pretextu exēptōnis vel libertatis qua aſſerūt ſe hrēordinarioꝝ correctiōes etordinationes ſubterfugiētes ac eoꝝ foꝝ ſiue iudiciūdeclinantes. nos volenteſſuper hoc de ſalubri remedio prouidere ſtatuimusvt hij qui ſe aſſerunt perpriuilegia ſeu indulgentias apoſtolice ſedis exemptos a locorum ordinarijſrequiſiti hniuſmodi priuilegia vel indulgentias quibus ſe dicunt fore inuitosipſis ordinarijs in loco cōgruo et ſecuro aut aliquibus prudentibus viris oīſuſpicione carentibus adhͦ per dictos ordinarioſ d̓putatis infra terminum ꝯpetētem pro facti qualitare ipſoꝝ ordinarioꝝ vel d̓legatorum ſuorum arbit̓omoderandū iuſto impedimento ceſſante oſtendereac ad legendum integraliter exhibere necnō de articulis de quibꝰ ꝯtrouerſiafuerit trāſcpͥtū tradere teneant̉ ¶ Si aūt ad fūdandam intentionem ſuā ſuꝑhmōi libertate ſolūmodopreſcriptionem canonicaꝫ
duxerint opponendam eiſdem ordinarijs vl̓ delegatis ab eis viris prudētibꝰnon ſuſpectis de preſcriptione hniuſmodi facere d̓bent fidem ¶ Qd̓ ſi taletpriuilegio et preſcriptōneaſſerant ſe muuitos priuilegium quidem ipſum exhibeant vt in primo hmōiconſtitutionis articulo ſuperius eſt expreſſuꝫ. ¶ Etſi priuilegium exhibitumnon ad plenum per ſe ſufficiat ad exemptōnem ſeulibertatem huiuſmodi cōprobandam ſed tale eſt ſaltem ꝙ cauſam p̄beat p̄ſcribendo coram perſonis p̄dictis ānoꝝ. xl. preſcpͥtōeꝫteneant̉ ꝓbare preſcriptoniſqꝫ ꝓbatione pendentelicet ordinariorū intentiode iure cōi fundetur tamēqꝛ de priuil̓io qd̓ ſaltē cāpreſcribendi prebet faciūtfidē in libertatis vel exemptionis poſſeſſione non violenta non clādeſtina neccōceſſa precario de qua fidem corā eiſdē fecerint nōturbetur. ¶ Si vero priuilegium per ſe ſufficienſ qͣndo ſolo priuil̓io ſe defēdūt
¶ Securo. ad idē. s. de fi. inſtru. accepimus. vnde ſi locꝰlo eſt ſecurus licet parti appellare .s. vt li. non ꝯteſ. accelens. ij. s. de ap. ex ꝑte. jͣ. et. jͣ. de ſen. ex. venerabilibꝰ. §. etoc ipſum. alia lr̄a ē ſecreto. b ¶ Prudentibus .s. de cōan. et affi. c. i. c¶ Carentibus. iij. q. v. quia ſuſpecti. vnle bonum eſt ꝙ de ipſorum conſenſu aſſumantur. de of. d̓e. ſuper queſtionū.¶ Cōpetēte. s. de dil̓. c. i. al̓s poſet appellari vt ibi ⁊ꝯſidexanda ſunt hque hn̄tur .s. d̓ ap.cū ſit.e ¶ Mod̓rādū. ſics. e. li. de ap. legiti¶¶ Impedi me.mento. ſic. s. e. li. d̓elec. ꝙͣ ſit. et. c. cupientes. §. qͥd ſi. etc. ꝯmiſſa. §. i.g ¶ Integraliter.ne precedentia velꝯſequētia artēt articulū de qͦ ꝯtendit̉ff. quēad. teſ. aperi.l. ij. §. diem. et a capitē edenda eſt rō.ff. de eden. l. argentariꝰ. §. i. et. l. i. §. editiones. et. §. edere non videtur. Etapprobatur hic opinio īno. qui hocqd̓ hic dicitur notabat. s. de fi. īſtru.ꝯtingit. in fi. et reprobatur opi. oſti.qui ibi no. ꝯtrariūſ. ꝙ priuil̓m erat legendū et exhibend̓ſolū in illo. c. de qͦ erat q̄ſtio. nā ſi totꝰtenor legeretur poſſet lectio dare litigādi materiā ſicutedicō qd̓ ē ꝯtra mētē ipſius decre. ꝯtigit. q̄ dꝫ ꝟbis p̄ferri. de ꝟ. ſig. intelligentia. ſꝫ non ſtat̉huic ſed prime rōi.nec ita ex ſimplicilcūra oritur litigādi materia ſicut extrāſcripto. qd̓ pluribus diebꝰ ⁊ noctibus vidētes et ꝑlegētes aduocati litigia inde ſumūt vt ibi. et licet vtraqꝫ opinio ſatis habeat equitatē. prima magis ratione et illo textu fulcitur et ideo hic approbat̉. ꝯpellit̉ et edere ꝓprih ¶ Tradere. ſꝫ qͣre reus ꝓbare/ inſtrumenta ꝯtra ſe. ꝯͣid. s. de ꝓba. c. i. C. de edē. l. qui accuſare. dic ꝙ iſte priulegiatus ſiue agat ſiue excipiat hꝫ ꝓbare ex eo ꝙ de iure ꝯmuni intentio ep̄i eſt fundata. et qd̓ dicit de editione locuhꝫ in priuata vel propria ſcriptura qua quis vſurꝰ non ēporro in cōi vel propria qua quis vſurus eſt locum nō habet qd̓ dicit. vt no. in predi. c. i. de ꝓba. s. de fi. inſtru mē.
