Lectura arboris conſanguinitatis
Irca lecturaꝫarboris: diuerſis olim diuerſum modū tenētibus: Iohā.de deo hiſpanus: poſt illos lecturis ipſiꝰ arboris nouū modū aſſumens: ꝑ ſuas metricas regulas: ipſiꝰ intellectū niſus fuit aperire: ſed ꝓpter multitudinē regularū. ⁊ verſuū obſcuritatē: aliqͥbus notū ignotū: alijs ignotū ignotiꝰ reddidit. Attēdens igit̉ ego Io. an. inter decretoꝝ doctoresminimꝰ ⁊ indignꝰ. inuentionē arboris ex eo fuiſſe: ty hn̄tibus materiā ꝯſanguinitatis ⁊ affinitatis ignotā: notā: ⁊ hn̄tibꝰ notā: ex oculoꝝinſpectiōe notiſſima fieret: antiquoꝝ ſcripta reuolui: ⁊ ꝓut expedire credidi cōpilaui. Primoquerēs ad vtrāqꝫ arborē: ad qͥd fuerit inuētioarboris neceſſaria. Scd̓o an ſit autentica. Tertio ad qͥd ī volumīe decretaliū repetita: q̄ olimfuerat ī decretꝭ. Prīe q̄ſtiōis ex ſuꝑiꝰ dictꝭ ptꝫſolutio. ꝓbatio enī ad oculū: al̓s vincit: iſti. degradi. §. agnatiōis .xxvij. q. j. nec aliqͣ. Ex oſtēſione enī facti: q̄dā melius ꝑcipiunt̉ qͣꝫ elocution. de dona. apl̓ice. ꝟ. fi. Hinc eſt ꝙ agrorummēſio ſubijcit̉ oculis. xvj. q. iij. inter. de p̄ſcrip.qꝛ indicāte. C. fini. regū. l. iij. Uētris inſpectioan mulier ſit pregnās. ff. de vē. inſpi. l. j. in pͥn.Locoꝝ pudicitie inueſtigatio: an mulier ſit virgo. de ꝓba. propoſuiſti. an arta: de fri. ⁊ male.fraternitatis. vel aliter īpedita. e. ti. ex lr̄is. Iniurie an ſit atrox eſtimatio. ff. d̓ fer. l. ij. ⁊ lr̄e papales an ſint vere vel falſe. de cri. fal. licet. Adẜm dic. ꝙ arbor autētica eſt: qd̓ ptꝫ ex canonibus Iſidori ⁊ Alexādri. xxxv. q. v. c. j. ij. ⁊ vl.Ad tertiū dic. ꝙ qꝛ in decretis de ꝯſanguinitate et affinitate tractat̉: vtile fuit ibi arborē ponere: ⁊ qꝛ in decretalibꝰ eſt idē tractatus: et inhͦ volumine vtile fuit repeti. ex eo maxime: qꝛnemini venit in dubiū: id ſatis eſſe validū ſatiſqꝫ famoſum: ꝙ repetita lectio ꝓbat. C. de emē.iuſti. co. l. vna. Item ex eo qꝛ antiqui canonescirca materiā illā multū fuerunt correcti: vn̄ expediens fuit ẜm ſtatū nouorū iurium antiquāarborē decidere. ¶ Deinde ad arborē conſanguinitatis ſpecialiter deſcendamꝰ. Et primo qͣrit̉ quid ſit ꝯſanguinitas ⁊ vnde dicat̉: quid linea: quid gradus. Scd̓o querit̉ quō arbor formet̉. ⁊ quare ſic formet̉: ⁊ quare ſic punctet̉: etinterſeremus regulas ꝑ quas cognoſcunt̉ gradus. Demū ponemus quedā notāda: et quaſdā q̄ſtiones. ¶ Ad primū dico ꝙ cōſanguinitas eſt attinētia ꝑſonarū ex eo ꝓueniens: quiavna deſcēdit ab altera: vel ambe ab eadē. Ueleſt vinculū ꝑſonarū ab eodē ſtipite deſcendentiū: carnali ꝓpagatiōe ꝯtractū: quod ſatis eſtidem. dicit̉ aūt ꝯſanguinitas quaſi ſanguinis
