Ti.III380EOLAS216
a citet ꝑtes nec de cā ſibi cōmiſbſa cogͦſcat. Niſi ad id exp̄ſſuſ acceſſerit earūdē aſſenſuſ.c Neqꝫ alibi quā infra illasd ⁊ ꝑſonis dūtaxat deſignatisē ſuꝑiꝰ cōmittat quōlibet vicesſuas. ¶ Inſuper vt gratis ⁊cum omni puritate iudiciumcoram ipſo procedat nullummunus vel quicquid aliud.
m Niſi forſan eſculētū vel ponculētū mera liberalitatē oblahͦ tū: qd̓ paucꝭ ꝯſumi poſſit dieqͥ bus: vel niſi cū ip̄m ꝓpt̓ cāꝫ ſibi cōmiſſam contigerit extras ſuū domiciliū ꝓficiſci modetratas expēſas reciꝑe ab eiſdēꝑtibꝰ qualitercunqꝫ p̄ſumat̉.Prouiſurus attente: ꝙ inip̄is expenſis modū nequaqͣꝫ
appellatū: So. expͥmat h̓ pape. qͥ ſibi ꝓuidebit. hͦ exp̄ſſo in reſcpͥto. Ioh̓. an.) a ¶ Citet ꝑtes. Et ſi citaueritnō tenent̉ ire: qꝛ citatio lrrita eſt ip̄o iure: vt in fi. c. ⁊. ſiob h̓ ꝓceſſerint ꝯͣ eos nō tenet ꝓceſſus vt ibi. An aūt citatus teneat̉ ire pͥuilegiū vel defenſionē allegaturꝰ. dicvt no. iij. q. ij. ep̄s⁊ de accu. veniens. in vlti. glo.b ¶ Expreſſus.In tātū credo inherēdū huic lr̄e.ꝙ lꝫ interueniattacitus ꝯſenſus.puta qꝛ nō opponit̉ exceptio credo ꝙ non valeatꝓceſſus ꝑ finē. c.Idē credo ſi int̓ueniat cōſenſusrei et nō actorisvel ecōuerſo. licꝫeiꝰ tm̄ qͥ cōſentit videat̉ eſſe fauor eadē rōne cū lr̄a iſtadicat earūdē. 5 ¶Illas. Ciuitates .ſ. ſeu dio. in qͥbꝰ deputatꝰ eſt. d ¶ Deſigͣtis. Suꝑiꝰ .ſ. ꝯſtitutꝭ ī dignitatevl̓ ꝑſonatu vl̓ cathedrallū eccl̓iaꝝ canonicꝭ. approbataeſt igit̉ ꝑ hāc lr̄am opi. Ber. ⁊ modernoꝝ qͥ notabāt indecre. pn̄ti. ꝙ idē iuris erat in delegatꝭ a ſe. ap. qd̓ in legatis. In ordinarijs aūt tene ꝙ hēs. jͣ. de offi. or. vt litigātes. ⁊ in. c. cū ep̄s. ee ¶ Dices ſuas. Secus ſi audiētiā cōmitteret vel aliquē certū articulū. ad hoc. sͣ. de dele. ſuꝑ q̄ſtionū. ⁊ dixi. s. e.. j. Inſuper Delegatus nihil debet a partibus recipere niſi eſculentū ⁊ poculentūlibere oblatū paucis cōſumpturus diebus vel moderatas expenſas ſi non ſunt pauperes qn̄ ꝓ neceſſitate velvtilitate nō malicioſe exͣ domiciliū ꝑgeret. h. d. vſqꝫ ad.§. aſſeſſorē. Do. Et iſta eſt ſcd̓a ꝑs pͥn. vt dixit glo. j. p̄tiſta ꝑs ſubdiuidi: qꝛ primo ponit regulā p̄miſſa rōne q̄duos caſus excipit prima. ibi: Niſi. Et ſcd̓o caſu excepto qͣttuor modificatōes ſubijcit ibi: Prouiſurꝰ. Domi.f ¶ Inſuꝑ. q. d. ſupra ꝓuidimus de ꝑſonis ⁊ locis qͥbꝰ⁊ in qͥbꝰ cauſe cōmittēde ſūt ⁊ tractāde. nūc ꝓuideamꝰad excōicatiōes īdebitas q̄ in iudicijs ⁊ a ludicibꝰ aſſeſſoribꝰ notarijs fiebāt. de tꝑe ꝓceſſus nil dixit: qꝛ ſatis ꝑantiqͣ iura ꝓuiſū erat. sͣ. de fer̄. c. vl. de of. dele. ꝯſuluit.in aucͣ. d̓ iudi. §. ſedebūt. col̓. vj. g ¶ Gratis. Bn̄ dicitqꝛ iudiciū iuſtū vel iniuſtū nō lꝫ vēdere. xj. q. iij. nō licꝫxiiij. q. v. nō ſane. de vi. ⁊ ho. cle. cū ab oī. h ¶ Puritate. Cōſciētie. jͣ. e. §. aſfeſſorē. jͣ. de re lu. cū et̓ni. i ¶ Iudiclū. Pōt h̓ poni ꝓ ſnīa: ⁊ etiā ꝓ oī eo qd̓ ſnīam p̄cedit ⁊facit qd̓ dixi. jͣ. de re. iu. in iudicijs. ij. q. j. ſic̄. k ¶ Corāip̄o delegato. Idē in ꝯſeruatore. jͣ. de offi. delega. c. vlti.l ¶ Nullū munꝰ. No. qꝛ triplex eſt munꝰ a manu a lingua ⁊ ab obſequio. nō gͦ dixit ſimplicit̓ munꝰ. ſed dixitnullū munꝰ. ad idē. j. q. j. ſūt nōnulli. m ¶ Niſi eſculētū. gͦ noͣ qꝛ de aliqͦ qd̓ in muneribꝰ ꝯſiſtit etiā vniꝰ denarij valorē reciꝑe nō p̄t niſi eſculētū ⁊cͣ. n ¶ Mera liberalitate. Ut exactū vel petitū direce vl̓ indirecte nōfuerit ad idē d̓ ſimo. dilectꝰ. ij. ad fi. Io. a. o ¶ PaucꝭCū numerus nō adijcit̉ crederē arbitrio boni viri relinquēdū: habita etiā ꝯſideratiōe ꝑſonarū ipſius iudicisrecipſētis: ⁊ ꝯſuetarū expenſarū qͣlitate: ⁊ ipſiꝰ dantisad hͦ de ſimo. ⁊ ſi q̄ones. ⁊ ſaltē duo dles nō vidēt̉ excluſi. cū pluralis elocutio duos nūero cōp̄hēdat. de ꝯſe. di.j. hoc qͦꝫ. ff. de teſti. l. vbi nūerus. ad hͦ .ſ. ꝙ relinqͣt̉ arbitrio boni viri. ff. de. ꝟ. ob. l. ꝯtinuꝰ actꝰ. p ¶ Conſumi.Diebꝰ ita ꝙ nō ꝓducat̉ ad mūeri qͣꝫtitate. ff. d̓ off. ꝓcō.ſolēt in fi. Talia enī exēnia nō ſūt lucͣ. vt ibi. ff. d̓ of. p̄ſi.
l. plebiſcito. ⁊ tolerāt̉ iſta: qꝛ nō eſt ꝟiſil̓e ꝙ ꝓpt̓ iſta moueret̉ animꝰ iudicātis. de ſimo. ⁊ ſi q̄ones ad fi. ſic̄ ⁊ ꝓmodica re nō dat̉ actio d̓ dolo. qꝛ nō ē ꝟiſil̓e ⁊cͣ. ff. d̓ dolo l. j. ⁊. l. p̄ce. in fi. ⁊ d̓ modico n̄ ē curādū. d̓ ꝯſe. di. ij. reuera. alibi nō diſtinguit̉ int̓ multū ⁊ modicū. xiiij. q. iijpleriqꝫ. ⁊. q. vl. c.vlt̓. sͣ. de ap. c. deappellatiōibꝰ. deſi. ex tue. inſti. dere. diui. §. gallinarum Ioh̓. an.qͥ ēPropt̓ cām.i. ſuadente vtilitate vel neceſſitate cauſe: vn̄ nōdebet fingere occaſionē: vt infraſequitur. ſil̓e. jͣ. deiu. c. ij. et hoc ſatis videt̉ termīari qd̓ ſolet querian ſi ſcholari exiſtenti in ſtudio papa deleget cauſā illepoſſit petere expēſas. lꝫ ille n̄ ſit ī domicilio ſuo ſꝫ exͣ. nōeſt tn̄ ibi ꝓpt̓ cām ſed ꝓpt̓ ſtudiū: vn̄ expēſas nō habebit ꝑ hāc lr̄am: ⁊ de hoc in Spe. de ſala. §. j. ꝟ. ſi alicui.r ¶ Proficiſci. Pone exēplū. sͣ. §. ꝓxi. de p̄ſcpͥ. qꝛ indicāte. s ¶ Moderatas. Nunqͣꝫ minores pōt. ff. mā. ſiqͥs. al̓s eſt ſub. l. īter cās. §. impēdia. ad idē. ff. de admi.tu. cū plures. §. cū tutor. erūt tn̄ mediocres ⁊ nō delicate. ff. de pig. ac. ſi ſeruos in fi. ad idem de do. ⁊ ꝯtu. finē.