☞Ine poſſeſſionē preſcriptio non ꝓcedit.

Eccatum Idem.non dimittitur niſi

Dic ut no. xiiij. q. vi. c. i. et. xxxiiij. q. ij. ſi virgo. et. s. de preſcrip. vigilanti. Nō ſolū aūt in preſcriptōe requirit̉ bonafides ut hic. ſꝫ etiā titulus q̄ det cām p̄ſcribendi. de hoc. x..q. iij. quia. xvi. q. iij. dilecto. de p̄ſcrip. ſi diligenti. ar. ꝯͣ. e.ti. de quarta. et. c. ad aures. et. c. vl. vbi nō fit mentio de titulo. ſo. dic breuiter. ꝙ ſi ius cōe vel p̄ſumptio nō eſt ꝯtrapoſſeſſorē ſufficit bona fides. alias neceſſe eſt allegari titulū et ꝓbari niſi alleget̉ p̄ſcriptio tantitꝑis cuius cōtrarijnō ſit memoria. s. e.li. d̓ p̄ſcpͥ. c. i. Quidaūt ſit p̄ſcriptio. qͥdvſucapio. que ī eisrequirant̉. quiſ eoꝝeffectus plene no. xvi. q. iij. in ſumma. quō interrūpantur.e. c. §. poteſt. ꝟ. hͦ de p̄ſcriptōibꝰ. et. s. de p̄ſcrip. c. illud.a ¶ Fidei. multis modis ſumit̉ fides. qd̓ dic ut. no. s. de fi.catho. in ℟ica. et. xxij. q. i. monet. hic ſumit̉ ꝓ conſcientiaſic. xxviij. q. i. §. ex hijs. de p̄ſcrip. c. vl.b ¶ Ollo tꝑe. potes facere pūctū an̄ et poſt. et ſic habebisduos intellectus. Primus eſt ꝙ nulla antiqͣ dierū poſſeſſio ⁊c̄. s. de p̄ſcrip. vigilanti. Scd̓s ꝙ nullo tꝑe p̄ſcriptionis dꝫ agnoſcere malā fidē s. e. c. vlt̓. H3 rei aliene nonc ¶ Preſcribit. ſi gͦ poſſidēs ꝯſciētiā­ p̄ſcribit. ꝯͣ. xvi. q..iij. placuit ut quicūqꝫ. s. de p̄ſcpͥ. ⁊. i. ibi. p̄ſcribit qui certus ē rem nō eſſe alienā. So. illud ſpāle in fauorē fidei catholice ſicut alia. ut. ij. q. vij. ſi hereticus. s. e. li. de here. c..i. et. iiij. C. de ep̄i. audi. l. nemo. cū ſi. p̄terea ſatis videturſuā ꝯſciētiā purgaſſe et bonā fidē agnoſcere qͥ verū dn̄m requiſiuit. ar. jͣ. e. ſcienti. cū ſuis cōcor. et ſic aucͣte canonis excuſat̉. ſic. ff. de noxa. l. et. generaliter. vbi vſucapit qui ſcitſeruū alienum qui ſibi ab alio bone fidei poſſeſſore fueratdatus ꝓ noxa. exquo verus dn̄s requiſitus nocā emēdarenō vult. Itē ꝯͣ. s. de iurepa cura. So. ut ibi. et. xvi. q. iij. ſi ſacerdotes. in. i. glo. vltra mediū. qd̓ etiam videt̉ cōtra. Siquerat̉ quis dicat̉ bone fidei poſſeſſor. et male. dic ut no.de p̄ſcrip. ſi diligenti. in glo. penul.Ine poſſeſſione. Hec regula ſūpta eſt ex. l. ff. e. ti. qͥ inſeruitute eſt. ꝑ quā etiā p̄t hic poni caſus. et ꝑ. c. xvi. q. iijporro. et. s. de p̄ſcrip. cauſam q̄. ẜuus cū ab alio poſſideat̉non poſſidet ut in pͥmo caſu. hereticus et paganuſ. ut in ſecundo. laicus ſpūalia ut in tercio. Seiendū eſt autē ꝙ poſſeſſionū. alia iuris. alia facti. alia iuris et facti. et