LiberI

a arripiāt īfra mēſem. ¶ Sꝫ ſicꝑsͣ alia nō venerit: ꝑ vigintid dies poſt aduētū alteriꝰ expeectata in electiōis negocio: nōg obſtante cuiuſqͣꝫ abſentia (ſihcut de iure fuerit) ꝓcedatur.i ¶ Hec āt in dignitatibus ꝑſonatibꝰ ⁊ canonijs obẜuarivolumꝰ ⁊ mādamꝰ. ¶ Adij.kcientes: vt qͥ plene nō ꝓbauerit qd̓ in formam opponit: ad

expēſas qͣs ꝓpter hoc ꝑs alitera ſe feciſſe docuerit ꝯdemnet̉. ¶ Qui vero in ꝓbatiom ne defecerit eius qd̓ obijcit innꝑſonā: a beneficijs eccleſiaſticis triennio nouerit ſe ſuſpenb ſum: ad que ſi infra illud temqpus propria temeritate ſe ingeſſerit: eis ipſo iure perper tuo ſit priuatus: nullam ſus per hoc de miſericordia ſpem

ad iter arripiēdū. ſic. sͣ. de ap. ad hoc. ⁊. c. ꝑſonas. ⁊ dere iudi. cū cauſa. ⁊. ij. q. vj. appellatore. B. a ¶ Inframenſem. Qui currit ab interpoſitione appellatiōis facta corā appellato. vel ip̄ius ſpeciali ꝓcuratore ad cauſam: vel poſt notificationem alteri eoꝝ debito modo factaꝫ: quod dic vtin cle. eo. tit. cauſaꝫ. q̄ determinathic ⁊ alibi ſcripta: vt ibi nota. inglo. j. ⁊ in gloſaquid ergo.Sed ſi pars.Si ꝑs altera expectata ꝑ. xx. dies poſt aduentūalterius nō venerit: in negocio ꝓcedat̉. h. d. ſcd̓ovſqꝫ ad. §. adijcientes. Io. an.b ¶ Alia. Opponens vel defendēs. Io. an. c ¶ Per. xx. dies. Uel ſimilis dilatio temꝑis. s. de ꝯſue. c. vlti. sͣ. de fal. dura. sͣ.de cler. excō. mi. illud. d ¶ Poſt aduentū. Eqͥor temporis cōputatio eſt illa quā habes. jͣ. eo. cupientes. §. ꝙſi ꝑ. ſed nō eſt miꝝ: cum ibi pena priuationis imponat̉.hic aūt pena ſolius ꝓceſſus in abſentia. e ¶ Electionis. poſtulatiōis vel ꝓuiſionis. ff ¶ Cuiuſqͣꝫ. p̄dictoꝝ.g ¶ Abſentia. Ubi em̄ agit̉ de ſpūali matrimonio ꝯhendo: abſentia ꝯtumacis ꝑtis nō obeſt: vt h̓ ⁊. sͣ. 2o.dudum. .j. ⁊ idē in carnali etiā ꝯͣcto. sͣ. vt li. nō ꝯteſta. accedens. ij. ⁊. c. qm̄. §. porro. ⁊ citata eſt h̓ pars interp̄tatiue. ad idē. sͣ. de ap. ſepe. terminus em̄ p̄fixus loco peremptorie citatiōis habet̉: vt ibi Ber. ⁊ qd̓ dicit abſentia: intelligas qn̄cūqꝫ ꝯtingente: ſiue ab inſtio: quia nōvenit: ſiue ex poſtfacto: qꝛ venit. ⁊ cōtumaciter receſſit.sͣ. de iudi. c. j. xj. q. iij. certū. ⁊. jͣ. de eo qui mit. in poſ. euꝫqui. sͣ. vt li. nō ꝯteſta. qm̄. §. porro. ⁊. §. qd̓ ſi forſan. ⁊ vtdixit Inno. ſi ꝓceſſum fuerit ad aliqd̓ de illis: ad qd̓ nōꝓcedit̉ ll. nō ꝯteſta. puta ad receptionē teſtiū. vel hmōiſi poſtea veniat ⁊ libellum petat vel lite ꝯteſta. fieri audiēdus nō ē. fecit em̄ eius ꝯtumācia ꝙ lis habeat̉ ꝓ cōteſtata. Itē ſi ꝓcuratori poſtmodū obijciat̉ ꝙ nō ſit ꝓcurator: nō eſt poſtea cogēdus ꝓbare mandatū rōne p̄dicta. ff. de ꝓcu. pōponius. §. rati. Alij dicūt ⁊ videt̉ ſecurius ẜm Inno. qd̓ lꝫ de his q̄ egit ante aduentū ꝑtisnō ſit cogēdus ꝓbare mādatū. tn̄ ludex vlterius nō admittet eū ꝓcuratorio noīe agentē niſi mandatū ꝓbet:tū ẜm eū cū hoc videat̉ eſſe de quadā equitate nō ſcripta: tū arg. p̄dicte. l. pōponius. ſatꝭ videt̉ ꝙ ſi in remoeis ꝑtibus ageret̉ cā: nec de facili poſſet ꝓbari ꝓcuratio: qꝛ forte amiſſa ē: ꝙ ⁊ tūc nō ꝓbata ꝓcuratiōe ꝓcederet iudex vſqꝫ ad finē cauſe: hec oīa vera dici poſſentad partis petitionē. credo tn̄ ne iudex laboret inuanumꝙ ꝓcuratorem cōpellere poterit exhibere mandatum:vel cauere ſi dubitat̉. Argu. sͣ. de ꝓcu. c. j. ⁊ de iudi. cauſam que. cū ſi. Hh ¶ Sicut de iure. De iure autē eſt vtdiſtinguat̉ an appellans ſit preſens: an appellatus ẜmformam decre. jͣ. eo. de appella. cordi. ẜm Inuocen.i ¶ Dignitatibus. Hic equiparantur hec tria: dignitas: perſonatus ⁊ canonſa. Alibi equiparantur dignitas: perſonatus ⁊ beneficium cum cura animarum. sͣ.de fil̓. preſby. nimis. Alibi perſonatus ⁊ beneficium curam habens. sͣ. eo. ti. dudum. ij. Alibi ꝑſonatus ⁊ ordopreſbyteralis. sͣ. ne cleri. vel mo. ſuper ſpecula. §. quiavero. In dignitatibus tn̄ cathedralium vel regulariuꝫ

