De officio vicarijTi.XIII

ꝓ eo ꝙ ſuū exercent officiuma nō artant̉. ¶ Ea tn̄ que ipſib gerendo hmōi vices agunt:c eo taliter excōicato manente:ſi iuriſdictionē tm̄ recipiuntab eodē: non poſſunt obtinetre vigorē. Sonifacius. viij.generali cōmiſſione nonpoteſt officialis inqͥrere corrigere deponere ⁊ punire ſubditoꝝ exceſſus. h. d. Io. an.Icet in officia ca. IIaiem epiſcopi per comIī miſſionē officij generaliter ſibi factaꝫ cauſarum cognitiotranſferat̉: poteſtatē tamē inquirendi corrigendi aut puniendi aliquoꝝ exceſſus: ſeualiquos a ſuis beneficijs vel

adminiſtrationibus amouendi: trāſferri nolumꝰ in eūdē.k ¶ Niſi ſibi ſpecialit̓ hec cōmittant̉. Idem. Lex generali cōmiſſione officialis bn̄ficia cōferre nō pōt. Io. an.Um in gene­ ca. IIIrali cōceſſione nequaqͣꝫ illa veniant que non eſſetn quis veriſimiliter in ſpecie cōnceſſurus: nec regulariter donare valeatis: cui bonorumo adminiſtratio etiaꝫ libera eſtꝯceſſa: officialis aut vicariuſgeneralis epiſcopi beneficiapͦ cōferre non poſſunt. ¶ Niſibeneficioꝝ collatio ipſis ſpeqͣcialiter ſit commiſſa. De offcio et poteſtate iudicis dele

ligarent̉. pone in terminis. Excō lcauerat archlep̄s ep̄mmonuerat officialē ꝙ de cauſis nō cognoſceret: qui nondeſinebat: excōicauit eū: ſucceſſor participauit in crimine damnato vnde ligatus eſt. (Idē ẜm Inno. in illo qͥin officialatū ſibi deſeruit: vl̓ ſtat iuri corā illo. Io. an.)alia lr̄a eſt: in plurali exercēt et attant̉ qͣſi dicat eoꝙ vlces gerētesexercent officialis officiū: non ligant̉ ſentētia.a ¶ Ip̄i .ſ. vicarij officialium.b ¶ Dices. officiales ſaltem nūcexcōicati.c¶ Tum. aliastn̄: alias taliter:⁊ dic talit̉. .i. etiāꝓpter aliaꝫ cāmnō ꝓpter officialitatem.d ¶ Tātū. ergoſi ab ep̄o ſecus:qꝛ officiali excōicato ſi ep̄us alijcommittat: tenetcōmiſſio: vt ſuperius dixi.e ¶ Recipiuntde facto: qꝛ de iure ille luriſdictionē demandare nō pōt qui excōicatꝰ eſt.xxiiij. q. j. audiuimus. de re iudi. ad probandum.f ¶ Digorē. nō em̄ potuit excōicatus qd̓ non habebatcōmittere. j. q. vij. daibertū. de iurepat. ꝙ autem. in caſutn̄ excōicatus vtit̉ iuriſdictionē. jͣ. de her. p̄ſidentes. ⁊ ēſpecialis caſus in odium hereſisˡ. Io. an.Icet. ¶ Primo ponit dictum. Scd̓o excipit iblꝫ¶ ¶ Niſi. Io. an. Et fuit decre. tracta de quadā extruaganti. Alex. iiij. que incipiebat dudū: vbi quidam officialis ep̄i abbateꝫ depoſuerat: qui appellauit ad archiep̄m ⁊ officialis archiep̄i ſnīam confirmauit: appellatūfuit ad papā ⁊ papa predictas ſnīas infirmauit. (Pehāc glo. ſoleo ponere exemplū in decre. cām. ij. de iudi.ꝙ ſimilitudo cauſe reddit iudicem ſuſpectuꝫ: qm̄ vt ibiſcripſi ſuꝑ ꝟ. pene. Io. an.) qd̓ hic d̓r tenebat Hoſti. deinſti. ex frequentibꝰ. (⁊ Guil. in Spe. de inquiſi. ad fi. j.colū. Io. an.) g ¶ Officialem. qui interdu miſſus dominicus appellatur. de regu. c. ij. de frigi. ⁊ male. c. j. officialis iſte ordinariā habet iuriſdictionē. interponit em̄decretū in allenationibꝰ reꝝ minoꝝ ⁊ emācipationibus.⁊ oīa q̄ ad luriſdictionē ꝑtinēt expedit. C. de offi. eiusevices al. iu. ob. l. ij. (vbi hoc tenet Accur. Io. an.) et. jͣ. d̓iudi. c. vlti. ſed talia cum cauſe cognitionem requirantẜm leges nō delegant̉. ff. de offi. ꝓcon. l. nec qͥcqͣꝫ. §. j. eigo ſequit̉ ꝙ ex iuriſdictione ordinaria hoc facit non exdelegata ẜm Inno. ⁊ Hoſti. qͥ hoc nota. .sͣ. e. titu. ſua etGuil. in Spe. de ordi. in prin. Goſ. contra. in ſūma iſtiti. primū tene: ⁊ adde rōnē decre. sͣ. eo. lib. de conſuetu.cij. ⁊ qd̓ ibi dixi: licet aūt negare nō poſſit eos luriſdictionem habere ordinariā: tn̄ non in oībus recurrit̉ ad eosſicut ad dantes: hinc eſt ꝙ de caſibꝰ hic ⁊. jͣ. c. ꝓxi. expreſſis ſine ſpeciali mādato ſe non intromittunt: nec etiā deſpiritualibus: vn̄ lr̄as cōmendaticias ad ordines darenon poſſunt: vt. sͣ. e. li. de tempo. ordi. cū nullus. §. j. necofficialis archiep̄i p̄ſente vel vicino archiep̄o in ſuffra-

