qua veteres eos ꝯtinguntad illas noualiū decimasquas tēpore illo quo impotratū vel obtentum extitithoc indultū alij poſſid̓bātcū de hoc in ipſo mentionulla fiat nullatenus ſe extendit. nec ad alias ec̄ niſiin hijs tm̄ locis vbi vet̓estūc qn̄ dictū indultum impetratū fuit ipſi impetratores hēbāt. et ꝓ ea ſolummō portione qua ipſi tempore impetrationis hmōipercipiebāt antiqͣs ¶ Statuimus p̄terea ꝙ idem indultum obtentū ab hijs qͥtēpore īpetratōiſ totalitervet̓es ꝑcipiebāt decimasvltra medietatē decimaꝝnoualiū nullatenus extendatur qꝛ nō eſt veriſimileſi tūc de plena ⁊ integra ꝑceptōe veterū fuiſſet exp̄ſſum ꝙ apl̓ica ſedes parit̉et ſimiliter noualium decimaſ in tā graue parrochialiū eccleſiarū diſpēdiū indulſiſſet. quodqꝫ rōe talisindulti ſiue impetrati iamſiue impetrandi deincepsnō poſſit in noualibus quēammodo fiēt vendicari etacquiri vel percipi pluſqͣꝫmedietas decimarum ip̄orū noualiū etiā ſi ampliꝰ inveteribus habebatur. cuꝫnō ſit dicendū aſperū ſedpiū potiꝰ et benignū ſi ſuꝑdecimis futuroꝝ noualiuꝫꝯtra prochialiū eccleſiarūgrauamē qd̓ ex diſtrictōeindulti hmōi poſſit accide
re taliter obuiat̉. ¶ Religioſos tn̄ ciſtercien̄. et cartuſien̄. ordinū ſtatuto ⁊ d̓claratōne hmōi quantum adhos duos articulos videlicet de medietate decimarū noualiū ꝯprehēdi nolumus vel ꝯſtringi. ¶ Ubiautem per hmōi ꝯceſſiōesdecīarū prochiales eccl̓iaſadeo grauari ꝯtingit ꝙ earū rectores de ip̄arū redditibus ꝯgrue ſuſtentari et ꝯmode iura ep̄alia exhibere nō pn̄t ꝓuideat̉ per locorū ordinarios ⁊ ordinet̉ taliter ꝙ eiſdē rectoribꝰ tm̄de illarū relinquatur ꝓuētibuſ ꝙ exinde ꝯpetentemſuſtētationē habere ⁊ ep̄alia iura ſoluere valeant. aliaqꝫ onera debita ſupportare. ¶ Sane quamuiſ forte a religioſis exemptis etalijs fiant infeudatiōes dedecimis detentis a laiciset idem laici ꝙ illas ab ipſis religioſis in feudū teneant recognoſcant. non tn̄licet religioſiſ eiſdem poſttalem infeudationem velrecognitionem ſic de factopreſumptam huiuſmōi decimas de manibus laicoꝝipſoꝝ acquirere vel recipere abſqꝫ dioceſanoꝝ ep̄orū aſſenſu. ¶ Illas aūt decimas intelligimꝰ poſſe taliter a religioſis de manibꝰ laicoꝝ recipi vel acquiriq̄ an̄ let̓an̄. ꝯci. ipſis laicisin fendū ꝑpetuo fuere conceſſe. ¶ Dioceſani vero
