Ti. XDe etate et quali. et or. prefi.

a ores quoqꝫ prelati religioſivel alij: niſi eis ꝙ ſuos clerib cos aut ſubditos poſſint a qͦc voluerint ep̄o facere ordinari a ſede apoſtolica ſpāliterd ſit indultū: vel officiales epiſcopi cū ad hoc ſe ip̄ius offieciū nō extendat) huiuſmodinequeūt licētiam impartiri.FeEpiſcopo autem in remotis agente: ip̄ius in ſpiritualibus vicariꝰ generalis: velh ſede vacante capitulum ſeuiis ad quem tūc temporis adminiſtratio ſpiritualium noſcitur pertinere: dare poſſūtklicentiam ordinandi. ¶ Religioſi vero a ſuis ſuperioribus: in nō exemptis prioratibus deputati priores ⁊ eorūl ſocij poſſunt a locorum dioceſanis: qͣꝫdiu morant̉ in ipſis prioratibus ordinari licite: licet nō ſint de eorum dioin ceſibus oriundi. Idem.Epiſcepus ſeu aliꝰ inferiorprimam conſurā infanti nōconfert niſi religionē intretnec homini illitterato alteriꝰ

dioceſis abſqꝫ ſui prelati licētia: ne etiā cōiugato niſi religionē intret aūt ad ſacros ꝓmoueant̉ legitime alias contrafaciēs punit̉: vt hic. h. d.Zen.ca. IIIIUllus epiſcopus velnquiuis aliꝰ infanti (nioy ſi forte religionē intraret) ſeuq illiterato: ſed nec abſqꝫ ſui ſuperioris licentia: homini dics cę. aliene: clericalē preſumatt conferre tonſuram: nec etiaꝫconlugato: niſi volenti religionē intrare: aut ad ſacrosordines promoueri: ꝓut eſtſacris canonibus diffinitū.Qui vero contrafeceritx (vt in quo peccauerit puniaytur) per vnū annum a collaztione clericalis tōſure dūtaaxat nouerit ſe ſuſpēſum. Deetate ⁊ qualitate ⁊ ordineficiendorū. Bonifaciꝰ. viij.Epiſcopus diſpenſat cū maiore. xx. annis in dignitatibus ⁊ perſonatibus non curatis. ſi aliud non obſtet. h.dicit Dominicus. ca. I

vt. sͣ. de fo. cōpe. c. vlti. a ¶ Prelati. puta abbatesarchip̄ſbyteri vel archidiaconi. ⁊ habebas de his. sͣ. d̓offi. archi. ſignificaſti. dicit em̄ canon litteras ep̄i neceſſarias ⁊ nō īferioris. lxxj. di. extraneos. b ¶ Subditos. lalcos. c¶ Ep̄o. dū tamē catholicos. ⁊ habesde hoc priuileg.sͣ. de p̄ſcrip. veniens.d ¶ Indultuꝫ.ſubau. vl̓ niſi habeant ex cōſuetudine p̄ſcripta vthͦ facere poſſint.in hͦ em̄ caſu bn̄valet cōſuetudoẜm Io. qͥ hͦ no.ix. q. ij. ep̄m. ⁊ facit qd̓ nō. Ber.sͣ. de offi. arch̓. ſignificaſti. nec eīꝯſuetudo reuocat̉ ꝑ nouā ꝯſtitutionē. sͣ. de cōſti. c. j. eo. li.Extēdat.niſi habeat ſpeciale mādatum.ad hoc vt jͣ. deoffi. vl. c. ij. ⁊. iij.fEp̄o. ſuꝑhoc vlde qd̓ no.Ber. ⁊ moderntde offi. archi. ſignificaſti.Remotꝭ.quē locū diciſ remotū: dicūt qͥdāde citra ad vltr.montes ꝑ decresͣ. de elec. nihilſed hͦ eſt falſū: ꝙſolū talis locusdicat̉ remotꝰ: qꝛaliud eſt dicerevalde remoti vt ibi: ⁊ aliud remoti vt hic: ſicut aliudeſt dicere cautio: qꝛ tūc intelligit̉ nuda cautio: vt. C. dever. ſig. ſancimꝰ. ⁊ alid̓ ſufficiēs cautio. ⁊ tūc intelligūtur pignora vel fideiuſ. ff. man. ſi mā. §. vl. Sꝫ videt̉ ꝙremoti dicant̉ extra ꝓuinciā. sͣ. de elec. corā. C. de p̄ſcpͥ.x. vel. xx. an. l. vl. vel vltra duas dietas. sͣ. de reſcrip. nōnulli. vel vltra vnā. vt. e. li. eo. ti. ſtatutū. ſatis crederēhͦ arbitrariū iudici qͥs locꝰ dicat̉ remotꝰ. (ꝯcor. Hoſti.de ſen. excō. relatū. ⁊ arch̓. jͣ. de teſta. c. ij. ij. rn̄. hodie talibus vicarijs dat̉ ſuꝑ hͦ exp̄ſſa ptās ita ꝙ etiā ep̄is jſentibꝰ tales licētias cōcedunt. Io. an.) h ¶ Capl̓mꝙ tūc in ſpūalibus adminiſtrat: vt. sͣ. ti. ꝓu. c. vl. ⁊ penul. l ¶ Is. puta viſitator. lxj. di. qm̄. s. ti. ꝓxi. c. vl.sͣ. de elec. is cui. k ¶ Religioſi. etiā exempti: vt aliqͣfuerit dubitatio. ⁊ ꝑ id qd̓ dicit in nō exemptis: vel fuerit dubitatio: qꝛ nō erāt ꝑpetui. ⁊ hoc eſt verius. (faClemē. de ſupͣ. neg. p̄la. c. j. §. p̄miſſa. ꝑ que reprobaturopinio dicētiū ꝙ in bn̄ficijs eccleſiaſticis nō ꝑpetuis:ep̄s talis beneficij non dat cōmendaticias. Io. an.)Socij. nō em̄ ibi debēt eſſe ſoli: quia De ſoli ⁊cͣ.Eccleſiaſtici. iiij. vij. q. j. illd̓. de ſta. mona. monachi. etꝓbatur eo. ti. quod dei timorē. m ¶ Oriundi. quiatunc poſſent rōne originis: vt. sͣ. j. rn̄. ⁊ ſicut poſſūt or

