vel qualitas nō obſtabatet ſalubre ac laudabile q̄dem erat ſpectare ac p̄ſtolari tꝑs quo illa xp̄ianorūdn̄io ſubderentur. quaremox cū peruenerūt ad ipſos fuerāt ad vos totalit̓deuoluta. Multū qͦꝫ diſtabat an ipſi monaſteriode benefac l̓ p̄dcō monaſterio ppl̓eti ab eodē regedonatio facta fuiſſet. qꝛ etſi liquebat p̄dcā monaſterio populeti ab ipſo regeac ab illo abbati et conuētui de benefac. fuiſſe collata. nō tn̄ ob hoc cōſtabatdictū regē ipſi monaſterio de benefac̄. illa donaſſe vel mādaſſe donari. necꝓ eo ꝙ voluit et ſtatuit vtedificaretur ibi monaſteriuꝫ poterat et d̓bebat ītelligi eū p̄dcā vel eoꝝ aliqͣ ꝯͣſtruendo monaſterio donauiſſe. cū illa potius ſuavideretur intentio vt qꝛ p̄fatū monaſterium populeti tot et tantoꝝ bonoꝝ largitione ditabat abbas etconueutus ipſius pro ſuaſuorumqꝫ ſalute monaſterium ꝯſtruere tenerenturp̄ſertī qꝛ monaſterio qd̓ n̄dū erat aliqua fieri donatio non valebat ¶ Preīſſa vero conceſſio facta monaſterio d̓ benefac. ab abbate ⁊ conuentu monaſterij populeti nullū ꝓrſuſ eividebatur afferre ſuffragium ꝓ eo potiſſime qd̓ pꝰlitem conteſ. et ꝓceſſuꝫ iu

dicij facta fuerat ſicut clare patebat ex īſtrumentop̄fato. vn̄ cum ius ſi qd̓ inp̄dictis ipſi monaſterio d̓benefac. ex conceſſione hꝰmōi cōpetebat in iudiciominime deduxiſſet quia videri non poteſt illud veīſſe qd̓ poſtmod̓ accidit ꝓnūciari vtiqꝫ ſuꝑ petitiſ n̄poterat ex eadē ¶ Pro ꝑte aūt altera dicebat̉ ꝙ cūrex ipſe ſua ꝓbitate ac ſtudio ab infidelibus loca ꝯqͣſiuerit ſupradcā donatōaui vel pat̓s ip̄ius priuſ facta de illiſcū ad cultum fidei peruenirent regem eūdem quo ad hoc ſic per eūpoſtmodū acquiſita obligare nō potuit cum ſua ꝓpria facta eſſent et vid̓rentur ab alijs bonis hereditarijs ſeꝑata ¶ Porro p̄fata ꝯceſſio facta monſterio d̓ bn̄fac. a monaſterioppl̓eti lꝫ pꝰ acceptū iudiciuꝫ oēꝫqꝫ ꝓceſſū interuenerit ꝓdeſſe tn̄ ⁊ valere d̓bebat cū ꝓ actore qd̓ d̓ iureſuo ex cauſa idonea ꝙͣuisſuꝑueniēti appareat ſatisſufficere vid̓at̉ ſatiſqꝫ eſſeſi ꝓut ẜuatur in reo interſit ipſiꝰ tꝑe ſententie ꝓferēde. ¶ Sꝫ ad hec ꝑs veſtrareſpondit ꝙ cum tam ſupͣdicti aui donatio ꝙͣ locoꝝacquiſitio premiſſoꝝ fuerint nomine regni fcē memoratus rex donationemſeruare huiuſmodi tenebatur. ¶¶ Ceterū p̄dcā

