ri ⁊ mulereꝫ: iō dixi: qꝛ inter virū ⁊ mulieremnō ꝯtrahit̉ affinitas: vnde duo fratres ꝯtrahunt cum duabus ſororibꝰ: pater ⁊ filius cūmatre ⁊ filia. Sed eſt affinitas īter ꝯſanguineos mulieris et ip̄m virū: et cōſanguīeos viri et ip̄am mulierē. sͣ. de ꝯſangui. ⁊ affi. ꝙ ſuꝑhis. ¶ Primi generis quare dixerim: etiamex ſuꝑioribus patuit. ¶ Et eiuſdē gradꝰ cuieſt cōſanguinitas: vide hoc in arbore: nā frater et ſoror ſunt in pͥmo gradu ꝯſanguinitatꝭ:maritus ſororis eſt fratri in primo gradu affinitatis. ⁊ ſic vxor fratris ſorori. filia ſororis: ēfilio fratris: et ip̄i fratri: in ſecūdo gradu conſanguinitatis: maritus eiꝰ in ſcd̓o gradu affinitatꝭ. et ecōuerſo. et ſic in reliqͥs. vnde vir ꝓneptis ſororis: attinet fratri ⁊ oībus deſcēdētibus. q̄ ſūt in arbore: quarto gradu affinitatꝭet hoc iō: qꝛ toto gradu ꝯſanguinitatꝭ attinetp̄dictis ip̄a ꝓneptis. ¶ Qui ſunt in arbore.iō dixi: qꝛ ſi ꝓnepos fr̄is haberet filiū: ille excederet linea equalitatis. et ſic attinet quintogradu ẜm regulas traditas in ꝓxima arbore.¶ Poſt hec notandū eſt illud p̄ciſe nō ſequitur. ego et tu ſumus affines. ergo filius quē ꝓcreo eſt tibi affinis. Nā interdū filiꝰ meꝰ mutat genꝰ attinētie: qꝛ ego ſum tibi affinis ⁊ ip̄eꝯſanguineꝰ. interdū nil attinet tibi. interduꝫmutat gradū. interdū nec mutat genꝰ nec gradū. Exēplū. ſi ego et tu ſumus affines ꝑ appoſitionē mei: qꝛ .ſ. ꝯͣxi cū ꝯſanguinea tua: ſit exdicta ꝯſanguinea tua filiū ꝓcreo: ille eſt tibiꝯſanguineꝰ nō affinis. Sꝫ ſi ego maritꝰ ꝯſanguinee tue ex alia muliere filiū ꝓcreo. ille neceſt tibi cōſanguineꝰ nec affinis. Si ꝟo tu ꝯſanguineꝰ vxoris mee filiū ꝓcreas. hic filiꝰ nonmutat genꝰ attinētie: qꝛ tu pr̄ es mihi affinis:et ipſe affinis: ſed ſi tu ⁊ vxor meā eratis in eqͣli linea. vel ineqͣli. et eras remotior. qꝛ tu erasin tertio. ip̄a in ſcd̓o vel pͥmo: tūc ip̄e filiꝰ mutat gradū: qꝛ tu pater es mihi in tertio graduaffinitatis. et ipſe mihi in quarto. Si ꝟo tu etvxor mea eratis ꝯſanguinei in linea inequaliſed et vxor mea erat remotior: vt qꝛ ipſa in tertio. et tu in ſcd̓o: tūc filiꝰ tuus nō mutat̉ gennee gradū: qꝛ tu mihi affinis et ip̄e affinis: tuin tertio gradu. ¶ Itē no. ꝙ iſtud etiā nō ſeq̄tur: ego et tu ſumus affines. et ego nō poſſumaccipere filiā tuā: ergo nec tu meā. quia ſi habeam cōſanguineam tuā in vxorem: tu bn̄ potes cōtrahere cum filia mea quā habui ex aliamuliere: qꝛ affinitas nō cōtrahit̉ inter conſangineos viri ⁊ cōſanguineos mulieris. ſed inter virū et cōſanguineos mulieris: ⁊ inter mulierē et conſanguineos viri: vt dixi. ⁊ ꝓbatursͣ. d̓ ꝯſangui. ⁊ affi. ꝙ ſuꝑ his. Sꝫ ego nō poſſum cōtrahere cū filia tua: niſi forſitan illa ex