hec interdum habet plurimū iuris et minimū facti. interdū ecōtra.qd̓ ꝓſeq̄re ut no. s. de cōceſ. p̄ben. cū nr̄is. et. C. de acqui.poſ. l. i. ut ergo currat p̄ſcp̄tio dꝫ qͥs poſſidere de fcō et deiure. de facto planū eſt qꝛ qui nō poſſidet nō p̄ſcribit. ⁊ dꝫpoſſidere ꝓprio noīe nō alieno alias ille p̄ſcriberet cuiꝰ nōmine poſſideret. xvi. q. iij. elexici. de reſti. ſpo. cum veniſſꝫ.in fi. de p̄ſcrip. ſi diligenti. ff. de acqꝛ. poſ. ꝙ meo. debet ⁊poſſidere de iure. qꝛ ad p̄ſcriptionē requirit̉ ciuilis poſſeſſio .i. ꝙ talis ſit ꝑſona in quā eadere poſſit hmōi poſſeſſiout ꝓbatur ꝑ iura inducta in prin. glo. ad hoc etiam. xiiij..q. i. in prin. et quod ibi no. et de ꝓba. ex literis. in fi. ff. devſuca. ſine poſſeſſiōe. hͦ dieo. qꝛ laici de facto interdū poſſident decimas et ſpūalia. ut no. bar. brix. xiiij. q. i. in pͥn.in glo. magna. in fi. ad hͦ. s. e. li. de reſti. ſpo. ad decīas. namut ibi pꝫ. aliud eſt poſſidere. aliud legitīe poſſidere. Et nota ꝙ hec poſſeſſio facti debꝫ eſſe ꝯtinua. qꝛ ſi interrūpaturpoſſeſſio interrupta ē p̄ſcriptio. xvi. q. iij. §. p̄t. de p̄ſcrip.illud. C. de p̄ſcrip. xxx. vel. xl. an. cū notiſſimi. Si tn̄ fiat incerruptio ciuiliter puta ꝑ litis ꝯteſtationem ẜm canōes videt̉ ꝙ āmodo nō currat p̄ſcpͥtio. qꝛ p̄ſumit̉ titubare ⁊ malāfidem habere. ſed leges que de mala fide nō curāt nouos

.xl. annos requirūt. ut in p̄dic. §. poteſt. et hoc no. Io. xvi..q. iij. c. i. Et qd̓ dicit regula de poſſeſſiōr intelligas vel dequaſi poſſeſſionē qꝛ incorꝑalia nō poſſident̉ ſed quaſi poſſidentur. ff. de vſuca. l. ſequitur. §. ſi viam. ff. de acqui. poſ..l. iij. in prin. et tn̄ p̄ſcribunt̉ .s. de cauſa poſ. cū eccleſia.e ¶ Preſcriptio. nec vſucapio. ff. de vſuca. l. iij. et. l. ſine.¶ Non ꝓcedit. p̄ſcriptio verbū eſt iuris. parit enī actionem vel exceptionēex tempore. et ex eaacquirit̉ dominiuꝫetiam directum ẜmmartinum. Io. ꝯͣ dehoc. xvi. q. iij. §. p̄t.circa princi. Uſucapio aut eſt acqniſitio dominij per continuationē poſſeſſionis temporis legediffiniti. ff. de vſuca. l. iij. ex quibus ſatis patet ratio regulequē contrariū patit̉ de lege dicente ꝙ captus ab hoſtibusvſucapit. ff. de vſucͣ. l. iuſto. §. vl. et tn̄ nihil poſſidet cū abalio poſſideatur. ff. de acquir. poſſ. cum hece les. §. in hijs.