a Laudabile. qͣſi diceret nec ex ꝟtute ꝯditionis debuit īfringi donatio. qꝛ erat laudabilis et honeſtab ¶Mox. C. de ſacroſan. ec. vt inter diuinū. ⁊ s. dixi. iniiij. glo. c¶ Ipſos .ſ. xp̄ianos.d ¶ O. ſultū. bonus aduocatus hoſpitalarioꝝ primo ꝯfirmauit ius ipſoꝝ. ſcd̓o impugnat ius monachoruꝫ dupliciratione. et hec eſt prima. dicebant hoſpitalarij monachinon oſtendunt donationem regis vtin libello dixerunt.dicebāt monachi ſatis eſſe ꝙ oſtēdebātdonationem factāa rege monaſteriopopuleti. et ab ipſomonaſterio populeti monaſterio de benefac. reſpondebāthoſpitalarij id multum diſtare vt ſequitur.e¶ Donauiſſe. benedicebāt. quia ex nullo verbo poſito ī donatione facta monaſterio populeti patebat fuiſſe hāc volūtatē donantis ꝙ locus de roſcellis daretur monaſterio ⁊bene fac. et ecce qd̓ſequitur cum illa. ⁊cͣ¶ Non valebat. adhoc de cc. edi. ad audientiā. ij. ꝟ. d̓ hocet de deſpon. impu.ad diſſoluendum. ⁊xxij. q. ij. quod nonformatum¶ Accidit. et ideoaliā interpellationeopus eſt. ff. de iudi.nō pt̄. ⁊. l. nō ſolemꝰiudex ergo nō poſſetex illa donatōe ꝓnūciare ex qua actumnō fuit. vt in p̄dictalſolemꝰ.h ¶ Pro ꝑte ꝟo altera .ſ. monaſterij d̓benefac̄. et hec ē tetcia pars. et allegaſſent hic monachi.ſi res donate non ꝑtinuiſſent ad regnūquia nil diſponerepotuiſſent ſed quiaad regnum pertinebant licꝫ illa nō poſſideret. ius qd̓ in eiſhabuit dare potuit..ff. de fundo dotal̓.ſi fundum. maxime

ōe. vt. s. et ad hoc obligare potuit ſucceſſoreꝫ. vl̓ſub ꝯdimale allegabāt. ex eo qꝛ ꝯditionalis obligatio bene aſtringit ſucceſſorem. inſti. de ꝟ. ob. §. ex ꝯditionali. ff. d̓ proba.pactum Separata. bonorum ſeparatio nō habet locum niſi in certis caſibus. no. ff. de ſeꝑa. l. ik¶ In reo. quid ſi rem petitam tempore li. conteſt. poſſederat tempore ſententie ſme dolo deſijt poſſidere abſoluitur. ſi vero tempore litis conteſta. nōpoſſideat. et tempoſentencie poſſidet ꝯdemnatur. ff. de reivendi. ſinautem. §.i. ff. ad exi. l. tigni. §.ſi quis. de exceptio.c. penulti. ſicut ergo ex cauſa ſuperuenienti poſt lit. conteſtat̉. abſoluitur velcondemnatur reusſic videtur in actore. vt ex cauſa poſtlit̓. conteſtat̉. ſuꝑuenienti ſibi debeat reus condemnari. ſedhoc non eſt verū. vt.jͣ. patet. et poteſt eēratio. quia qui agitex certa cauſa maxime poſt litem conteſtatam mutare illaꝫnon poteſt nec aliaꝫallegare. cum ſuperalia ꝯteſtatō n̄ ſit facta et ita ex cā illa exqua actum eſt debetferri ſentētia. ſꝫ reuſqͥ ꝯueniebat̉ ſi n̄ poſſidebat tꝑe lit̓. ꝯteſ.hoc dicere debuit ⁊fuiſſet abſolutꝰ ſi idꝯſtitiſſꝫ. īputet gͦ ſibi qꝛ tācuit. ff. ad ex.tigni. §. ſi qͥs. ⁊. §. ceterū. ⁊ de hoc. s. deexcep. c. pnl̓.¶¶ Sed ad hoc. qͣrta parſ in qͣ rn̄deturad duo ꝓxīe dicta

m ¶ Ceterū. ℟º adſcd̓m de qͦ dixi in ꝟeporro.n¶ Speciali. in libello exp̄ſſa vt hic.puta ex cauſa donationis facte a rege.