ganeū excōmunicationis ſuſpenſionis vel interdicti¶ Epiſcopi. velfert ſnīam. jͣ. de offi. ordi. c. j. in fi. hcuiuſcūqꝫ alteriꝰ: cū eadē ſit ratio.¶ Beneralit̓. nōergo tantā valet genꝰ quo ad ſingula quantum ſpecies. de hoc. xxiij. di. qͣꝫ qͣꝫ. de offi. ordi. ſi ſacerdos.k ¶ Cōmittantur. ſed pone epiſcopus dedit vicarium generalē⁊ in mandato expreſſit aliqd̓ deiſtis qd̓ requiritſpeciale mandatuꝫ ſecnta elauſula generali: ⁊ oīaalia que per nospoſſumus: etiā ſimādatū exigantſpeciale: querituran talis oīa ſpecialia poſſit? etdixit Hoſti. sͣ. d̓offi. archidia. ſignificaſti. per ipſam decre. et ꝑ decre. ſedes. de reſcrip. et ꝑ. l. ff. ſiqͥs cau. ſed et ſi.§. queſitum. et ꝑea que not. de cōmo. c. vno. ꝙ oīapoterit: qd̓ ſatisvidet̉ ad inſtar. ꝓcur. vt. jͣ. de ꝓcura. qͥ ad agenduꝫ. §. j.ſecꝰ ſi aliqͥd de ſpālibꝰ nō exp̄ſſuꝫ fuiſſet: vt ibi. j. rn̄.Om in generali. ¶ Premiſſa duplici ratiōe ponit dictum. a quo ſcd̓o excipit ibi: Niſi. Io. an.Declarat no. per Goſ. Inno. ⁊ Hoſt. de p̄ben. dilecto.l ¶ Veriſimilit̓. No. inſpiciēdū quod eſt veriſimile.concor. sͣ. ti. ij. c. vl. ⁊ habet hoc locū etiā vbi eſt generalitas: vt hic et vbi eſt obſcuritas vt. jͣ. de regū. iur inſpicimus. m ¶ Conceſſurus. ad idē. jͣ. de pe. ⁊ re. ſi epiſcopus. ⁊. jͣ. de re. iu. in generali. cum ſuis concor. ⁊ ideꝫin obligationē. C. que res pig. ob. poſ. l. j. n ¶ Necregulariter. Secunda ratio huius dicti: ⁊ ideo dicit regulariter: qꝛ caſualiter ſecus: vt ſi iuſta ratione motusdonauerit: vtputa magiſtro: vel ſi donare ei permiſſuꝫſit vel rōne ꝑſone ip̄ius cui conceſſa eſt adminiſtratio:vt ſit filius ſenatoris. ff. de admi. tu. cū plures. §. in primis. ff. de tuto. ⁊ ra. diſ. l. j. §. j. et. ff. de dona. l. filiuſfa. jrn̄ſo. ij. et. iij. de hoc no. ff. de pac. contra iur. in fi.o Libera. in cōferēdis beneficijs eſt liberalitas incui dando: ſꝫ non in dando ẜm ea q̄ no. sͣ. de p̄ben. relatū. ⁊. c. inter cetera. p ¶ Nō poſſunt. in contrariū videbat̉ ꝑ decre. jͣ. de inſti. ex frequētibꝰ. ⁊ sͣ. de p̄bē. dilecto. ſed ila iura nō obſtāt qꝛ in decre. ex frequentibus.non dicit̉ ꝙ officiales poſſint cōferre: ſed ꝙ poſſint cōfirmare: et hec ſunt diuerſa: vt patet in. c. ſe. va. quodbene cōfirmabat ab epiſcopo cōfirmandos. de maio. etobe. cū olim. jͣ. de inſti. c. ij. ⁊ tn̄ nō confert beneficia adſolius ep̄i collationē ſpectantia. sͣ. ne ſe. va. illa. ⁊. jͣ. eo.ti. c. vno. ad idē. jͣ. de p̄ben. cū in illis. dec̄. dilecto. nō dicit ꝙ approbatio ibi facta per generalē ꝓcu. valuerit.q ¶ Cōmiſſa. no. ꝓ his que not. Io. Ber. ⁊ Hoſti. sͣ.de ꝯceſ. p̄ben. cōſtitutus. dixerūt em̄ ꝙ epiſcopus nonpoteſt ſpecſaliter conferre collationem alicuiꝰ p̄bēde qͣnondū vacat: qꝛ id poſſet fieri in fraudem vacaturaꝝ:quia em̄ non poſſet mihi promittere primam vacatu

Ad

Caſus

Diulſio

luiſio

Ad.

offi-

Ad.