ſed lex intelligit ꝙ vſucapit ꝑ aliū quem habebat in ptātetꝑe quo captus fuit vnde rediens poſtliminio recuperatpoteſtatem quam eius fictōne videt continuaſſe. et ſic vſucapione dominiū queſiuiſſe. ſed ſi per ſe poſſidebat perditpoſſeſſionem. et licet poſtliminio redeat fictio poſtliminijnon extenditur ad poſſeſſioneiū que conſiſtit in facto. ⁊ ſicnec ad vſucapionem q̄ ex poſſeſſionē ꝓcedit. ff. de capti. etpoſtl̓. re. in bello. §. facte. et de vſucͣ. l. ſi is qui ꝓ emptore.vbi de hoc. Itē opponitur. ignorās poſſeſſionē nō q̄rit. cūanimꝰ ſit de ſubſtātialibꝰ. C. de acqͥr. poſ. licet. ff. de acqͥ.poſ. l. quēamodū. et tn̄ ignorans p̄ſcribit. ff. ꝓ ſoluto. l. ij..§. celſus. So. ignorās ꝑ ſe poſſeſſionē nō querit. tn̄ benepoteſt ignorans q̄rere miniſterio filij vel ſerui quē habetin ptāte ut in contrario et ſic vſucaꝑe ut ibi. Itē opponit̉.de deci. .s. de do. et cōtu. cōtingit. ibi enim p̄ſcribit annaliter ille qui nō poſſidet. ſꝫ p̄t illud dici ſpāle in odiū illiuſcōtumacis q̄ nō ꝑmittit actorē ingredi poſſeſſionē ẜm decretū iudicis cā rei ſeruāde. vel iam miſſuꝫ expulit ne ſit melioris conditōis contumax qͣꝫ obedieus ut ibi. nec debentſtulti melioris cōditionis eſſe ꝙͣ periti. xvi. q. i. legi. s. e. li.de p̄ben. eum qui beneficiū. ff. ꝙ vi aut clam. l. ſeruus. vl̓aliter ibi loquitur de quodam tꝑis lapſu quod habet aliquē ꝯſtituere poſſeſſorē tm̄. hic autē loquit̉ de quodā tꝑislapſu qd̓ ꝑ p̄ſcriptionē inducit dominiū. ut. s. dixi. ⁊ ſic nōob. vel dic ꝙͣ canon fingit illū poſſidere in odiū illius contumacis. ut. s. dixi. ad hoc. ff. de bo. aucͣ. iu. poſ. l. qͣꝫuis. ſepe enim iura fingunt ex cauſa qd̓ non eſt. l. di. ferrum. vbide hoc. de trāſſa. inter corꝑalia. C. de rei vx. act. l. vna. circa prin. et de hoc. s. de ſpon. is qui.Eccatū nō dimittit̉. hic ponitur ꝓ regula verbū auguſtini quod habes. xiiij. q. vi. c. i. et. s. de vſurͣ. cum tu. etꝑ hoc potes ponere caſum. ꝑ. l. ff. de vſuc̄. l. ſeqͥt̉. §. ꝙ aūtEt nota ꝙ eſt peccatū. delictū. et crimen. et inter hec ẜmauguſtinū hec eſt dr̄.. qꝛ pcc̄m eſt idē qd̓ pͣuus actus. delictum vero boni deſerto quaſi derelictū. crimē vero eſt peccatū graue accuſatōne et damnatōne digniſſimū. lxxxi. di..c. i. in fi. d̓ hoc no. de pe. di. i. ſi peccatū. Qd̓ aūt d̓r ī hacregula verū intelligas ſi illud ablatū reſtitui p̄t. ut in p̄dictis iuribus. ſi autem reſtitui non p̄t. reſtituetur eius extimatio etiā ſi res illa caſu ꝑierit ſine culpa ſua. quia ip̄o inſtanti fuit in mora. ad hoc. xvi. q. i. decime s. e. de ꝯmo. ca.vno. C. de fur. ſubtracto. Si aūt nec extimationē p̄t ſoluere qꝛ euidēter eſt inops tūc bn̄ dimittit̉ pcc̄m. remanet tn̄obligatio. et ſi poſtea ad pinguiorē fortunā ꝑueniret teneretur. ar. xxvi. q. vi. ſi quis. s. de ſolut̓. odardus. ff. de