vnitas: a con. ⁊ ſanguine: qꝛ de cōi ſanguinedeſcendūt. Et quo ad ꝓbationē ꝯiugij: nondiſtinguo an tales conſanguinei ſint ꝓductiex vxorio coitu vel ex fornicario: quod eſt expreſſum de ꝓba. ꝑ tuas. ¶ Linea ꝟo eſt collectio ꝑſonarū ab eodē ſtipite deſcendentiū:gradus ꝯtinens: ⁊ numeros diſtinguēs. Eteſt triplex linea .ſ. graduū deſcēdentiū. aſcēdētiū. ⁊ collateraliū: vt. jͣ. patebit. ⁊. ff. de gradi. l. j. ⁊. l. iuriſcōſultꝰ. Gradus eſt habitudodiſtātiū ꝑſonarū: quā cognoſcit̉ quota agnationis vel cognationis diſtantia: due ꝑſoneinter ſe differūt. ⁊ dicunt̉ graduſ ad ſimilitudinē graduū ſcalaꝝ vel locoꝝ ꝓcliuiū: quiaita gradimur de ꝓximo in ꝓximū. ff. de gradibꝰ. l. iuriſcōſultus. §. gradus. ¶ Format̉aūt ſic arbor: primo vide cellulas aſcēdētiū:ſcd̓o deſcēdentiū: demū collateraliū. Aſcēdeſuꝑ cellulā vacuā: que remanſit ideo vacuaqꝛ nō potuit nomē ꝓpriū habere: cū alie cellule: exceptis his que per genitiuū noīant̉ ſumant nomen ab ipſa. Quomodo enī poſſemus illā cellulā noīare? quē dicimꝰ filiū pr̄isfratrē frīs patrē filij. ⁊ ſic de ſigulis: ⁊ ea alijvocāt Ioachim: alij ꝓtheum: alij trunchū.Nos aūt a noīe ibdelli nr̄i vocemꝰ eā petrutiū? Et ſcire debes ꝙ cōpetent̉ ille cellule medie aſcēdētiū ⁊ deſcēdentiū: diuiderent̉ directe ꝑ mediū: vt a latere dextro illarū cellularū: ponerent̉ nomina mariū: vt abauus. ꝓauus ⁊cͣ. a latere ſiniſtro noīa mulierū. vt abauia. ꝓauia ⁊cͣ. quia poſiti a latere dextro deſcendunt a maribus: ⁊ econuerſo. Supra cellulam vacuā eſt cellula hec continens. patermater. ⁊ ſupra. vnum punctū rubeū: ⁊ infra.vnū nigrū. Supra illā eſt cellula. auus. auiaꝯtinens duo pūcta rubea: ⁊ duo nigra. Supra illā eſt cellula ꝓauus. ꝓauia. habēs triapuncta rubea: ⁊ tria nigra. Supra ilā eſt cellula abauus abauia. habēs. iiij. rubea. ⁊. iiij.nigra. Deſcendendo ſub cellula vacua. hn̄sfiliū: filiā: ⁊ habet vnū punctū rubeū. te vnūnigrū. Sub illa hn̄s nepotem. ⁊ neptē. ⁊ duopuncta rubea. ⁊ duo nigra. Sub illa ꝓnepotē. ⁊ ꝓneptē: ⁊ tria pūcta rubea. ⁊ tria nigra.Sub illa abnepotem et abneptē: ⁊ quattuorpuncta rubea. ⁊ quattuor nigra. ¶ Anteqͣꝫad collaterales trāſeamus ſcire debes ꝙ puctoꝝ numeratio. eſt numeratio graduū habito reſpectu ad cellulā vacuā: ⁊ puncta rubeadenotant cōputationē ẜm ius canonicū. pūcta nigra ẜm ius ciuile ⁊cͣ. Ponit̉ aūt cōputatio canonica in ſuꝑiori ꝑte cellulaꝝ: ciuilisꝟo in inferiori: vt det̉ intelligi excellentia iuris cano. ad ciuile. ⁊ maxime qͦ ad hūc caſuꝫa-quo inſtruimur in mr̄imonijs: q̄ licite q
Liyce
Gxacus
Queſtio
Format tearboris
Queſtio
Queſtio
Dupctorūnumeratlo
Cōſanguuitas
Dū dieit̉
A A ij