Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

habere nō p̄t qd̓ ip̄ius nomine nō eſt geſtū. Idem.Atihabitionem retroYtrahi et mandato nō

eſt dubiū ꝯparari Idem.Um ſūt partiū iuraobſcura reo fauendūeſt potius qͣꝫ actori. Idē

liber homo geſſit negociū filij vel ſerui peculiare tm̄. ꝯtemplatōe ipſius ratihabitio ſequēs patris vel dn̄i nil operatur. qꝛ per ratihabitionē nō tenet̉ vltra id ad quod priustenebat̉. ſcꝫ ad quantitatē peculij. Cōtradicit ad hāc regulā. lx. qj. ij. lugdun. xvi. q. i. c. vl. s. de elec. ꝙ ſicut. d̓ hijsque fi. a p̄la. cum nos. de iurepa. cura. In hijs iuribꝰ habꝫquis ratum qd̓ ſuo nōie non eſt geſtum. So. dixerunt quidam ꝙ ẜm canoneſpoterā ratū habere ꝙ meo nomīe nōeſt geſtū ꝑ iura p̄dicta. ut no. de reſti.ſpol̓. cū ad ſedem.in glo. penul. ſꝫ hecſolutio extirpat̉ perhanc regulam. Alijdixerūt hoc fallerein ſpiritualibus in quibus ratum habeo quod meo nomīnon eſt geſtū ꝑ iura predicta. et hoc no. in p̄dicta decre. ꝙſicut. in glo. ſic patet. vel dic ꝙ in. c. lugdun. fuit ordinatofacta nomine ꝓprij ep̄i et ſpes in eo poſita ꝙ ratum haberet ut ibi no. Verius dic ꝙ ordinatio facta a non ꝓprio epiſcopo bn̄ tenet quo ad ordinē licet non quo ad executōem.s. de tempo. or. ꝙ tranſlationem. s. e. li. eo. ti. c. i. et. ij. ibiigit̉ ep̄us ꝓprius nō ratificauit collatiōem ordinis quo adordinem. qꝛ non erat neceſſe ſed executionē illi diſpenſatiue ꝯtulit quā nō habebat. Alia etiā iura nō ꝓprie loquunt̉de ratihabitiōe ſed de quodā nouo ꝯſenſu que ſunt valdediuerſa. et ſuꝑ hoc vide quod dicā. jͣ. e. non firmat̉. Itē cōtra. C. ad mace d̓. l. vl. vbi ratum habet pr̄ ꝯtractū filij ſuonoīe nō geſtū. So. dupliciter p̄t eſſe geſtū meo noīe. vocaliter. ut. s. e. li. de ſen. ex. cum quis. et realiter ad mei p̄iudicium. ut qn̄ filius meus mutuum contrahit ſine mei aſſenſufit in mei p̄iudiciū. ff. ad maced̓. l. i. et hoc poſſum ratū hr̄eqꝛ quod ius ibi reprobat ꝑ diſſenſum approbat ꝑ ꝯſenſū.An aūt vnus iudex poſſit ratam hr̄e ſnīam latam ꝑ alium.Dic ut no. ix. q. ij. c. i. de hijs que fi. a p̄la. cū nos. de of. delega. prudentiā. in glo. ij. in fi. et ꝑ bar. brix. in queſtiōe veneriali. q̄ incipit. ep̄s mutiū. De materia huiꝰ regule addequod dicam. jͣ. ca. ꝓxi.ſumpta ē ex. l. ff. e. ti. l. hͦAtihabitōeꝫ. hec regl̓a/ iure. §. deiecit. et. l. ſemperqui. §. i. Pone caſū in iudicijs. ij. q. vi. nō ſolēt. s. e. li. de iureiur. c. vl. ff. de iudic̄. licet in maleficijs. s. e. li. de ſent̓. ex.cum quis. i. Rn̄. in cōtractibus. C. ad maced̓. l. vl. et hꝫ locū hec regula in caſu .s. c. ꝓx .ſ. qn̄ meo noīe geſtū eſt. quiatūc ratum habere poſſum. et ratihabitio retrotrahitur etmandato ꝯꝑabit̉. Onū nota ꝙ ſi infra certū tp̄s teneor aliquid facere. et alius id fecit noīe meo infra id tꝑus quo idfacere debebā debeo illud ratū hr̄e. alias ratihabitio nonꝓdeſſet. ij. q. vi. nō ſolent. ibi ꝙ moxreus ratū hr̄et. ff. remra. ha. l. penul. imputat̉ enī tunc culpā tacite renūciatōisar. cōtra. s. e. li. de p̄ben. ſi tibi .i. hec aūt regula fallit in caſu. ff. de hijs qui no. infa. l. quid ergo. in prin. nō enī notat̉infamia pater qui nō iuſſit filiū ꝯtrahere cū muliere q̄ eratinfra tempus luctus licet poſtea cōſenſerit vel ratū habuerit. ratio quia ibi ſpectatur initiū ut ibi. vel eſt ratio. quialicet ratihabitio equiparet̉ mādato ut hͦ non tamen iuſſuiut ibi. iuſſus enim neceſſitatē imponit. mandatum non. utno. ex. l. ff. ꝙͣ iuſſu. l. i. §. ſi ego quexo. et. ff. ꝙ cū eo. l. i. et. l.ſi mandator. nec cōꝑatur mandatoʸ quo ad ſpēm actōnis.qꝛ datur actio neg. ge. ff. de neg. g. ſi pupilli. §. ait p̄tor. vbmandando datur actio mandati. ff. de ꝓcu .ſ. licet. §. ea obligatio. comꝑat̉ aūt quo ad effectū. et ideo nō dixit. ꝙ ratihabitio ſit mandatum ſed ꝙ mandato ꝯꝑatur. Item fallitin caſu. ff. de of. ꝓcōſu. et leg. l. obſeruare. in fi. ꝓcōſul enī