reperire ſimpl̓r ꝙ debeatur certa ꝑs niſi forte in ep̄o qͥ iure cōi petit qͣrtā. sͣ. de of. or. ꝯquerēte. de preſcpͥ. de qͣrta.a Tꝑe illo. ſic in hijs inſpicit̉ date tꝑs. ad idē. s. de ℟p.eam te. et. c. eo tꝑe. e. li. de elec. dudū. i. vbi de hoc.h ¶ Poſſidebāt. iure ſuo tanꝙͣ ſibi debitas tūc nō debꝫ illis obeſſe priuil̓m hoc tacito impetratū .s. de p̄uile. dudū.Itē pt̄ dici ſi bona fide poſſidebant. ſed ꝓprietateꝫ iuris n̄habebāt vt ſola bona fidei poſſeſſio vireſ priu. legij impediat. ſi autem eſſetviolenta vel male fidei poſſeſſio virespriuilegij nō impediat ſꝫ inno. et oſt.qui hoc noͣ. in p̄di.cta decre. dudū. allegant d̓ reſti. ſpō.grauis. de preſcripti. c. vl. de dona. inter vi. et vx. et ſi neceſſe. ob hoc etiamibi dicunt ꝙ ſi abbas impetrat priuilegia exēptionis ꝓſe et capell̓ ſibi ſubiectis. ꝙ ſi aliqͣ capella ſua ab aliomonaſterio bona fide poſſideat̉ impedientur vires pͥuilegij. alias non pereadem iura.e ¶ Nec ad alias. ſecūda decl̓atio. pone. debebat̉ mihimedietas decimaantiquorum prediorū certe prochie īpetraui vt perciperem ꝓ ea ꝑte noualia ꝓ qͣ ⁊cͣ. tꝑe impetrationis non in tota parrochia ſed ſolū in certa ꝑte. pōcitra riuū percipiebā partē illā decīarū in illa ſolū ꝑte recipiā noualia non īvlteriori.d ¶ Et ꝓ ea. terciadecl̓atio. pōe. debebat̉ mihi dimididecimarū certe perochie ſꝫ nō dabat̉niſi tercia. impetraui p̄uilegia d̓ noualibus ꝓ ea parte ⁊cͣſolam terciam ī noualibus habeo.e¶ Statuimus. ſequētur adhuc duedeclarationes. Aceaꝝ intelligētiā ſci-
as ꝙ aut ille qui impetrat tale indultū percipiebat ītegrāſdecimas aut plus qͣꝫ dimidiā aut dimidiā aūt mīus. in primis duobus caſibus .ſ. cū integrā vel plus ꝙͣ dimidiā p̄cpit in antiquis p̄textu pͥuilegij noualiuꝫ ſolam hēbit dimidiā ſi ꝑcepit dimidiā vel minus ātiquoꝝ tantūdem ꝑcipiet noualiū. f ¶ Medietatē. noue portionis dimidia cōtinetur. ff. de ꝟ. ſig. nomen filiarum. §. portionis. ff. de vſufruc. etiam.g Nuia nō ē. rō.h ¶ Cū vero ſit. diceret aliquis quarefit tā ſtricta intpretatō et aſpera. rn̄dꝫi¶ De medietate.bn̄ ergo ꝯprehēdūtur t̓bꝰ decl̓atōibuſprime ꝑtis. ſed iſtiſduabus declaratōnibus iſtius. §. ſtatuimꝰ. nō ꝯp̄hēdūi⁊ hoc intendit. ſi gͦpercipiant ītegraꝫvel plus ꝙͣ dimidiam in antiquis et īnoualibus p̄textutalis indulti tātundem habebunt.k Congrue. qd̓dic vt s. de p̄ben. d̓monachis. xxi. q. i¶ Illarū. de c. icimarū ꝑrochie ſueIo. andree.
m Onera. legatorum nūciorum. ſe.ap. collectarū. et ſimilium. ad ideꝫ .s.e. li. de preben. c. i.n ¶ Aſſenſu. laicushabebat decimasquas religioſis donare volebat fingebat ſe per inſtrum̄tum ab illiſ haberein feudum vt ſic qͣſi reſtitueret ipſaseiſdē ſme ꝯſēſu ep̄iſed talis fictio nonproderit vt hͨͦ videſo ¶ Lateranen̄. d̓ pͥuil̓. cū et plantare.p ¶ Perpetuo. ſecus ſi ad tempus ⁊concor. de hijs q̄ fiunt a prela. cū apl̓ica. in fi.
D iiij