de vſur̄.ex grādi ī gl. vide ꝙ ibi. allegāt priuil̓m et preſcriptōꝫi ¶ Solūmodo. qꝛ nō ſil̓de quo et ſe. §. tractabit.k ¶ Canonicam. lx. annoꝝ vt. jͣ. ſequit̉ cum titulo qd̓ dicyts. e. li. de p̄ſcrip. c. i.ordīarij cognoſcūt in cauſa ſual ¶ Ordīarijs. mirū eſt qūo ꝯtra id. iiij. q. iiij. c. i. §. nequis in ſua cauſa. in rubro et nigro. ſo. ordinarius bene ꝯgnoſcit de cauſa eccleſie licet non depropria. quod dicvt no. ij. q. vij. ſi qͥſerga. d̓ cleri. male.c. i. et. jͣ. de penis.romana. Item ordinarius dicit ſuameſſe iuriſdictionemet ſubditus hoc nogat et bn̄ ꝯgnoſcitan̄ ſua ſit iurſdictōs. de ℟ep. ſuꝑ lr̄is.ff. de iud̓. ſi qͥs ex aliena. ſꝫ ad oēm ſuſpitionē vitandammeliuſ vid̓r id expediri per delegatosvt ſequit̉. s. de fo.cōꝑe. ſi qͥs contra.et. ff. de iuriſd. om.iu. l. pretor.m ¶ Hmōi. canōica .ſ. nec pt̄ ſubditꝰob edientiam p̄ſcribere cōtra p̄latumqd̓ dic vt. .s. de preſcrip. eū nō liceat.n ¶ Munitoſ. ⁊ ſicallegans hic duo ſimul auditur vt .s.de preſcrip. auditꝭcōtra. e. ti. venienſ.dic vt dixi. jͣ. de re.iur̄. nullus pl̓ibuſ.o ¶ Per ſe. ſine preſcriptōne.p ¶ Predictis .s. iet. ij. ℟º.q ¶ Quadragīta.qꝛ minor nō curritꝯtra eccleſiā. xvi. qiij. qͣs actōes .s. depreſcrip. d̓ quartar ¶ Piolentam. ſicpoſſidentes cū pati debeāt penaꝫ gͦnō premiū. jͣ. e. licet. s. e. li. de preben. eū qͥ. xvi. q. i. legi.s ¶ Precario. ſic. s. de reſti. ſpō. olim .j. lꝫ eniꝫ iſta ſit iuſtacā poſſidendi non dat titulū preſcribendi ne ille qui precario cōceſſit ex liberalitate ſua illiberalitatem reciꝑet cōtra naturā contractus. ff. de preca. l. i.t ¶ Turbentur. hoc idē ſi ſolū priuilegiū allegarent vt ꝓbat̉ in ſe. §. in prin. u ¶ Cōmuni. xvi. q. vij. oēſ baſilice.x ¶ In eodē. no. quātus fauor priuilegio debetur. ē etenīpriuilegium ex ſe fauorabile. ſed preſcriptio odioſa .s. dedeci. et tua. ex parte. et dixi de hoc. jͣ. de reg. iu. odia.