Druckschrift 
Liber sextus Decretalium
Einzelbild herunterladen
 

ꝯmorari. monaſteria ipſadeinceps egrediēdi facultas. nulliqꝫ aliqͣtenus inhoneſte ꝑſone. nec etiā honeſte niſi rōnabilis et manifeſta cauſa exiſtat. ac deillius ad quem ꝑtinueritſpeciali licentia ingreſſusvel acceſſus pateat ad eaſdē ut ſic a publicis et mūdanis cōſpectibus ſeꝑateomnino ẜuire deo valeātliberius et laſciuiēdi oportunitate ſublata eidē corda ſua et corpora in omniſanctimonia diligētius cuſtodire. Sane ut hoc ſalutare ſtatutū ꝯmodiꝰ valeat obſeruari diſtrictiusinhibemus ne ī monaſteriis ordinū nō mendicantiūalique recipiant̉ de ceteroin ſorores niſi quot poterunt de ip̄oꝝ mōaſteriorūboīs ſiue ꝓuētibꝰ abſqꝫ penuria ſuſtētari. ſi ſecꝰ actūfuerit irritū decernentes. Uerū qn̄ abbatiſſa velprioriſſa cuiuſuiſ monaſterij ꝑ feudo qd̓ monaſterium ip̄m tenet ab aliqͦ principe ſeu dn̄o tꝑali ſibi debebit homagiū vel fidelitatis ſacram̄tū preſtare niſi ꝙ ꝑ ꝓcuratorem illud p̄ſtet poſſit efficere apud eūde monaſterio cū honeſta⁊ decēti ſocietate exire poterit eo caſu licēter homagio facto qͣꝫ primum ꝯmode poterit ſeu fidelitatiſ p̄ſtito ſacram̄to ad ip̄m monaſteriū eueſtigio reuerſu-

ra ſic ꝙ in fraudē reſidentie ſiue more clauſtraliſ nihil fiat omnino. Porro ne moniales cauſam ſeuoccaſionem habeāt euagadi prīcipes ſcl̓areſ ac alioſdn̄os tꝑales rogamus req̄rimus et obſecramus ꝑviſcera miſcd̓ie hieſu xp̄ieiſdem in remiſſionē peccaminū nihilominus ſuadentes ꝙ abbatiſſas ip̄aset prioriſſas ac monialesquaſcūqꝫ monaſteriorumſuoꝝ curā adminiſtratiōꝫnegocia ve gerentes qͥbuſcunqꝫ nominibus cenſeāt̉ꝑ ꝓcuratores in ſuis tribunalibꝰ ſeu curijs litigare ꝑmittāt ne ꝓ conſtituēdis ꝓcuratoribꝰ qui atornati in aliquibus partibꝰnuncupant̉ ſeu alijs hmōieaſdem oporteat euagari.Si qui ꝟo ꝯtra p̄ſumpſerint exhortatōi hmōi ratōnabili atqꝫ ſancte obtꝑarenolentes cū ſit iuri cōtrarium ꝙ mulieres p̄ſertim religioſe per ſeip̄as litigarecogant̉ a via deuiet honeſtatis. et periculū aīaꝝ inducat ad hoc per ſuos ordinarios eccīaſticos cēſura eccīaſtica compellantur Epiſcopis autē et alijsp̄latis ſuꝑioribus et inferioribꝰ q̄buſcūqꝫ iniūgimuſꝙ ⁊ ip̄i cauſas ſeu negociaq̄ p̄fate mōiales habebūtagere coram ip̄is aūt in curijs eorūdē ſiue ſint homagia fidelitatis ſacramenta