dādo legatū anteꝙͣ ingrediatur ꝓuinciā nilagit. ſi autempoſtꝙͣ ingreſſus eſt dationē illā ratam habuitꝭ valet. nō tn̄retrotrahitur ad totū tꝑus ſed ad id tantū qn̄ ingreſſus ēꝓuinciā ut ibi. ratio qꝛ ratihabitio oꝑari nō p̄t niſi quodpoſſet mandatū exp̄ſſum. Itē fallit. ff. de acqͥ. here. qͥ mihbona. §. iuſſum. vbi ratihabitio tutoris in adeūda hereditate mandato non ꝯꝑatur. et eſſet idem iniuenire in om̄ibꝰin quibus deſideraret̉ initiū. et ſic noneſt cōtra. xvi. q. iij.§. poteſt. ff. e. quodab initio. et. jͣ. e. nonfirmatur. et ibi dicam. et de hͦ ꝑ ber..s. de pac. c. ij. et ꝑgof. s. qui ma. acpoſ. infuꝑ. Itē fallit in caſu. s. de ℟p. nonnulli. vbi de hoc. et. c. ex parte decani. in fi. vbi non valet ℟ptum impetratū ſine mandatolicet ille cuius nomine impetratū eſt poſtea ratum habeatet hoc facit ius acquiſitū illi contra quem facta eſt impetratio quod auelli ab ip̄o inuito non p̄t. ad hoc. s. eo. li. deelec. ab eo qui cōtra. et eſt ſi. huic regule in eo qd̓ dicit ꝙ ratihabitio retrotrahitur quod dicit lex ꝙ appellans ꝯdemnatus de furto ſi nō ꝓſequit̉ appellationē retro notat̉ infamia. vid̓r enī ratam habere ſnīam. ff. de hijs qͥ no. infa. l.furti. Olim dubitabat̉ an idē in excōicatōne poſt ap. lataſed dic ut .s. e. li. de ſen. ex. licet. Et ſcire debes ꝙ ſi facienscondemnatus eſt et ſatiſfecit ſentētie nō agitur ampliꝰ contra ratū habentē ad intereſſe ſed ad penā bene. ff. de vi etvi. arma. l. i. §. quotiens. ff. de admi. tu. l. tres tutores. ffla ſūpta eſt ex. l. ff. e. ti. l.de iuriſ. o. iud̓. l. adeo.Om ſūt ꝑtiū. Hec regu­ fauorabiliores. Pone caſum. iij. q. ix. indicas s. e. de fi. inſtru. inter dilectos. ff. deacti. et obliga. arrianus. Hec aūt regula vera eſt niſi actorfoueat fauorabilē cauſam puta mr̄imonij libertatis teſtamenti vel dotis. tūc enim fallit regula qꝛ fauendū eſt actori. xxxiij. q. i. ſi quis acceꝑit s. de ꝓba. ex literis. ff. de manumiſ. l. antēpe. Et hꝫ hec regula locū nō ſolū in ſnīa ferēda. ut .s. ſed etiā in iam lata puta a duobꝰ ordinarijs vnoabſoluente ⁊ altero ꝯdemnāte. tenꝫ enī ſnīa ꝓ reo lata niſiin ſupradictis caſibus. s. de re iud̓. c. vl. ff. de reiud̓. interpares. Et nota ꝙ dicit obſcura. ſi enī certū eſſet reū eſſe obnoxiū puniret̉. qꝛ culpa eſt relaxare vindictā. xxviij. di. qꝛſunt. et hoc dico cū eſt certū iudici ut iudici. ſecꝰ ſi ut deo.de of. ord̓. ſi ſacerdos. vel ut homini. iij. q. vij. iudicet. deof. deleg. paſtoralis. §. quia vero. ſi certum eſt eū non eſſiobnoxium abſoluit̉. idem ſi dubiū ut hic vides. ſanctiꝰ eſtenim nocentē abſoluere ꝙͣ innocentē ꝯdemnare. ff. de penis. abſentem. et ſic in re dubia fert̉ certa ſnīa. cōtra. xi. q..iij. graue. de ſpon. de muliere. ad hͦ. C. de tranſac. ut Rn̄ſum. ſed hic nō eſt dubiū. imo certū. qꝛ exqͦ actor nō ꝓbauit clare reus debet abſolui. vi. q. vl. actor. ut ec. bn̄. ut noſtrū. C. de ꝓ ba. actor. ſic no. ber. de ſpon. iuuenis. et videqd̓ de triplici ambiguitate no. xxxiij. di. c. vl.e Reo. ſic dicto a re q̄ petit̉ vel ſuꝑ qͣ impetit̉. s. de ꝟ. ſig.d Actori. ꝯͣ. ff. de iudic̄. l. ſi quis intentōne.forus.vbi ambiguam orationē actoris in ſui vtilitatem interpretamur. Sol̓. illud in principio litis in quo fauetur actorhic in fine in quo fauetur reo. quod dic ut no. de reſti. ſpo.cum ad ſedem. ī glo. ij. in fi. In ſumma igitur nota ꝙ in obſcuriſ potius fauetur reo ꝙͣ actori niſi fauor cauſe aliud inducat. ut. s. dixi. hinc eſt ꝙ cum ſemiplene probauit actoret talis eſt cauſa in qua non eſt deferendum iuramentum.puta criminalis vel famoſa vel ardua. C. de ꝓbati. ſciant