dinare: ita dieo ꝙ cōmēdaticias ad ordīes dare vt ibi.Ollus epiſcopus. ¶ Duo facit. Primo ꝓhibet.L Secundo punit. ibi: Qui vero. Do. n¶ Alius. puta. abbas vel p̄ſbyter qͥ pſalmiſtatū cōferre poſſunt. lxix. di. quoniam. ⁊ .xxiij. di. pſalmiſta. (vi. ꝙ dixisͣ. c. j. ſuper glo.abbates. Iohā.an.) o ¶ Infanti .ſ. mīnori.vij. annoꝝ. ſeptēni ergo pōt conferre conſuram.xxviij. di. de his⁊. lxxvij. diſt. inſingulis. ⁊ facitsͣ. de elec. ex eoquod. de p̄bē. ſup. et qd̓. ibi no.Io. an.Intraret.ergo minor. vij.an. poteſt religion intrare: qd̓verum eſt (ſaltēper oblationemparentū vel tutorum. Ioh̓. an)ſed preciſe nō obligatur: vt. sͣ. dereg. quia in inſulis: ⁊.c. ad noſtram. ⁊ dic vt. jͣ.de regu. is qui. ⁊c. nō ſolū. ⁊. c. ſe.b ¶ Superioris. vt. sͣ. c. ꝓxi.j. rn̄ſo. Io. an.Homini.laico: qd̓ apparet: qꝛ cōfert primā tōſurā. olimvolebāt qͥdā dicere ꝙ clericū alterius ep̄i quisnō poteſt ordinare: ſed laicū ſic: ⁊ hoc dicebāt ꝑ decre.sͣ. c. eos qͥ. ⁊ hͦ falſum erat: vt. lxxj. di primatus. vbi etiam de laico exp̄ſſum erat (intellige de laico qͥ nō tranAliene .i. nōſtulit domiciliū: vt ibi no. Io. an.) sſue qꝛ etiā ſi aliene eſſent dūmodo ⁊ ſue nihilominuspoterat ordinare. t ¶ Tōſurā. ꝑ quā īmunitate gaudet: ⁊ clericalis ordo cōfert̉. sͣ. de eta. ⁊ quali. cū cōtingat. Io. an. v ¶ Diffinitū. qd̓ dic vt no. sͣ. de cōuercōiuga. cōiugatꝰ. (⁊ hic terminant̉ q̄ ibi nō. Io. an.xOeccauerit. de his q̄ fi. a ma. par. ca. queſiuit.Annū. integrū ⁊ cōtinuū. sͣ. de elec. ꝓuida. e. li.quid ſi ſit biſextus: dic vt no. Io. lv. di. c. ij. ⁊. Ber. sͣ.de ver. ſig. queſiuit. z ¶ Dūtaxat: Id eſt tātū modo⁊ no. ꝓ eo qd̓ dixi. sͣ. eo. ti. eos qui. quia ſi ibi papa voluiſſet ſolū illos eſſe priuatos a collatione ordinis quēinique cōtulerunt: hoc expreſſiſſet ſicut ⁊ hic fecit: adidem. sͣ. eo. litteras. ⁊. c. dilectus. ⁊ sͣ. de deci. ad audiētiam. ⁊ intelligo hoc verū quādo ſolā clericalē tonſurācōtulit: al̓s etiā in vlterioribꝰ quos cōtulit punient̉ periura ſupradicta. ⁊. j. q. j. ſi qui. a ¶ Suſpēſum. ipſoiure: ſed nunquid tonſuram licebit tunc ab alio epiſcopo ſubditis ſuis recipere: dic ꝙ cum hoc non reperiat̉expreſſum non videtur ſic licere.

Diuiſio

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.

Ad.

g iij