ſi ergo ꝓfeſſa nō erat huius ꝯſtōnis tꝑe nō tenetur.a Poneſte. vnde nec monachi ad eas accedere debēt velcū eis colloqui niſi in pn̄tia abbatiſſe. et ꝑ modica ꝟba. x.viij. q. ij. diffinimus. nec debent eſſe monaſteria duplicia.ut ibi. et in. c. ſe. in medicis. barbitōſoribus. ſartoribꝰ.b Cauſa. ſicut/ carpentarijs cū egerint. et hijs ſil̓ibꝰ.c Oportunitate. xviij. q. ij. diffinimus.d Abſqꝫ penuria.no. non dixit ꝯmode. nam in quadamq̄one de fcō opponebatur cōtra quaſdāmoniales ꝙ earū receptio non tenebatꝛ facultates nō ſufficiebant. et formatus fuerat articuluſin hec verba. intendit ꝓbare ꝙ ex facl̓tatibus monaſterijſācti nicolai nō poſſunt tot cōmode ſuſtentari. oppoſui ꝙintentio ꝓbata nōreleuabat qꝛ poſſeteſſe ꝙ nō poſſent ꝯͣmode. et tn̄ poſſentabſqꝫ penuria. iamenim dico ꝙ canonicus bon̄. de centūflorenis non poſſetꝯmode ſuſtentari. ⁊tn̄ de. xxv. ſuſtentaretur abſqꝫ penuriaIdem dico de meip̄o. nā in illa ꝯmoditate inſpicitur cōſuetudo regionis ⁊qualitas ꝑſone. vnde licet non poſſumꝯmode ſuſtentari.tamen poſſum ſinepenuria. penuria enim ẜm deriuatoreſhabet in ſe egeſtatēindigentiam et defectum neceſſarioꝝ. hͦergo voluit ꝯſtō.ꝯſtitute in monaſterio nō mendicantiūnon haberēt neceſē mendicare ꝓpteneceſſarioꝝ defectūSi aūt conſideratoantiquo ſtatu monaſterij vel alijs monaſterijs ciuitatisnon pn̄t ꝯmode ſuſtentari. tn̄ poſſuntabſqꝫ penuria tenebit receptio. hoc enīius nouū qd̓ receptōnē viciat extēddū n̄ ē ⁊ ſic obtinui.

o cle. qm̄ucͣtē. de vi. et hf¶ Irritū. hoc ſpāle dictū vid̓r in talibꝰ monaſte ut ait.rijs feīarū. ſecus puto in monaſterijs viroꝝ. licet enī et in illis vltra ꝙͣ ſuſtentari pn̄t recipi nō debeāt. ſi tn̄ fuerint recepti tenebit. qꝛ et hominuꝫ cētibus ſe miſcere et ſibi viteneceſſaria acquirere pn̄t. de cōſe. di. v. nunqͣꝫ.g Tꝑali. in eccīaſtico enim ſecus. qꝛ ille de ncc̄itate illasꝑ ꝓcur̄. ad hͦ faciendū admittere dꝫ .jͣ..e. §. epiſcopis.h Homagiū. contra s. de iur̓iur. c.vl. So. ꝓ ſpūalibꝰnon p̄ſtatur homagiū. qꝛ illud ē ſimonia .s. de ſimo. ex diligenti. ſꝫ ꝓ tꝑalibꝰiuriſdictōibꝰ vl̓ ſil̓ibus bn̄ p̄ſtat̉. et ſicintelligit̉ hͦ ad hͦ. xviij. di. ſi ep̄us. et s..e. li. d̓ ap. romana.c§. debet. in auten.quō opor. ep̄. §. illud.i Eū. dn̄m tꝑalē.k Preſtet. ⁊ ſic iurat ꝑ ꝓcurͣ. ut. lxiij.di. tibi domīo. vbide hoc.lSocietate. habebit ſecū duas vl̓plures ex antiquismonachabus ⁊ cappellanos ſuos. et incedat honeſte.m Eueſtigio. id ēſtatim vel ꝯtinuo.n Fraudē. ſic. s. deiud. mulieres. ſꝫ ibipena excōicatōiſ imponit̉ hͦ nō forte rōfuit iudicialis autoritas ꝓpter quā ibimagis delinquit̉o Partibus. anglicorum et normanorum. et volebantforte ꝙ licet poſſētꝑ ꝓcuratorē ageretamen illos haberent conſtituere inpn̄tia iudicis. et releuare et cauere.p Inducat. merito igit̉ potuit papaſuꝑ hoc legē dare.ad idē. s. de fo. cōpe. c. vl. et de iureiur̓. licꝫ. jͣ. de ſen. ex.decernimus.