remittere nō poſtponat.T ſuꝑ ap­ dempellatōne ac eius cāinſtructio facilior valeatī ꝓceſſu haberi diſtrictep̄cipimus ꝙ ille a quo appellatur apoſtolos appelanti iuxta tenorē ꝯſtōnisnoſtre ſuꝑ hoc edite tribuat reqͥſitꝰ. Si vero nōexhibuerit extunc ſi fortein cauſa ꝓcedat niſi appelationi renunciatū fueriteiꝰ inualidꝰ ⁊ irritꝰ ſit ꝓceſſus. Ilemens. iiij.Um appellationibꝰfriuolis nec iuſticiadeferat. nec ſit a iudicedeferendum ſi iudex inferior appellationem minꝰ

legitimam non admittatea appellatore nihilominus ꝓ ſequente ſuꝑior deip̄a ꝯgnoſcēs cāꝫ ad pͥorēiudice̓ iuxta ſanctōnes canoīcas ſine difficultate remittat eadē die ꝯdemnationē faciēs expenſarum¶ Si vero iudex admittat eandē licet tam appellatio ꝙͣ ip̄ius iudicis delatio a ſuperiore valeant refutari. qꝛ tamē iudex ip̄eqͣntū in ſe fuit a ſe iuriſdictionē abiudicauit eādeꝫappellatōni deferens minus iuſte totius cauſe deciſio in ſuꝑioris eſt ptātetrāſfuſa nec ē illi cā de neceſſitate vlteriꝰ remittēda

¶ Remittere. quid de attēptatis videbis. jͣ. e. nō ſolū.T ſuper. ſi iudex requiſitus nō tradit apoſtolos. etpoſtea ꝓcedit in cauſa. nō valet ꝓceſſus niſi renunciatū fuiſſet appellatōni. diuide decre. in duas partes. inquarū prima ponit ius antiquū. in ſcd̓a penā iudicis nōobſeruantis. Et emanauit ſuppletorie ad dec̄. s. e. cordi.e¶ Cauſa. debet enī in apl̓is exprimi cauſa appellatōniset cauſa delatōnisvel repulſionis .s..e. c. i.d ¶ Facilior. ꝯcor..s. e. li. de elc. cupientes. §. ad hec.e ¶ Ille. iudex .ſ. ſꝫqn̄ extra iudiciū appellatur ꝯſueuit appellans dicere. ⁊ apoſtolos peto ſi ſitqui ip̄os dare poſſit et debeat.f ¶ Edite. s. eo. ti.cordi.¶ ¶Requiſitus. cūdebita inſtantia loco et tꝑe ꝯgruo. alias pena ſequēs lotum non habet. jͣ..e. ti. ab eo. ij. ℟n.h ¶ Extūc. id eſt exquo denegauit exp̄ſſe. vel infra debituꝫtꝑus malicioſe velnegligenter nō tradidit. jͣ. e. ti. ab eo.in fi.¶ Renunciatum.tacite vel exp̄ſſe. s.de of. dele. gratuꝫ.de teſti. cū veniſſet.ꝙ alias valeret de iure puta. quiaIrritus. poſitofruſtratoria eſſet appellatio cui deferendū nō eſt. jͣ. c. ꝓx.Om appellatōnibus. iudex ap. inique appellantemAante ſententiam remittere debet ad iudice principalem. et in expenſis ꝯdemnare. et hoc ſi principalis iudexnō detulerat appellatōi. ſed ſi detulit nō fiet remiſſio deneceſſitate. In appellatōnibus interpoſitis a diffinitiuaantiqua iura ſeruentur.m ¶ Deferendū. habet enim iudex iuſticiam imitari. deꝟ. ſig. forus. in fi. et merito nō eſt deferendū friuole ap.non enim fuit inuenta ut eſſet iniqnitatis defenſio. ſꝫ innocentie remediū .s. e. ad noſtrā. et. c. cū ſpeciali. §. porro. ſic et iuramentum nō fuit inuentū ut eſſet iniquitatisvinculū s. e. li. de iureiur̄. c. i. cū ſuis ꝯcor.n¶ Inferior. a quo appellatū fuit ante ſententiā.¶ Admittat. tradere tamen apoſtolos nō eſt deferre.ut dixi .s. e. cordi.p ¶ Canonicas .s. e. ut debitꝰ. et. c. romana. in fi. hoc verum niſi iudex deferat. ut. jͣ. e. c. ij. in fi.¶ Eadem die. ea enim que ſententiā concōmitantur eadem die qua principale expediri debēt ſicut fructus et ex