eccleſiarum quarum confirmatio vel ex īmediata ſubiectione vel ex appellatione ad papaꝫ ſpectat: tene quodhabes. jͣ. eo. cuplentes. Adpelentes. Non probansꝙ in formam opponit condemnatur parti alteri in expenſis. non probans quod obijcit in perſona vt eſt a beneficijs triennioſuſpenſus et perpetue priuatusſi ſe interim adilla miſcuerit: hepene locum nonhabent ſi legitime pateat eū calumnioſuꝫ nō fuiſſe: hoc dic̄ vſqꝫad fi. Io. an.k ¶ Plene. Nōquia non ſufficitſemiplena probatio: ratio quia perit ius alterius:⁊ ſic non obſtatde ꝓcura. ex inſinuatiōe. cum ſi. ⁊ dic plene ⁊ legitime:⁊ modos ꝓbandi habes. sͣ. de reſti. ſpol̓. cum ad ſedemin fine. ll ¶ Docuerit. Taxatione ⁊ iuramento premiſſis: qd̓ dic vt no. sͣ. qd̓ me. cau. c. vlti. de hmōi expenſisdic vt no. de do. ⁊ ꝯtu. finem. ⁊. ij. q. j. in primis. ⁊ addeqd̓ habes. jͣ. de ap. cū appellatiōibus. ⁊ bene dixi taxatiōe ⁊ iuramēto: quia taxatio iuramentū ſequi nō pōt:n⁊cͣ obſtat. ff. de in li. iurā. l. videamus. §. ſurare. qꝛ loqͥtur de iuramento in litē: qd̓ eſt de affectiōe. vnde illudbene pōt ſequi taxati o: qꝛ nulla fit verecundia iuranti:qꝛ poterat ex affectu eſtimare centuꝫ rem q̄ nō valebatquinqͣginta. pone exempluꝫ in libro tuo: ſꝫ h̓ loquimurde iuramento qd̓ eſt de veritate. vn̄ ſi poſtqͣꝫ iurauit ſecentū expēdiſſe de mandato iudicis fieret taxatio iniuria ⁊ verecūdia eſſet iurāti. m ¶ Defecerit. Hāc penāincurret nō ſimplicit̓ appellās. ſꝫ qͥ ꝓbādo onus aſſumpſerit: qꝛ licitū ē ab appellatiōe recedere. ij. q. vj. ſiqͥs libellos. ⁊. l. appellatiōe ceſſante. ff. de in ius vo. l. qͣꝫuis.⁊ ſic recedēdo euādet hāc penā. Sꝫ nūqͥd hͦ caſu appellans qͥ nō venit ſaltē appellato in expēſis ꝯdēnabit̉ legitime cōparēti? videt̉ ꝙ ſic. C. de accu. qͥ crimē. nec em̄in p̄iudiciū alterius potuit mutare ꝯciliū. jͣ. de reg. tur.mutare. cū ſuis ꝯcor. Et ꝯͣ videt̉: qꝛ nō int̓eſt appellati. iā em̄ in abſentia eius ꝓcedi pōt ac ſi pn̄s eſſet. ⁊ eſtſi. qd̓ no. sͣ. de do. ⁊ ꝯtu. c. vlt. ⁊ ad hͦ facit. ff. de arbi. l. arbiter qͥ. ⁊. ff. de pe. l. ſanctio legū. So. dic eū teneri ad expēſas. nec ob. qd̓ dicit̉ qd̓ nō int̓ eſt appellati: qꝛ īmo intereſt: qꝛ multa potuiſſet ꝑ ꝯfeſſionē eius ſi pn̄s fuiſſethabere. nec ob. l. ſanctio: qꝛ ꝯdēnatio expēſaꝝ nō imponit̉ ſiē pena: ſed tanqͣꝫ intereſſe appellati ẜm Compoſt.m ¶ Defecerit. Intellige ẜm Cōpo. hanc penā locū habere ſiue crimē aliqd̓ obiectū fuerit ſiue defectus: cū generalit̓ loquat̉: ⁊ ſi plura qͥs oblecit euitat hāc penaꝫ: ſivnū ſolū ꝓbat qd̓ ad caſſationē ſufficiat. sͣ. de reſcrip. inter cetera. Iē qꝛ penā hāc patit̉ excipſēs p̄ter lus cōe.de accu. ſuꝑ his. Itē ꝓdita ē in illoꝝ odiū q̄ ordinationē impediūt: ſꝫ exqͦ vnū ꝓbauit: pꝫ ꝙ nō fuit in fraude.n ¶ Bn̄ficijs. Que in illa eccl̓ia obtinet: vt. jͣ. e. ſi cōpromiſſarius in fi. o ¶ Que. Bn̄ficia. p ¶ Ap̄s. Triuꝫannoꝝ. q ¶ Temeritate. Secus autem ſi auctoritateſuperioris: vel ſi reſtitutus fuiſſet. C. de ſenten. paſ. ⁊ re.l. j. ij. q. iij. §. notandum. rr ¶ Priuatus. Nunquid ille ad quem collatio pertinet ſtatim poſſit illa conferre?Dic vt dicam. jͣ. eo. commiſſa. s ¶ Spem. Ned̓ enimſub ſpe venie debet quis peccare: vt. sͣ. de cleri. excō. mi.

Cōtumacianō obeſt

Queſtic-

Nota