⁊. c. ſe. de eo qui mit. in poſ. cum veniſient. de ſequeſtra.poſ. c. j. ad fi. nec credo cōpenſandas vel deducendas inhoc caſu expenſas qͣs domi facturus eſſet ẜm qd̓ dicereꝯſueuimus in victore ꝑ. l. ff. ad exhibendū. ſed ⁊ ſi. §. j.ff. de peti. here. ſed ⁊ ſi. §. quod autē. ij. ⁊. ff. de rei vendi.ſi res. qꝛ dico ꝙ in ꝓcuratōibus his nō deducunt̉ ſicut⁊ ep̄s viſitās vel ꝯſecrans ꝓcurationē integrā recipit:⁊ nil deducit. sͣ. de ſimo. cū ſit. et teſtis integre expeſasꝑcipit. iiij. q. iij. venturis. et. jͣ. e. §. pe. al̓s ſeq̄ret̉ interdūꝙ nil hr̄et: cū interdū tantūdē ⁊ forte plus expēdāt indomo ꝓpria. p̄terea iā eſſet differētia inter delegatū etordinariū: qͥ qn̄ ꝓficiſcit̉ expēdit q̄ domi expenſurꝰ eratvt in aucͣ. de mā. pͥn. §. illd̓ tn̄ alij ꝯͣ. Et noͣ ꝙ lr̄a iſta nōdiſtinguit an delegatꝰ habeat bn̄ficia ſufficiētia vl̓ nō.vn̄ dico ꝙ ſiue abudet ſiue nō expēſas habebit cū ꝓficiſcit̉ ꝓpt̓ cāꝫ. lꝫ Hoſti. dixerit delegatos pape peccare ſireciplūt expēſas: ex qͦ hn̄t ſufficiētia bn̄ficia. et hͦ noͣ. sͣ.de vi. ⁊ ho. cle. cū ab oī. ⁊ in iſtis expēſis habet̉ rō nō ſolū victꝰ ſed etiā vecturarū equorū ⁊ ſimillū. Quid dicemus de delegato ordinarij? Dic ꝙ ſi eſt delegatꝰ ad vniuerſitatē cārū. idem qd̓ in ordinario .ſ. ꝙ nihil habebit.īmo ordīariꝰ ei ꝓuideat. Idē enī eſt ꝯſiſtoriū. jͣ. d̓ ap. romana. ⁊ ordīariꝰ eſt vt dixi. jͣ. de of. vic. lꝫ. ad hͦ. sͣ. d̓ offi.or. int̓ cetera. ⁊ in aucͣ. vt nulli iudi. §. nulli. coll̓. ix. ⁊ inaucͣ. de mā. pͥn. §. illud. ſi ſit delegatꝰ ad ſpēalē cām. ⁊ ordinariꝰ el cām malicioſe cō mittit idē. Si nō malicioſevidet̉ idē ꝙ in del̓egato pape ẜm Inno. qͥ hͦ no. sͣ. d̓ vi.⁊ hō. cle. cū ab oī. ſed an pene habeāt locū in eo q̄ in delegato pape h̓ expͥmunt̉: vtilis eēt declaratio ꝓ eo ꝙ pene nō vidēt̉ excedere ꝓpriū caſum. de pe. di. j. pene. j. dere. iu. in penis. it ¶ Reciꝑe. Nō. qꝛ nō ſolū exigere abinulto. ſed etiā a volēte reciꝑe ꝓhibet̉. ad idē. jͣ. de cenſi.romana. §. pe. v ¶ Qualitercūqꝫ. No. qꝛ ẜm leges deligatꝰ hꝫ ſportulas .ſ. duos aureos in pͥn. ⁊ duos in fi. inaucͣ. de iudi. §. ne autem. col̓. vj. ⁊ hoc ſi cauſa ſit maiorcentum aureorū. alloquin delegatus etiā a princ pe nilhabebit: vt ibi ẜm nos nil videtur delegato dandum
Note
Nō lꝫ vendere iudi-
Tr iplex ēmunus
e Nota
b ij