etgo. alias incipit. hijs ita. et dicam. jͣ. de reg. iur̄. ꝯtra eū.x ¶ Eandem. ſcꝫ friuolam appellationems ¶ In ſe. no. ꝓ hijs que no. s. de renun. ꝙ in dubijs. et.c.ul in glo.t ¶ Refutari. per hanc literā dico ꝙ ſi iudex detulit apfruſtratorie. et ſuꝑior ad quē fuit appellatū remiſit. eo nōob. ꝙ detulerat. ꝙip̄e cognoſcit ex priori iuriſdictōnē ordi naria vel delegata quam habebat.et non ex noua demandatōnē. Si enīille refutat delationē. ergo ille remanet iudex qual̓ erathec vera niſi ip̄e ſuꝑior hoc exp̄ſſe agēret .ſ. ꝙ delegatumeum ad cauſam daret qd̓ poſſet cū ip̄ius cauſe ſit iudexut ſequituru ¶ Deferēs. ⁊ male. et talis reatꝰ merito debuit ab ipſohonoreꝫ excludereiudicandi. C. vbiſena. vel cla. l. i. deneceſſitate igit̉ nonfiet ad ipſum remiſſio. ff. ſolu. matri.ſi ab hoſtibus. §. i..ff. de pact. l. tresfratres.x ¶ Remittenda. ad ip̄ n iudicē qui detulit. volūtarie autem poſſet ip̄e iudex ſuꝑior remittere ſi vellet. ⁊ ē ſi. de renun. c. vl. et nota ꝑ hāc lr̄am terminatā q̄ſtionē qua queritur. an termini aſſignatio quā facit iudex a quo appellatū eſt habeat vim delatōnis. vides enim ꝙ ſi detulit̓ nonreaſſumit iuriſdictionē. etiam ſi fruſtratoriā fuit appellatio. ſed elapſo termino aſſignato et appellatore negligētereaſſumit iudex iuriſdictionē .s. e. ſepe. vel ſatis poſſꝫ dici ꝙ decre. iſta locū habet cū appellans ꝓſequit̉. ſi enimnon ꝓſequeret̉ tūc nō obſtante declaratōne reaſſumet iudex iuriſdictionē ꝑ iura p̄dicta. et ꝑ hanc lr̄am q̄ dicit. sͣ.appellatore nihilominꝰ ⁊cͣ. et ad hoc facit qd̓ noͣ. ber. dema. ꝯtrac. ꝯtra int̓ ec. c. ij. in. iiij. glo. ſed ꝓbat̉ hoc optīeꝑ decre .s. e. oblate. in pͥn. vbi deferre. et termiuū ad ꝓſequendum aſſignare ponūtur ut diuerſa. Itē vid̓r ꝙ alijdebeat mittere appellās qn̄ delatum eſt. et aliter qn̄ ſolꝰterminus eſt p̄fixus. qd̓ dic ut no. s. de renunc. veniens.in glo. ſed nō vid̓r. Itē ſi ꝯtrariū diceret̉ iam ſequeret̉ ꝙomni appellatōi deferret̉ a iure. cū ab ip̄o iure ip̄i ꝓſeq̄nti ſtatutus ſit terminus. ij. q. vi. ei qui. s. e. cū ſit. et. c. exrationē. ſicut ergo ius terminū ſimpliciter ſtatuēdo nondetulit. et ſic de iudice̓ eadem ratōe eſt dicendum

M iij