.i Aīarū cura.licet̉ ſpecialiterdicat: hiſ idē (ad id ſequit̉ inglo. non quo adalia dicta illius.c. Io. an.) ī alijs.cum enī pluralifas ſit reprobatain beneficijs lure cōi pōt etiamin minoribus ordinarius id petere. de ꝓcur. ex inſinuatione. niſi eſſent beneficia que ſimul de lure teneri poſſent. qd̓ dic. vt.. e. li. de reſcrip.gratia. Perſonatū. Ergo idē iudiciuꝫ quod debeneficijs curam aīarum habentibus.. de elec. duduꝫij. ſed non per omnia: vt.. de eta. et quali. c. j.Sil̓is aīarū .ſ. m Diſpenſatiōes. In qͥbus velylut ambitiōis ſtricta fieri dꝫ interp̄tatio: vt.. de ele. dudum. §. inſuꝑ.. de fi. p̄ſby. c. j... de p̄ben. pōt. necob. bn̄ficiū pͥncipis ⁊cͣ. de ver. ſig. olim. qꝛ ambitioodiū hoc inducūt. de conſang. affi. dilectio. de pre. c. vl. illud aūt. de pͥncipis beneficio odioſo intelligit̉.. p̄ben. qͣꝫuis. j. n Qualitate. Hoc regulariter attēdit̉ in qͥbuſlibet dilatōibꝰ.. ap. ſit. ſi dicet̉habere diſpēſationē in remotis ꝑtibus maius tp̄us eidabitur qͣꝫ ſi in ꝓpinquo habeat. ff. de edē. l. ſpacium.o Ordinariorū. Ad quos ſpectat aīarū ꝓuidere ſaluti.. e. §. ꝓuideat. quid ſi talia bn̄ficia diuerſis epiſcopatibꝰ obtinet quilibet ordinarius in cuiꝰ dioc. bn̄ficiūobtinet ip̄m cōpellere poterit ad hāc exhibltionē. ix. q.iij. c. ij. ad hoc.. de tem. or. nullus. Quidā dicunt̉ordinarius p̄uenit in cōpulſatiōe exhibltiōis ſeruabit qd̓ hic d̓r: et poſtea alter ep̄s in cuius dioceſi hꝫ ſimile bn̄ficiū qͣſi p̄uentus ab illo poterit euꝫ ad co-

Ad.

Additi

Id diti-

Pictura

Addito

Additio

Verſus

Idditto

lulſio