Arbor conſanguinitatisNon tangunt dextros qui ſtant in perte ſiniſtra.

D arborem affinitatis et eius materiā tranſeamus. Etprimo videndum eſt quid ſitaffinitas: ⁊ vnde dicatur etquomodo ipſius genera ingant ⁊ gradus computent̉:deinde arborem formemus: ponemus poſteaquedam notabilia. ⁊ qͣſdā q̄ſtiōes. ¶ Eſt aūtaffinitas ꝑſonarū ꝓximitas ex coitu ꝓueniēſex nuptijs: ⁊ reqͥrit̉ ẜm leges ꝙ legitime ſintnuptie n̄ īterdicte: vt ꝯͣhat̉ affinitas. ff. de gradi. l. nō facile. §. ſciēdū. ¶ Et d̓r affinitas qͣſiduoꝝ ad vnū finē vnitas: eo ꝙ due cognationes diuerſe ꝑ nuptias ẜm leges: vel ꝑ coitumẜm canones copulant̉: et alter ad alterius cognationis finem accedit: vt in ea. l. §. affines.

Sed ꝙ ꝑ formicariū coitum ⁊ inceſtuoſuꝫ ẜmnos ꝯͣhat̉ affinitas: ptꝫ de eo qui cogno. conſan. vxo. ſue. c. diſcretionē. et. c. pe. Sed ꝯſideratio legis fuit circa hereditates ⁊ tutelas deferendas. ⁊ ne quis cogatur aduerſus affinēteſtimoniū dicere. ff. de gradi. l. iuriſcōſultusin prin. ⁊. ff. ce teſti. l. iij. et. iiij. q. iij. §. itē ī criminali. ꝟ. itē. l. iulia. ſed canō quo ad mr̄imonia ꝓhibenda: cōſiderauit vnionem carnis q̄inſurgit ex copula. Et eſt. videre ẜm hoc. ꝙ cōcurrere poteīt attinentia ꝯſanguinitatisª ⁊ affinitatis. vt ſi quis cognoſcat cōſanguineā ſuam: omnes conſanguinee vtriuſqꝫ ſunt vtriqꝫaffines. Scias aūt ꝙ affinitas eſt ꝑpetuū impedimentū: qd̓ durat etiā mortua ꝑſona: quamediāte ꝯͣ hitur. xxxv. q. x. fraternitatis. Nec

Dluerſitaslegū et canonum

Affinitas

Unde dicitur

Notr