cederet quartū gradū: vt qꝛ eſſet in quinto. eteſt ſimile ẜm ꝙ dixi. sͣ. in ꝓxima arbore circafinem. ¶ Nunc querit̉ an affinitas inter aſcēdentes et deſcendentes habeat ꝑpetuā ꝓhibitionē. an extendat̉ tm̄ vſqꝫ ad quariū gradū?Et ſi teneremus opinionē Gof. de qua dixi. sͣ.in arbore ꝓxīa circa mediū: diceremꝰ ꝙ vſqꝫad quartū gradum tm̄. Sed tenendo ꝯtrariāopinionē: dicemꝰ ꝙ ꝓhibitio ſit ꝑpetua. Dic̄enī textus. ꝙ ita abſtinere debemꝰ a cōſanguineis vxoris vt a ꝓprijs. sͣ. de ꝯſangui. ⁊ affi.c. j. xxxv. q. iij. d̓ ꝓpinquis. et. c. equaliter. Siergo inter cōſanguineos aſcēdentes ⁊ deſcēdentes ꝓhibitio extendit̉ in infinitū: ergo inter affines. ad idem inſti. de nup. §. affinitatiset dicit lex ꝙ tales affines aſcēdentes: ⁊ deſcēdentes habent̉ loco parentū et liberoꝝ. ff. degradi. l. nō facile. §. ⁊ retro in fi. ¶ Eodē mōpoſſet formari queſtio de affinibus: quoꝝ vneſt in pͥmo gradu alter in quinto. ſicut in ꝯſanguineis dixi. sͣ. in arbore ꝓxīa in fine. ¶ Anaūt liceat diuerſis tꝑibꝰ habere in vxores duas cognatas .ſ. vxores duoꝝ fratꝝ: et an ꝯiunctim olim in gradu ꝓhibitio: hodie ꝑmiſſo: ſimul manere poſſint. de hoc vide no. sͣ. eo. deꝯſangui. et affi. c. nō debet. ¶ Ultimo querit̉ad vtrāqꝫ arborē: an ꝓhibitio ꝯſanguineorūvel affiniū ꝯiungendoꝝ ꝓcedat ex ꝓhibitiōediuina: an ex humana? ⁊ quare facta fuit phibitio? Breuiter ſcias ꝙ olim ꝓpter neceſſitatem frater neceſſario habuit ꝯhere cuꝫ ſorore:et cōſanguinei cū cōſanguineis: vnde tunc incollateralibus nō erat ꝓhibitio. hoc fuit a pͥncipio generꝭ humani: in filijs et nepotibꝰ Adehoc etiā fuit poſt diluuiū ī nepotibꝰ Nōē. Inleū tico vero ꝓhibite fuerūt fere. xij. perſone.quas vide no. sͣ. de reſti. ſpo. litteras. et de diuor. c. gaudemus. Demū ius poſitiuū canonicum ꝓhibuit ꝯſanguineos et affines pͥmi generis ꝯiūgi in ſeptimo gradu ⁊ citeriori: queꝓhibitio poſtea vſqꝫ ad quartū gradū eſt reſtrictā .sͣ. eo. nō debet. reuocatꝭ etiā quibuſdāalijs ꝓhibitiōibus vt ptꝫ. Reuocatio ꝟo fuitex cauſa que ibi ponit̉. ⁊ sͣ. de teſti. c. licet ex qͣdā. ꝑ quod patet: ꝙ ꝓhibitio partim ꝓceditex iure diuino et partim ex poſitiuo. Vn in ſecundo gradu equalis linee collaterales ꝯtrahere pn̄t iure diuino: ſꝫ nō poſitiuo. Rō veroꝓhibitiōis ſumit̉. xxxv. q. j. §. j. c. j. fuit enimꝓpter charitatē ampliādā. Nam ſi cōtraherēcū ſorore. iōem eſſet pater et ſocer. mater et ſocrus: vir ⁊ frater ⁊cͣ. Sed ſi aliū habeo patrēalium ſocrum: numeroſius ſe charitas protendet: in qua vniuerſi fideles et precipue ſtudentes continue perſeuerent: per gratiam eius qͥeſt benedictus in ſecula ſeculorū Amen.
Queſtio
Queſtio
Not a
Queſtio
Leul̓ .8.
Nota